ตอนที่หก การสนทนากับเทพเ้า
ผมคงต้องขอบคุณความสามารถในการสื่อสารของผม
แม้จะเป็เพียงแค่หนึ่งดวงแสง 1 spark แต่ก็ทำให้ผมสามารถรับการสื่อสารกับตนเช่นนี้ได้โดยไม่เสียสติไปก่อน
คำพูดเพียงคำเดียวนั้นราวกับแสดงความหมายหลายแสนอย่าง
บางอย่างรวมไปถึงแสงสีเสียงและรูปแบบของมิติต่างๆที่มนุษย์มิอาจจะเข้าใจได้
แต่พลังความสามารถในการสื่อสารของผมก็ทนทานได้
แต่ผมพอเข้าใจแล้วว่าทำไมมีหลายคนเสียสติเมื่อได้พลังมา
“ความคิด”
ของแอสทรัลบีอิ้งนั้น...เอเลี่ยนและแตกต่างจากมนุษย์จริงๆ
การที่เราเห็นหลายคนกลายเป็มิวแตนท์หรืุ์ปลาที่ดันอยู่บนบกไปอยู่ในน้ำก็ดันว่ายน้ำไม่เป็
และคนที่มีพลังอย่างชินอิจิ
ไม่ใช่เพราะแอสทรัลบีอิ้งนั้นโง่เขลาหรือคำนวณผิดพลาด
แต่เพราะตามแิของพวกเขาผลลัพธ์นั้นไม่ต่างกันนั่นเอง
หากให้ผมเปรียบเปรยพวกแอสทรัลบีอิ้งนั้น
คงไม่ต่างจากการกล่าวถึงเทพเ้าในตำนาน
ที่คนที่เห็นเทพเ้าด้วยตาเปล่าจะโดนเผาจนร่างกายสูญสิ้น
แค่มองร่างกายของเทพเขจ้าได้นั้นก็จะตาบอด
Curious/Amusement/Judgemental…
สงสัยใครรู้/สนุกสนาน/พิจารณา
ความหมายหลายอย่างส่งกลับมาที่ผม
จนกระทั่งผมดีใจที่ได้เลือกความสามารถของApex Being เอาไว้ก่อนว่าร่างกายสามารถทนความรู้สึกในการคุยกับแอลทรัลบีอิ้งได้
ผมรวบรวมแิของหมอแปลก
Bargain
แลกเปลี่ยน
มีคำกล่าวว่าเกี่ยวกับเื่ราวของชายที่ขายิญญาให้กับปีศาจ
แต่หากผมเจรจาครั้งนี้สำเร็จ
ความเสียหายคงไม่ได้มีเพียงแค่สามพันล้านอย่างแน่นอน
ที่ผมคิดไม่ใช่การเปรียบเปรย
แต่สมองที่ผมพัฒนาขึ้นมาจาก Apex Being บอกกับผมได้คร่าวๆว่าความเสียหายจะมากกว่าเดิมจากการกระทำของผม