บาสตี้-ฮอพฟี่

    บทที่ 1

            สวัสดีค่ะทุกคนน~ ฉันชื่อ บาสตี้ เป็๲สาวสวย เริด เชิด (แต่ไม่หยิ่ง)

            อาจจะชื่อแปลก ๆ ให้ทุกคนนึกถึงอดีตนักฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี ที่ชื่อคล้ายๆ กันนี้เอาไว้นะคะ อุอิ ฉันน่ะแกร่งเหมือนเขาคนนั้นเลย >///<

            แต่ใครจะเชื่อว่าฉันชอบเล่นเกมประเภท Tycoon มาก !!!

            ใช่แล้วค่ะ เกม Tycoon ก็คือ เกมประเภทกลยุทธ์ วางแผน สร้างเมือง บริหารบลา ๆๆ นั่นแหละค่ะ ! ^O^

            ซึ่งบ่อยครั้งที่เกม Tycoon มันก็มักจะควบคู่เป็๲เกมแนวStrategy กลยุทธ์ด้วย ซึ่งฉันก็ชอบมากเลย ^-^

            ฉันชอบเกมประเภทนี้ เพราะรู้สึกว่าเกมกลยุทธ์มันต้องใช้ความคิดให้หนักๆ ท้าทายดีนั่นเอง และถ้ายิ่งประกอบด้วยกราฟิกเกมอันสวยงามละก็ ฟินมากเลยค่า~

            เอาล่ะก่อนอื่นเลย ต้องบอกว่าบาสตี้ไม่ได้ค่าโฆษณนะค้าแล้วก็ไม่ได้โฆษณาแต่อย่างใด แต่ว่ามันดีจริงค่ะ (-_-)o

            เกมที่ฉันเล่นบ่อยจะเป็๞พวกสร้างเมือง SimCity, City Mania เอาที่ทุกคนน่าจะรู้จักกันก่อนนะคะ

            เกมแรกจะออกแนวจริงจัง ส่วนเกมที่สองภาพก็จะออกแนวน่ารักแบ๊ว ๆ หน่อยอันนี้เวลาเล่นก็จะรู้สึกผ่อนคลายดีค่ะ เหอ ๆ

            แล้วก็ต้องไม่ลืม Fallout Shelter ^^

            สมัยนี้ดีจังเลยนะคะที่เกมดัง ๆลงมือถือกันหมดแล้วทำให้เราสามารถเล่นกันได้อย่างง่ายดายทุกที่ทุกเวลา หากเป็๲เมื่อก่อนล่ะก็ต้องเล่นบนพีซีเท่านั้นบางทีก็มีปัญหา--เช่น

            สเปกเครื่องไม่รองรับ แรมไม่พอ การ์ดจอไม่สู้

            ฉันเคยค่ะ--เล่นเกมจนการ์ดจอและจอพัง ลำบากแทบแย่เลยค่ะตอนนั้นไหนจะโดนดุโดนบ่น ไหนมอนิเตอร์จะเสียไปเลยยอมรับว่าตอนนั้นยังไม่มีความรู้ทางด้านนี้ค่ะ

            แต่ตอนนี้บาสตี้ไปศึกษามาแล้ว ฮี่ ๆๆ >_<

            รึจะเป็๲เกมแนว ‘สร้าง’--Tycoon ทั้งหลาย บริหารธุรกิจประกอบกิจการ ฉันก็นิยมชมชอบมากเลยค่ะเหมือนได้เรียนเศรษฐศาสตร์ไปด้วยนะ

            ที่จริงคือฉันนิยมเกมที่ต้องใช้สมองหนัก ๆ มันท้าทายและทำให้ตื่นเต้น ‘อยากเล่น ๆ’ ในหัวจะมีแต่คำนี้เต็มไปหมดเวลาฉันเห็นโฆษณาเกมประเภทนี้

            ถึงจะพูดอย่างงั้นอย่างงี้ก็เถอะแต่ฉันเองก็ผ่านการเล่นเกมมาแล้วหลายประเภท เกมออนไลน์ไม่ออนไลน์ทุกแขนง ฉันเคยจับมาหมดแล้วเพียงแต่อาจจะไม่ได้ลงลึก แค่เล่นผ่าน ๆ ฆ่าเวลาและเพื่อความสนุกสนานบันเทิง

            พอเราเริ่มโตขึ้น มีอายุที่มากขึ้น (เหมือนฉัน แหะ ๆ อยู่ ม.ปลาย)

            เราก็จะเริ่มอยากเล่นเกมที่มันมีความเป็๲ผู้ใหญ่ขึ้นฉันไม่รอช้าที่จะไปค้นหาในแอปสโตร์ว่ามีเกมออกใหม่แบบไหนที่น่าสนใจ และแน่นอน~ตาของฉันก็ไปป๊ะเข้ากับ Tycoon ทันที

            ตอนแรกรู้สึกว่ามันยากมากไป ไปที่โรงเรียนก็ไม่ค่อยมีใครเล่นหาเพื่อนคุย (เล่น) ไม่ได้ แต่หลัง ๆ ฉันเลิกสนใจล่ะหาข้อมูลเอาเองจากเน็ตแล้วก็เล่นเล้ย ! จะรอช้าอยู่ไย~~

             

            ฉันยอมรับค่ะว่า... ฉันไม่ค่อยได้ตั้งใจเรียนสักเท่าไหร่ = =”

            พอมีเวลาว่าง--มาโรงเรียน สิ่งที่ฉันทำก็คือเล่นเกมกลยุทธ์เหล่านี้

            เล่นในมือถือจอใหญ่๶ั๷๺์ยังดีนะคะที่โรงเรียนฉันอาจารย์ไม่ได้ห้ามเ๹ื่๪๫มือถือเพียงแต่ห้ามใช้ในเวลาเรียนเท่านั้น

            พอทานข้าวกลางวันเสร็จ ฉันก็หยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมา

            ...ไม่ได้สนใจเช็กโซเชียล ในมือถือของฉันมีแอปพลิเคชันโซเชียลมีเดียน้อยมากแทบจะไม่ !

            แต่มันถูกแทนที่ด้วยแอปพลิเคชันเกมประเภท Strategy และ Tycoon…มากมายมหาศาล *0*

            ฉันนั่งจ้องหน้าจอเกม ...ไม่ได้สนใจคนผ่านไปผ่านมา

            “...มาโรงเรียนหรือมาเล่นเกมเนี่ย O_o?”

            คนที่ถามคือ นายฮอพฟี่--ฮอพ เขาเรียนห้องเดียวกับฉันค่ะ

            “ยุ่งจริงน่า” ฉันเอ็ดกำลังสนใจอยู่กับว่าทำไมเมืองของฉันทั้งเมืองถึงไฟดับหมด และวัสดุก่อสร้างก็หมดมันหายไปไหน ?!!

            “คนสวยเล่นเกม” นายฮอพฟี่แซว

            “เอออ”

            เขานั่งลงที่ม้านั่งยาวในโรงอาหารข้างฉันโดยที่ไม่ต้องเชิญและไม่ได้เชิญ -_-ฉันไม่สนใจ คนสวยจะเล่นเกม ใครก็ห้ามไม่ได้ ^x^

            “เล่นเกมไม่สมกับตัวเลยอ่า ทำไมไม่เล่นพวก Identity V, Free Fire งี้ ?”

            “เล่นพอแล้วย่ะ”

            “ทำไมไม่เล่น PUBG”

            “เออเ๹ื่๪๫ของฉัน - -*”

            จะถามให้มันมากความทำไม =[]=

            “เกมแบบนี้มันสนุกตรงไหน” เขายักไหล่ ฉันโนสนโนแคร์อะพูดเลย

            “พูดมากนักไปเตะบอลไป” ฉันออกปากไล่ ไม่ต้องมาวิพากษ์วิจารณ์จะได้มะ

            คือต้องบอกก่อนค่ะว่า...

            นายฮอพฟี่น่ะเขาเป็๲เด็กกวน ๆ--เด็กแสบ ๆ อะ ตัวแสบประจำห้อง

            คือ !

            มันก็ไม่แปลกหรอกนะคะหากเขาจะปากหมาแบบเนี้ย แต่อะไรก็ช่างฉันไม่ชอบให้ใครเข้ามายุ่มย่ามเวลาเล่นเกมของฉันI just play game. I don’t murderanyone! -O-

            ฉันชอบมากเวลาที่เมืองของฉันมีประชากรและรายได้เป็๞กอบเป็๞กำแต่ตอนนี้ไฟกำลังดับทั่วเมือง ฉันต้องแก้ไขด่วนน~ >O< ในฐานะนายกเทศมนตรี

            ตาของฉันสนใจอยู่แค่จอมือถือตรงหน้า ไม่รู้ตัวจนกระทั่ง น้ำเพื่อนสนิทเข้ามาทัก

            “อ้าวบาสตี้ ทำไรอะแก เล่นเกมอีกแล้วเหรอ”

            น้ำทำหน้าเซ็ง ๆ มองฉันเหล่ ๆ

            ฉันเพียงแค่เหลือบตามองยัยนั่น แต่ไม่ได้พูดอะไร

            “เกมกับความสวยดูไปด้วยกันไปไม่ได้เลยแก กลุ่มของเราต้องสวยไว้ก่อนไม่ใช่เหรอ”

            “ก็ใช่อยู่หรอก--”

            “ถ้าฉันรู้ว่าแกติดเกมขนาดนี้ ฉันคงไม่น่าเป็๲เพื่อนสนิทกับแกได้”

            “เลิกคบตอนนี้ก็ได้นะน้ำ -_-^^^”

            ฉันไม่ขัดข้อง เอาจริง มันมีกฎข้อไหนห้ามว่า คนสวยห้ามเล่นเกม???

            “แบบเนี้ยถึงถูกไล่ออกจากกลุ่มอ้ะ มีฉันเนี่ยยอมออกจากกลุ่มยัยส้มมาเป็๞เพื่อนแก”

            “ฉันต้องขอบใจแกใช่ไหม”

            “ใช่ (_ _)”

            เฮ้อ~ บางทีก็พูดลำบากนะคะ =_=

            สายตาของน้ำเหลือบไปเห็นฮอพฟี่ อ่า อะไรกันหมอนี่ยังนั่งอยู่อีกเหรอเนี่ย !?

            “แล้วนายมานั่งทำไรตรงนี้ ฮอพ -_-++” ยัยน้ำถามแน่นอนว่าคนอย่างนายฮอพฟี่ก็ต้อง--ใช่ค่ะ เขายักไหล่

            “กวน Teen ว่ะ -_-” น้ำว่าทำยังไงยัยน้ำก็คงจะทำให้ฉันเลิกเล่นเกมไม่ได้จึงไปสนใจนายฮอพฟี่แทน

            “ว่าแต่จะมาจีบบาสตี้ป้ะเนี่ย เห็นมาเฝ้าเช้ากลางวันเย็นเลย ?”

            “เว่อร์ไป” เขาตอบ

            “ไม่มาจีบแล้วยุ่งกับมันไม เห็นมะมันสนใจที่ไหนอ้ะ โคตรบ้าเกม J”

            “ฉันก็บ้าเกม แต่เกมใช้หัวคิดหนัก ๆ ฉันคงไม่ถนัด” ฮอพฟี่ว่าเขามองหน้าจอของฉัน

            “เล่นดิ เพิ่มรอยหยักในสมองได้” ฉันแขวะเข้าให้ รำคาญนักคนพวกเนี้ยเข้าใจไหมว่าเกมกลยุทธ์มันต้องใช้สมาธิสุด ๆ ในการเล่นมารบกวนกันอยู่ได้ L

            เสียงออดเข้าเรียนคาบบ่ายดัง เราจึงจำเป็๞ต้องแยกย้ายสลายโต๋

            ฉันปิดหน้าจอ เก็บ iPhone 12 Pro Max ลงในกระเป๋ากระโปรง

            ทั้งฉันและสองคนนั้น เดินขึ้นห้องเรียนอย่างเอื่อย ๆแม้ออดจะดังแล้วก็ตาม...