ชายหนุ่มนั่งคุกเข้าอยู่ที่พื้นในมือถือมีดสั้นที่เปื้อนเื าแปรากฏที่หน้าอกใต้รากขวัญโลหิตสีแดงไหลออกมาตามรอยกรีด เขาไม่ได้ทำร้ายตัวเองแต่มันเป็การเปิดทางสู่ยุทธภพการจะดูดซับพลังจากฟ้าดินมาบ่มเพาะวรยุทธ์จำเป็ต้องอาศัยแมลงแห่งเต๋าเขาต้องนำมันเข้าไปในร่างเพื่อสร้างแก่นพลัง
เขานำแมลงที่จับได้ัักับเื ลำตัวเกิดกระพริบเหมือนกำลังร่าเริงยินดีมันชอนไชเข้าไปในาแสร้างความเ็ปที่สุดในชีวิต ชายหนุ่มกัดฟันกรอด อดทน...เขาต้องอดทน สีหน้าดูเ็ปขณะแมลงตัวนั้นมุดเข้าไปใต้ิัาแเริ่มสมานจนหายเป็ปกติตอนนี้ภายในตัวของเขาสามารถรับรู้ถึงพลังฟ้าดินที่ล่องลอยอยู่ในอากาศเขานั่งลงกับพื้น สูดลมหายใจเข้าเพื่อดึงพลังฟ้าดินไปยังจุดตันเถียน
ติ้ง!
[ระบบกำลังเริ่มต้น...]
[ทำการชาร์จพลังงาน 1%...23%...77%...100%]
[พลังงานเริ่มต้นพร้อมใช้กำลังทำการปลดล็อกระบบ]
ติ้ง!
[ระบบได้ทำการปลดล็อกแล้ว]
[คุณได้รับทักษะ <สถานะ>]
[สิ่งของที่คุณััจะแสดงสถานะและคุณสมบัติ]
“เฮ้ย! นี่มันระบบเหมือนเกมเลยนี่รึเปล่าที่ผู้คุมจักรวาลบอกว่าเป็ส่วนหนึ่งของพลังที่ท่านมอบให้เพื่อสนับสนุนภารกิจให้สำเร็จถ้ามันเป็อย่างที่คิด ข้าจะสามารถเพิ่มเลเวลด้วยการตีมอนส์เตอร์รึเปล่าวะ!?”
---------------
ย้อนไปเมื่อสองวันก่อน....
“อ้ากกก!!!”หยางฉินเทียนเอามือปิดหน้าแหกปากร้องอย่างโหยหวน เขากำลังจะตายศัตรูเอาปากกระบอกปืนจ่อที่หน้าผาก แล้วลั่นไกเสียงดังก้องโกดังเก็บของ
‘แต่เอ๊ะ เกิดอะไรขึ้น?’ เขาจำได้ว่ารู้สึกเ็ปวูบหนึ่งที่ศีรษะแต่ตอนนี้ความเจ็บทั้งหมดได้หายไปในพริบตา มือของชายหนุ่มค่อย ๆ เลื่อนลงก้มมองดูมือทั้งสองข้างไม่เห็นเื ร่างกายที่ได้รับาเ็ก็กลับเป็ปกติ ‘นี่มันเกิดอะไรขึ้น?’
“หยางฉินเทียน”เสียงหนึ่งดังขึ้นทำให้เ้าตัวตื่นใ เพราะรอบ ๆตัวนั้นไม่ใช่ห้องสีน้ำเงินที่เขาเข้าใจ แต่มันเป็เหมือนจักรวาลความรู้สึกของเขาเหมือนนั่งคุกเข้าอยู่บนกระจกที่ใสเกินใส มองไม่เห็นแต่จับต้องได้เขาพอจะรวบรวมสติแล้วคิดว่าห้องนี้น่าจะเป็จอขนาดใหญ่ซึ่งกำลังฉายภาพของจักรวาล ‘ใช่ มันน่าจะเป็อย่างนั้น’
“เ้าคิดว่าห้องนี้เป็จอภาพอย่างนั้นเหรอ”เสียงปริศนาดังขึ้น ตามด้วยเสียงดีดนี้ว ภาพด้านหน้าก็เปลี่ยนเป็ภาพโกดังเก่ามีศพผู้ชายคนหนึ่งนอนจมกองเื ดวงตาเหลือกค้าง มีรอยะุกลางหน้าผาก“ดูเสียให้เต็มตา เ้าน่ะตายไปแล้ว ตอนนี้ร่างของเ้ายังอยู่ที่เดิมแต่ิญญาของเ้าได้มาอยู่ตรงนี้”
ฟึ่บ!
ห้องทั้งหมดกลายเป็สีขาวบัลลังก์ทองลายัปรากฏที่เบื้องหน้าของหยางฉินเทียนไปประมาณห้าเมตรชั้นบรรยากาศเริ่มสั่นไหว ร่างสีขาวสว่างเจิดจ้าแหวกมิติปรากฏบนบัลลังก์ัร่างกายและใบหน้าไม่มีรายละเอียดใด ๆสิ่งที่เห็นก็คือแสงสว่างที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์
“ท...ท่านเป็พระเ้าใช่มั้ย?” สิ่งที่ิญญาผู้น่าสงสารนึกได้ก็คือพระเ้าเขาได้อ่านนิยายและการ์ตูนมาหลายเื่ขณะมีชีวิตและโครงเื่แบบนี้มักเกิดขึ้นบ่อย ๆ แน่นอนว่าเขาได้คาดหวังอะไรดี ๆที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้
“พระเ้า?” สิ่งมีชีวิตปริศนาหยุดคิดไปครู่หนึ่ง“ข้าก็ไม่รู้หรอกว่าข้าเป็พระเ้าหรือไม่ข้าเกิดขึ้นมาพร้อมหน้าที่ในการดูแลจักรวาลนี้และโลกอีกมิติหนึ่งในอาณาเขตของข้ากำลังขาดสมดุล หากข้าไม่ทำอะไรสักอย่างโลกใบนั้นจะแตกสลาย แม้ตัวข้าเองก็จะแตกสลายตามไปด้วยเมื่อนั้นดาวดวงอื่นในอาณาเขตนี้ทั้งหมดก็จะดับสลายไปสิ้น”
“แม้ข้าจะเป็ผู้ดูแลโดยตรงแต่ก็ไม่มีอำนาจไปแทรกแซงสิ่งมีชีวิตภายในโลกโดยตรงได้ข้าจึงได้เลือกเ้าเพื่อไปแก้ไขสถานการณ์ในโลกใบนั้นเพื่อคืนความสมดุลให้จักรวาล”เสียงพูดหยุดไปครู่หนึ่ง แม้จะไม่เห็นรายละเอียด แต่หยางฉินเทียนก็รู้สึกเหมือนกำลังถูกจ้องมอง“หากเ้าทำสำเร็จ ข้าจะให้ชีวิตแก่เ้าอีกครั้งหนึ่ง แต่ถ้าทำไม่สำเร็จข้าก็จะหาิญญาดวงต่อไปมาทำหน้าที่นี้แทน เ้าจะลองดูมั้ยล่ะ”
“ข้ายินดี!” เขารอคำนี้มานานในที่สุดข้าก็ได้โอกาสเหมือนอย่างในนิยาย “ต่อให้บุกน้ำลุยไฟข้าก็จะทำให้สำเร็จให้ได้!”
“ดี...พูดได้ดี” ภาพด้านหลังบัลลังก์ปรากฏขึ้น“สถาน-การณ์ปัจจุบันก็เป็อย่างที่เ้าเห็นในภาพที่ฉายโลกกำลังวุ่นวายเพราะสำนักเงาะพยายามที่จะยึดครองโลกวิชาของสำนักนี้สามารถปลุกซากศพขึ้นมาเป็กองทัพผีดิบ แม้ศพพวกนี้จะไร้ิญญาแต่ความสามารถและวิชาที่ฝึกฝนครั้งที่ยังเป็มนุษย์ยังคงใช้งานได้อยู่ยิ่งมีคนตายมากเท่าไหร่ กองทัพผีดิบยิ่งมากขึ้นทำให้สมดุลระหว่างธาตุเป็และธาตุตายแปรปรวน หากปล่อยไปมากกว่านี้ฟ้าดินจะแยกออกจากกัน ทำให้ดาวดวงนี้แตกดับ”
“ตอนนี้ชาวยุทธฝ่ายธรรมะกำลังรวมตัวกัน ณค่ายกลโบราณเพื่ออัญเชิญวีรบุรุษผู้จะพลิกสถานการณ์นี้ได้จังหวะนี้ตรงกับเวลาที่เ้าตายพอดี ข้าจึงได้เลือกเ้ามา”หยางฉินเทียนตั้งใจฟังด้วยใจจดจ่อ ในใจรู้สึกตื่นเต้นจนทนแทบไม่ไหว“ข้าจะให้ร่างกายและพลังแก่เ้าจำไว้ว่าิญญาของเ้าต้องใช้เวลาระยะหนึ่งเพื่อให้คุ้นเคยกับร่างกายใหม่ใน่เวลานั้นเ้าจะใช้พลังได้ไม่เต็มที่ จงระวังให้ดี”
“ขอรับ! ข้าจะจำไว้เป็อย่างดี”
“ดี...งั้นเ้าจงไปเถอะ”พูดจบวิญาณที่กำลังร่าเริงระริก-ระรี้ก็หายตัวไป“หวังว่าเ้าคงไม่ทำให้ข้าผิดหวัง”
...............
ณ ค่ายกลโบราณทรงแปดเหลี่ยมผู้าุโทั้งแปดคนนั่งอยู่บนเสาทั้งแปดมุมท่านนี้ล้วนเป็เ้าสำนักสำคัญของฝ่ายธรรมะรูปแบบและสีสันของชุดที่ใส่ล้วนแตกต่างกันสิ่งเดียวที่เหมือนกันก็คือใบหน้าที่อิดโรย และเหงื่อที่ผุดขึ้นบนใบหน้า พวกเขาเดินลมปราณส่งพลังเต๋าเข้าไปยังค่ายกลซึ่งประกอบได้ด้วยอักขระโบราณแสงสีฟ้าเดินทางมาจากท่านาุโไปจรดกันที่จุดกึ่งกลางของค่ายกลทันใดนั้นเองสายฟ้าก็ผ่าลงที่แท่นวงกลมใจกลางปรัมพิธี เปรี๊ยงงง!!
“สำเร็จแล้ว!”
“พวกเรามีหวังแล้ว!”
เสียงฮือฮาเกิดขึ้นโดยรอบสายตาทุกคู่จดจ้องไปที่กลางสายฟ้า บุรุษร่างกายกำยำกำลังคุกเข่าข้างเดียวอยู่ใจกลางค่ายกลร่างกายของเขาเปลือยเปล่าไม่มีเสื้อผ้านุ่งห่ม หยางฉินเทียนเผยรอยยิ้มที่มุมปากค่อย ๆ ลุกขึ้นมาอย่างช้า ๆ ตามฉากเปิดตัวเท่ ๆ ของภาพยนตร์เื่คนเหล็ก 2029
จอมยุทธที่เป็ผู้หญิงต่างหันหน้าหลบใบหน้าแดงระเรื่อด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูกชายกลางคนท่านหนึ่งรี่เข้าไปใกล้แล้วมอบชุดให้ชายผู้เปลือยเปล่าสวมใส่
“สถานการณ์เป็อย่างไรบ้าง”หยางฉินเทียนเอ่ยขึ้นทำให้คนรอบข้างรู้สึกประหลาดใจ ความรู้สึกในใจต่างคิดว่าชายผู้นี้ไม่ธรรมดาแค่เพียงปรากฏกายออกมาก็รู้ถึงวัตถุประสงค์ของการทำพิธีอัญเชิญเห็นทีว่าชายผู้นี้จะเป็เทพจุติมากระมัง
ผู้าุโท่านหนึ่งรอให้เขาแต่งตัวเสร็จแล้วจึงเข้าไปหาพร้อมกับยื่นแผ่นหยกสีขาวขนาดครึ่งฝ่ามือให้“ท่านสมมติเทพ แผ่นหยกนี้ได้รวบรวมเหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ ั้แ่ 100ปีก่อนจนถึงปัจจุบัน เพียงท่านบีบแผ่นหยกให้แตกข้อมูลเหล่านี้ก็จะถูกส่งเข้าไปในิญญาทำให้สามารถจดจำและเข้าใจเื่ราวทั้งหมดได้ทันที”
ผู้ถูกเรียกว่าสมมติเทพทำหน้าเรียบเฉยแต่ในใจลิงโลดจนแทบจะะโ เขาไม่ได้ได้รับการให้เกียร์ติเช่นนี้มาก่อนในชีวิตการได้รับการดูแลเช่นนี้จึงทำให้หัวใจของเขาพองโตเป็ครั้งแรกหากเป็เช่นนี้ตลอดไป การอยู่บนโลกในนี้ก็ดูจะเป็ความคิดที่ไม่เลว
แกร็บ!!
ทันทีที่แผ่นหยกแตก ข้อมูลต่าง ๆก็ผุดขึ้นในใจของหยางฉินเทียนในพริบตา แม้เขาจะเคยอ่านนิยายบางเื่ที่มีลักษณะการเรียนรู้ข้อมูลในรูปแบบคล้ายกันนี้การเจอกับตนเองก็ยังทำให้เขาประหลาดใจจนดวงตาลุกวาว
“เกิดเื่ใหญ่แล้ว!!!”ชายคนหนึ่งวิ่งพรวดพราดเข้ามา แววตาที่หวาดกลัวปรากฏบนใบหน้าหม่นหมองเขาคุกเข่าลงข้างหนึ่งคารวะท่านาุโแล้วรายงานอย่างรีบเร่ง “ขุนศึกปีศาจเงายกกองทัพผีดิบกว่าห้าแสนมาถึงตีนเขาอีกไม่นานคงตีฝ่าแนวป้องกันมาถึงตรงนี้ ขอท่านาุโทั้งหลายโปรดหาทางรับมือด้วยขอรับ!!!”