ชิวชิว คืนสภาพปลาสเตอร์เจียนั์เสร็จแล้วรีบวิ่งกลับมายังจุดเดิม พอใกล้ถึงก็แอบมองก่อนสองสาวหันมาทางไหน และะโกลับออกไปทันทีว่า
“ชิวชิว จะเสร็จแล้วค่ะรอแป๊บหนึ่ง”ชิวชิว
“จ้ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย / อาเล็กเจียงเจียง รู้สึกสบายใจขึ้นที่ได้ยินเสียงชิวชิวตอบรับ เพราะชิวชิวหายไปปลดเบาค่อนข้างนานนึกว่าจะเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า
“ชิวชิว เสร็จแล้วค่ะ”ชิวชิว โผล่ออกมาจากต้นไม้แถวนั้นและวิ่งมาหาพี่สาวเซี่ยเซี่ย และอาเล็กเจียงเจียง
“งั้นเรากลับไปรวมกลุ่มกับทุกคนทางด้านโน้นกันเถอะนะคะ หลานเล็ก”อาเล็กเจียงเจียง
“ค่ะ แต่ขอชิวชิวล้างมือก่อนได้ไหมคะ”ชิวชิว
“มือน้องเล็กเปื้อนดินนี่”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
“ตอนจะลุกขึ้นชิวชิว เซค่ะเลยเอามือเท้าพื้นไว้”ชิวชิว
“ไปค่ะ”อาเล็กเจียงเจียง จูงมือชิวชิวไปริมแม่น้ำเพื่อจะล้างมือที่เปรอะเปื้อนดิน ที่ชิวชิวจงใจทำขึ้นมา
ระหว่างที่โดนจูงมือไป ริมแม่น้ำเพื่อล้างมือนั้น ชิวชิวเหลือบตามองดูด้านหลัง ก็เห็นหางปลาั์โผล่ออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน
“มาตรงนี้ค่ะหลานเล็ก ตรงนี้ปลอดภัยน้ำตื้น”อาเล็กเจียงเจียง
“ค่ะ”ชิวชิว นั่งยองๆ ล้างมือด้วยตัวเอง อาเล็กเจียงเจียงก็ช่วยล้างด้วย และชิวชิวก็เริ่มพูดขึ้นมาเพื่อหันเหความสนใจก่อนที่อาเล็กและพี่สาวของเธอจะจูงมือเธอกลับไปรวมกลุ่มกับคนอื่นๆ ก่อน
“ปลาค่ะ อาเล็ก พี่สาวเซี่ยเซี่ย”ชิวชิว
“จ้ะปลาตัวเล็กๆ มันจะว่ายให้พวกเราเห็นตรงแม่น้ำตื้นๆ”อาเล็กเจียงเจียง
“พี่เซี่ยเซี่ย ก็เห็นนั่นไงปลาน้อยตั้งหลายตัว”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
“ชิวชิว เห็นหางปลาั์ค่ะตรงนู้น”ชิวชิว พูดและชี้มือย้อนไปทางที่พึ่งเดินออกมาหลังจาก ที่อาเล็กและพี่สาวคิดว่าเธอไปปลดเบา
“ไหนคะ น้องเล็ก”พี่สาวเซี่ยเซี่ย มองตามมือน้องเล็กของนางที่ชี้บอก
“ไหนคะ หลานเล็ก”อาเล็กเจียงเจียง
“หางปลาั์ ❗ ❗ ❗”อาเล็กเจียงเจียง / พี่สาวเซี่ยเซี่ย มองตามมือชิวชิวก็เห็นเ้าหางปลาั์ที่ว่านั้นเต็มสองตาด้วยถึงกับลุกขึ้นพรวดอย่างรวดเร็ว
“ปลาใหญ่ั์ค่ะอาเล็กเห็นไหม มันอยู่ด้านหลังโขดหินใหญ่นู้น”พี่สาวเซี่ยเซี่ย พูดอย่างใ
“ใช่มันตัวใหญ่มากจริงๆ นี่แค่ส่วนหางของมันนะ พวกเราไปดูกันเถอะ”อาเล็กเจียงเจียง เห็นก็ตกตะลึงนี่แค่เพียงส่วนหางที่พวกเขาเห็นเท่านั้นเอง ยังดูใหญ่มากจริงๆ และตัวมันจะขนาดไหนกันเนี่ย
“ไปกันค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
กลายเป็ว่าสามสาวน้อยตระกูลหยาง ก็พากันจูงมือเดินย้อนกลับไปตรงจุดเดิมอีกครั้ง และตรงไปทางริมแม่น้ำเพื่อพิสูจน์ดูว่าเ้าหางปลาใหญ่ั์นี้ ตัวมันจะขนาดไหนกัน
“ปลาั์ ❗ ❗” อาเล็กเจียงเจียง / พี่สาวเซี่ยเซี่ย
“ปลาั์”ชิวชิว
สามสาวน้อยตระกูลหยางหันมามองหน้ากันอย่างตื่นเต้น และหันซ้ายหันขวาไปมา เพื่อมองหาคุณลุง คุณป้า และคุณป้าที่อยู่ทางฟากโน้นกัน
“เราไปเรียกทุกๆ คนมาที่นี่กันเถอะค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
“ทำยังไงดีล่ะ ถ้าเราไปแล้วมีใครมาเห็นเ้าปลาั์ตัวนี้แล้วเขาจะเอาไปหรือเปล่า”อาเล็กเจียงเจียง
“ทำไงดีล่ะคะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
สองสาวน้อยเริ่มกังวลใจ ถ้าไปกันหมดแล้วมีคนอื่นมาเห็นเ้าปลาั์ตัวนี้เข้า และพวกเขาบอกว่าเป็พวกเขาเห็นก่อนล่ะจะทำอย่างไร ถ้าไม่มีใครยืนเฝ้าเอาไว้ แต่พวกเราก็เป็แค่เด็ก สองสาวเริ่มวิตกกังวล แทนการดีใจเมื่อเห็นปลาตัวั์นี้ตัวแทนแล้ว
“พวกเราก็ไปตามคุณลุง คุณแม่ คุณป้า และทุกๆ คนพร้อมกันนี่แหละค่ะ พวกเรามาตรงนี้กันสักพักหนึ่งแล้วไม่เห็นมีใครมาเลยค่ะ”ชิวชิว
“ก็จริงอย่างที่หลานเล็กพูดนะ เราไม่เห็นใครเลยนอกจากพวกเราในบริเวณแถบนี้”อาเล็กเจียงเจียง
“พวกเราอย่าพึ่งคุยกันตอนนี้เลยค่ะ รีบไปเถอะค่ะ”ชิวชิว เร่งรีบให้อาเล็ก และพี่สาวพากันไปตามพวกผู้ใหญ่ให้มาที่นี่โดยเร็ว
“ไปค่ะ” อาเล็กเจียงเจียง / พี่สาวเซี่ยเซี่ย
สามสาวน้อยตระกูลหยางต่าง พากันวิ่งหน้าตั้งตรงไปยังกลุ่มที่คุณลุง คุณป้าเจียวจิน และคุณแม่อยู่พร้อมกับะโเรียกชื่อพวกเขาไปด้วย
“ทำไมเด็กๆ ไปนานจังคะพี่เจียวจิน”คุณแม่
“ก็ไม่ถือว่านานนะ เพราะทางนู้นจะมีแนวป่าและต้นไม้อยู่ห่างจากที่นี่ประมาณ เกือบ 300 เมตรได้ เด็กๆ คงจะเสียเวลาเดินไปกลับนานอยู่สักหน่อยล่ะ นั่นไงล่ะ ได้ยินเสียงแว่วๆ มากันแล้วน่ะ”คุณป้าเจียวจิน
คุณแม่หันไปทาง ที่เด็กๆ ขอตัวไปปลดเบากัน และได้ยินเสียงแว่วๆ มาแต่ไกลเลย พร้อมกับเห็นเด็กๆ พากันวิ่งมาด้วย
“เสียงมาถึงก่อนตัวอีก”คุณแม่ ส่ายหน้าให้กับเด็กๆ โดยที่ยังไม่รู้หรอกว่าทำไมเด็ก ๆถึงส่งเสียงะโกันออกมา
ยิ่งสามสาวน้อยตระกูลหยางวิ่งมาใกล้เท่าไหร่ ทุกๆ คนก็เริ่มได้ยินเสียงที่ะโเสียงดังออกมา
“ปลาั์ค่ะ”อาเล็กเจียงเจียง
“ปลาั์ตรงนู้นค่ะ”พี่สาวเซี่ย เซี่ย
“ปลาั์ค่ะ”ชิวชิว
เด็กๆ ในกลุ่มหมู่บ้านที่ติดตามมาด้วยกันต่างได้ยินคำบางอย่างพวกเขาต่างหันมองหน้ากันและเอ่ยขึ้นพร้อมกันอย่างงงๆ
“ปลาั์” เด็กๆ ในหมู่บ้านที่ตามมากับกลุ่มชิวชิว
“มันคืออะไรกัน ทำไมเจียงเจียงกับหลานสาวของพวกเขาพูดว่าปลาั์ล่ะ”เด็กในหมู่บ้านคนที่ 1
“ใช่ครับ เราก็ได้ยินว่าปลาั์นะ”เด็กในหมู่บ้านคนที่ 2
“คุณป้าเจียวจิน คุณน้าฟางเซียน เจียงเจียงะโมาว่าปลาั์ค่ะมันคืออะไรกันคะ”เด็กในหมู่บ้านคนที่ 3
เด็กๆ ในหมู่บ้านที่ติดตามในกลุ่มชิวชิวมา 5 คนต่างเดินเข้ามาหาคุณป้าและคุณแม่ของชิวชิว และสอบถามด้วยความสงสัยปลาั์นี่มันคือปลาสายพันธ์ุอะไรกันนะ ❓ ❓
คุณป้าเจียวจิน และคุณแม่ของนองเล็กชิวชิว นั้นไม่ได้นึกเอะใจอะไรมากนักคิดว่าเด็กๆ คงจะสนุกสนานที่ได้ออกมาเที่ยวเล่นผจญภัยด้านนอกเสียมากกว่า แต่พอเด็กๆ ที่ติดตามมาเน้นคำพูดว่า “ปลาั์”เท่านั้นแหละคุณป้าและคุณแม่เริ่มเอะใจขึ้นมาทันที
เพราะพวกท่านยังคงไม่ลืมว่าในกลุ่มหนึ่งในนั้นก็คือชิวชิว ผู้มีลางสังหรณ์ว่าตัวนั้นต้องเจอะเจออะไรสักอย่างเมื่อได้ออกมาด้านนอก ความรู้สึกพิเศษเหล่านี้พวกเขาทุกคนในครอบครัว และในหมู่บ้านไม่กล้าที่จะมองข้ามเลย และเมื่อตั้งใจฟังเสียงเด็กๆ อีกครั้งใช่ สามสาวน้อยตระกูลหยางของเราพูดว่า “ปลายักษ” จริงๆ ด้วย
คุณป้าเจียวจิน และคุณแม่ต่างกึ่งวิ่งกึ่งเดิน ไปรับสามสาวน้อยทันทีเลยไม่รอช้า เด็กๆ ในหมู่บ้านอีก 5 คนด้วยเช่นกันรีบติดตามไปด้วยเลย
“คุณแม่ คุณป้าคะ ป้าั์ตัวใหญ่มากค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
“มันติดอยู่ตรงโขดหินใหญ่ทางด้านนู้นค่ะ ตรงที่หลานเล็กไปปลดเบาค่ะพี่สะใภ้”อาเล็กเจียง เจียง
“ปลาั์ ั์ ั์ค่ะทุกคน”ชิวชิว นักแสดงสมทบทำท่าทางและหน้าตาด้วยสีหน้าจริงจัง
สามสาวน้อยต่างผลัดกันเล่า ว่าเจอเ้าปลาั์ตัวนี้ได้อย่างไรไม่มีข้ามเื่เลย
“ตัวใหญ่ขนาดนั้นจริงๆ เหรอเจียงเจียง”เด็กในหมู่บ้านคนที่ 4
“ใช่เลยล่ะใหญ่เท่าบ้านที่เราอยู่กันได้เลยนะ”อาเล็กเจียงเจียง
“ตัวใหญ่เท่าบ้าน ❗❗”เด็กๆ ในหมู่บ้านที่ติดตามาทั้ง 5 ต่างอุทานด้วยความใปลาอะไรกันทำไมตัวใหญ่ถึงขนาดนี้กันนะ
“เด็กๆ รอก่อนนะลูกเราจะต้องตามพวกคุณลุงไปดูด้วยเลยจะได้จัดการทีเดียวเลยนะคะ”คุณป้าเจียวจิน
“ค่ะ” “ครับ”
“เดี๋ยวผมไปเรียกกลุ่มคุณลุงเฟยหลงให้เองครับ”เด็กในกลุ่มปลีกตัวออกมาหนึ่งคน อาสาวิ่งไปเรียกกลุ่มคุณลงที่กำลังทำความสะอาดกระบี่ทองคำฝังเพชร และล้างตัวของพวกท่านอยู่ ซึ่งไม่ไกลกันมากนัก
“คุณลุงเฟยหลงครับ น้องเล็กชิวชิวไปปลดเบาแล้วเจอปลาั์ตัวใหญ่เท่าบ้านเลยครับ”เด็กในหมู่บ้าน
“ห๊าาาาาาาาาาาาาาาา……..❗❗❗”
“ปลาั์ตัวเท่าบ้าน❗❗ ❗”
กลุ่มคุณลุงเฟยหลงที่เป็นักขุดกันเมื่อสักครู่นี้ ในตอนนี้ต้องเปลี่ยนเป็นักประมงกันแล้ว รีบเร่งเดินทางไปรวมกลุ่มกับเด็กๆ ด้านนู้นกัน
“เอาผ้าห่อกระบี่ทองคำฝังเพชรเล่มนี้ไว้ก่อนนะ”คุณลุงเฟยหลง
“ได้” คุณลุงผู้ติดตามในกลุ่ม
“เจียวจิน ฟางเซียนพี่ฝากกระบี่เล่มนี้ไว้เลยนะ”คุณลุงเฟยหลง
“ค่ะ” คุณป้าเจียวจิน / คุณแม่
“ไหนปลาตัวใหญ่ที่ว่ามันอยู่ตรงไหนกันลูก”คุณลุงเฟยหลง สอบถามตำแหน่งให้แน่ชัดที่เด็กหนุ่มน้อยไปเรียกพวกเขามาว่าเจอปลาตัวใหญ่ั์
“ทางด้านโน้นค่ะคุณลุงเฟยหลง มันตัวใหญ่มากค่ะรีบไปกันเถอะค่ะก่อนที่คนอื่นจะมาเห็นและแย่งปลาั์ของพวกเรานะคะ”อาเล็กเจียงเจียง
“ได้ครับ”คุณลุงเฟยหลง อุ้มพี่สาวเซี่ยเซี่ยไปเพื่อบอกทาง
“ไปพวกเรา และอย่าลืมเข็นรถคันใหญ่ตามมาด้วยนะเร็วเข้าฉันกับเฟยหลงจะมุ่งหน้าไปก่อน”คนติดตามคุณลุงเฟยหลง ไม่ลืมสั่งให้เข็นรถตามไปด้วย
คุณลุงเฟยหลงและคนในกลุ่มประมาณ 3 คนล่วงหน้าไปจุดที่อาเล็กเจียงเจียงบอกอย่างรวดเร็ว
ส่วนเด็กๆ ทั้งหมดรวมถึงคุณป้าเจียวจิน และคุณแม่ก็ตามหลังกลุ่มคุณลุงไปติดๆ เช่นกัน ชิวชิวของเราคุณแม่ก็อุ้มนางขึ้นมาแล้ว ด้วยที่ขาสั้นกว่าพี่ๆ เขามากนักรอบนี้นางเลยไม่ต้องเหนื่อยเดินทางไปอีกครั้ง
คุณลุงเฟยหลง พี่สาวเซี่ยเซี่ย กับคนติดตาม เมื่อใกล้ถึงบริเวณที่เด็กๆ เจอปลาั์ก็เห็นหางปลาตัวนั้นก่อนเลยที่มันโผล่พ้นโขดหินใหญ่ด้านหน้าออกมา
“ตรงนู้นค่ะคุณลุงเฟยหลง หางมันโผล่มาให้เห็นนั่นไงคะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย ชี้ไปทางโขดหิน
“นั่น หางของมันจริงๆ ตัวใหญ่มากจริงๆ เลยนะเฟยหลง”คุณลุงในกลุ่มคนที่ 1
“มันน่าจะใช่นะน่าจะใช่เ้าปลาสายพันธ์ุนั้น”คุณลุงในกลุ่มคนที่ 2
“พวกเราต้องให้เห็นกับตาก่อนอาจจะไม่ใช่สายพันธ์ุนั้นก็ได้นะ”คุณลุงในกลุ่มคนที่ 3
แต่พอมาถึงจุดที่พ้นโขดหินไปแล้ว ตรงหน้าคุณลุงทั้ง 4 คนที่เห็นตรงริมแม่น้ำแถวที่มีโขดหินใหญ่เรียงรายเต็มไปหมดถึงกับอ้าปากค้างใ ตื่นตะลึงกับสิ่งที่เห็นตรงหน้าเสียไม่ได้ ส่วนพี่สาวเซี่ยเซี่ยที่เคยเห็นมาก่อนแล้ว ก็ยังมองมันไม่วางตาเช่นเดียวกันตัวมันใหญ่มากเหลือเกิน
“ปลาสเตอร์เจียน ❗❗❗❗”
เมื่อเห็นปลาตัวนี้อย่างชัด ๆ แล้วกลุ่มคุณลุงทั้งหมดเอ่ยมาคำเดียวกันเลยทันทีที่เห็นมันเต็มตาคือปลาสเตอร์เจียน
“ปลาสเตอร์เจียนเหรอคะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย ได้ยินพวกคุณลุงทั้งหลายเรียกเ้าปลาั์นี้ว่า “ปลาสเตอร์เจียน”
“ใช่แล้วลูกนี่มันเรียกว่าปลาสเตอร์เจียนหายากมากเพราะมันจะอยู่ในแม่น้ำลึก”คุณลุงเฟยหลง อธิบายให้พี่สาวเซี่ยเซี่ยฟัง
“ไม่น่าเชื่อว่ามันจะผลัดหลง โดนแม่น้ำซัดมาไกลถึงขนาดนี้นะเนี่ย”คุณลุงในกลุ่มคนที่ 3
ต่างยืนมองดูปลาสเตอร์เจียนั์ที่นอนตายอยู่ริมแม่น้ำแห่งนี้ด้วยรอยยิ้มกันถ้วนหน้า กลุ่มเด็กๆ ก็มาถึงแล้วเช่นกันต่างตาโต มองอย่างใเช่นกัน
“ปลาั์ ❗❗” เด็ก
“ดูแล้วพึ่งตายนะ ดีที่แม่น้ำสายนี้เย็นไม่งั้นตัวใหญ่ขนาดนี้จะทำให้อืดและเน่าเสียได้ง่าย เป็ตัวเมียเสียด้วยสิพวกเราแบบนี้คงมีไข่ปลาคาเวีย์เยอะแน่ๆ”คุณลุงเฟยหลง
“พวกเราคงจะขายได้หลายหยวนนะเฟยหลง”คุณลุงในกลุ่มคนที่ 2
จากที่ชิวชิว ไม่ได้สนใจอะไรมากมายนักแค่มองดูทุกๆ คนตื่นเต้นดีใจแค่นี้นางก็มีความสุขแล้ว แต่พอได้ยินว่าจะเอาปลาสเตอร์เจียนั์นี้ไปขาย ชิวชิวไม่อาจจะรอช้าได้ไม่งั้นคงอดกินของแพงอย่าง “ไข่ปลาคาเวียร์”แน่นอน
“คุณลุงคะอย่าขายเ้าปลาั์ตัวนี้เลยนะคะ ท่าทางมันจะอร่อยมากเลยเราเก็บไว้ทำกินแจกจ่ายคนในหมู่บ้านได้กินของอร่อยๆ กันเถอะค่ะเราได้มันมาฟรีๆ แบบนี้ไม่ต้องเสียดายหรอกค่ะ”ชิวชิว
“อย่างงั้นเหรอลูก หลานเล็กชิวชิวหนูไม่เสียดายแน่นะครับ ถ้านำไปขายหนูรู้ไหมว่าทั้งเนื้อปลา และโดยเฉพาะไข่ของมันราคาแพงมากทีเดียว”คุณลุงเฟยหลง สอบถามชิวชิวเพราะถือว่าคนที่เจอย่อมมีสิทธิ์ที่จะสามารถตัดสินใจเองได้ ไม่ว่าจะเป็เด็กหรือว่าผู้อื่น
“ค่ะ ชิวชิวอยากให้ทุกคนได้กินของอร่อยๆ และแพงอย่างที่คุณลุงเฟยหลงว่าเ้าตัวนี้มันแพงมาก ปรกติแล้วพวกเราคงไม่มีเงินหยวนไปซื้อหรอกค่ะเก็บมันไว้กินเถอะค่ะ อีกอย่างเราก็รอ กลุ่มคุณปู่ คุณตา และคุณพ่อกลับมาจากการขายทอง 30 กิโลกรัมด้วยนะคะ ไหนจะเ้ากระบี่ทองคำฝังเพชรเล่มนี้อีกถ้าเรานำไปขายก็ได้เยอะมากแล้ว เราเก็บเ้าปลาั์นี้ไว้กินฉลองกันในหมู่บ้านเถอะค่ะ”ชิวชิว
ชิวชิว ก็เข้าใจอย่างหนึ่งว่าคนในหมู่บ้านนั้นยากจนกันย่อมจะต้องนำสิ่งของที่หาได้ทุกอย่างไปขายและนำเงินหยวนกลับมาในหมู่บ้าน แต่ตอนนี้สถานกาณ์มันได้เปลี่ยนไปแล้วเพราะเธอมาอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนี้พร้อมกับพรวิเศษที่ได้มาอย่างไม่รู้ตัว“มือััคืนสภาพ” ชิวชิวย่อมจะทำให้หมู่บ้านหยางจางแห่งนี้ดีขึ้นและร่ำรวยขึ้นอย่างแน่นอน
“ตกลง” ทุกๆ คนเอ่ยอย่างเต็มใจและดีใจ
เพราะใจลึกๆ พวกเขาก็อยากลิ้มลองรสชาติของเ้าปลาสเตอร์เจียนนี่เหมือนกันแต่ติดตรงที่ว่า เงินหยวนนั้นมันจำเป็มากเหลือที่จะต้องหาซื้อสิ่งที่จำเป็มากกว่าการที่จะกินปลาสเตอร์เจียนที่ขายได้ราคาดีแบบนี้
“ไข่ปลาของมันอร่อยมากเลยเหรอคะ”อาเล็กเจียงเจียง
“ใช่แล้วเด็กๆ มันขึ้นชื่อว่าเป็ปลาที่หายากและที่สำคัญก็อยู่ที่ไข่ของมันอร่อยมากและแพงมากด้วย คนที่มีฐานะเขาจะซื้อกันไปทำอาหารบ้าง ทำขนมบ้าง”คุณลุงเฟยหลง
เด็กๆ พอได้ฟังว่ามันอร่อย แถมแพงอีกต่างหากก็อดที่จะน้ำลายไหลเป็ไม่ได้ที่จะได้ลองกินเ้าไข่ปลาที่ว่านี้
“เราจะนำมันกลับไปยังไงดีล่ะทีนี้ตัวมันใหญ่มากจริงๆ นะรถเข็นคันใหญ่เราก็ไม่สามารถแบกมันกลับไปได้ด้วย”คุณลุงในกลุ่มคนที่ 1
“เอาอย่างนี้ เดี๋ยวผมจะวิ่งไปตามผู้ชายในหมู่บ้านมาเพิ่มเติมด้วยดีกว่าจะได้ช่วยกันแบกเ้าปลาสเตอร์เจี้ยนนี้เข้าหมู่บ้านกัน”คณลุงในกลุ่มคนที่ 2
“หรือว่าเราจะชำแหละเ้าปลาตัวนี้ที่ริมแม่น้ำล่ะ”คุณลุงเฟยหลง
“อือแบบนี้ก็เข้าท่าดีนะแต่ต้องระวังตอนที่ผ่าท้องนำไข่ปลาคาเวียร์ออกมาจะได้ไม่หล่นทิ้งตามริมแม่น้ำนี้ของมันมีค่า พวกเราต้องทำกันอย่างระมัดระวังหน่อย”คณลุงในกลุ่มคนที่ 4
“ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วแบกเ้าปลาสเตอร์เจียนนี้กลับไปหมู่บ้านให้ทุกๆ คนได้เห็นและดีใจไปด้วยกันก็แล้วกันนะแล้วจัดการชำแหลที่หมู่บ้านดีกว่า”คุณลุงเฟยหลง
“ได้” ทุกๆ คนตกลงกันและมีหนุ่มน้อยคนเดิมหยางเจียงเฉียง ที่จะอาสาไปส่งข่าวให้คนในหมู่บ้านแทนคุณลุงที่จะเข้าหมู่บ้าน
4K
![[นิยายแปล] Naughty Queen! ยัยตัวแสบขอเกิดใหม่ มัดใจคุณพ่อซุปตาร์ ★](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1769914722_39971644.webp)
