บทที่ 4 คนคลูเป็หนุ่มมหาลัย
ั้แ่วันที่ช้างและแคนเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อดูมหาลัยที่ทั้งสามคนตัดสินใจเลือกก็ผ่านมาห้าเดือนแล้ว ตอนนี้ทั้งสองคนได้เป็นักศึกษาปีหนึ่งของมหาลัยชื่อดังตามที่หวังไว้ หลังจากสอบปลายภาคเรียนเสร็จช้างก็เก็บกระเป๋าขึ้นเครื่องบินไปหาพี่สาวที่ประเทศจีนทันทีหลังจากอยู่กับพี่สาวได้สองเดือนกว่า ผลตอบรับของมหาลัยที่เลือกไว้ก็ออก เขาต้องเก็บกระเป๋าขึ้นเครื่องบินอีกครั้งเพื่อกลับมารายงานตัว
“ช้าง ทางนี้โว้ย” แคนเรียกเพื่อนเสียงดังอย่างดีใจ เมื่อมองเห็นช้างกำลังลากกระเป๋าเสื้อผ้าเดินเข้ามาที่ส่วนกลางของคอนโด ที่พักพวกเขาสองคนอาศัยอยู่คอนโดที่เดียวกัน แต่อยู่กันคนละห้องคนละชั้น ห้องของเขาอยู่ชั้นแปดเป็ห้องที่ใหญ่กว่าห้องของแคน เพราะพี่กวางมาซื้อไว้ั้แ่เริ่มสร้างโครงการใหม่ ๆ พี่กวางได้แฟนเป็คนจีนฐานะดีและชอบลงทุนกับการซื้ออสังหาริมทรัพย์เก็บไว้
“มึงคือมาช้าแท้บอกกูว่าสิมาฮอดแต่มื้อก่อนพุ้น” แคนถามเพื่อนเป็ภาษาอีสานเขากับเพื่อนเวลาคุยกันชอบคุยเป็ภาษาอีสาน เพราะรู้สึกว่ามันเป็เอกลักษณ์และให้ความสนิทสนมกันดี
“เอื้อยกูจองตั๋วให้ผิดมื้อ” ช้างตอบเพื่อนก่อนจะเดินไปกดลิฟต์ เพื่อเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บบนห้องพัก
“กูบอกมึงแล้วว่าให้กลับมาั้แ่อาทิตย์ก่อน มึงกะบ่เชื่อกู”
“มามื้อใดกะคือกันนั้นหล่ะ มึงอย่าจ่มหลายแคน”
“เอ้า บักช้างกูกะบ่มีมู่แมะ”
“แล้วมึงฟ่าวแล่นมาหยังสะนะ” ช้างถามเพื่อนด้วยน้ำเสียงประชด
“พ่อกูนั้นแหล่ว ย่านแต่กูบ่ได้เรียนฟ่าวมาส่งกู ั้แ่สองอาทิตย์ก่อนพุ้น” แคนตอบอย่างเบื่อ ๆ เป็เพราะพ่อกับแม่ที่เร่งเร้าให้เขาเดินทางมากรุงเทพฯ บอกว่าเพื่อที่จะได้ปรับตัวกับสิ่งแวดล้อมใหม่ๆ เขาอยากจะบ้าตายจริงๆ
“สมน้ำหน้ามึงบ่มีมู่กินข้าว” ช้างหัวเราะเพื่อนอย่างสนุกสนาน ระหว่างที่ทั้งสองคนพูดคุยหยอกล้อกันเล่น ไม่ได้สังเกตเลยว่ามีผู้โดยสารในลิฟท์อีกคนหนึ่งกำลังแอบขำกับบทสนทนาของเขาทั้งสอง เมื่อลิฟท์ถึงชั้นแปดทั้งสองกำลังเดินออกจากลิฟท์ ช้างเดินตามหลังเพื่อนก่อนที่จะหันมองประตูลิฟท์เพื่อจะดูกระเป๋า เขาเห็นผู้ชายคนหนึ่งใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวกางเกงสีดำ ยืนหลับตาพิงผนังลิฟท์รอให้ประตูลิฟท์ปิดเองโดยอัตโนมัติ ระหว่างที่ประตูลิฟท์เปิดค้าง ผู้ชายที่หลับตาอยู่ก็ลืมตาขึ้นกระทันหันทั้งสองคนสบตากัน ในวินาทีนั้นช้างรู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุนเวลาหยุดนิ่งเสี่ยววินาทีก่อนที่ประตูลิฟท์จะปิด ผู้ชายคนนั้นส่งยิ้มให้ช้างยืนนิ่งตกตะลึง เชี่ยผู้ชายอะไรยิ้มได้หล่อแบบวัวตายควายล้มรอยยิ้มพิฆาตสาวจริง ๆ
“บักช้าง มึงเป็หยังมาเร็ว ๆ ” แคนที่เดินออกไปก่อนหันหน้ามาเรียกช้าง ที่ยืนงงอยู่หน้าประตูลิฟท์ตั้งนาน ช้างได้ยินเพื่อนเรียกเสียงดังจึงรีบเดินไปหาเพื่อน
“มึง มึง กูเห็นผุชายหล่อ”
“หล่อสำกูอยู่ติ” แคนถามพูด
“หล่อคักกว่ามึงพุ้นแหล่ว” ช้างว่าต่อหน้าแคน
“แต่ว่ากูหล่อกว่าเขาอยู่จักหน่อย” ช้างตอบด้วยนน้ำเสียงที่มั่นใจในความหล่อของตัวเอง ตามประสาคนหลงตัวที่สุดในกลุ่ม
“บักช้าง มึงกะบ่เบิ่งเบ้าหน้าเจ่าของแน่เนอะ” แคนมองเพื่อนอย่างเหยียดหยาม หน้าตาแบบมันต้องเรียกว่าสวย ไม่ใช่หล่อแต่ใครอย่ามาทักว่าสวยนะ รุ่นพี่หรือคนที่ไม่รู้จักมาทักว่ามันสวยโดนมันเตะทุกราย ที่โรงเรียนไม่มีใครกล้าว่ามันสวยสักคนแม้แต่ครูมันก็ไม่เว้น ด่าไฟแลบปากจัดยิ่งกว่าแม่ค้าที่ตลาด เพื่อนสนิทในกลุ่มรู้ดีว่าต้องชมมันว่าหล่อเท่ห์ทั้ง ๆ ที่ตัวมันสูง 169 เิเ เท่านั้นตัวบางเอวเล็กยิ่งกว่าผู้หญิงแต่หมัดและตีนมันหนักมาก ทุกคนที่โรงเรียนรู้ คนที่บ้านมันรู้ เพราะต้องคอยไปไกล่เกลี่ยจ่ายค่าผูกแขนทำขวัญให้คู่กรณีของมันเสมอ
ช้างวางกระเป๋าเสื้อผ้าไว้หน้าประตูห้องนอน ก่อนจะเดินเข้าครัวเปิดตู้เย็นหยิบน้ำอัดลมออกมาสองกระป๋องแล้วเดินไปนั่งที่โซฟาหน้าทีวี ห้องของเขามีสองห้องนอนสองห้องน้ำหนึ่งห้องรับแขก เขาตกแต่ห้องใหญ่ที่มีห้องน้ำในตัวเป็ห้องนอนของเขาและอีกห้องเป็ห้องหนังสือและทำงาน ช้างยื่นน้ำอัดลมกระป๋องหนึ่งในเพื่อนแล้วเปิดอีกกระป๋องเพื่อดื่มเอง แคนรับกระป๋องน้ำอัดลมก่อนที่จะเปิดดื่มมือก็กดรีโมทเปิดทีวี
“หิวข้าวแล้ว บักช้างสั่งแนวกินมากินแน่” แคนบอกเพื่อนที่กำลังนอนบนโซฟา
“มึงสิกินหยังหล่ะ” ช้างถามเพื่อนกลับอย่างเบื่อหน่าย
“อิหยังกะได๋”
“ร้านใดหละมันขายอิหยังกะได๋” ช้างถามแคนด้วยน้ำเสียงกวนตีน
“บักช้างมึงอย่ามากวนตีนกูเด้อ”
“เอ๋า บักอันนิมแมะ กูกะบ่เคยกินเมนูอิหยังกะได๋จักเทือแมะ”
“บักสันดาน อยากสิกินหยังกะสั่งมาโลด” แคนด่าเพื่อนพร้อมทั้งปารีโมททีวีใส่เพื่อนอย่างไม่ตั้งใจ ช้างหัวเราะด้วยความสนุกที่กวนตีนเพื่อนได้สำเร็จ
“กินพิซซ่าแล้วกันมึง กูคร้านคิดเมนู” ช้างกดสั่งอาหารทันทีก่อนที่จะลุกขึ้นไปลากกระเป๋าเดินเข้าห้องนอนไป
“กูอาบน้ำก่อนเด้อ ถ้าเขาโทรมาบอกมึงลงไปเอาโลด” ช้างะโบอกแคนเสียงดังถายในห้องนอน
“เออ ๆ ฟ่าวอาบบักคุณชาย อาบน้ำเป็ชั่วโมงกูนึกว่านอนตายในห้องน้ำ” แคนร้องะโตอบกวนตีนช้างก่อนที่จะคุยแชทกับเพื่อน
“เดียวมึงสิถูกตีนกูบักแคน” ช้างเปิดประตูห้องนอนออกมาพร้อมกับปาหมอนใส่เพื่อน แคนยกมือรับหมอนไว้ได้พอดีพร้อมกับหัวเราะชอบใจที่ทำเพื่อนรักโมโห