The home กลับมาหาหัวใจ.

วันนี้ก็เป็๲วันธรรมดาอีหนึ่งวันนั้นแหละ.......แต่มันจะไม่ธรรมดาต้องที่

"มินามิ มินามิ ลงมาหาแม่เดี๋ยวนี้ได้ยิ่งไหม" ปัง ปัง

มันคงจะดีกว่านี้ถ้าไม่มีคนพวกนี้มาเกี่ยวข้องกับชีวิตฉัน

"มินามิ จะเปิดประตูให้แม่ไหมไม่งั้นแม่จะส่งเราไปอยู่ต่างจังหวัด"ต่างจังหวัดนั้นหรอ ดีสะอีกจะได้ไม่ต้องเจอคนแบบนี้อีก

แกร็ก เสียงเปิดประตูได้ดังขึ้นแล้วถูกเปิดออกใครละก็แม่ของฉันไงจะเป็๲ใครสะอีก

"มินามิ ไม่ได้ยินที่แม่เรียกหรอห่ะ มินามิ"บอกเลยว่าได้ยินทุกอย่าง ทำให้รู้สึกดีใจมากเลยแหละ

"ได้ยินทุกอย่างแล้วคะ ไม่ต้องห่วนเดี๋ยวหนูก็จะไม่มารบกวนแม่อีกแล้ว" เสียงเพียะดังขึ้นทำไมรู้สึกเจ็บที่ใบหน้าจัง 

"แม่ตบหน้าหน้าหนู ทำไม"

"แม่ขอบโทษนะลูกแม่ไม่ได้ตั้งใจ"

"นี้ขนาดไม่ได้ตั้งใจ แล้วถ้าตั้งใจมันจะขนาดไหนละเนี่ย"บอกเลยว่าไม่เคยคิดว่าแม่จะทำแบบนี้กับเรา

"เดี๋ยวสิ มินามิ"

เราเลยเดินออกมาโดยไม่ฟังเสียงแม่ จนตอนนี้เดินมาถึงที่รถไฟฟ้าที่มุ่งหน้าไปที่ฮอกไกโดจะได้ไม่ต้องเจอกับคนที่ทำร้ายเราได้ขนาดนี้แต่ความจริงก็บอกว่ารักเราเป็๞ห่วงเราแต่การกระทำมันไม่ใช่เลย

[ขนานนี้ได้ถึงสถานนีฮอกไกโด ]เสียงพนักงานรถไฟฟ้าบอกว่าถึงสถานนี้ที่ฉันจะต้องลงแล้ว แล้วถ้าฉันลงฉันจะได้พอกับอิสระที่แท้จริงสักที่ ก็เหลือแค่เข้าไปติดต่อที่บ้านที่ฉันได้ทำการดูไว้จากอินเตอร์เน็ตเพราะมันราคาถูกและฉันจะได้มีที่อยู่โดยที่ไม่มีใครรบกวนหรือง่ายๆแม่จะได้ตามฉันไม่เจอ

[ที่นัดพบเพื่อคุยเ๹ื่๪๫ซื้อบ้าน]

เมื่อฉันกำลังจะเดินเข้าไปในสำนักงาน ก็มเสียงของคนคนดังขึ้นมา

"สวัสดีครับ คุณใช่คุณมินามิ ซานะใช่ไหมครับ"น่าจะพนักงานที่มาพูดเ๹ื่๪๫สัญญาเช่าซื้อแน่เลย

"ใช่คะ คุณ...."

"ผมนาโตะครับยินดีที่ได้รู้จัก"นาโตะ เชื่อแปลกดีนะเนี่ย

"เรามาคุยเ๱ื่๵๹สัญญาและไปที่บ้านที่คุณมินามิเลยดีกว่าครับ"ทำไมนาโตะดูรีบๆจังเลย

"คะ"

หลังจากที่เราคุยสัญญากันเสร็จเราก็ได้มุ่งหน้าไปที่บ้านที่เราทำการซื้อ ตอนที่เห็นครั้งเเรกบ้านมันดูเก่ามากแต่ก็ดูเหมือนมีคนอยู่ตลอดแต่ฉันไม่สนใจหรอกว่าจะยังไง ฉันก็เลยต้องลงซื้อบ้านหลังนี้เลย

"ขอบคุณที่คุณมินามิไว้ใจบริษัทของผมนะครับ"ทำไมยังรู้สึกแปลกๆอยู่ดีนะเนี่ยแต่ก็ชั่งเถอะ

"คะ เช่นกันนะคะ"

ฉันเลยเข้าไปในบ้านค่อยๆเดินสำรวจบ้าน.......แต่ทำไมรู้เหมือนใครเดินตามหลัง พอฉันไปมองก็เจอกับผู้ชายคนหนึ่ง

"นายเข้ามาในบ้านแันได้ยังไง"ตอนนี้ฉันรู้สึก๻๠ใ๽มากเลยนะใครก็ไม่รู้มาอยู่ในบ้านหลังนี้ ตอนมาเดินดูครั้งแรกยังไม่เจออะไรเลย

"ผมต้องถามคุณมากกว่าว่าคุณมาทำอะไรที่นี้"

{ติดตามตอนต่อไป}