สวัสดีค่ะทุกคนน~ ฉันชื่อ บาสตี้ เป็สาวสวย เริด เชิด (แต่ไม่หยิ่ง)
อาจจะชื่อแปลก ๆ ให้ทุกคนนึกถึงอดีตนักฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี ที่ชื่อคล้ายๆ กันนี้เอาไว้นะคะ อุอิ ฉันน่ะแกร่งเหมือนเขาคนนั้นเลย >///<
แต่ใครจะเชื่อว่าฉันชอบเล่นเกมประเภท Tycoon มาก !!!
ใช่แล้วค่ะ เกม Tycoon ก็คือ เกมประเภทกลยุทธ์ วางแผน สร้างเมือง บริหารบลา ๆๆ นั่นแหละค่ะ ! ^O^
ซึ่งบ่อยครั้งที่เกม Tycoon มันก็มักจะควบคู่เป็เกมแนวStrategy กลยุทธ์ด้วย ซึ่งฉันก็ชอบมากเลย ^-^
ฉันชอบเกมประเภทนี้ เพราะรู้สึกว่าเกมกลยุทธ์มันต้องใช้ความคิดให้หนักๆ ท้าทายดีนั่นเอง และถ้ายิ่งประกอบด้วยกราฟิกเกมอันสวยงามละก็ ฟินมากเลยค่า~
เอาล่ะก่อนอื่นเลย ต้องบอกว่าบาสตี้ไม่ได้ค่าโฆษณนะค้าแล้วก็ไม่ได้โฆษณาแต่อย่างใด แต่ว่ามันดีจริงค่ะ (-_-)o
เกมที่ฉันเล่นบ่อยจะเป็พวกสร้างเมือง SimCity, City Mania เอาที่ทุกคนน่าจะรู้จักกันก่อนนะคะ
เกมแรกจะออกแนวจริงจัง ส่วนเกมที่สองภาพก็จะออกแนวน่ารักแบ๊ว ๆ หน่อยอันนี้เวลาเล่นก็จะรู้สึกผ่อนคลายดีค่ะ เหอ ๆ
แล้วก็ต้องไม่ลืม Fallout Shelter ^^
สมัยนี้ดีจังเลยนะคะที่เกมดัง ๆลงมือถือกันหมดแล้วทำให้เราสามารถเล่นกันได้อย่างง่ายดายทุกที่ทุกเวลา หากเป็เมื่อก่อนล่ะก็ต้องเล่นบนพีซีเท่านั้นบางทีก็มีปัญหา--เช่น
สเปกเครื่องไม่รองรับ แรมไม่พอ การ์ดจอไม่สู้
ฉันเคยค่ะ--เล่นเกมจนการ์ดจอและจอพัง ลำบากแทบแย่เลยค่ะตอนนั้นไหนจะโดนดุโดนบ่น ไหนมอนิเตอร์จะเสียไปเลยยอมรับว่าตอนนั้นยังไม่มีความรู้ทางด้านนี้ค่ะ
แต่ตอนนี้บาสตี้ไปศึกษามาแล้ว ฮี่ ๆๆ >_<
รึจะเป็เกมแนว ‘สร้าง’--Tycoon ทั้งหลาย บริหารธุรกิจประกอบกิจการ ฉันก็นิยมชมชอบมากเลยค่ะเหมือนได้เรียนเศรษฐศาสตร์ไปด้วยนะ
ที่จริงคือฉันนิยมเกมที่ต้องใช้สมองหนัก ๆ มันท้าทายและทำให้ตื่นเต้น ‘อยากเล่น ๆ’ ในหัวจะมีแต่คำนี้เต็มไปหมดเวลาฉันเห็นโฆษณาเกมประเภทนี้
ถึงจะพูดอย่างงั้นอย่างงี้ก็เถอะแต่ฉันเองก็ผ่านการเล่นเกมมาแล้วหลายประเภท เกมออนไลน์ไม่ออนไลน์ทุกแขนง ฉันเคยจับมาหมดแล้วเพียงแต่อาจจะไม่ได้ลงลึก แค่เล่นผ่าน ๆ ฆ่าเวลาและเพื่อความสนุกสนานบันเทิง
พอเราเริ่มโตขึ้น มีอายุที่มากขึ้น (เหมือนฉัน แหะ ๆ อยู่ ม.ปลาย)
เราก็จะเริ่มอยากเล่นเกมที่มันมีความเป็ผู้ใหญ่ขึ้นฉันไม่รอช้าที่จะไปค้นหาในแอปสโตร์ว่ามีเกมออกใหม่แบบไหนที่น่าสนใจ และแน่นอน~ตาของฉันก็ไปป๊ะเข้ากับ Tycoon ทันที
ตอนแรกรู้สึกว่ามันยากมากไป ไปที่โรงเรียนก็ไม่ค่อยมีใครเล่นหาเพื่อนคุย (เล่น) ไม่ได้ แต่หลัง ๆ ฉันเลิกสนใจล่ะหาข้อมูลเอาเองจากเน็ตแล้วก็เล่นเล้ย ! จะรอช้าอยู่ไย~~
ฉันยอมรับค่ะว่า... ฉันไม่ค่อยได้ตั้งใจเรียนสักเท่าไหร่ = =”
พอมีเวลาว่าง--มาโรงเรียน สิ่งที่ฉันทำก็คือเล่นเกมกลยุทธ์เหล่านี้
เล่นในมือถือจอใหญ่ั์ยังดีนะคะที่โรงเรียนฉันอาจารย์ไม่ได้ห้ามเื่มือถือเพียงแต่ห้ามใช้ในเวลาเรียนเท่านั้น
พอทานข้าวกลางวันเสร็จ ฉันก็หยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมา
...ไม่ได้สนใจเช็กโซเชียล ในมือถือของฉันมีแอปพลิเคชันโซเชียลมีเดียน้อยมากแทบจะไม่ !
แต่มันถูกแทนที่ด้วยแอปพลิเคชันเกมประเภท Strategy และ Tycoon…มากมายมหาศาล *0*
ฉันนั่งจ้องหน้าจอเกม ...ไม่ได้สนใจคนผ่านไปผ่านมา
“...มาโรงเรียนหรือมาเล่นเกมเนี่ย O_o?”
คนที่ถามคือ นายฮอพฟี่--ฮอพ เขาเรียนห้องเดียวกับฉันค่ะ
“ยุ่งจริงน่า” ฉันเอ็ดกำลังสนใจอยู่กับว่าทำไมเมืองของฉันทั้งเมืองถึงไฟดับหมด และวัสดุก่อสร้างก็หมดมันหายไปไหน ?!!
“คนสวยเล่นเกม” นายฮอพฟี่แซว
“เอออ”
เขานั่งลงที่ม้านั่งยาวในโรงอาหารข้างฉันโดยที่ไม่ต้องเชิญและไม่ได้เชิญ -_-ฉันไม่สนใจ คนสวยจะเล่นเกม ใครก็ห้ามไม่ได้ ^x^
“เล่นเกมไม่สมกับตัวเลยอ่า ทำไมไม่เล่นพวก Identity V, Free Fire งี้ ?”
“เล่นพอแล้วย่ะ”
“ทำไมไม่เล่น PUBG”
“เออเื่ของฉัน - -*”
จะถามให้มันมากความทำไม =[]=
“เกมแบบนี้มันสนุกตรงไหน” เขายักไหล่ ฉันโนสนโนแคร์อะพูดเลย
“พูดมากนักไปเตะบอลไป” ฉันออกปากไล่ ไม่ต้องมาวิพากษ์วิจารณ์จะได้มะ
คือต้องบอกก่อนค่ะว่า...
นายฮอพฟี่น่ะเขาเป็เด็กกวน ๆ--เด็กแสบ ๆ อะ ตัวแสบประจำห้อง
คือ !
มันก็ไม่แปลกหรอกนะคะหากเขาจะปากหมาแบบเนี้ย แต่อะไรก็ช่างฉันไม่ชอบให้ใครเข้ามายุ่มย่ามเวลาเล่นเกมของฉันI just play game. I don’t murderanyone! -O-
ฉันชอบมากเวลาที่เมืองของฉันมีประชากรและรายได้เป็กอบเป็กำแต่ตอนนี้ไฟกำลังดับทั่วเมือง ฉันต้องแก้ไขด่วนน~ >O< ในฐานะนายกเทศมนตรี
ตาของฉันสนใจอยู่แค่จอมือถือตรงหน้า ไม่รู้ตัวจนกระทั่ง น้ำเพื่อนสนิทเข้ามาทัก
“อ้าวบาสตี้ ทำไรอะแก เล่นเกมอีกแล้วเหรอ”
น้ำทำหน้าเซ็ง ๆ มองฉันเหล่ ๆ
ฉันเพียงแค่เหลือบตามองยัยนั่น แต่ไม่ได้พูดอะไร
“เกมกับความสวยดูไปด้วยกันไปไม่ได้เลยแก กลุ่มของเราต้องสวยไว้ก่อนไม่ใช่เหรอ”
“ก็ใช่อยู่หรอก--”
“ถ้าฉันรู้ว่าแกติดเกมขนาดนี้ ฉันคงไม่น่าเป็เพื่อนสนิทกับแกได้”
“เลิกคบตอนนี้ก็ได้นะน้ำ -_-^^^”
ฉันไม่ขัดข้อง เอาจริง มันมีกฎข้อไหนห้ามว่า คนสวยห้ามเล่นเกม???
“แบบเนี้ยถึงถูกไล่ออกจากกลุ่มอ้ะ มีฉันเนี่ยยอมออกจากกลุ่มยัยส้มมาเป็เพื่อนแก”
“ฉันต้องขอบใจแกใช่ไหม”
“ใช่ (_ _)”
เฮ้อ~ บางทีก็พูดลำบากนะคะ =_=
สายตาของน้ำเหลือบไปเห็นฮอพฟี่ อ่า อะไรกันหมอนี่ยังนั่งอยู่อีกเหรอเนี่ย !?
“แล้วนายมานั่งทำไรตรงนี้ ฮอพ -_-++” ยัยน้ำถามแน่นอนว่าคนอย่างนายฮอพฟี่ก็ต้อง--ใช่ค่ะ เขายักไหล่
“กวน Teen ว่ะ -_-” น้ำว่าทำยังไงยัยน้ำก็คงจะทำให้ฉันเลิกเล่นเกมไม่ได้จึงไปสนใจนายฮอพฟี่แทน
“ว่าแต่จะมาจีบบาสตี้ป้ะเนี่ย เห็นมาเฝ้าเช้ากลางวันเย็นเลย ?”
“เว่อร์ไป” เขาตอบ
“ไม่มาจีบแล้วยุ่งกับมันไม เห็นมะมันสนใจที่ไหนอ้ะ โคตรบ้าเกม J”
“ฉันก็บ้าเกม แต่เกมใช้หัวคิดหนัก ๆ ฉันคงไม่ถนัด” ฮอพฟี่ว่าเขามองหน้าจอของฉัน
“เล่นดิ เพิ่มรอยหยักในสมองได้” ฉันแขวะเข้าให้ รำคาญนักคนพวกเนี้ยเข้าใจไหมว่าเกมกลยุทธ์มันต้องใช้สมาธิสุด ๆ ในการเล่นมารบกวนกันอยู่ได้ L
เสียงออดเข้าเรียนคาบบ่ายดัง เราจึงจำเป็ต้องแยกย้ายสลายโต๋
ฉันปิดหน้าจอ เก็บ iPhone 12 Pro Max ลงในกระเป๋ากระโปรง
ทั้งฉันและสองคนนั้น เดินขึ้นห้องเรียนอย่างเอื่อย ๆแม้ออดจะดังแล้วก็ตาม...