หลัวชิง"ท่านผู้นำหมู่บ้านิหรือคุณปู่สาม ช่วยหารถให้ฉันพาเสี่ยวซีไปหาหมอที่อำเภอด้วยค่ะเพราะเสี่ยวซีสุขภาพไม่สมประกอบอยู่แล้วมาโดนตีหัวเืไหลออกมาเยอะมากอีกฉันเป็ห่วงเสี่ยวซีค่ะ"
ิต้วน "ไม่ได้ หลัวชิงถ้าเธอจะออกค่ารักษาเองฉันก็ไม่ว่าเธอหรอกนะ จะเอานังเด็กปัญญาอ่อนไปรักษา แต่ฉันไม่ออกค่ารักษาให้"
ผู้นำหมู่บ้านิโกรธิต้วนมากตีหัวลูกสาวตัวเองจนาเ็สาหัสยังไม่ยอมออกค่ารักษา
ลูกชายคนโตของปู่สามเอารถในหมู่บ้านมารับและอุ้มเสี่ยวซีขึ้นรถไปหาหมอในอำเภอมีปู่สามิเดินทางไปด้วย
รถมาถึงโรงพยาบาลในอำเภอหมอที่รู้จักกับผู้นำหมู่บ้านิก็ช่วยดูอาการของเสี่ยวซีให้เพราะเคยรักษาให้เสี่ยวซีมาก่อนจึงรู้ว่าเสี่ยวซีเป็เด็กไม่สมประกอบ พูดช้าหรือไม่พูดเหมือนเด็ก
คุณหมอโม่ไห่จง ตรวจอาการเสี่ยวซีอย่างละเอียดนอกจากหัวแตกแล้วก็มีอาการอ่อนเพลียเพราะเสียเืไปเยอะจะมีอาการมึนหัวต้องให้นอนพักอยู่ก่อนสักสองสามวัน
ิเสี่ยวซีนอนรักษาตัวอยู่ห้องรวมสองคนแต่ตอนนี้มีเสี่ยวซีเป็คนป่วยอยู่คนเดียว
เสี่ยวซี "คุณแม่ค่ะ หนูขอน้ำหน่อยค่ะ"
หลัวชิง"รีบหยิบแก้วใส่น้ำเทน้ำให้ลูกสาว ปวดหัวหรือเปล่าลูกเสี่ยวซีเจ็บตรงไหนชี้บอกแม่นะลูก"
เสี่ยวซี "หนูเจ็บตรงาแนิดน้อยค่ะคุณแม่"
หลัวชิงแปลกใจปกติเสี่ยวซีจะพูดโต้ตอบไม่ได้ จะชี้ว่าตัวเองหิว ตัวเองเจ็บเท่านั้นแต่นี้เสี่ยวซีพูดรู้เื่ทุกอย่าง "เสี่ยวซีลูกฟังแม่เข้าใจใช่ไหม ลูกหายเป็ปกติฟังพูดกับแม่เข้าใจใช่ไหมลูก"
เสี่ยวซียิ้ม"ใช่ค่ะ หนูฟัง พูดได้แล้วค่ะคุณแม่ แต่คุณแม่ยังไม่ต้องบอกใครนะคะให้พวกเขาเข้าใจว่าหนูยังสติไม่สมประกอบแบบนั้นไป ครั้งนี้คุณพ่อตีหนูตายไปแล้วค่ะคุณแม่ แต่ท่านทูต์เมตตาหนูให้หนูกลับมาดูแลคุณแม่ ให้หนูกลับมาเป็คนปกติ"
"คุณแม่ค่ะ ท่านทูต์ให้หนูกลับมาพร้อมกับมิติด้วยค่ะ เราสองคนแม่ลูกไม่ต้องกลัวอดอยากนะคะ เพราะหนูมีของกินเต็มมิติเลยค่ะคุณแม่หลัวชิง"
หลัวชิง "เสี่ยวซี แม่ทนอยู่กับคุณพ่อของหนูไม่ไหวอีกต่อไปแล้วเราสองแม่ลูกออกมาอยู่กันเองที่บ้านคุณตาคุณยายที่ไม่มีคนอยู่ดีกว่าไหมลูกถึงมันมีสภาพที่ใกล้จะพังแต่เดี๋ยวเราขอให้คุณปู่สามและคุณอาิเทาช่วยซ่อมบ้านให้เราดีไหม แต่เสี่ยวซีลูกห้ามบอกใครนะเื่มิติ เดี๋ยวพวกเห็นแกตัวมันจะมาบังคับลูกหรือเอาตัวลูกของแม่ไป นะคนดีของแม่"
ิเสี่ยวซีอยู่โรงพยาบาลสามวันตามที่หมอโม่ไห่จงบอกถ้าไม่มีอาการอื่นๆ ก็กลับบ้านได้
ท่านผู้นำผู้บ้านเป็คนออกค่ารักษาให้เพราะเสี่ยวซีก็เหมือนหลานสาวคนหนึ่ง
หลัวชิง "คุณปู่สามิ ฉันมีเื่จะปรึกษาค่ะ"
ท่านผู้นำหมู่บ้านิ "มีอะไรที่จะปรึกษาหรือหลัวชิงไหนบอกอาสามมาซิ"
หลัวชิง "คือฉันคิดว่าจะหย่าให้ิต้วนให้เขาไปแต่งงานใหม่กับคุณหนูอู๋อี้เหมยค่ะ เพราะถึงฉันจะกลับไปอยู่บ้านใหญ่ตระกูลิคุณพ่อคุณแม่ิและิต้วนก็คงไม่รับเราสองแม่ลูกกลับไป ฉันคิดหย่าและตัดขาดแยกบ้าน ฉันกับเสี่ยวซี จะกลับไปอยู่บ้านพ่อแม่ที่อยู่ท้ายหมู่บ้านิ แต่เงินที่คุณปู่สามออกค่ารักษาให้เสี่ยวซีฉันจะขอทำงานใช้คืนให้นะคะ อีกเื่ที่ต้องรบกวนคุณปู่สามช่วยให้พี่ิเทามาซ่อมแซมบ้านให้ฉันกับเสี่ยวซีด้วยได้ไหมค่ะ"
หัวหน้าหมู่บ้านิและิเทาสงสารสองแม่ลูกที่ลูกสาวเป็เหมือนเด็กปัญญาอ่อน
ิเทา"คุณพ่อ เดี๋ยวผมไปชวนเพื่อนๆมาช่วยซ่อมบ้านที่ท้ายหมู่บ้านให้หลัวชิงกับเสี่ยวซีอาศัยดีกว่าให้สองคนนี่กลับไปรับชะตากรรมในบ้านใหญ่ตระกูลินะครับคุณพ่อ"
หัวหน้าหมู่บ้างิ "อือๆๆ ทำแบบที่ลูกบอกแล้วกัน อาเทา พ่อก็สงสารเสี่ยวซีเหมือนกัน"
หัวหน้าหมู่บ้านิกับิเทากลับไปก่อนเตรียมเอกสารหย่า ตัดขาด แยกบ้าน ให้หลัวชิงและเสี่ยวซี ส่วนิเทาก็ชวนเพื่อนๆในกลุ่มมาดูบ้านหลัวชิงที่อยู่ท้ายหมู่บ้านว่าจะซ่อมอย่างไงให้แ่าเพราะมีแค่สองแม่ลูกที่เป็ผู้หญิงอยู่ในบ้าน
เสี่ยวซี เอาของกินออกมาให้คุณแม่หลัวชิงลองชิมอาหาร ก็ติดใจบอกว่ารสชาติอาหารอร่อยมาก
หลัวชิงอยากไปทำงานแต่ไม่รู้จะเริ่มต้นตรงไหนดี
เสี่ยวซี "คุณแม่ค่ะ เอาสบู่ที่หนูมีอยู่ไปลองขายดีไหมค่ะ เดี๋ยวเราเปลี่ยนกระดาษห่อใหม่ สบู่เอาไปขายสองกลิ่นก่อน มีกลิ่นกุหลาบและกลิ่นมะลิ เราก็ส่งราคาถูกกว่าเพื่อให้เขาเอาไปขายราคาเท่ากับในสหกรณ์ คนขายก็ได้ส่วนต่างไปดีไหมค่ะเราส่งก้อนละแปดหยวนคนเอาไปขายเขาอาจจะขายสิบหยวนแล้วแต่เขา
หลัวชิง "งั้นแม่ขอเอาไปฝากเพื่อนขายที่สหกรณ์ก่อนอย่างละสามสิบก้อนดีไหมลูก"
เสี่ยวซี"ดีค่ะคุณแม่ให้เพื่อนคุณแม่ไปลองใช้อย่างละก้อนอย่างละกลิ่นด้วยนะคะแล้วเราจะมาส่งสัปดาห์ละหนึ่งวัน ที่เหลือคุณแม่จะได้ลงแปลงข้าวแลกแต้มของคอมมูนเราจะได้ไม่ผิดสังเกตุ เมื่อเรามีเงินมากพอแล้วหนูจะเรียนหนังสือและเรามาซื้อบ้านในอำเภออยู่กันดีกว่าค่ะคุณแม่"
เมื่อเตรียมสบู่สองกลิ่นเสร็จ คุณแม่หลัวชิงก็เอาของไปฝากเพื่อนขายที่สหกรณ์ โดยบอกว่าจะเอาเงินมาจ่ายค่ายาและค่ารักษาให้เสี่ยวซี
หลัวชิงเล่าให้เพื่อนไช่หงฟังถึงเื่ที่กำลังจะหย่า ตัดขาดและแยกบ้าน ไช่หง เห็นด้วยเพราะรู้มาตลอดว่าิต้วนกับคุณหนูอู๋อี้เหมยแอบมาอยู่ด้วยกันแล้วและ ิต้วนก็ได้เป็หัวหน้างานแล้วมีตำแหน่งมีหน้าที่ใหญ่โตเงินเดือนก็มากขึ้น
วันที่สามหัวหน้าหมู่บ้านิก็มารับหลัวชิงและเสี่ยวซีกลับบ้านและเล่าเื่ที่หลัวชิง้าหย่า ตัดขาดแยกบ้านว่าทางบ้านใหญ่ตระกูลิตอนแรกจะไม่ให้เงินอะไรเลย แต่ท่านหัวหน้าหมู่บ้านิและหัวหน้าคอมมูนบอกว่าไม่ได้ต้องแบ่งเงินแยกบ้านให้
หลัวชิงต้องเลี้ยงเสี่ยวซีที่เป็เด็กสาวที่ปัญญาอ่อนตระกูลใหญ่ิต้องแบ่งเงินเลี้ยงดูและเงินที่หลัวชิงทำงานแลกแต้มอยู่คอมมูนมามากกว่าสิบสองปีต้องให้หลัวชิงเป็เงินสองพันหยวนในการหย่าขาดและแยกบ้านแต่พี่ใหญ่และพี่สะใภ้ใหญ่ิ ขอต่อลองว่าจะจ่ายแค่หนึ่งพันหยวนเท่านั้นในการหย่าตัดขาดและแยกบ้าน ิเสี่ยวซีก็เปลี่ยนเป็หลัวเสี่ยวซี
หลัวชิง "ขอบคุณ หัวหน้าหมู่บ้านที่ทำเื่หย่าขาดแยกบ้าน เปลี่ยนแซ่ให้เป็หลัวเสี่ยวซีเรียบร้อย "
ในบ้านรองตระกูลิ หลัวชิงไม่มีของอะไรให้ขนไปไว้บ้านท้ายหมู่บ้านของตระกูลหลัวเลย เพราะพวกนั้นไม่ยอมแบ่งอะไรให้เลยแม้แต่อย่างเดี๋ยว หม้อ กระทะ จานชามตะเกียบ หลัวชิงกับเสี่ยวซีไม่สนใจอยู่แล้ว เดี๋ยวเสี่ยวซีเอาของในมิติออกมาก็ได้
หลัวชิง ตั้งใจว่าเมื่อได้เงินมาก็จะคืนค่ารักษาที่โรงพยาบาลหนึ่งร้อยหยวนที่ไปนอนรักษาสามคืนให้ท่านผู้นำหมู่บ้านิที่ออกค่ารักษาให้
สะใภ้ใหญ่ิที่อิจฉา หลัวชิงมาตลอดก็สะใจที่นังหลัวชิงโดนหย่าขาดไปแล้ว ดีสมน้ำหน้า
แม่สามีิเฮอะๆ ที่นี่ใครจะลงนาเก็บแต้มและใครจะทำกับข้าวตอนเช้าเย็น และใครจะเป็คนซักผ้าล่ะ
สะใภ้ใหญ่และสะใภ้สามิ ก็ต่างคนต่างทำสิค่ะ คุณแม่ น้องิเย่ว น้องิฮวาก็ต้องหัดซักผ้าเอง เพราะพวกฉันก็ต้องทำให้สามี ตัวฉันเองและลูกๆเหมือนกันส่วนของคุณพ่อคุณแม่ใหญ่ิก็ให้สะใภ้สามเป็คนซัก
-------------------------------------------
หลัวชิง เสี่ยวซี ค้าขายสบู่ ร่ำรวยมากๆ ????????
1K
