แท่งเดียวเสียวยกครัว
ตอน เปย์เอาใจหวังเอาสด
ทุกเช้าเมธาจะตื่นออกมาวิ่งรอบบ้าน พอเริ่มสายเค้าก็แต่งตัวไปทำงาน เป็อย่างนี้ทุกวันั้แ่จันทร์ถึงศุกร์
ทั้งๆที่เป็เ้าของโรงแรมและอสังหาริมทรัพย์หลายแห่งเค้าก็ยังทำงานหนัก คงเป็เพราะต้องคอยบริหารลูกน้องให้งานบริการออกมาดีเลิศ และคงเพราะห่วงเื่เงินๆทองๆด้วยกลัวว่าจะโดนโกง
วันธรรมดาแตงโมจะชิงตื่นเเต่เช้ามืด รีบกินรีบออกไปเรียนเพื่อเลี่ยงเจอหน้าเมธา วันหยุดเธอจึงตื่นสายเพราะรอให้ทุกคนกินข้าวเสร็จก่อนจึงออกมากินทีหลัง
หลังจากวันก่อนเธอระแวดระวังตัวดีมาก ไม่มีโอกาสอยู่สองต่อสองกับพ่อเลี้ยงอีกแล้ว ทว่ายิ่งนานวันยิ่งนอนไม่หลับ ภาพใบหน้าหล่อเหลาคมคายยังซุกแนบอยู่หว่างขาเมื่อเผลอนึกถึง
ความกระวนกระวายใจเริ่มมีมาแปลกๆ มันจะเกิดขึ้นทุกครั้งเมื่อเมธากลับบ้านช้า พอเค้ากลับมาถึงบ้านเธอกลับโล่งใจ
เช้าวันอาทิตย์
ก๊อก! ๆ ๆ เสียงเคาะประตูห้องนอนดังขึ้นแต่เช้า
"แตงโม ตื่นได้แล้วลูก" เสียงมารีเเว่วดังเข้าห้องนอนลูกสาว
"จะรีบไปไหนแม่"
แตงโมลุกขึ้นยืนในสภาพใส่กางเกงยีนส์ขายาวเสื้อแขนยาว
แอ๊ดดดด! เธอแง้มประตูห้องแล้วมองหน้าแม่ "วันนี้วันอะไรเหรอคะ"
"วันอาทิตย์" คุณแม่ตอบ สองมือหล่อนกุมท้องโย้ที่มีเด็กชายอยู่ในนั้น
พอก้มมองท้องแม่แตงโมก็รู้สึกผิดบาปกับเื่วันก่อน ทั้งที่ไม่ยอมเธอกลับเสร็จสมไปตามเรี่ยวแรงและปากแดงๆของพ่อเลี้ยงตัวดี มันทำให้ความผิดฝังใจจนไม่กล้าสบตาแม่
"แม่คะ คือหนูมี เอ่อมีเื่จะบอก"
"อะไรลูก" คุณแม่ยกมือขึ้นมาลูบหัว
"คือหนู หนูกับพี่ส้มโอ" แตงโมคิดจะบอกทีเดียวไปเลย
"แม่คะไปยัง" เสียงส้มโอดังขึ้นมาจากชั้นล่าง
"เอาไว้ก่อนลูก วันนี้พ่อจะพาไปซื้อรถ นี่เราจำไม่ได้หรือ" แม่บอกแตงโม
"หา รถ รถใครคะ" แตงโมใ
"ก็รถเรากับส้มโอไง พ่อบอกอะไรเคยฟังไหม" คุณแม่ดุแล้วเดินหนีลงไปก่อน
แตงโมยืนงงในสภาพไม่ได้อาบน้ำ ซักพักเธอเดินตามลงมาแบบงงๆ
ที่โต๊ะอาหาร
"วันนี้เมธาแต่งตัวหล่อมาก เค้าใส่สูทสีเทาแบบเข้ารูปพอดิบพอดีกับหุ่นนายแบบ พอขยับตัวเนื้อผ้าก็แนบกับกล้ามอกและกล้ามแขน ราวกับมวลมัดกล้ามจะะเิสูทหรูออกมา
เป็ครั้งแรกในรอบหลายวันที่แตงโมแอบมองพ่อเลี้ยง ทว่าโดยบังเอิญ เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังแอบมองเค้า
"กินเยอะๆนะคะ" ส้มโอตักอาหารใส่จานพ่อเลี้ยง แตงโมเข้าใจเลยว่าพี่สาวตัวเองโดนเค้าซื้อไปแล้ว ทั้งร่างกายทั้งิญญา
"คุณก็กินเยอะๆนะที่รัก" พ่อเลี้ยงหน้าหล่อตักอาหารใส่จานคุณแม่ แถมยังหอมแก้มหล่อนฟ่อดใหญ่
ตอนหอมแก้มแม่สายตาเค้ายิงตรงมาหาแตงโม เธอรีบก้มหลบไปมองอาหารในจาน
พอทานข้าวเสร็จเมธาก็ขับรถเก๋งคันเก่าที่เคยมอบให้ส้มโอขับไปทำงาน
บรืนน! ๆ พ่อเลี้ยงกำลังพาทุกคนไปที่เต็นท์รถระดับกลาง คุณแม่นั่งข้างหลังกับแตงโม ส่วนส้มโอนั่งหน้าคู่เมธา
ทั้งคู่จู๋จี๋กันราวกับแฟนแตงโมก็ไม่เห็นแม่จะว่าอะไร
เมื่อมาถึงโชว์รูมรถคุณแม่กับพี่สาวก็จับมือกันเดินเลือกรถอย่างตื่นเต้น
"แม่เอาคันไหนคะ แล้วหนูเอาคันไหนล่ะ" เสียงแม่ลูกดังขึ้นจนแตงโมเพิ่งรู้ว่าเมธาจะซื้อรถให้คนละคัน
"เหอะ ๆ เงินมันซื้อได้ทุกอย่างจริงๆ" แตงโมพึมพำ เธอยืนกอดอกอยู่ไกลๆ
จู่ๆหนุ่มตัวสูงในสูทเทาก็เดินมาจากไหนไม่รู้ เค้าก้มตัวลงเอาคางวางไว้บนบ่าข้างขวาแล้วก้มกระซิบหูแตงโม
"หนูเอาคันไหน สุดสวย"
ลมปากกระแทกใบหูร้อนฉ่า เสียงหวานแจ๋วแทรกโสตประสาทจนขนลุกซู่
แตงโมตัวแข็งทื่อเหมือนกำลังโดนสาปให้กลายเป็หิน พอแหล่ตามองขวาก็เห็นจมูกโด่งๆของพ่อเลี้ยงแทบจะจิ้มแก้มของเธอ
"ไม่เอาหรอก" สาวน้อยปากแข็ง
"ไม่เอาแล้วจะไปเรียนยังไง เห็นนั่งรถเมล์ทุกวัน" เสียงดุๆกระแทกหู
กร่อด! ๆ สาวน้อยขบฟันอย่างไม่สบอารมณ์
"เป็ห่วงนะ" เสียงหวานตามเข้ามาเป็ตัวโน๊ต มือใหญ่จับบ่าแล้วบิดร่างน้อยหันกลับไปสบตา
"เลือกเอา จะซื้อรถหรือจะให้พ่อไปส่ง" เมธาก้มหน้าจ่อหน้าผากขณะพูด
นี่กล้าเรียกแทนตัวเองว่าพ่อเลยเหรอ! สาวน้อยคิดในใจ
"ตกลงเอาคันไหน เลือกให้ดีไหมนะ" พ่อเลี้ยงมองไปรอบๆ มือยังจับบนบ่า
"เอาคันเก่าก็ได้" แตงโมเอ่ยเสียงเบา
"คันเก่าจะเอาไปบริจาคให้โรงเรียนห่างไกล" พ่อเลี้ยงตอบแบบไม่มองหน้า
"น้อง ๆ คันไหนแพงสุด" เค้ายกมือขวาขึ้นจากบ่าแตงโมแล้วเรียกเซลสาวคนสวยให้วิ่งมาหา
แตงโมยืนเขย่งสุดปลายเท้าเพื่อเอาหน้าของเธอไปใกล้พ่อเลี้ยงตัวดี ทว่าเค้าก็ยังสูงจนปากเธอเสมอแค่ต้นคอ จึงต้องเอามือน้อยๆจิกกำเนคไทของเค้าแล้วยื่นหน้าขึ้นไปอีก
หมับ! พ่อเลี้ยงใช้มือใหญ่สองข้างจับตูดเพื่อช่วยพยุงร่างน้อยให้ยืนแนบอก
"มีอะไรจ๊ะ" เค้าแกมยิ้มแกมถาม
"คิดว่าทำบุญแล้วจะไม่ได้ปีนต้นงิ้วหรือไง" แตงโมกระซิบกระซาบ
หิ! ๆ ๆ แค่ก! ๆ ๆ พ่อเลี้ยงหัวเราะจนสำลักน้ำลายตัวเอง
"คะ มาแล้วค่ะ" เซลสาว วิ่งมายืนกุมมือตัวเองอยู่ข้างๆทั้งคู่
"เอาเก๋งห้าประตูที่แพงที่สุดนะ ส่วนสีให้น้องเค้าเลือกเอาเอง" เมธาเอ่ยแล้วเดินหนีไปหาแม่กับพี่สาว
ชิ! หยี้! แตงโมเบ้ปากตามหลังพ่อเลี้ยง