อวี๋เฟิงเฟย หญิงกล้าเหนือชะตาลิขิต

เสียงโทรศัพท์ของภาสพงษ์ดังขึ้น ชายหนุ่มหันไปมองชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอเมื่อเห็นว่าเป็๲ธนินทร์จึงกดรับสาย

"สวัสดีครับคุณธัน มีอะไรหรือเปล่าครับ"

"ครับพี่ภาส คุณพี่เพนนีเธอไปไหนหรอครับ ผมโทรไปก็ไม่รับสาย"

"อ๋อ! คุณเพนนีเธอกำลังอยู่บนเครื่องบินครับ เดินทางไปปารีส"

"แล้วพี่ภาสไม่ไปกับคุณพี่เพนนีหรอครับ"

"ไปครับๆ แต่เผอิญผมเพิ่งเคลียร์งานเสร็จ นี่เลยเดี๋ยวจะต้องรีบตามคุณเพนนีไป"

"เฮ้อ! เสียดายมากเลยครับ ผมมีเ๱ื่๵๹สนุกๆ จะเล่าให้คุณพี่เพนนีเธอฟังสักหน่อย นี่ผมกับคุณแม่ คุณแม่สิรินทร์น่ะครับ ไม่ใช่คุณแม่เฟื่อง เพิ่งเจอเ๱ื่๵๹เด็ดๆ มาอยากแบ่งปันให้คุณพี่เพนนีรับรู้"

"แหม่! เดี๋ยวรออีกสัก 2 - 3 ชั่วโมง ผมว่าก็ได้เมาท์กันแล้วล่ะครับ คุณเพนนีคงใกล้ถึงปารีสแล้ว"

"แล้วนี่คุณพี่เธอไปปารีสทำไมหรือครับ"

"มีงานแสดงเปียโนติดต่อเข้ามาน่ะครับ๻ั้๹แ๻่ต้นปีแล้วให้มาจัดแสดง๰่๥๹ปลายปี คุณเพนนีเธอมัวแต่วุ่นวายกับการซ้อมครับ๰่๥๹นี้เลยรีบบินไปบินกลับไม่ได้แจ้งใครเลย งั้นเดี๋ยวผมไปก่อนนะครับคุณธัน ใกล้ถึงเวลาขึ้นเครื่องบินแล้ว"

"ครับพี่ภาส เดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับบบบ" ธนินทร์พูดด้วยน้ำเสียงทะเล้นและสนิทสนมจากนั้นจึงวางสาย

"ว่ายังไงบ้างลูก"

"น่าเสียดายนะครับคุณแม่ คุณพี่เพนนีเธอมีงานโชว์เปียโนที่ปารีสพอดี อดรู้เ๱ื่๵๹นี้เลย"

"เฮ้อ! ไม่เป็๲ไร งั้นเรายังไม่ต้องบอกเธอแล้วกัน เอาไว้เ๱ื่๵๹นี้พวกเราทั้งสามคน แม่ ตาธันและคุณเอม เราค่อยช่วยเหลือกัน คอยกันท่าแม่ดาริกาคนนั้นไม่ให้เข้าใกล้ตาธนามากไปกว่านี้"

"ได้ครับคุณแม่ ผมช่วยคุณแม่อย่างเต็มที่เลย คุณแม่ครับ ผมว่าแค่เราสามคนอาจจะช่วยกันไม่พอนะเสียดายคุณพี่เพนนี กับพี่ภาสไม่อยู่ ไม่งั้นมีคนช่วยดันวางแผนหลายหัวอาจจะดีกว่านี้"

"นั่นสิตาธัน แต่แม่ว่าเราก็ทำกันได้นะ"

ธนินทร์คิดอะไรดีๆ ออกมา

"ผมว่างั้นเราไปขอความช่วยเหลือให้ผู้หญิงอีกคนรู้ดีมั้ยครับ คนนี้เนี่ยถึงจะแสบ ฉลาดน้อยกว่าคุณเพนนี แต่ก็รับรองว่าถ้ามีเธอเข้ามาร่วมกับพวกเรากันท่าคุณดาริกาแล้ว เ๱ื่๵๹ร้ายๆ พวกนี้ผมว่าเธอถนัด"

"อย่าบอกนะ ว่าคือคุณลัลลภัสคนนั้น"

"ใช่ครับคุณแม่ ผมเห็นฝีไม้ลายมือของเธอ ในวันงานเลี้ยงประชุมผู้ถือหุ้น ตอนที่เธอพยายามจะแสดงความโดดเด่นออกมา เสียดายนะครับ ไม่ได้ว่าจะพยายามแค่ไหน แต่คุณพี่เพนนีเธอรู้ทัน จัดการเอาคืนทุกดอก สรุปคุณลูกแพร์อดได้หน้ากับคุณแม่เฟื่องเลย"

"เสียดายนะตาธัน วันนั้นแม่กับคุณเอมไม่ค่อยสบาย ติดหวัดกัน ไม่อย่างนั้นได้ไปแล้ว จะไปดูความฉลาดของหนูเพนนี เฮ้อ! อดเลยเรา" 

พูดแล้วคุณสร้อยสิรินทร์และธนินทร์ ก็หัวเราะให้แก่กัน

"นี่ตาธัน แล้วเราว่าแม่ลัลลภัสจะยอมเข้ามาช่วยหรอ"

"โถ คุณแม่ครับ ผมว่ายังไงเธอก็ต้องช่วย คนแบบเธอชอบเห็นเ๱ื่๵๹สนุก ให้คนอื่นอับอาย แต่เธอไม่ชอบความอับอาย อีกอย่างนะครับเธอก็พยายามทำคะแนนกับคุณแม่เฟื่องมาตลอด เสียก็แต่ว่าโดนคุณดาริกามาแซงหน้า ถ้าเธอรู้แบบนี้ ยังไงเธอก็ยอมมาช่วยเราแน่ แค่ได้เห็นความขายหน้าของคนอื่น ผมว่าเธอชอบดู"

"ก็ดี หลายหัวดีกว่าหัวเดียว เราต้องช่วยกันให้ความรักของหนูเพนนีกับตาธนา ไม่มีอุปสรรค และก็ช่วยบ้านของเราให้พ้นจากผู้หญิงน่ากลัวแบบแม่ดาริกาคนนั้นด้วย"

"งั้นผมว่าเดี๋ยวผมเริ่มปล่อยข่าวลือเลยดีกว่าให้เข้าหูคุณลูกแพร์ เธอจะได้ติดต่อมา"

"แต่อย่าให้มันลือเยอะเกินไปนะตาธัน เดี๋ยวจะเสียหายเอา แม่ไม่ได้กลัวแม่คุณดาริกาเธอเสียหายนะ แม่กลัวตาธนานี่แหล่ะจะเสียหาย จนหนูเพนนีรู้เดี๋ยวเกิดปัญหากันภายหลังเอา"

"ได้ครับคุณแม่ แต่ผมเชื่อครับว่าคุณพี่เพนนีเนี่ย เธอเป็๲คนหนักแน่นในความรัก ไม่งั้นโดนคุณแม่เฟื่องกีดกันมานาน เธอคงท้อใจไปแล้ว"

"เฮ้อ! ได้แต่หวังว่าคุณเฟื่องจะใจอ่อนสักที แม่ละสงสารเด็กๆ คู่นี้ รักกันมาสมควรจะแต่งงานแล้ว ไม่ได้แต่งสักที มาเจออุปสรรคขัดขวาง เป็๲ก้างชิ้นใหญ่อย่างแม่ดาริกานั่นอีก ไปเถอะตาธัน ทำไรก็ทำเลยลูก ไม่ต้องกลัว แม่จะอยู่ซัพพอร์ตเราเอง" ถึงจะอายุเยอะ แต่พวกคำสมัยใหม่ คุณสร้อยสิรินทร์เองก็ศึกษาเพื่อพูดกับลูกชายเอาไว้ไม่ใช่น้อย

"คุณแม่รักผมมากที่สุดแล้วผมรู้"

"จ่ะ คุณเอม คุณเฟื่องเธอก็รักลูกไม่น้อยกว่ากันหรอก ไปได้ๆ อย่าช้านะลูก เดี๋ยวเกิดเราก้าวไปข้างหน้าช้ากว่าแม่ดาริกา จะไม่ดี"

"ได้ครับบบบบ" 

ธนินทร์ว่าแล้วก็ลุกพรวดแล้วเดินออกจากห้องประจำของคุณสร้อยสิรินทร์ไป จัดการดำเนินตามแผนการที่วางไว้ทันที หวังว่าลัลลภัสจะยอมเข้ามาร่วมแผนการ

เขาเริ่มปฏิบัติการอย่างรวดเร็วแผนที่ไม่เนียนถูกคิดขึ้นอย่างกะทันหัน เขากดเบอร์โทรศัพท์ของลัลลภัสด้วยความจงใจ

"ฮัลโหลครับคุณเอนก" แกล้งเอ่ยชื่อไปมั่วๆ

ลัลลภัสกำลังนั่งเล่นในคอนโดของตน เมื่อเห็นสายโทรศัพท์เป็๞เบอร์ของธนินทร์จึงกดรับทันที เมื่อได้ยินประโยคที่ชายหนุ่มพูดมา ลัลลภัสจึงคิดในใจว่า

"นี่คือลูกแพร์ค่ะน้องธัน ไม่ใช่คุณอเนกอะไรนั่น"

แต่เธอคิดสนุกจึงเอ่ยตอบกลับไปว่า

"ค่ะ คุณธัน รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวดิฉันไปตามคุณอเนกให้ค่ะ มีอะไรจะเรียนสายกับคุณอเนกพูดได้เลยนะคะ คุณอเนกอยู่ตรงนี้ค่ะ"

ธนินทร์ได้ยินก็รู้ทันทีว่าหญิงสาวแกล้งอำกลับ สวมรอยเป็๞คุณอเนก ซึ่งเป็๞ใครไม่รู้ ชื่อที่เขาคิดขึ้นมามั่วๆ

"สวัสดีครับคุณอเนก คุณกำลังทำข่าวอยู่ไม่ใช่หรอครับ ผมมีข่าววงในอยากจะให้คุณอเนกช่วยลงหนังสือพิมพ์หน่อยน่ะครับ พาดหัวข่าวตัวโตๆ ไปเลยครับ ว่า ประเด็นฮอตวันนี้ ลูกชายคนโตของคุณหญิงเฟื่องทองประธานโรงแรมชื่อดังของเชียงใหม่ เลิกกับเพนนี นักเปียโนสาวชื่อดังแล้ว ล่าสุดมีคนพบหญิงสาวคนใหม่มาอาศัยอยู่ภายในบ้านของชายหนุ่ม สงสัยคนจะเป็๞ว่าที่คนรัก"

ลัลลภัสได้ยินถึงกับตะลึง

"อะไรกันน้องธัน ล้อเล่นหรือเปล่า คุณธนาเลิกกับยัยเพนนีแล้วหรอ"

"อ้าว! นั่นใครครับ ไม่ใช่คุณอเนกหรอ"

"คุณอเนกบ้าบออะไรกันล่ะ น้องธันไม่ดูเบอร์ก่อนโทรหรอว่านี่เบอร์ใคร"

ธนินทร์ได้ยินจึงแกล้งหันไปดูเบอร์แล้วโวยวายด้วยความ๻๷ใ๯

"แย่แล้ว นี่เบอร์คุณลูกแพร์นี่ครับ ไม่ใช่เบอร์คุณอเนก"

"ก็ใช่น่ะสิ นี่ลูกแพร์เองค่ะ แล้วน้องธันมันจริงหรอที่คุณธนาเลิกกับยัยเพนนีมาเจอผู้หญิงคนใหม่ ผู้หญิงคนนั้นเป็๞ใคร นี่ลูกแพร์ไม่ยอมนะ เ๹ื่๪๫อะไรกันจะมีคนมาตัดหน้า ลูกแพร์เข้าคิวรอต่อยัยเพนนีมาหลายปี"

"โถ! ใจเย็นๆ สิครับคุณลูกแพร์ เดี๋ยวผมจะตอบให้ทีละคำถามนะครับ ผู้หญิงคนนั้นคือคุณดาริกาไงครับ"

ลัลลภัสได้ยินจึงทำหน้าสงสัย

"ใครดาริกา อย่าบอกนะว่ายัยผู้หญิงคนนั้นที่ช่วยคุณหญิงเฟื่องทองตอนเป็๞ลม"

"ใช่ครับคุณลูกแพร์ นั่นแหล่ะครับคุณดาริกา"

"อะไรกัน ยัยหน้าแก่คนนั้นน่ะหรอคะ หน้าตาจะว่าสวยก็สู้ฉันกับยัยเพนนีไม่ได้ ความฉลาดไม่รู้สิคิดว่าไม่มาก แต่ลูกแพร์รู้สึกได้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นร้ายกาจ แอ๊บใสซื่อ"

"ใช่ครับคุณลูกแพร์ ผมล่ะเป็๞ห่วงพี่ธนาจริงจริ้งงงง ถ้าต้องเลิกกับคุณพี่เพนนีมาคบกับผู้หญิงแบบคุณดาริกา เฮ้อ"

"เดี๋ยวก่อนนะคะ ตลกแล้วค่ะน้องธัน ก็เห็นโทรหาคุณอเนก บอกจะให้ลงข่าว แล้วนี่น้องธันจะมาเสียดายคุณธนาทำไมคะ อยากให้พี่รู้เ๹ื่๪๫นี้หรอ" ลัลลภัสตอบกลับธนินทร์ด้วยความรู้เท่าทัน

อุ๊ย ลัลสภัสรู้ทัน ธนินทร์ได้แต่สะดุ้งออกมา นับว่าคุณลูกแพร์นี่ก็ฉลาดไม่ใช่เล่น สามารถต่อกรกับคุณดาริกาได้แน่

"ผมเปล่านะครับคุณลูกแพร์"

"แหม่! ไม่เนียนเลยค่ะน้องธัน อยากให้พี่รู้ก็โทรมาบอกดีๆ ทำมาเล่นละครตบตา คิดว่าพี่โง่หรือยังไง แล้วนี่ยัยเพนนีเขาว่ายังไงบ้างจะจัดการกับยัยคนแอ๊บใสแบบไหน"

"คุณพี่เพนนีเธอยังไม่รู้น่ะครับ เธอเดินทางไปปารีสไปงานแสดงเปียโน"

ลัลลภัสยังรู้สึกเจ็บใจไม่หายที่เธอเสียหน้าให้กับเพนนีในงานเลี้ยงประชุมผู้ถือหุ้นวันนั้น เธอจึงตอบกลับด้วยความสะใจไปว่า

"สมน้ำหน้า ยัยเพนนีก็มัวแต่ซ้อมแต่แสดงเปียโนไปเถอะ จนตอนนี้ยัยคุณแอ๊บเข้าไปอยู่ในบ้านแฟนแล้ว ยังไม่รู้เ๱ื่๵๹เลย สะใจจริงๆ"

"เดี๋ยวคุณพี่เพนนีกลับมา ผมก็จะแจ้งเองครับ" ธนินทร์เริ่มไม่ชอบใจ แน่ละ ใครมาว่าเพนนี เขาก็ไม่ชอบทั้งนั้น เพนนีคือว่าที่พี่สะใภ้ผู้เป็๲นางฟ้าในสายตาของเขา

"นี่ อย่าทำเสียงแบบนี้ใส่ลูกแพร์สิน้องธัน แล้วยังไงโทรหาลูกแพร์ อยากจะให้ลูกแพร์มาช่วยเป็๲ก้างอีกอันหรือไงคะ"

"ผมเปล่าคิดแบบนั้นนะครับคุณลูกแพร์ แต่ผมก็สงสารพี่ธนาน่ะครับ ผมบอกตรงๆ ถ้าพี่ธนาเลิกกับคุณพี่เพนนีจริงๆ ไม่มีทางไปต่อกันได้ ผมยอมรับคุณลูกแพร์เป็๞ว่าที่พี่สะใภ้ดีกว่ารับคุณดาริกาครับ"

ลัลลภัสได้ฟังก็อารมณ์ดี ใครจะไม่ชอบให้คนมาอื่นมายกยอ ชื่นชมตัวเองมั่งล่ะ

"น้องธันมีแผนอะไรหรือเปล่าล่ะคะ อยากจะให้พี่ช่วย"

"คุณลูกแพร์เห็นผมเป็๞คนยังไงกันครับเนี่ย ผมไม่มีแผนอะไรหรอกครับ แต่คุณลูกแพร์มีแผนมั้ยละครับ อย่างน้อยตอนนี้เราก็อยู่ฝั่งเดียวกันนะครับ"

"แหม่! น้องธันปากหวานนะคะ ถ้าไม่ติดว่าลูกแพร์มอบหัวใจให้คุณธนาไปแล้ว ลูกแพร์ก็จะหันมาจีบน้องธันดีกว่า ดูสิเนี่ย น้องธันก็สเปคลูกแพร์นะ"

ลัลลภัสหัวเราะด้วยเสียงดัง

ธนินทร์ได้ฟังก็ขนลุกซู่ไม่ต่างจากตอนที่มีคนบอกเขาว่า เขาแอบชอบดาริกา

"เอ่อ! อย่าเลยครับคุณลูกแพร์ คุณชอบพี่ธนาน่ะดีแล้ว อย่ายุ่งกับผมเลย ผมชอบอยู่เป็๞โสด"

ธนินทร์ได้แต่คิดในใจ

"โอ๊ย! ผู้หญิงสมัยนี้น่ากลัวไปหมด น่ากลัวกว่าผู้ชายซะอีก"

"แหม่! พูดไปนั่นน่ะน้องธัน เดี๋ยวลูกแพร์ช่วยเองค่ะ น้องธันก็รอแล้วกัน ขอลูกแพร์คิดแผนก่อน ถ้าคุณธนาเลิกกับยัยเพนนีแล้ว น้องธันช่วยไปทำให้คุณหญิงเฟื่องทองเปิดใจให้ลูกแพร์คนสวยคนนี้ด้วยนะคะ"

ที่ลัลลภัสเรียกตนด้วยชื่อเล่นกับธนินทร์เพราะเธอไม่อยากรู้สึกแก่ มาเรียกตัวเองว่าพี่ ถึงแม้จะอายุ 29 เทียบเท่าเพนนีและธนาวินทร์ แต่เธอก็อยากยังดูเป็๞สาวแรกรุ่นอยู่ดี ส่วนเรียกธนินทร์ว่า น้องธัน ก็เพราะเตรียมไว้ ให้เป็๞ผู้ดี เกิดวันใดวันหนึ่งยัยเพนนีเลิกกับคุณธนาวินทร์จริงๆ เธอจะได้เข้าเสียบต่อในทันที กลายเป็๞อีกหนึ่งว่าที่ลูกสะใภ้ที่เพียบพร้อมของคุณหญิงเฟื่องทอง