เสียงนาฬิกาปลุกดังสนั่นไปทั่วห้องเด็กหนุ่มพรันลืมตาขึ้นในทันที
“ฉันตื่นสายอีกแล้วงั้นหรอเนี่ยย”
แต่เมื่อเสี่ยวจุนหันไปมองนาฬิกาที่วางอยู่บริเวณหัวเตียงเสี่ยวจุนก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ
“นี่ฉันลืมไปเลยว่าฉันตั้งปลุกไว้ตอนตี5 ฉันใมากจริงๆเห้อออ”
“ว่างๆโฮสต์ต้องไปเช็คสมองบ้างนะคะ”
“ฉันแค่ลืมนิดหน่อยไม่ต้องมาซ้ำเติมฉันเลยระบบ”
“ใครซ้ำเติมโฮต์คะไม่มี้เลยค่ะ”
“ไม่มี้เลยจริงๆระบบบบ ฉันเบื่อที่จะคุยกับเธอละฉันลงไปทำธุรส่วนตัวข้างล่างดีกว่า”
1 ชั่วโมงผ่านไป..
ในระหว่างทางที่เสี่ยวจุนกำลังเดินทางไปโรงเรียนนั้นเสี่ยวจุนได้สังเกตเห็นผู้คนมากมายป็นพิเศษคงด้วยเพราะเหตุผลที่ว่าวัันนี้เป็วันต่อสู้ประจำปีของโรงเรียน FO1 นั่นเอง
ทางโรงเรียนได้อนุญาตให้ผู้คนข้างนอกและคนระดับสูงเข้ามาชมการแข่งขั้นในครั้งนี้อีกด้วย โดยโรงเรียนได้จัดโซนที่นั่งเฉพาะให้กับคนเหล่านี้
หลังจากนี้ไม่กี่นาทีเสี่ยวจุนก็ได้เดินทางทางมาถึงโรงเรียนบรรยากาศที่โรงเรียนในตอนนี้่เต็มไปด้วยความครึกครื้นแต่เด็กหนุ่มคร้านที่จะสนใจและเดินตรงไปที่อาคารต่อสู้ในทันที
เมื่อเสี่ยวจุนไปถึงเด็กหนุ่มก็ถึงกับตื่นตลึงเพราะอาคารต่อสู้ในตอนนี้หรูหราและทันสมัยเป็อย่างมากรวมถึงทางเดินเข้าไปที่ปูด้วยพรมแดงผู้คนมากมายที่ยืนรอต่อแถวเข้าไปในอาคารต่อสู้
“อาคารต่อสู้จะหรูไปไหนเนี่ยเล่นทำสะฉันไม่กล้าเดินเข้าไปเลยโรงเรียนเล่นใหญ่จริงๆ“
ในขณะเดียวกันจ้าวเฟิงและพี่ชายของเขาก็ได้มาที่อาคารต่อสู้เช่นกันและเมื่อจ้าวเฟิงสังเกตเห็นจุนเสี่ยวเหยาที่บริเวณหน้าอาคารต่อสู้ จ้าวเฟิงก็ได้พูดกับจ้าวหลินพี่ชายของเขาด้วยน้ำเสียงที่ขี้ฟ้อง
“พี่หลินนั่นไงไอ้ขยะจุนที่ใช้กลอุบายบางอย่างทำร้ายผมเมื่อเดือนที่แล้ว!”
“ไอ้นี่หรอขยะจุนที่ทำร้ายน้องชายฉันเมื่อเดือนที่แล้ว มันก็แค่มดปลวกเท่านั้นแหละเมื่อยู่ต่อหน้าฉัน”
“เข้าไปจัดการมันเลยไหมพี่หลิน!”
“ใจเย็นๆก่อนน้องเฟิงรอจัดการมันบนเวทีดีว่า เห็นว่ามันเจอกับน้องเฟิงในรอบแบ่งกลุ่มนิ ตอนนี้น้องเฟิงเองก็อยู่ระดับสร้างฐานขั้นที่7แล้วมันสู้ไม่ได้หรอก น้องเฟิงก็แค่อาศัยจังหวะที่มันกำลังจะแพ้ลงมือทำให้ทันพิการเลยสิ”
“พี่หลินนี่ฉลาดจริงๆ สมแล้วที่เป็อัจฉฺริยะของโรงเรียน”
“ยกยอเกินไปแล้วน้องเฟิงเราเข้าอาคารกันเถอะ”
และเมื่อทั้งคู่พูดคุยกันเสร็จเรียบร้อยทั้งสองก็ได้เดินเข้าไปอาคารโดยไม่รู้เลยว่าเสี่ยวจุนนั้นได้แอบฟังทั้งสองคุยกันั้แ่ตั้นเมื่อเสี่ยวจุนได้ยินที่ทั้งสองคุยกกันก็ถึงกับหลุดขำเลยทีเดียว
“สองพี่น้องบาทเดียวทำไมมันขี้โม้จังเนี่ยบอกว่าฉันเป็ใช้กลอุบายด้วยแหละฉันละอดที่จะขำไม่ได้เลยจริงๆ เดี๋ยวฉันจะจัดหนักจัดเต็มให้พวกแกทั้งสองแน่นอน คิคิ”
5 นาทีต้่อมา
เสี่ยวจุนได้เข้ามาในอาคารเป็ที่เรียบร้อยโดยในในอาคารต่อสู้มีทั้ง 8 สนาม โดยทั้ง8สนามและ นามของเสี่ยวจุนนั้นคือสนามที่6 แต่ก่อนที่เสี่ยวจุนจะเดินไปสนามของตนนั้น
‘กริ๊งง!!
เสียงออดก็ได้ดังขึั้น
“ขอประชาสัมพันธ์ถึงนักเรียนทุกคนให้มารวมตัวที่บริเวณสนามที่1ในเวลานี้ด้วยค่ะ”
เสี่ยวจุนที่ได้ยินเขาก็รีบตรงไปสนามที่หนึ่งในทันที
เด็กหนุ่มใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีก็เเดินมาถึงยังสนามที่หนึ่ง ในเวลาเดียวกันอาจารย์หลานชีก็ได้เดินขึ้นมาบนเวทีและกล่าวประกาศเปิดงาน
“สวัสดีท่านผู้มีเกียรติทุกท่านและนักเรียนทุกคนวันนี้ฉันได้รับหน้าที่จากอาจารย์ใหญ่ให้เป็พิธีกร ฉันจะไม่พูดอะไรมากในวันนี้ทางโรงเรียนได้เชิญฮีโร่ทั้งหกคนมาชมการแข่งขันต่อสู้ประจำปีอีกด้วย!!!”
เมื่อนักเรียนและแขกที่อยู่ในงานได้ยินที่อาจารย์หลานชีพูดทุกคนต่างโห่ร้องด้วยความดีใจเพราะว่าพวกเขาจะได้เจอกับฮีโร่ที่ช่วยพวกเขาจากวิกฤตเมื่อเดือนก่อนนั่นเอง ในขณะที่ทุกคนกำลังดีใจตื่นเต้น เสี่ยวจุนที่ได้ยินอาจาย์หลานชีพูด เขาถึงกับดวงตาเบิกโพรง
“ตาแก่พวกนั้นมาด้วยงั้นหรอเวรละสิหวังว่าตาแก่พวกนั้นจะจำฉันไม่ได้”
หลังจากนั้นไม่นานบรรยาโดยรอบเริ่มหนักอึ้งผู้คนเริ่มรู้สึกหายใจติดขัดจู่ๆก็ปรากฎร่างชายทั้งหกคนลอยอยู่เหนือสนามที่1ผู้คนที่เห็นอย่านั้นก็ตื่นตลึง
“นั่นมันฮีโร่ทั้งหกนี่”
“พวกเขาเท่เป็บ้า!”
“พวกเขาลอยได้งั้นหรอโคตรเจ๋งเลย”
“ฉันอยากฝึกให้ถึงระดับพวกเขาแต่ฉันไม่มีทางไปถึงแน่ๆ”
เสียงพูดคุยยเกี่ยวกับพวกเขาดังไปทั่วทั้งอาคารการต่อสู้ เมื่อทั้ง6คนมาถึงพวกเขาก็ร่อนตัวลงไปนั่งประจำที่นั่งที่ทางโณงเรียนได้จัดไว้ให้ และแล้วอาจารย์หลานชีก็ได้ประกาศเริ่มการแข่งขันในทันทที
“การแข่งขันต่อสู้ประจำปีเริ่มต้นณบัดนี้”
ตอนนี้บรรยายน้ำค่อนข้างเยอะเลยยยย
คนอ่าน - เมื่อไหร่จะเข้าเนื้อวะไรท์ทททททท
2K
