สาวทอมที่รัก ตอนที่ 1... 50%
ในผับใหญ่ชื่อดังแห่งหนึ่งในเมืองภูเก็ตกลุ่มเพื่อนสนิทกำลังร่ำน้ำเมากันอย่างพร้อมใจ เพื่อจะมาปลอบใจเพื่อนที่ชีวิตคู่เพิ่งจะจบลง
“ดื่ม! ไม่เมาไม่ตาย เอ๊ย ไม่เมาไม่กลับไอ้ภามมันหย่าเมีย วันนี้อุตส่าห์หนีพ่อมาดื่มเป็เพื่อนมึงนะ”
“กูต้องขอบใจมึงไหมไอ้รัก” ภามเงยหน้าขึ้นมาพร้อมยกแก้วเหล้าขึ้น
“ไม่ๆเพื่อนเอ๋ย เราโตด้วยกันมา มึงแต่งเมียกูก็ยินดี มึงหย่าเมียกูก็ยินดี” ที่รักกอดคอภาม เพื่อนหนุ่มที่โตด้วยกันมาสุขก็สุขด้วยกัน ทุกข์ก็ทุกข์ด้วยกันมาตลอด
“หยุดพล่ามทีเถอะว่ะมึงจะทำให้มันเสียใจเข้าไปอีก” ชินใช้หลังมือตบหน้าผากที่รักเบาๆแต่ฝ่ายนั้นเอาคืนด้วยการฟาดกำปั้นใส่หลังชินจนหน้ายู่ ไอ้แครกๆ อยู่สองสามครั้ง
ชินชี้หน้า“มึงเป็อย่างนี้ไง หาผัวไม่ได้สักที”ชินร้องขึ้นเสียงดัง
“มันหาแต่เมียจะมีผัวได้ไง” ภามผสมโรงมาอีกคน
“เล่นดนตรีไทยทุกคืน กูยังยอมมันว่ะ”กรทองว่ามา เพราะรู้จักนิสัยและรู้การเคลื่อนไหวของเพื่อนทอมดี
“ไอ้ก้อนทองมึงอย่าคิดว่ากูไม่รู้ไม่เห็น วันก่อนมึงควงนักศึกษา ไอ้โคแก่ จะสามสิบห้าแล้วนะมึงจะไปเป็พ่อน้องเขารึ”
กรทองแบะปากและกระดกแก้วเหล้าดื่มที่รักเสียงดังมาอีกแต่เขาไม่สนใจ ปล่อยให้ไอ้ทอมที่มีชื่อแสนจะน่ารักว่า “ที่รัก”พล่ามต่อไปคนเดียว
“มาแล้วจ้าทุกคน”เสียงหนึ่งหวานจ๋อยเดินนวยนาดมาดคุณนายเข้ามาที่ชุดโซฟามุมหนึ่งที่เป็ส่วนตัวพอประมาณและเป็โต๊ะที่สาวทอมที่รักกับเพื่อนนั่งดื่มกันอยู่
“คุณนายมะนาวมาแล้วโว้ยเพชรแพรวพราวแยงตาฉิบ” ที่รักเอ่ยเสียงดังทั้งยังตบโซฟาอย่างชอบใจ
มะนาวโบกมือที่ใส่เพชรเม็ดโตอวดเพื่อนๆใครๆ ก็รู้ว่ามะนาวได้สามีเป็ประธานระดับบริษัทค้าน้ำมันค้าก๊าซหลังแต่งไปก็ยังคงมีเวลาให้เพื่อนฝูงเพราะสามีเดินทางต่างประเทศบ่อยๆ
มะนาวตบไหล่ที่รักและนั่งลงข้างๆ“ไอ้รักแหกปากตามเคย ไอ้ภามกูเสียใจด้วยว่ะ”
ภามถอนหายใจเบาๆ“อือ กูรู้นานแล้ว นี่ก็หย่ากันหลายเดือน ไม่คิดมากแล้วว่ะ”
“ใจหญิงยากแท้หยั่งถึงว่าแต่วันนี้ไม่มีใครพาสาวมาเหรอวะ”
“ผมจะพามาแน่ะแต่เกรงใจเฮียภามดิ” ชาติชาย รุ่นน้องที่สุดเอ่ย หลังจากนั่งเงียบๆ มานาน
“นี่ไอ้ภามมึงไม่ว่าใช่ไหมถ้ากูจะเอาสาวมานั่งด้วย แหม โต๊ะข้างๆ นี่นมใหญ่ทะลุเสื้อแล้วเล่นหูเล่นตาเสียด้วย” ที่รักเข้ามากอดคอภามและกระซิบกระซาบกัน
“ตามใจดิ”
ที่รักลุกขึ้นร่างสูงร้อยเจ็บสิบ เกินมาตรฐานหญิงไทยธรรมดา เอวบาง หุ่นนางแบบก็ไม่ปาน เ้าตัวขยับเสื้อเชิ้ตรัดรูปหน้าอกนั้นแบบราบ ทรงผมหรือก็ชายแท้ๆ หากไม่สังเกตก็ไม่มีทางรู้ว่าเป็ผู้หญิงอาจมองเห็นเป็ผู้ชายร่างผอมบางคนหนึ่ง แต่ใบหน้ากลับหวาน คิ้วไม่หนาไม่เรียวจมูกรั้น ริมฝีปากรูปกระจับแดงเรื่อ ใบหน้ารูปไข่ ดวงตาคมั์ตาวาวแสงอย่างคนเ้าชู้กรุ้มกริ่ม ผิวขาว แต่ท่าทางรึ มาดแมนชัดๆ
“อะแอ่ม”ที่รักกระแอมกระไอและก้มลงไปกระซิบกับหญิงสาวหนึ่งในหกคน อีกฝ่ายยิ้มหวาน แสร้งบิดกายทำท่าเอียงอายแต่ก็พยักหน้าให้ที่รัก
เ้าทอมที่รักเลยได้ใจหันกลับมาพยักหน้ากับเพื่อนๆ และจูงมือแม่สาวอกล้นคนนั้นเข้ามานั่งคลอเคลียด้วยที่เหลืออีกห้าสาวเลยตามมานั่งเบียดอยู่ใกล้ๆ
“เต็มที่เลยนะสาวๆคืนนี้พวกพี่เลี้ยงเอง” ที่รักเอ่ยโดยไม่ต้องถามความเห็นเพื่อนๆเพราะพวกนั้นระดับมหาเศรษฐี เงินเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำน้องๆ แค่นี้มันยังน้อยนิด
สาวๆพวกนั้นเหมือนรู้งาน ต่างแยกย้ายกันเบียดกระแซะหนุ่มๆ มีหรือที่พวกมือไว้ใจเร็วจะปล่อยไปที่รักยิ้มอย่างชอบใจ และชักชวนกันดื่ม มือหนึ่งโอบไหล่แม่สาวอกล้นไว้ และขยับจ่อแก้วเข้าไปป้อน นิ้วเรียวยาวก็ไม่ได้อยู่นิ่งกลับไปติดหนึบอยู่ที่ข้างอกสาวข้างกาย
ที่รักชักชวนสาวๆดื่ม เพื่อนฝูงก็ไม่มีใครขัด เพราะนิสัยคล้ายกันถึงคบกันได้อย่างไรเล่าที่รักเริ่มมึนๆ เล่นปูไต่กับสาวอกล้น หัวเราะต่อกระซิกกันไม่แคร์สายตาใคร เพื่อนๆรู้ดีว่าที่รักเ้าชู้ ถ้าเป็ผู้ชายแท้ คงทำสาวน้ำตาตกในไปทั้งเมืองแล้วแต่แม้จะเป็หญิงก็ไม่ได้น้อยหน้าใคร เล่นฟันเดาะไม่เลือกหน้า ทั้งสาวน้อยสาวใหญ่ขอให้อกล้น ก้นใหญ่ไว้ก่อน ที่รักชอบ
บ่อยๆที่ทอมสาวที่รักจะพาสาวๆ เข้าโรงแรม ไม่มีใครรู้แน่ว่าไปทำกันอิท่าไหน แต่ก็เดาๆกันว่าคงไปเล่นดนตรีไทยกันตามระเบียบ
เดิมทีที่รักก็เป็เด็กผู้หญิงธรรมดาแต่บังเอิญว่าเมื่อตอนหกขวบมีเพื่อนผู้ชายในห้องเรียนล้อ และโดนแกล้งบ่อยๆที่รักเลยประกาศว่าจะเป็ผู้ชาย จะไม่อ่อนแอให้ใครเห็นั้แ่นั้นเลยไปท้าเตะท้าต่อยใครต่อใครไปทั่ว จนโตขึ้นมาก็ยังไม่เลิกนิสัยนักเลงหัวไม้สุดท้ายเลยสถาปนาตัวเป็ผู้ชายเสียเลย ยอมหั่นผม รัดอก ใส่เสื้อผ้าผู้ชาย จีบหญิงไปเลยสาวๆ ก็หลายคนอยู่ที่หลงเสน่ห์ที่รักมากเมื่อสามปีกว่าก็มีคนหนึ่งถึงขนาดหอบผ้าหอบผ่อนเข้าไปอยู่ที่บ้านด้วยแต่เพราะพ่อของที่รักรับไม่ได้เลยไล่ออกไป ประกาศชัดว่าลูกตัวเองเป็ผู้หญิงจะให้แต่งงานกับผู้ชายเท่านั้น
หลังจากนั้นสาวๆเลยตีตัวออกห่างที่รัก ครั้งนั้นที่รักขัดใจพ่อ หนีไปอยู่บ้านเพื่อนๆเวียนกันไปเกือบปี จนพ่อต้องยอมให้คบผู้หญิงต่อ ที่รักเลยยอมกลับไปอยู่บ้านพร้อมหน้าพ่อแม่ลูก
ที่รักก้มลงไปกระซิบอะไรกับสาวอกล้นหญิงสาวหัวเราะเบาๆ และจูบแก้มที่รักซ้ายทีขวาที จนเพื่อนๆ หรี่ตาใส่ แต่ที่รักไม่สนกะหนุงกะหนิงกับสาวข้างกายต่อไป
ทุกการกระทำของที่รักตกอยู่ในสายตาของใครบางคนอีกมุมหนึ่งที่นั่งอยู่ไม่ไกลนักข้างกายแวดล้อมไปด้วยสาวๆ สี่คนที่คอยชงเหล้า ป้อนกับแกล้ม และชวนคุยบ้างก็ใช้อกบดเบียดต้นแขนอย่างจงใจ เยื้องไปด้านหลังทั้งสองข้าง มีลูกน้องคนสนิทยืนอย่างสำรวมอยู่ด้วยสองคนสอดส่ายสายตามองไปรอบๆ นานๆ จะวกกลับมาดูเ้านายบ้าง
สองแขนกำลังยกขึ้นวาดไปยังไหล่บางของสาวทั้งสองข้างเอนหลังพิงพนักโซฟา สายตามองตรงไปยังที่รักอย่างสนอกสนใจ ั์ตาวาวแสงอยู่ในเงาสลัวๆ มุมปากค่อยๆ ขยายออก
“อานนท์” เสียงทุ้มดังน่าเกรงขาม
“ครับนาย” ชายฉกรรจ์นามว่าอานนท์ก้มลงมาหาเ้านายเพื่อรอรับคำสั่ง
“ให้คนไปสืบทอมนั่น”
อานนท์มองตามสายตาเ้านายและตอบรับเขาออกไปจากตรงนั้น พักใหญ่ๆ จึงกลับมารายงานเ้านาย
“ชื่อที่รักครับอายุสามสิบสี่ย่างสามสิบห้าแล้ว พวกนั้นคือเพื่อนที่โตมาด้วยกันฟังว่าคนหนึ่งเพิ่งหย่าภรรยา เลยมาเลี้ยงปลอบใจ คุณที่รักเป็แขกประจำครับเด็กร้านจำกันได้ดี เพราะมาทีไรก็เรียกสาวๆ ไปนั่งด้วยตลอด”
ดนัยยิ้ม “เยี่ยมสืบให้ถึงครอบครัว”
“ได้ครับนาย”อานนท์รับคำและออกไปโทรศัพท์พักใหญ่ก่อนจะกลับเข้ามายืนยังตำแหน่งเดิม ต้องรอนักสืบก่อนงานละเอียด เชื่อว่าไม่เกินพรุ่งนี้ ข้อมูลของทอมที่รักจะมาถึงหูเ้านายแน่นอน
สาวๆที่นั่งข้างๆ ต่างพากันตัวแข็งทื่อ ดูท่าดนัยจะสนใจสาวทอมมากกว่าพวกตนเสียแล้วหรือดนัยจะเปลี่ยนรสนิยมก็คราวนี้แหละ เป็อย่างนั้นพวกเธอก็ตายแน่ถุงเงินถุงทองอย่างดนัยจะหาได้ที่ไหนเล่า
เวลาผ่านไปเกือบครึ่งคืนแล้วที่รักลุกขึ้นและเดินเซออกไปเพียงลำพัง เป็โอกาสให้ดนัยเดินตามไป เขาสลัดสาวๆพวกนั้นอย่างง่ายดาย สุระลูกน้องมือซ้ายโยนเงินไปให้คนละพับแม้จะขัดใจแต่ก็พอใจในตัวเงินที่ได้รับอยู่มาก เลยยอมแยกตัวกันไปทางใครทางมัน
ห้องน้ำปลอดคนโดยเฉพาะห้องน้ำชาย และที่รักคงลืมไปว่าตัวเองเป็ผู้หญิงแต่เลือกเดินเข้าห้องน้ำชาย เธอเข้าไปปลดเบาเพราะนั่งดื่มมานานแล้ว
ดนัยเดินเข้าไปเงียบๆเขายืนกอดอกอยู่หน้ากระจก มองที่รักออกมาจากห้องน้ำผ่านทางกระจกบานใหญ่สาวทอมล้างมือและเปล่าแห้ง ดนัยเดินไปคว้าข้อมือบางๆ นั้น ใบหน้ารูปไข่หันขวับไม่พอใจ
“ทำอะไร!” เสียงตวาดนั้นติดอ้อแอ้อยู่มาก
ดนัยยิ้มแต่ก็ยังไม่ปล่อยข้อมือของที่รัก “นี่ห้องน้ำชาย”
“รู้แล้ว” ที่รักแหวใส่ ใบหน้าบึ้งตึงพร้อมถลึงตา
“คุณเป็ผู้หญิง”
“ใครว่า!” ที่รักขึ้นเสียงอย่างขัดใจพยายามเพ่งตามองไอ้ร่างั์ตรงหน้า แต่งตัวก็ดี ตัวก็สูงเหมือนั์ปักหลั่น ที่รักสะบัดมือหลุดและเดินผ่านดนัยออกไป
ดนัยคว้าแขนไว้อย่างฉับไวหนีบไว้ด้วยนิ้วยาวๆ แข็งๆ ลากเข้าไปห้องน้ำในสุดและปิดประตู ยืนขวางทางเอาไว้ที่รักขมวดคิ้วกอดอกเชิดหน้ามองดนัยอย่างขัดใจ “จะไฝว้หรือ”
“ได้ก็ดีสิ ไฝว้บนเตียงนะ” พร้อมประโยคหลังดนัยก้มลงมากระซิบ
“ไม่ใช่เื่”
“ถ้าไม่แน่จริงจะถามทำไม”ดนัยแหย่ แต่ดูท่าที่รักจะไม่สนใจมากนัก
“หลีกไป”
2K
