“ปังๆๆ”
หวังต้าเฉียงเดินไปที่หน้าประตูห้องอบซาวน่าที่ฉินลู่เข้าไปเมื่อตะกี้ก่อนเคาะประตูและพูดว่า “พี่ฉิน พี่อบซาวหน้าเสร็จหรือยัง”
“ปังๆๆ”
“พี่ฉิน?”
หวังต้าเฉียงตบประตูอยู่นาน แต่ไม่มีการตอบรับใดๆเลย เขาจึงหันไปมองโค้ชหัวโล้นด้วยสีหน้างุนงง
ชายหัวโล้นพูดด่าอย่างฟึดฟัดว่า “ไอ้เด็กเปรตมองหน้าฉันทำไม ฉินลู่ล่ะ นายบอกว่าเขาอยู่ในนี้ไม่ใช่เหรอ”
“รอเดี๋ยวนะครับผมขอลองเคาะเรียกอีกสักหน่อยไม่แน่ว่าผนังห้องอบซาวน่าอาจจะเก็บเสียงดีเกินไปก็ได้”หวังต้าเฉียงพูดในสิ่งที่ตัวเองก็ยังไม่เชื่อออกมา และกลับไปเคาะประตูเสียงดัง “ปังๆๆ” อีกครั้ง
“พี่ฉิน พี่อยู่ข้างในไหม”
“พี่ฉินถ้าพี่ได้ยินช่วยตอบเราหน่อยสิครับ พี่อยู่ในนั้นนานเกินไปแล้วนะ พี่ฉิน”
โค้ชหัวโล้นผลักตัวหวังต้าเฉียงให้หลีกทางอย่างหงุดหงิดจากนั้นก็ล้วงเอาการ์ดขึ้นมาแนบที่ประตูห้องอบซาวน่า
“ติ๊ด!”
ตามด้วยเสียงเตือนที่ดังขึ้น
ประตูห้องอบซาวน่าก็เปิดออกอัตโนมัติ
ทุกคนต่างกรูกันเข้าไปในห้องกลับพบว่าไม่มีคนอยู่ในนั้นเลย
“ฉินลู่ล่ะ”หัวหน้าโค้ชหัวโล้นตบกะโหลกหวังต้าเฉียงไปหนึ่งที พร้อมพูดว่า “ฉินลู่อยู่ไหน นายบอกว่าฉินลู่อยู่ที่นี่ตลอดไม่ใช่เหรอ แล้วเจ้าตัวอยู่ไหนล่ะเอาไปเก็บไว้ที่ไหนแล้ว”
“เอ่อ…คือ...”หวังต้าเฉียงลนจนเหงื่อแตกพลั่ก เขามองซ้ายทีมองขวาที ก่อนเกาหัวเบาๆและพูดว่า “พะ…พี่ฉินอาจจะอบซาวน่าเสร็จและไปพักข้างนอกแล้วมั้งครับหรือไม่ก็คงไปอาบน้ำน่ะครับ”
“ไอ้เด็กซื่อบื้อเอ๊ย!” หัวหน้าโค้ชหัวโล้นมองหวังต้าเฉียงด้วยสีหน้าฉุนเฉียวแต่เขาเองก็ทำอะไรไม่ได้ จึงสลัดมือเบาๆ ทุกคนก็พากันเดินออกจากชั้น 3 ลงไปหาฉินลู่ที่ชั้น 2 ต่อ
“หวังต้าเฉียง ค่าใช้จ่ายในวันนี้ฉันจะไม่ให้นายเบิกเด็ดขาด! เข้าใจชัดเจนไหม”
ระหว่างเดินกันอยู่หัวหน้าโค้ชหัวโล้นไม่วายพูดเตือนหวังต้าเฉียง
“หา?”หวังต้าเฉียงหน้าเสียทันที “หัวหน้าโค้ชทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ! หัวหน้าโค้ชบอกว่าจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมดไม่ใช่เหรอครับทำไมตอนนี้กลับมาบอกว่าไม่ให้เบิกแล้วล่ะ”
หัวหน้าโค้ชหัวโล้นพูดอย่างมีเหตุมีผล “ตอนที่เราตกลงกันคือให้นายพาไปที่โรงนวดเร่อหั่วแล้วฉันจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมดเอง แต่นายกลับพามาที่โรงนวดเหรอหั่วซึ่งมันไม่ใช่โรงนวดเร่อหั่ว! นายทำให้เรื่องยุ่งยากยังไม่พอยังพามาในที่ที่หรูหราขนาดนี้อีก เงินเดือนอันน้อยนิดของฉันที่มหาวิทยาลัยออกให้นายคิดว่าฉันจะจ่ายไหวไหม อีกอย่าง นายเป็นคนพามาผิดที่เองนายก็ต้องรับผิดชอบผลที่ตามมาสิ”
“หัวหน้าโค้ชครับ! ทำเกินไปแล้วนะ!ก็โค้ชพูดภาษาจีนกลางไม่ชัดเองนี่นา!จะโทษผมอย่างเดียวไม่ได้หรอก ใช่ไหมครับ อีกอย่างนะครับแม้ว่าผมจะพามาผิดที่ก็เถอะ แต่ที่ทำไปก็เพื่อที่จะช่วยพาพี่ฉินมาหาพวกโค้ชนะครับแม้มันจะไม่สำเร็จ แต่ผมก็ตั้งใจช่วยนี่นาอย่างไรก็น่าจะให้ผมเบิกสักนิดสักหน่อยนะครับ?”
“ไม่ให้เบิกแม้แต่แดงเดียวอยากจะไปฟ้องใครก็เชิญ!”
หวังต้าเฉียงโมโห “คืนเงินมาเลย! คืนเงินผมมา!”
หัวหน้าโค้ชหัวโล้นก็โมโหเหมือนกัน “นายจะมาขอให้ฉันคืนเงินอะไร!”
ทั้งคู่เถียงกันและเดินออกจากชั้น 3 ไป แต่ตอนที่เดินผ่านห้องพักผ่อนของชั้นนี้เสียงของพวกเขาก็ดังเล็ดลอดผ่านเข้าไปในห้องเล็กหลังบานกระจกนั้น
“เอ๋?ด้านนอกเหมือนจะมีคนทะเลาะกันเลยนะ?” ฉินลู่มีประสาทหูอันยอดเยี่ยมทำให้ได้ยินบทสนทนาของคนด้านนอกอย่างคร่าวๆและเหมือนว่าพวกเขากำลังติดเงินกับทวงเงินกันอยู่ เสียงของคนหนึ่งในนั้นก็ฟังดูคุ้นหูมากอีกด้วยคล้ายกับเสียงของหวังต้าเฉียงเลย
“คุณลูกค้าอย่าเพิ่งสนใจเรื่องอื่นเลยค่ะ มาดื่มด่ำกับการนวดของฉันต่อดีกว่า...” เสียงอันอ่อนหวานดังมาจากด้านหลัง ฉินลู่จึงพยักหน้าและหลับตาลงอีกครั้งพร้อมดื่มด่ำกับการนวดอย่างอ่อนโยนของหมอนวดคนสวยต่อ
เมื่อนวดด้านหลังเรียบร้อยแล้ว หมอนวดคนสวยก็พูดเสียงเบาว่า“คุณลูกค้าตอนนี้พลิกตัวนอนหงายได้แล้วค่ะ ฉันจะนวดอีกด้านให้”
“อื้ม” ฉินลู่พยักหน้าแล้วพลิกตัวกลับมาอยู่ในท่านอนหงาย
จู่ๆ ฉินลู่ก็ลืมตาขึ้นมา
เพราะเขารู้สึกได้ว่าตอนนี้หมอนวดคนสวยกำลังนั่งคร่อมบนตัวเขาอยู่
“ธะ…เธอจะทำอะไร”ฉินลู่พูดถามอย่างตกใจ
“คุณลูกค้าฉันก็กำลังนวดให้คุณอยู่อย่างไรล่ะคะ…”หมอนวดคนสวยนั่งควบเอวฉินลู่อยู่ พร้อมกับลูบไล้หน้าอกของเขาเบาๆและพูดบอกฉินลู่ด้วยสีหน้าจริงจัง
“เฮือก...”
ฉินลู่กลืนน้ำลายลงไปเฮือกใหญ่และพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ถึงจะบอกว่านวดอยู่ก็เถอะ แต่ไม่จำเป็นต้องใช้ท่านี้ก็ได้มั้ง”
“คุณลูกค้านี่เป็นท่าที่จำเป็นต้องใช้ในการนวดร่างกายส่วนหน้านะคะ” หมอนวดคนสวยพูดพลางขยับสะโพกถอยหลังไปอีกไปนั่งอยู่บนตำแหน่งที่ค่อนข้างเซนซิทีฟของฉินลู่อย่างไม่คาดคิด
“ซู้ด...”
ฉินลู่สูดหายใจเข้าลึก
เขาเป็นเด็กบ้านนอกคนนึงไม่เคยได้ลิ้มรสความตื่นเต้นแบบนี้หรอกจึงทำให้เขาร่างกายแข็งทื่อและพูดจาติดอ่างว่า “มะ…มะ…หมอนวดคนสวย ธะ…เธอลงมาจากตัวฉันก่อนเถอะ...”
หมอนวดคนสวยแกล้งขยับบั้นท้ายเบาๆทำให้ฉินลู่ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ จนต้องแสดงอาการตอบสนองทางสรีรวิทยาที่จำเป็นออกมา
“คุณลูกค้า ค่อยๆดื่มด่ำอย่างมีความสุขนะคะ”หมอนวดคนสวยพูดกระซิบที่ข้างหูฉินลู่เบาๆ จากนั้นก็เริ่มโยกสะโพกขึ้นลงพร้อมกับใช้มือทั้งสองข้างนวดตัวฉินลู่ไปด้วย
ฉินลู่ทำหน้าขมขื่น เจ็บปวดแต่ก็มีความสุขด้วย
“คุณลูกค้าผ่อนคลายหน่อยสิคะผ่อนคลาย ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้”
“ฉะ…ฉัน...”ฉินลู่อยากจะตะโกนด่าออกมาอย่างมาก ว่าจะให้ผ่อนคลายอย่างไรไหว
นี่มันรังแกกันชัดๆ
รังแกเด็กใสซื่อไร้เดียงสา
รังแกกันเพราะฉันเป็นหมอที่ยังไม่เคยเปิดโลกสินะ?
“ซู้ด...”
ฉินลู่สูดหายใจเข้าลึกๆ ทำจิตใจให้สงบลงรวบรวมสมาธิ แล้วเริ่มทำการฝึกเคล็ดวิชารังสรรค์ชีวิต โคจรมหาจักรวาลเฉยเลย...
ไม่นาน กล้ามเนื้อร่างกายก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลงอากราตอบสนองทางสรีรวิทยาก็หายไปแล้วเช่นกัน
เขาฝึกลมปราณในขณะที่กำลังดื่มด่ำกับการนวดแบบพิเศษอยู่
ในทั่วทั้งปฐพีนี้ก็คงจะมีเพียงฉินลู่ผู้เดียวที่ทำแบบนี้
หมอนวดคนสวยเห็นว่าร่างกายของฉินลู่เริ่มเปลี่ยนแปลงไปจึงกระพริบตาปริบๆ ด้วยความสงสัย และแอบเดาในใจว่า “หรือว่าเขาจะเสร็จแล้ว? นี่มันไวเกินไปหรือเปล่า ดูๆ แล้วก็เหมือนว่าจะใหญ่และแข็งมากอยู่นะไม่นึกเลยว่าข้างนอกสุกใส ข้างในต๊ะติ่งโหน่ง”
คิดมาถึงตรงนี้ หมอนวดคนสวยก็สอดมือเข้าไปจับที่หว่างขาของฉินลู่กลับไม่รู้สึกถึงความแฉะเลยสักนิด ทำให้เธอยิ่งรู้สึกสงสัยขึ้นมา ถึงขั้นเริ่มไม่มั่นใจในเสน่ห์ของตัวเองแล้วด้วย
ในตอนที่หมอนวดคนสวยยื่นมือมาลูบที่หว่างขาของฉินลู่ทำให้ฉินลู่ที่เพิ่งเข้าสู่การฝึกเคล็ดลับวิชาอย่างยากลำบากถูกขัดขวางการฝึกเขาสะดุ้งจนต้องลุกขึ้นนั่ง ดันตัวหมอนวดคนสวยออก พร้อมกับส่ายหัวแรงๆ และพูดว่า “พอแล้วๆนวดแค่นี้ก็พอแล้วล่ะ”
“ฮือ...” หมอนวดคนสวยทำหน้าตาน่าสงสารและนั่งบนขาของฉินลู่พร้อมกับพูดออกมาอย่างช้าๆ ว่า “การบริการของฉันทำให้คุณไม่พอใจเหรอคะ”
“ไม่ใช่ๆ ...”
“งั้นฉันทำให้คุณไม่ชอบหรือเปล่า”
“เปล่าๆ ...”
“หรือเพราะว่าฉันสวยไม่พอ? และก็หุ่นไม่ค่อยดีด้วย?”
“เธออย่าพูดเหลวไหลไปเลยฉันก็แค่รู้สึกว่ามันเกินกว่าจะรับไหวน่ะ...”ฉินลู่พูดพลางลุกจากเตียง ก่อนเอาผ้าเช็ดตัวมาห่มอีกครั้ง พร้อมกับพูดว่า “ฉันขอไปอาบน้ำก่อน จะได้ใจเย็นลงบ้าง”
“คุณลูกค้า คุณ...” หมอนวดคนสวยรีบมายืนบังหน้าฉินลู่ไว้
“ทำไมเหรอ ยังมีเรื่องอะไรอีกหรือเปล่า”ฉินลู่ถามขึ้นด้วยสีหน้างุนงง
หมอนวดคนสวยพูดตอบอย่างเขินๆ ว่า “คุณลูกค้าถ้าคุณออกไปตอนนี้ ฉันจะต้องถูกตัดเงินโบนัสแน่...”
ฉินลู่นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนพูดขึ้นอย่างเข้าใจว่า “อ๋อ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เองงั้นฉันรออีกหน่อยค่อยออกไปก็แล้วกัน”
“ขอบคุณนะคะคุณลูกค้า” หมอนวดคนสวยยิ้มและพูดขอบคุณอย่างดีอกดีใจ “งั้นเรามานั่งคุยกันดีกว่าค่ะ”
“ได้สิ”
แต่ทั้งคู่ยังคุยกันได้เพียงไม่กี่ประโยคที่ด้านนอกของห้องเล็กนี้ก็เริ่มมีเสียงโหวกเหวกดังขึ้นอีกครั้ง