หลังเข้าพบผู้ใหญ่ของช่องนานเกือบชั่วโมง ปลายฝนก็กลับออกมาพร้อมรอยยิ้มบางๆ นั่นเพราะครั้งนี้รับมือยากสักหน่อย แต่ยังดีที่ผู้ใหญ่ท่านเข้าใจ
นอกจากเรียกมาคุยเื่ข่าวแล้ว ปลายฝนยังได้รู้ข่าวดีว่าเธอจะเป็หนึ่งในนักแสดงหลักของละครฟอร์มั์แห่งปี แค่ได้รู้ว่าตัวเธอมีชื่อเป็นักแสดงละครเื่นี้ปลายฝนก็มีความสุข ผิดกับนักแสดงอีกหลายคนที่พลาดโอกาส
“อยากรู้ไหมใครเป็พระเอกเื่นี้”
“ใครคะ”
“พระเอกขวัญใจเรานั่นแหละ” ต้นหนาวยิ้มมุมปากออกมา นั่นเพราะรู้ว่าปลายฝนเฝ้ารอเวลานี้มาตลอด เวลาที่เธอจะได้ร่วมแสดงละครกับพระเอกในดวงใจ
“จริงเหรอพี่เหนือ” ปลายฝนพยายามกลั้นยิ้มเอาไว้ ทั้งๆ ที่อยากตพโกนออกมาอย่างดีใจกับข่าวที่ได้รู้มาก็ตามที อย่างน้อยข่าวดีเื่นี้ก็ทำให้หัวใจเธอพองโตได้บ้าง
“จริง...ดีใจละสิ ได้เล่นละครกับพระเอกในดวงใจ”
“อื้อ...ดีใจมาก”
“หน้าบานซะขนาดนี้ อ้อ...ส่วนนางเอกก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกล...ริต้า” แค่เอ่ยชื่อนางเอกสาวต้นหนาวก็มองบนใส่แล้ว
“ก็เขาเป็พระนางคู่จิ้นคู่ขวัญกันนี่”
“แต่ชีวิตจริงริต้านี่นางร้ายชัดๆ อาละวาดยังกับเด็กขาดความรัก”
“เมาท์เหรอพี่เหนือ” ปลายฝนแซะพี่ชาย
“นิดนึง”
“ไม่นิดแล้วมั้งเนี่ย”
“เฮ้อ! เมื่อไหร่น้องพี่จะได้เป็นางเอกกับเขาบ้างนะ” เอ่ยจบต้นหนาวก็ไล้ปลายนิ้วลงไปบนแก้มสวยของน้องสาวสุดที่รัก นั่นเพราะเขาหมายจะปั้นปลายฝนให้เป็นางเอกแต่ไปๆ มาๆ กลับได้แสดงแต่บทร้ายๆ จนคนดูอินและติดภาพว่าปลายฝนนั้นต้องร้ายกาจเหมือนในละคร ทั้งๆ ที่ชีวิตจริงแล้วปลายฝนออกจะน่ารัก
“หมอกว่ายาก”
“ทำไมพูดแบบนั้น สมัยนี้นางร้ายขยับไปเป็นางเอกมีออกถมไป ดังเปรี้ยงก็มีมาแล้ว”
“แต่คนติดภาพหมอกเป็นางร้ายไปแล้วนะสิ”
“ก็ถูกของหมอก ขนาดละครเื่ล่าสุดจบไปแล้ว เวลาไปไหนมาไหนคนก็ยังจะเอาเปลือกทุเรียนขว้างใส่อยู่เลย” ต้นหนาวส่ายหน้าให้ความอินละครของคนดู
“แสดงว่าคนดูเขาอิน”
“ผิดกับนางเอกบางคน ในละครน่าสงสารแต่ชีวิตจริงนี่นางร้ายชัดๆ” พูดเื่อื่นได้ไม่เท่าไหร่ ต้นหนาวก็วกไปเอ่ยพาดพิงถึงคนที่ไม่ชอบอีกจนได้
“พี่เหนือนี่ก็ช่างเมาท์ ว่าแต่วันนี้หมอกไม่มีงานแล้วใช่ไหมคะ”
“ไม่มีจ้ะ ถามแบบนี้อยากไปไหนใช่ไหม”
“สมแล้วที่เป็พี่ชายสุดที่รักของหมอก”
“อยากไปไหนบอกมา” ต้นหมอกส่งยิ้มให้ นั่นเพราะวันนี้ตัวเขาเองก็ว่างเช่นกัน
“ไปคาเฟ่ค่ะ”
“ยังไม่เปิด ตลกยังไม่มา”
“บ้า...ไม่ใช่คาเฟ่แบบนั้น หมอกหมายถึงคาเฟ่ที่เป็ร้านขนมหวาน ร้านเค้ก ร้านกาแฟต่างหาก”
“พี่รู้แล้วนะ แค่แกล้งหยอกเราก็เท่านั้นเอง” เสียงหัวเราะชอบใจดังมาจากต้นหมอกปลายฝนจึงส่งค้อนให้ แต่ภาพความสนิทสนมของทั้งคู่ หากไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วพวกเขาเป็พี่น้องท้องเดียวกัน คงคิดว่านั่นคือคู่รักคู่หนึ่ง เพราะเหตุนี้ทำให้มีข่าวเื่ชู้สาวของปลายฝนบ่อยๆ เพราะนักข่าวบางคนเข้าใจผิดคิดว่าปลายฝนและต้นหนาวเป็คู่รักกัน
“เอาชิ้นนี้ค่ะ/เอาชิ้นนี้ครับ” เสียงของลูกค้าชายหญิงที่ดังขึ้นพร้อมกันภายในร้านคาเฟ่ร้านสวย ทำให้พนักงานที่ยืนบริการอยู่หน้าเคาเตอร์ส่งยิ้มแห้งๆ ให้
ก่อนที่รอยยิ้มนั้นจะเปลี่ยนไปเป็เขินอาย เมื่อมองเห็นว่าลูกค้าทั้งสองคนคือใคร โดยเฉพาะฝ่ายชายที่เป็ถึงระดับพระเอกแถวหน้าของวงการ ที่สาวๆ กรี๊ดกันทั่วบ้านทั่วเมือง
“เชิญคุณก่อนครับ”
“ขอบคุณค่ะ” ปลายฝนพยายามปั้นสีหน้ารวมถึงน้ำเสียงให้เป็ปรกติ นั่นเพราะไม่คิดว่าวันนี้จะได้เจอกับดาราในดวงใจอย่างคิมหันต์ เพราะถึงแม้ว่าเธอกับเขานั้นจะได้ชื่อว่าอยู่วงการเดียวกัน แต่ก็ใช่จะเจอกันได้ง่ายๆ อีกอย่างเธอก็เป็นักแสดงหน้าใหม่ด้วย
แต่ถึงจะพยายามเก็บอาการสักเท่าไหร่ มือเล็กๆ ที่กำลังคีบขนมปังไปด้วยของเธอก็ยังคงแอบสั่น รวมไปถึงหัวใจที่เวลานี้เต้นโครมครามเสียจนกลัวว่าเขาจะได้ยิน
“นี่คุณ”
“ค่ะ”
“จะทานหมดไหมครับนั่น” ประโยคที่ได้ยินทำให้ปลายฝนก้มมองถาดใส่ขนมในมือ นั่นเพราะตอนนี้มีขนมปังและอื่นๆ อยู่บนถาดเสียเกือบเต็ม ไม่คิดว่าการได้เจอคิมหันต์ตัวเป็ๆ จะทำให้เธอเสียอาการได้มากมายขนาดนี้
“อ้อ...พอดีฉันมากับพี่ชายนะคะ เขาชอบกินขนมพวกนี้” ปลายฝนแก้ต่างให้ตัวเอง พร้อมส่งยิ้มแห้งๆ ให้ชายตรงหน้า
“แต่ถ้าให้ดี เหลือแซนวิชให้ผมสักชิ้นก็ได้นะครับ”
“ได้ค่ะ” เอ่ยจบก็ส่งยิ้มให้เขา จากนั้นก็เดินตรงไปยังเคาเตอร์เพื่อให้พนักงานที่เวลานี้เสียอาการมากกว่าเธอได้คิดเงิน แต่กว่าที่พนักงานหญิงคนดังกล่าวจะดึงสติกลับมาทำงานได้ก็ยืนสตั้นอยู่หลายนาที
ผิดกับปลายฝนที่ยังคงไม่แสดงอาการใดๆ ราวกับไม่รับรู้ถึงความโด่งดังของคิมหันต์แม้แต่น้อย นั่นทำให้พระเอกหนุ่มเสียเซลฟ์ไปอยู่เหมือนกัน เพราะไม่คิดว่าจะมีคนเฉยชาใส่เขาแบบนี้มาก่อน จนอยากจะถามออกไปว่าเธอรู้จักเขาไหม หรือเคยเห็นเขาผ่านทีวีบ้างหรือเปล่า
“ขอถ่ายรูปหน่อยได้ไหมคะ”
“ได้ครับได้” คิมหันต์เอ่ยตอบรับแฟนคลับ ที่พอรู้ว่าเขาอยู่ในร้านก็กรูกันเข้ามาขอถ่ายรูปและขอลายเซ็น ปลายฝนอาศัยจังหวะนั้นปลีกตัวออกไปหาพี่ชายที่นั่งอยู่อีกมุม ซึ่งเป็มุมที่ไพรเวทของร้านจึงอยู่ไกลเสียหน่อย
“พี่เหนือ”
“ไปสั่งเค้กหรือไปเจอเสือมานั่น ทำไมหน้าตาตื่นเชียวน้องสาว” ต้นหนาวใที่เห็นหน้าของปลายฝนดูตื่นตระหนกแบบนั้น
“หมอกเจอพี่คิม”
“พี่คิม คิมหันต์นะเหรอ” คราวนี้คนที่ตื่นเต้นดูจะเป็ต้นหนาวเสียเอง เพราะถึงแม้จะได้ชื่อว่าทำงานในสายอาชีพเดียวกัน แต่ก็ใช่ว่าเขากับปลายฝนจะได้เจอคิมหันต์บ่อยๆ
“อื้อ...”
“ละ...แล้วหมอกทำยังไง ขอเขาถ่ายรูปเขามาไหม”
“ไม่ได้ขอ”
“เอ้า! ทำไมไม่ขอถ่ายรูป” ต้นหนาวรู้สึกเสียดายแทนน้องสาว เพราะคิมหันต์คือพระเอกในดวงใจของปลายฝนก็ว่าได้ และพระเอกคนนี้คือแรงจูงใจให้ปลายฝนเข้าสู่วงการบันเทิง แม้แรกเริ่มวางเป้าหมายไว้เพื่อเป็นางเอกแต่โชคชะตากลับส่งให้ปลายฝนเป็นางร้าย ร้ายแล้วรุ่งใครจะไม่้าบ้าง
“ไม่เอาหรอก หมอกเขิน ไม่กล้า”
“โอ้ย! พอเจอคนที่ชอบก็เสียอาการ”
“อีกอย่างหมอกก็มีลายเซ็นของพี่คิมแล้ว”
“แต่มันนานจนหมึกซีดแทบจะมองไม่เห็นแล้วนะ ไหนๆ เจอตัวแล้วก็ขอลายเซ็นใหม่หรือไม่ก็ขอถ่ายรูปคู่ไปเลย”
“ไม่ค่ะไม่ แค่นี้ก็พอแล้ว” ปลายฝนปรามพี่ชาย นั่นเพราะลายเซ็นของคิมหันต์เธอมีแล้วจริงๆ มีั้แ่เมื่อสิบปีก่อนด้วยซ้ำ ตอนนั้นเธออายุแค่สิบสองแล้วบังเอิญเจอคิมหันต์เข้า ด้วยความเป็เด็กจึงวิ่งเข้าไปขอลายเซ็นดาราหนุ่มที่ชื่นชอบ ที่ตอนนั้นเขากำลังโด่งดังเป็พลุแตก
แต่เวลาสิบปีที่ผ่านมา คิมหันต์ก็ยังคงดัง เป็พระเอกแถวหน้าที่ใครๆ ก็อยากร่วมงานด้วย ยิ่งมีออายุเขาก็ยิ่งดูอบอุ่น
“จริงนะ”
“จริงค่ะ หมอกจะให้เขารู้ไม่ได้ว่าหมอกปลื้มเขาอยู่ ปล่อยให้เขาเข้าใจว่าหมอกไม่รู้ว่าเขาเป็ใครแบบนี้ก็ดีแล้วพี่เหนือ”
“อ๋อ...จะสร้างสตอรี่ให้ตัวเองสินะยัยน้องตัวแสบ”
“บ้า! ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย หมอกแค่คิดว่ามันจะดีต่อตัวหมอกเอง จะได้มองหน้ากันได้ตอนที่ต้องทำงานกับเขามากกว่า”
“ก็จริง เพราะบางทีการไม่รู้อะไรบ้างก็ดีต่อตัวเราเองเหมือนกัน เพราะถ้าเกิดนักข่าวหรือจิ้งจกตุ๊กแกมารู้เื่นี้ มีหวังได้เอาไปปั่นกระแสอีกเป็แน่” ต้นหนาวไหวไหล่ขึ้นลง เพราะเบื่อจะแก้ข่าวที่ไม่มีมูลแล้วเหมือนกัน
“ความฝันของหมอกใกล้เป็จริงแล้ว ถึงตอนนั้นเราก็หนีไปอยู่บนเขาบนดอย สร้างร้านอาหาร ร้านกาแฟเล็กๆ ในพื้นที่ไร่ของเราเอง ใช้ชีวิตแบบพอเพียงก็พอแล้วเนอะพี่เหนือ”
“จ้ะ” ต้นหนาวเอ่ยรับ เหตุผลเดียวที่ผลักดันให้ปลายฝนเข้าสู่วงการนี้ไม่ใช่ชื่อเสียงหรือเงินทองแต่คือคิมหันต์ และปลายฝนก็บอกไว้ั้แ่แรกแล้ว ว่าวันใดที่เธอได้เล่นละครกับพระเอกในดวงใจไม่ว่าบทไหนก็ตาม หลังปิดกล้องเธอจะลาออกจากวงการนี้ทันที
แม้จะเสียดายชื่อเสียงเงินทอง ที่เห็นอยู่ตรงหน้ามากแค่ไหน แต่ต้นหนาวก็เคารพในการตัดสินใจของปลายฝนเสมอ
“คุณปลายฝนคะ ขออนุญาตถ่ายรูปด้วยได้ไหมคะ” ประโยคจากแฟนคลับของปลายฝนดังขึ้น นั่นทำให้ต้นหนาวรวมไปถึงปลายฝนหันมายิ้มให้
“อ้อ...ยินดีค่ะ” นางร้ายหน้าใหม่ไฟแรงอย่างปลายฝนจะเชื้อเชิญแฟนคลับให้เข้ามาถ่ายรูป โดยมีต้นหนาวทำหน้าที่กดชัตเตอร์ให้
เื่นี้ยังคงเป็นิยายอีโรติก ผสม โรแมนติก ผสม โคแก่กินหญ้าอ่อน และที่ขาดไม่ได้คือ 25+ นะคะ
'เธอถูกตราหน้าว่าของเหลือเดน
ส่วนเขาคือมาเฟียที่รับซื้อเธอมาและกำลังรับรู้ว่าแท้จริงแล้วเธอคือเพชรแท้ที่สวยงาม'
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTc4MTY0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiOTcwNjYiO30
3. ซ่านปรารถนา
'หาก้าเป็ผู้หญิงของเขา ก็ต้องทำตามกฎที่เขาตั้ง ซึ่งมันมีแค่ไม่กี่ข้อเท่านั้น
หนึ่ง...คุณต้องเปลือยเวลาเราอยู่ด้วยกันเสมอ
สอง...เขาต้องจูบคุณได้ตลอดเวลา
สาม...ถ้าคุณไม่เข้าใจหรือมีข้อแม้กลับไปอ่านข้อหนึ่งกับสอง
เขาเป็คนไม่ชอบเซ้าซี้ แต่ชอบ...เปลื้องผ้าคุณและรุกคุณ จนคุณร้อนรุ่มได้เสมอ'
ลิงก์ดาวโหลดค่ะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTc4MTY0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiOTgxMjYiO30
ขอบคุณค่ะ
วรนิษฐา