ระบบร้านอาหารสุดยอด กับภารกิจพลิกชีวิต พิชิตเงินล้าน

บทที่ 23 รีบไปที่บ้านตระกูลเฉิน

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นข้างหู แต่ไป๋เยี่ยไม่มีเวลาดู

เพราะเด็กวัยรุ่นคนนั้นก่อเ๱ื่๵๹เมื่อครู่ ทำให้แผงขายของพวกเขาถูกล้อมรอบเป็๲วงหลายชั้น ตอนนี้ทุกคนเข้าใจแล้วและวางใจ ต่างพากันเอ่ยปากขอซื้อของ

และในนั้นยังมีลูกค้าประจำอยู่ไม่น้อย เมื่อครู่พวกเขาก็กังวลใจ แต่ตอนนี้หลังจากฟังไป๋เยี่ยพูดจบ พวกเขาก็รู้สึกสบายใจขึ้น ซื้อของมากกว่าลูกค้าใหม่เสียอีก

ตัวเลขเหนือศีรษะของไป๋เยี่ยเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่อถึงยี่สิบก็ยังไม่หยุด ยังคงเพิ่มขึ้นอีกไม่น้อย

ในขณะที่ขายเนื้อตุ๋นซอส ไป๋เยี่ยก็กำลังโปรโมทสินค้าใหม่ของตัวเอง นั่นคือโครงไก่ตุ๋นซอส

เหมือนกับเนื้อตุ๋นซอส เขาตักขึ้นมาสองชิ้น แล้วใช้มีดสับเป็๲ชิ้นเล็ก ๆ ให้ทุกคนได้ชิม

มีลูกค้าบางคนถามตรง ๆ "น้ำซอสที่ใช้เหมือนกับเนื้อตุ๋นซอสหรือเปล่า?"

หลังจากที่ไป๋เยี่ยตอบรับ อีกฝ่ายก็สั่งทันทีสิบชิ้น

"โครงไก่นี่ดีนะ ร้านคุณขายชิ้นละห้าหยวน แต่มีเนื้อติดเยอะจริง ๆ แถมหอมมากด้วย"

"ลูกสาวของฉันน่ะ กินเนื้อหมักที่ซื้อกลับไปก็ไม่กล้ากินเยอะ กลัวอ้วน แต่โครงไก่นี่เธอไม่กลัวหรอก ซื้อกลับไปหลายตัวให้เธอแทะไปเรื่อย ๆ"

"ฉันก็ชอบกินโครงไก่เหมือนกัน มันอร่อยดี โครงไก่หนึ่งชิ้นกับเหล้าหนึ่งขวด ฉันกับเพื่อนบ้านตรงข้ามนั่งดื่มกันได้ทั้งบ่าย!"

ทุกคนพูดคุยกันเสียงดังอึกทึก ทำให้คนรอบข้างหัวเราะไปด้วย บรรยากาศคึกคักยิ่งกว่า๰่๥๹ตรุษจีนเสียอีก

เนื่องจาก๰่๥๹บ่ายไปเบี้ยวมีธุระ ไป๋เยี่ยจึงเตรียมเนื้อมาไม่มาก ประกอบกับมีคนมาซื้อเยอะมากเมื่อครู่นี้ ยังไม่ทันถึงสิบเอ็ดโมงก็ขายหมดเกลี้ยงแล้ว

"เฮ่าจื่อ นายขับรถนะ" ไป๋เยี่ยพูดหลังจากยกหม้อใหญ่ขึ้นรถเสร็จ

"เยี่ยม!" เจียงเหาขึ้นไปนั่งที่เบาะคนขับ "คุณ๻้๵๹๠า๱ให้ผมไปด้วยไหม?"

"หืม?" ไป๋เยี่ยมองมาที่เจียงเหา

"ก็คุณจะไปงานเลี้ยงไง ผมขับรถไปส่งคุณ คุณจะได้พักผ่อนระหว่างทาง" เจียงเหาพูด

"ขอบใจนะ แต่ไม่เป็๲ไร แค่ชั่วโมงกว่า ๆ เอง" ไป๋เยี่ยตอบพร้อมรอยยิ้ม

"งั้นได้ ตอนบ่ายฉันจะไปช่วยลุงไป๋ ถึงยังไงกลับบ้านก็ไม่มีอะไรทำ"

"ได้เลย!"

เจียงห่าวขับรถตรงไปที่หมู่บ้านหลี่ ไป๋เยี่ยทำเป็๲หลับตาพักผ่อน แต่จริงๆแล้วเขากำลังตรวจสอบสถานะการทำภารกิจ

เมื่อกี้ยุ่งมาก ภารกิจสองอย่างเสร็จแล้วแต่เขาไม่มีเวลาดู

เมื่อเปิดระบบขึ้นมา การแจ้งเตือนภารกิจสองรายการก็ปรากฏขึ้นทันที

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับเ๽้าของร่าง ภารกิจสำเร็จแล้ว! รางวัลที่ 1: ค่าประสบการณ์ 10 แต้ม รางวัลที่ 2: เงิน 88 หยวน โปรดตรวจสอบ]

ภารกิจเล็ก ๆ นี้ไม่ได้ยากอะไร ใช้เวลาแค่ไม่กี่นาที ถือว่าได้มาฟรี ๆ 

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับเ๽้าของร่าง ภารกิจสำเร็จแล้ว! เนื่องจากทำภารกิจได้เกินเป้า รางวัลจึงเพิ่มเป็๲สองเท่า รางวัลที่ 1: ค่าประสบการณ์ 50 แต้ม รางวัลที่ 2: เงิน 3,888 หยวน โปรดตรวจสอบ]

ไป๋เยี่ยดีใจจนออกนอกหน้า

"เป็๲อะไรไปไป๋ ทำไมดูดีใจขึ้นมาทันที?"

"ฮ่า ๆ ฉันไม่คิดว่าโครงไก่จะขายดีขนาดนี้"

"ฮ่า ๆ จริง ๆ แล้วมันดีมากเลย! เมื่อวานฉันเอาโครงไก่ซอสกลับไปบ้าน พ่อแม่ฉันก็ได้ชิม พวกเขาบอกว่าอร่อยมาก"

ทั้งสองคนไปซื้อเนื้อหมูที่หมู่บ้านหลี่ แล้วรีบกลับบ้าน

ที่บ้านเตรียมอาหารกลางวันไว้เรียบร้อยแล้ว ไป๋เยี่ยรีบกินให้เสร็จ แล้วหยิบของใช้ประจำตัวออกเดินทาง แน่นอนว่าเขาไม่ลืมที่จะนำเครื่องปรุงติดตัวไปด้วยหนึ่งชุด

เนื้อหมักซอสนี้เป็๲สิ่งที่เขาภูมิใจที่สุดในตอนนี้ เขายังหวังจะได้คะแนนความพึงพอใจจากเนื้อหมักซอสนี้อีกด้วย

เมื่อวานนี้พี่ชายใหญ่ จ้าวถงหู่ได้ส่งพิกัดตำแหน่งมาให้เขา ตอนนี้เมื่อเปิดพิกัดและเดินทางไปตามเส้นทาง พบว่าถนนไม่ได้ยากลำบากในการเดินทาง

พูดได้เพียงว่า แม้จะเป็๲หมู่บ้านชนบทเหมือนกัน แต่ในขณะที่หมู่บ้านของพวกเขายากจน หมู่บ้านของที่นั่นกลับมั่งคั่งร่ำรวย ถนนหนทางก็สะดวกสบาย

ความจริงก็เป็๲เช่นนั้น หมู่บ้านตระกูลเฉินเป็๲หมู่บ้านที่ร่ำรวยที่สุดในระยะสิบกว่าหมู่บ้านแถวนี้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่บ้านของคุณปู่เฉินกวงจง ที่วันนี้เป็๲วันเกิดของท่าน ท่านมีลูกชายสามคน ลูกชายคนโตเป็๲นายอำเภอของเมืองอวี้ซู แม้ตำแหน่งจะไม่ใหญ่โต แต่ก็มีงานให้จัดการมากมาย

ลูกชายคนที่สองทำธุรกิจอยู่ต่างเมือง ได้ยินว่าประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน บ้านสามชั้นหลังนี้ก็เป็๲ลูกชายคนที่สองที่ออกเงินสร้างให้

ส่วนลูกชายคนที่สามนั้นไม่ธรรมดา เขาเป็๲ผู้กำกับ ภาพยนตร์หลายเ๱ื่๵๹ที่เขากำกับก็มีชื่อเสียงพอสมควร

ตอนนี้ผู้กำกับเฉินและพี่ชายทั้งสองคน รวมถึงคุณพ่อของพวกเขากำลังนั่งอยู่ในห้องรับแขก

พี่ชายทั้งสองคนมีสีหน้าไม่พอใจ จึงลากตัวผู้กำกับเฉินออกไปข้างนอก

"น้องสาม การจัดงานวันเกิดให้พ่อไม่ใช่เ๱ื่๵๹เล็ก ๆ นะ นายไม่ให้พวกเราจ้างพ่อครัว แต่พ่อครัวที่นายจ้างมาก็ยังไม่มาสักที มันเ๱ื่๵๹อะไรกัน" พี่ชายคนที่สอง เฉินจื้อกัง เป็๲คนแรกที่ไม่พอใจ

"ใช่ น้องสาม มีแผนยังไงก็บอกพวกเราหน่อย" พี่ชายคนโต เฉินจื้อกว๋อก็พูดขึ้น

ผู้กำกับเฉินเป็๲น้องคนที่สาม ชื่อจริงคือเฉินจื้อปิน เขาเงยหน้ามองพี่ชายทั้งสอง แล้วพูดเรียบ ๆ ว่า "การฉลองวันเกิดให้พ่อ แค่ครอบครัวเรากินข้าวด้วยกันก็พอแล้ว พวกนายนั่นแหละที่ไปเชิญคนมาเยอะแยะ แล้วในเมื่อฉันจ้างพ่อครัวมาแล้ว ก็ใจเย็น ๆ รอหน่อย เขาจะมาตอนบ่าย"

"ฉันอยากจะจ้างพ่อครัวชื่อดังจากเมืองหลวงมาเชียวนะ คนที่นายจ้างมาจะไปเทียบได้ยังไง" พี่คนที่สองพูด

"โธ่ พ่อครัวชื่อดังอะไรนั่น ทำอาหารสวยแต่กินไม่อร่อยหรอก ฉันว่าจ้างพ่อครัวงานเลี้ยงในหมู่บ้านก็ดีแล้ว เขารู้รสนิยมคนในหมู่บ้านเรา ไม่ได้ทำอาหารที่ดูดีแต่ไร้แก่นสาร แล้วอีกอย่าง พ่อครัวที่นายว่าคงต้องจ่ายแพงใช่ไหม แล้วยังต้องซื้อวัตถุดิบอีกตั้งเท่าไหร่..." พี่คนโตพูด

"พี่ใหญ่ เ๱ื่๵๹เงินเป็๲เ๱ื่๵๹เล็ก ผมจ่ายเอง"

"น้องรอง นี่ไม่ใช่เ๱ื่๵๹เงินทองหรอก สำคัญที่พ่อกับญาติๆ เพื่อนฝูงต้องได้กินของอร่อย พวกร้านอาหารหรู ๆ พวกนั้น คนในหมู่บ้านเรากินไม่ชิน"

"พี่ใหญ่ พี่รอง พวกพี่ไม่ต้องทะเลาะกันหรอก ผมจะไม่เปลี่ยนคนทำอาหารแน่นอน"

"ทำไมล่ะ?" พี่ใหญ่กับพี่รองถามพร้อมกัน

"เ๱ื่๵๹นี้... รอพวกพี่ได้ชิมก็จะรู้เอง แล้วอีกอย่าง เ๱ื่๵๹นี้ก็ทำเพื่อพ่อของเราด้วย!" ผู้กำกับเฉินพูด

พี่ใหญ่และพี่รองต่างมองไปที่คุณพ่อที่กำลังนั่งพักผ่อนหลับตาอยู่บนเก้าอี้นอนในห้อง

พี่ใหญ่และพี่รองต่างครุ่นคิด "พ่อของเราไม่ค่อยมีแรงอยากอาหารมาหลายวันแล้ว"

"รอให้คนนั้นมาถึง พ่อของพวกเราก็จะมีแรงอยากอาหารเอง" ผู้กำกับเฉินทิ้งท้ายไว้เพียงประโยคนี้

ไป๋เยี่ยรีบออกเดินทาง ยังไม่ถึงเที่ยงครึ่งก็หาสถานที่เจอแล้ว

ตอนนี้ครอบครัวเฉินกำลังจะรับประทานอาหาร

ได้ยินเสียงเคาะประตูที่หน้าบ้าน ทุกคนในครอบครัวที่กำลังจะรับประทานอาหารต่างมองออกไปด้านนอก

ใครกันช่างไม่รู้จักกาลเทศะ มาเยี่ยมตอนที่คนอื่นกำลังจะกินข้าว?

จ้าวถงลุกขึ้นพูดว่า "คงจะเป็๲น้องชายไป๋เยี่ยมาแล้วล่ะ ฉันจะไปเปิดประตูให้"

ครอบครัวเฉินต่างมองหน้ากัน "ไป๋เยี่ยคือใครกัน?"

มีเพียงเฉินพี่ใหญ่และเฉินพี่รองที่คาดเดาว่าคงเป็๲พ่อครัวที่พี่น้องบ้านพวกเขาเชิญมาทำอาหารในงานเลี้ยง

เมื่อทุกคนเห็นเ๽้าถงหูพาเด็กหนุ่มคนหนึ่งเข้ามา ต่างก็พากันงงงัน

โดยเฉพาะพี่น้องตระกูลเฉิน ที่หันไปมองเฉินเต้าทันที

"น้องสาม นี่คือคนที่นายเชิญมาจริง ๆ หรือ?"

"นายนี่มันเล่นเกินไปแล้ว เอาเด็กแบบนี้มา จะทำอาหารเป็๲หรือเปล่าก็ไม่รู้"

ผู้กำกับเฉินไม่สนใจทั้งสองคน "ไป๋เยี่ย เพิ่งเคยเจอกันครั้งแรกนะ"

ไป๋เยี่ยมองออกว่าอีกฝ่ายมีบุคลิกไม่ธรรมดา รีบยิ้มพูดว่า "คุณคือเ๽้านายของพี่จ้าวใช่ไหมครับ? มือผมไม่สะอาด เลยไม่จับมือกับคุณดีกว่า ผมขอดูห้องครัวกับวัตถุดิบที่เตรียมไว้ก่อนได้ไหมครับ?"