หลังจากนั้นเ้าสัวทำการนัดพูดคุยกับพ่อแม่ของเพทายเื่แต่งงานกับลูกสาวอีกคนหนึ่งของเขา..และการยกกิจการทั้งหมดของเขาให้เพทายหลังจากแต่งงาน...ซึ่งพ่อแม่ของเพทาย...ทั้งสองคนยินดีเป็อย่างยิ่ง..และอยากให้ลูกของตัวเองได้แต่งงานกับผู้หญิงที่เหมาะสมกับเขา..มีทั้งฐานะและหน้าตาทางสังคมที่จะช่วยส่งเสริมให้ลูกของพวกเขามีความเจริญและมั่นคงไปอีก
พ่อและแม่ของเพทาย..พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นและดีใจ....พวกเราสองคนไม่ยักรู้ว่าเ้าสัวมีลูกสาวอีกคนหนึ่งอยู่...เ้าสัวตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล...ผมก็พึ่งจะได้พบเธอมาไม่นานนี่เอง...เธอเป็ลูกของผมที่เกิดจากภรรยาคนแรก.....เธอช่างสวย..นิสัยดีเรียบร้อย...และหน้าตาเหมือนแม่ไม่มีผิด...เ้าสัวพูดและอมยิ้มไป.....และผมคิดว่าเพทายคงจะชอบเธอมากและไม่ปฏิเสธการแต่งงานเหมือนคราวก่อน....พ่อแม่ของเพทายหันมามองหน้ากันและทำหน้ากังวลว่า..ลูกชายของเขาจะชอบเธอได้จริงๆเหรอ...เพราะเห็นเขาไม่เคยชอบใครนอกจากหนูมุก
เ้าสัวพูดทิ้งท้ายเอาไว้ด้วยเสียงราบเรียบว่า...อาทิตย์หน้า...ผมจะนัดพวกคุณและหลานเพทายมาทานข้าวที่บ้านของผม...ผมจะพาลูกสาวมาแนะนำตัวอย่างเป็ทางการเพื่อให้เด็กสองคนได้เจอกันและทำความรู้จักกัน...
แต่เขาสองคนก็คงจะสนิทกันเร็วอยู่นะแล้ว...เ้าสัวพูดแล้วอมยิ้ม....พ่อแม่เพทายรับคำเ้าสัว..ว่าจะพาเพทายมาทานข้าวให้ได้เพื่อจะให้ลูกได้ทำความสนิทสนมกับลูกสาวคนใหม่ของเ้าสัวและจะได้แต่งงานเสียทีในครั้งนี้
หลังจากกลับบ้าน....พ่อแม่เพทายได้พูดหว่านล้อมให้เพทายไปทานอาหารที่บ้านเ้าสัวด้วยกัน...พ่อของเพทายพูดด้วยน้ำเสียงเข้ม...แกไม่คิดจะทำเพื่อพ่อกับแม่เลย
เหรอ..แค่ไปกินข้าวกับลูกสาวของเ้าสัวแกทำไมถึงไม่ไป..เพทายตอบเสียงแข็ง...แล้วพ่อแม่เคยเห็นผมเป็ลูกไหมครับ..คิดจะจับคู่กับผมกับใครก็จับ..ทั้งๆที่รู้ว่าผมมีคนรักอยู่แล้ว..เอาเป็ว่ายังไงแกก็ต้องไป..พ่อเพทายพูดเสียงดัง...อย่างน้อยๆเ้าสัวก็เป็สปอนเซอร์รายใหญ่ของบริษัทเราท่านจะไม่สนับสนุนบริษัทเราก็ได้..แต่ท่านก็ไม่ทำถึงแม้แกจะไม่ได้แต่งงานกับหนูแหวนเแล้ว..แต่เ้าสัวก็ยังสนับสนุนบริษัทเราอยู่จนถึงทุกวันนี้....นี่พ่อจะให้ผมไปให้ได้ใช่ไหมครับ...ถึงเอาเื่บุญคุณท่านเ้าสัวมาอ้าง..เพทายพูดเสียงแข็งหนักแน่น....งั้นผมคงไม่มีสิทธิตัดสินใจอะไรแล้วเพราะชีวิตผมไม่ได้เป็ของผม...ผมคงโชคร้ายที่เกิดมาเป็ลูกพ่อสินะ...
ว่าแล้วเพทายเดินไปในห้องนอนและปิดประตูห้องอย่างแรง
หลังจากนั้นมุกได้รับโทรศัพท์ของเ้าสัว...เ้าสัวเชิญมุกไปทานอาหารที่บ้านอาทิตย์หน้าและจะแนะนำให้มุกเจอใครบางคน....เ้าสัวพูดเสียงอ่อนโยน...มุกลูกได้ยินพ่อไหม...มุกรับสายอยู่พร้อมกล่าว..ได้ยินค่ะเ้าสัว...มุกยังไม่ชินที่จะเรียกพ่อ..พอดีพ่อจะเชิญมุกไปทานข้าวที่บ้านเป็ของขวัญที่เราได้เจอกัน..และไปเจอคนสำคัญที่พ่อจะแนะนำให้มุกรู้จัก...มุกแต่งตัวสวยๆ.มาเลยนะ..พ่อคิดว่ามันคงเป็ของขวัญชิ้นเดียวที่พ่อจะให้มุกได้....และหวังว่ามุกคงจะชอบมัน..มุกตอบกลับเ้าสัวด้วยเสียงที่ประหลาดใจ..ค่ะ...มุกจะไปและทำตามที่เ้าสัวบอกค่ะ
วันนี้มุกแต่งตัวสวยในชุดเดรสสีฟ้าอ่อนประกอบกับหน้าตาของเธอที่สวยน่ารักอยู่แล้วทำให้วันนี้เธอสวยมากเหมือนเ้าหญิงมุกมาถึงบ้านเ้าสัวหลังเวลานัดเล็กน้อย..เพราะวันนี้รถติดมาก...เพทายและพ่อแม่นั่งรออยู่บนโต๊ะอาหารกับเ้าสัวกำลังคุยเื่ธุรกิจและกำลังคุยเื่ลูกสาวคนใหม่ของเ้าสัว
เ้าสัวะโด้วยเสียงดีใจ..เอ้ามุกมาแล้ว
เหรอลูก...ขอโทษที่ทำให้รอค่ะ...มุกพูดสวนกลับไปอย่านอบน้อม..ยังไม่ทันเดินเข้าไปใกล้โต๊ะอาหารมุกได้สบตากับเพทายและพ่อแม่ของพวกเขา..พวกเขามองมุกด้วยสายตาตะลึงและสงสัย..เพทายอ้าปากค้าง..ในความสวยของมุกและสงสัยว่ามุกเป็ลูกเ้าสัวได้อย่างไรกัน...
เ้าสัวพูดด้วยน้ำเสียงดีใจ...ผมขอแนะนำอย่างเป็ทางการ..มุก...ลูกสาวแท้ๆของผม...
เ้าสัวแซวหลานเพทายแบบอารมณ์ขัน......เพทายเป็ไงถูกใจลูกลุงคนนี้ไหม...
เพทายเขินอายและยิ้มรับอย่างดีใจ...เื่มันยาวเดี๋ยวให้ไปถามมุกเองก็แล้วกันนะเพทาย...ตอนนี้ลุงและพ่อแม่ของเธอคงหิวข้าวแล้ว...เชิญๆกินให้อร่อยเลยนะ...วันนี้เป็วันที่ดีจริงๆ..เ้าสัวพูดไปยิ้มไปแบบอารมณ์ดี
ส่วนเพทายส่งสายตาให้มุกอย่างไม่กระพริบและมีความสงสัยและอยากรู้ว่าทำไมมุกถึงกลายเป็ลูกสาวเ้าสัวได้
หลังจากทานอาหารเสร็จแล้ว...เพทายขออนุญาตเ้าสัวไปคุยกับมุกตามลำพัง
มุก...เพทาย...เรียกมุกน้ำเสียงค่อนข้างงอน...มุกมีอะไรไม่บอกเราเลยนะเราต้องรู้เป็คนสุดท้ายทุกที
มุกตอบเพทายด้วยเสียงราบเรียบ..เรายังไม่ได้บอกความลับนี้กับใครเลยนอกจากพ่อบุญของเรา...เราก็พึ่งรู้ว่าเราเป็ลูกเ้าสัวตอนตรวจดีเอ็นเอเมื่อเดือนที่แล้วนี่เองและเราก็พึ่งรู้ว่าเราเป็ลูกที่ติดท้องแม่เรามา..ไม่ใช่ลูกแท้ๆของพ่อบุญ..มันเกิดขึ้นเร็วมาก...เราไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังเธอหรอกนะเพทาย....เพทายตอบมุกด้วยเสียงนุ่มนวล
เราไม่ได้โกรธเธอหรอกนะ..ถึงมุกจะบอกหรือไม่บอกเราก็ตาม....มุกก็ยังเป็คนที่เรารักมากที่สุดอยู่ดี....มุกและเพทายยืนกอดกันด้วยความเข้าใจ