กลุ่มของลั่วเหิงนำคนมาสิบกว่าคนตามล่าจางซวนเข้ามาในป่าพิษจางซวนหันหลังมองไปก็เห็นว่าคนกลุ่มนี้ไม่ได้กลืนยาแก้พิษเข้าไปก็เผยรอยยิ้มเ้าเล่ห์ออกมา
“แม้พิษที่ถูกเตรียมเอาไว้อย่างป่าพิษแห่งนี้จะไม่ใช่พิษร้ายแรงถึงตายแต่ก็สามารถทำให้ร่างกายค่อยๆชาประสาทััทั้งหมดใช้การไม่ได้ชั่วคราวแต่คนพวกนั้นกลับตามข้ามาโดยที่ไม่พกยาแก้พิษมาประมาทเกินไปแล้วแต่คนพวกนี้จะต้องรวยมากแน่ๆ”จางซวนกรอกตาไปมาก่อนจะมองหาจุดที่จะทำให้ตัวเองได้เปรียบก่อนจะมองไปเห็นกลุ่มแมลงพิษกลุ่มหนึ่งที่กำลังล่าสัตว์พิษอยู่
“เจอแล้ว”จางซวนเผยรอยยิ้มออกมาก่อนจะตรงไปหาแมลงพิษ
จางซวนร่ายวิชาลูกไฟขนาดเล็กก็พุ่งออกไปปะทะกับกลุ่มแมลงพิษแมลงพิษบางตัวตกตายลงทำให้แมลงพิษตัวอื่นๆโกรธอย่างมากพุ่งเข้าหาจางซวนทันที
“ได้การแล้ว”จางซวนยกยิ้มร่างหมุนตัวไม่วิ่งหนีแต่วิ่งเข้าหากลุ่มลั่วเหิงแทน
แมลงพิษหลายร้อยตัวพุ่งเข้าหาจางซวนอย่างบ้าคลั่งโชคดีที่จางซวนมีร่างกายที่แข็งแกร่งบวกกับไม่ขาดการฝึกฝนวิชาเคลื่อนไหวแม้จะเป็ระดับต่ำแต่ก็ทำให้จางซวนมีความเร็วไม่แพ้ขอบเขตสร้างรากฐานเลย
“เ้าเด็กนั่นวิ่งกลับมาแล้ว”พวกลั่วเหิงมองไปยังร่างของจางซวนที่วิ่งกลับเข้ามาด้วยรอยยิ้ม
“แย่แล้วศิษย์พี่ด้านหลังเด็กนั่นคือแมลงพิษ”
“บัดซบนี่เป็กับดักเด็กนั่นจงใจล่อพวกเราเข้ามาเจอกับแมลงพิษ”สีหน้าของกลุ่มลั่วเหิงเปลี่ยนไปพวกเขาพากันหันหลังหนีทันที
“แย่แล้วร่างกายของข้าอยู่ๆก็ไม่รู้สึกอะไรเลยมันชาไปหมด”
“พิษในอากาศรอบๆมีพิษ”
“รีบกินยาแก้พิษเร็วเข้า”ลั่วเหิงคำราม
ทุกคนกินยาแก้พิษทันทีแต่ว่ากว่าเม็ดยาจะออกฤทธิ์ขจัดพิษออกไปจากร่างกายก็ต้องใช้เวลาไม่นานจางซวนก็วิ่งมาถึงพวกเขาก่อนจะะโข้ามหัวของพวกเขาไป
“ข้าไปก่อนนะศิษย์พี่ทั้งหลายฝากจัดการแมลงพิษด้วย” จางซวนโบกมือให้พวกลั่วเหิงด้วยรอยยิ้มก่อนจะวิ่งหน้าตั้งหลบหนีออกไป
“เ้าสารเลวจางซวนข้าจะต้องถลกหนังของเ้าให้ได้” ลั่วเหิงคำราม
“ศิษย์พี่ลั่วแบบนี้แย่แล้วแมลงพิษตามมาทันแล้ว”
“ในเมื่อหนีไม่ทันก็สังหารพวกมันให้หมด”ลั่วเหิงคำรามก่อนจะนำสมบัติออกมา ทุกคนในฝ่ายหลอมสมบัติล้วนแต่มีสมบัติในตัวไม่มากก็น้อยแต่ละคนนำสมบัติแตกต่างกันออกมาะเิอานุภาพที่แข็งแกร่งโจมตีไปยังแมลงพิษทันที
แต่ถึงแบบนั้นแมลงพิษเหล่านี้ก็ไม่ใช่พวกที่รับมือได้ง่ายๆบางคนไม่อาจต้านทานได้ถูกแมลงพิษกัดทำให้ติดพิษทันทีร่างล้มลงกับพื้นชักกระตุกน้ำลายฟูปากผู้าุโเห็นท่าไม่ดีจึงต้องยื่นมือเข้าช่วยเหลือคนที่หมดสติไปพวกลั่วเหิงที่สูญเสียคนไปเรื่อยๆสุดท้ายเหลือแค่ 3 คนถึงจะขับไล่แมลงพิษออกไปได้
พวกลั่วเหิงสีหน้าซีดขาวกัดฟันด้วยความโกรธพวกเขาไม่เพียงแต่สูญเสียคนแต่ยังต้องสูญเสียสมบัติอีกหลายชิ้นอีกด้วยตอนนี้ทั่วร่างของพวกเขามอมแมมไปหมดกลิ่นอายบนร่างอ่อนแอลงอย่างเห็นได้ชัด
“หนี้แค้นนี้ข้าจะต้องให้เ้าสารเลวนั่นชดใช้แน่”ลั่วเหิงกล่าวด้วยความโกรธแค้น
“ศิษย์พี่ลั่วเด็กนั่นรู้ได้อย่างไรว่าพวกเราตามมา”
“นั่นสิแถมยังเตรียมการเอาไว้รออีกแบบนี้ไม่ปกติ” อีกสองคนพากันเผยสีหน้าสงสัย
“น่าจะบังเอิญไม่มีทางที่จิตััของเ้านั่นจะแข็งแกร่งขนาดรู้ตัวว่าพวกเราแอบตามมาได้ถึงอย่างไรเ้านั่นก็แค่กลั่นปราณขั้นเก้าเท่านั้นหากเจอกับพวกเราจะต้องถูกพวกเราเล่นงานย่อยยับแน่”ลั่วเหิงกล่าว
“ศิษย์พี่ทั้งหลายพูดถูกแล้วข้านั้นอ่อนแอไม่ได้แข็งแกร่งอะไรดังนั้นเลยต้องใช้ลูกไม้เล็กน้อยเท่านั้น”ร่างเล็กๆของจางซวนนั่งอยู่บนต้นไม้มองดูพวกลั่วเหิงด้วยแววตาสดใส
“เ้าสารเลวข้าจะฆ่าเ้า” เมื่อเห็นใบหน้าที่ไร้เดียงสานั่นลั่วเหิงก็ไม่อาจควบคุมความโกรธของตัวเองได้พุ่งเข้าหาจางซวนทันทีสมบัติรูประฆังชิ้นหนึ่งลอยออกไปก่อนจะปลดปล่อยคลื่นเสียงออกมา
“พวกเ้านี่ดีจังเลยน้าข้าเองก็อยากได้สมบัติแบบนั้นบ้าง” จางซวนตบฝ่ามือออกไปฝ่ามือเพลิงขนาดใหญ่โจมตีไปที่สมบัติของลั่วเหิงทำให้ระฆังสั่นะเืและกระเด็นไปด้านหลัง
ดวงตาของลั่วเหิงเบิกกว้างมองไปยังจางซวนอย่างไม่เชื่อสายตากลิ่นอายของจางซวนในตอนนี้ไม่เหมือนกับก่อนที่จะเข้ามาเลยแม้แต่น้อย
“นี่เ้าอยู่ขอบเขตกลั่นปราณขั้นที่13 งั้นเหรอ” ลั่วเหิงกล่าวด้วยแววตาไม่อยากเชื่อ
“ถูกจับได้ซะแล้วเสียดายจริงๆว่าจะปิดบังไว้นานกว่าดีอีกหน่อย” จางซวนยิ้ม
“เป็ไปไม่ได้มีแต่อัจฉริยะเท่านั้นที่จะไปถึงขั้นพิเศษได้คนทั่วไปที่มีรากิญญา 5 สีอย่างเ้าไม่มีทางไปถึงขั้นพิเศษได้” อีกสองคนที่ได้ยินก็คำรามออกมาด้วยสีหน้าไม่ยอมรับ
“ไม่ต้องสนใจร่วมมือกันทำให้เ้าเด็กสารเลวนี่พิการซะ” ลั่วเหิงเกิดจิตสังหารขึ้นมาหากจางซวนไปถึงขอบเขตพิเศษจริงๆในอนาคตย่อมได้รับความสำคัญจากสำนักและตนที่ผูกปมแค้นกับจางซวนก็จะต้องเดือดร้อนอย่างแน่นอนตอนนี้มีเพียงทำให้พิการเท่านั้นจางซวนถึงจะไม่อาจทำอะไรเขาได้ในอนาคต
“ใช่แล้วด้วยขอบเขตสร้างรากฐานขั้นกลางสองคนและขั้นสูงหนึ่งคนเ้าเด็กนั่นไม่มีทางสู้พวกเราได้แน่”อีกสองคนก็นำสมบัติออกมาและเริ่มกระตุ้นสมบัติทันที
สมบัติสามชิ้นปลดปล่อยพลังออกมาและยิงลำแสงเข้าหาจางซวนร่างของจางซวนไหววูบก่อนจะหลบการโจมตีของทั้งสามคนอย่างรวดเร็ว จางซวนะโไปมาบนต้นไม้ราวกับลิงทำให้ใบหน้าของทั้งสามยิ่งบิดเบี้ยวเพราะพวกเขาไม่อาจโจมตีโดดจางซวนได้
“แม้ข้าจะอยู่ขั้นพิเศษแต่การจะให้เอาชนะขั้นสร้างรากฐานขั้นสูงหนึ่งคนและกลางหนึ่งคนคงจะวุ่นวายหน้าดูออมพลังปราณเอาไว้ก่อนแล้วกัน” จางซวนแววตาเด็ดเดี่ยวพริบตาร่างก็พุ่งทะยานเข้าหาทั้งสามกลิ่นอายบนร่างเปลี่ยนไปจางซวนกำหมัดแน่นก่อนจะต่อยไปยังสมบัติของทั้งสามคนพลังหมัดของขอบเขต 2ที่แข็งแกร่งที่สุดกระแทกจนสมบัติสามชิ้นกระเด็นออกไปไกลแม้แต่พวกลั่วเหิงก็ยังควบคุมไม่ได้
ลั่วเหิงกัดฟันคับยันต์แผ่นหนึ่งออกมาก่อนจะปาไปทางจางซวนแผ่นยันต์ลุกไหม้กลายเป็กระทิงเพลิงตัวหนึ่งทะยานเข้าหาจางซวนเพื่อโจมตี จางซวนััได้ถึงอันตรายก็สูดลมหายใจกระทืบเท้าลงด้านหน้าอย่างแรงก่อนจะปล่อยหมัดที่รวบรวมพลังเอาไว้ออกไป
“ตูม!!!!!!!!!!!!!”หมัดของจางซวนปะทะกับกระทิงเพลิงจนเกิดการะเิร่างของจางซวนถอยออกไปไกลก่อนจะหยุดลงจางซวนมองดูหมัดที่มีแผลไหม้เล็กน้อยและไม่สนใจอีก
ลั่วเหิงเบิกตากว้างมองกระทิงเพลิงสลายไปนี่คือยันต์ที่สามารถล้มได้แม้กระทั่งขอบเขตสร้างรากฐานขั้นสูงเลยนะแต่จางซวนกลับใช้เพียงหมัดเปล่าๆเอาชนะพลังของยันต์กระทิงคลั่งได้
“เ้าเด็กนี่แปลกประหลาดเกินไปเ้านี่ฝึกฝนวิชาแบบไหนอยู่กันแน่”ลั่วเหิงคิด
“ตาข้าบ้าง”ร่างของจางซวนทะยานเข้าหาทั้งสามคนท่วงท่าของจางซวนนั้นเรียบง่ายตั้งท่าปล่อยหมัด เก็บหมัดและปล่อยหมัดอีกครั้งแต่ว่าความเร็วในการปล่อยและเก็บหมัดกลับรวดเร็วอย่างมากพวกลั่วเหิงแทบมองไม่ทันเห็นเพียงคลื่นพลังหมัดมาถึงหน้าอกของพวกเขาแล้ว
“อ๊ากกกกกกก”ผู้ติดตามสองคนของลั่วเหิงกรีดร้องออกมาร่างกระแทกเข้ากับต้นไม้ใหญ่ก่อนจะล้มลงหมดสติส่วนลั่วเหิงมีสมบัติปกป้องกายเป็ชุดเกาะชิ้นหนึ่งแต่ถึงแบบนั้นชุดเกาะก็เกิดลอยบุบขึ้นมาลั่วเหิงก็รู้สึกจุกไปทั่วร่างแทบจะยืนไม่ไหว
“เ้าที่แท้ก็ซ่อนความแข็งแกร่งมาโดยตลอด”ลั่วเหิงกัดฟันมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้ามืดมน
“ไม่เลยข้าไม่เคยซ่อนมันแค่ ข้ายังแปลกใจที่แท้ข้าก็ร้ายกาจขนาดนี้เลย” จางซวนมองหมัดทั้งสองของคนด้วยใบหน้าตื่นเต้น
“อัก!!!!!”ลั่วเหิงโกรธจนกระอักเืเมื่อได้ยินคำกล่าวของอีกฝ่ายเขานั้นอยากจะอัดเ้าเด็กตรงหน้าอย่างมากจริงๆ
“เอาละถึงแม้ข้าจะไม่เข้าใจว่าเ้าทำไมถึงจ้องเล่นงานข้าแต่ว่าในเมื่อไม่อาจเป็มิตรกันได้เช่นนั้นข้าก็ต้องลงมืออย่างโเี้แล้วคำสอนของท่านปู่เหอ อย่าใจดีมีเมตตากับศัตรู” จางซวนกล่าวเสร็จก็เตรียมจะโจมตีอีกครั้ง
“เหอะคิดว่าข้าจะยอม ตอนแรกคิดว่าจะเก็บสมบัติชิ้นนี้ไว้ต่อสู้ในรอบสองแต่ตอนนี้ไม่อาจเก็บไว้ได้แล้ว”ลั่วเหิงนำตุ๊กตาตัวหนึ่งออกมาก่อนจะร่ายวิชาทำให้ตุ๊กตากลายเป็หุ่นเชิดรูปมนุษย์
“เอ๋นี่มันอะไรกัน” จางซวนมองหุ่นเชิดรูปมนุษย์ด้วยแววตาใ
“นี่คือหุ่นเชิดโบราณที่ท่านปู่ของข้าพบโดยบังเอิญแม้ระดับขั้นของมันจะต่ำไปหน่อยแค่ขอบเขตปราณแท้ขั้นต้นแต่มันก็เพียงพอทำให้ข้าติดอันดับ1 ใน 10 อัจฉริยะได้แล้ว ฆ่าเ้าเด็กนี่ให้ข้า” ลั่วเหิงคำรามก่อนจะออกคำสั่ง
หุ่นเชิดขยับร่างก่อนจะทะยานเข้าหาจางซวนจางซวนกำหมัดแน่นก่อนจะเข้าปะทะกับหุ่นเชิด หุ่นเชิดถึงอย่างไรก็เป็แค่หุ่นเชิดแม้จะมีพลังเทียบได้กับขอบเขตปราณแท้แต่การเคลื่อนไหวก็ยังไม่ได้ซับซ้อนมากนักจางซวนที่ฝึกฝนกับร่างเงาที่น่ากลัวในห้องหลอมมานับปีสามารถตอบสนองการโจมตีของหุ่นเชิดได้ทั้งหมดสามารถหลบการโจมตีและสวนกลับไปได้ทุกครั้ง
“เป็ไปได้ยังไง”ลั่วเหิงที่เห็นภาพนี้ก็กรีดร้องออกมา
“แบบนี้นี่เองหุ่นเชิดตัวนี้ไม่ได้โดดเด่นอะไรหากผู้ควบคุมเป็แค่มือใหม่ในด้านการต่อสู้ระยะประชิด”จางซวนแววตาเป็กระกายก่อนจะเริ่มรุกกลับพลังหมัดของจางซวนนั้นหนักอย่างมากเทียบได้กับขอบเขต3 ทั่วๆไปได้เลยหรือเทียบได้กับขอบเขตปราณแท้เช่นกัน
“ตูม!!!!!!!!!!!”ร่างของหุ่นเชิดกระเด็นออกไปแต่ถึงแบบนั้นก็ไม่ค่อยได้รับความเสียหายเห็นได้ชัดว่าวัสดุที่นำมาหลอมค่อนข้างทนทานอย่างมาก
“แล้วถ้าเจอนี่ละ”จางซวนร่ายวิชาธาตุพื้นฐานที่เรียนรู้มา รากไม้พุ่งออกมาจากพื้นดินก่อนจะเข้ารัดร่างของหุ่นเชิดจากนั้นพื้นดินก็กลายเป็ฝ่ามือสองข้างผนึกร่างของหุ่นเชิดเอาไว้
“เพียงแค่วิชาพื้นฐานเหตุใดถึงหยุดหุ่นเชิดของข้าได้”ลั่วเหิงคำราม
“ในเมื่อจัดการกับหุ่นเชิดมันยากนักเช่นนั้นก็จัดการกับเ้าก่อน”จางซวนพุ่งเข้าหาลั่วเหิงระดมหมัดโจมตีออกไป เสื้อเกาะของลั่วเหิงที่ถูกหมัดของจางซวนเข้าปะทะก็เริ่มไม่อาจทนได้ปริแตกออกมาลั่วเหิงพ่นโลหิตออกมาเป็สายมองจางซวนด้วยความโกรธแค้นก่อนจะหมดสติไป
จางซวนกระชากแหวนมิติของอีกฝ่ายมาอย่างชำนาญและนำป้ายคำสั่งควบคุมหุ่นเชิดมาจากลั่วเหิงอีกด้วย
“เด็กคนนั้นทำเกินไป”ผู้อาวุโวฝ่ายหลอมอุปกรณ์เห็นว่าแหวนมิติของศิษย์ฝ่ายตนถูกปล้นจนหมดก็โกรธขึ้นมาทันที
“ไม่เกินไปหรอกศิษย์ของฝ่ายเ้าคิดจะทำให้เด็กของฝ่ายข้าพิการแต่เขาแค่ทำให้ฝ่ายพวกเ้าสลบและปล้นของเท่านั้นชีวิตก็ยังอยู่รอดแถมไม่ได้าเ็ร้ายแรงอะไรไม่มีโรคภัยแฝงอีกด้วย”ผู้าุโฝ่ายปรุงยากล่าว
“แต่...”
“เ้าไม่มีสิทธิ์พูดหรอกนะเพราะศิษย์ของเ้าก็ทำแบบนี้เช่นกัน” ผู้าุโฝ่ายคุมกฎกำลังจะกล่าวสนับสนุนฝ่ายหลอมอุปกรณ์และคิดจะดึงอีกฝ่ายมาเป็พวกแต่ฝ่ายหอตำรากลับชิงกล่าวตัดหน้าเสียก่อนใช่แล้วศิษย์ของฝ่ายหอตำราที่ถูกฝ่ายคุมกฎโจมตีของล้ำค่าของพวกเขาก็ถูกปล้นไปเช่นกันและนี่ก็ไม่ได้ผิดกฎของสำนักถึงอย่างไรการทดสอบนี้ก็เพื่อหาผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง