ปรางค์ปรียาและลูกถูกนำมาขังอยู่ด้วยกันอีกห้องภายในบ้าน หญิงสาวพยายามคิดหาทางเอาตัวรอด แต่ไม่มีทางเลยรอบบริเวณบ้านมีแต่ชายฉกรรจ์ เวลานี้อยากพบเขาเหลือเกินลุคส์หายไปไหนกันแน่
เสียงประตูกำลังเปิดออกส่งผลให้คนเป็นแม่รั้งลูกมากอดไว้ลูกัสยืนกอดอกพิงประตูมอง ริมฝีปากหยักลึกยิ้มเยาะ
“เดี๋ยวจะมีคนเอาอาหารมาให้ กรุณาอยู่อย่างสงบอย่าได้คิดหนีเด็ดขาดผมไม่อยากให้ลูกน้องทำร้ายคุณ หวังว่าคงเข้าใจ อีกอย่างตัวคุณมีความหมายในการต่อรองกับลุคส์มากอีกด้วย”
หญิงสาวชะงักเมื่อได้ยินผู้ชายคนนี้เอ่ยถึงเขา เธอมองด้วยความไม่เข้าใจ
“หมายความว่ายังไง!”
“เดี๋ยวคุณก็รู้ไม่นานนักหรอกที่คุณจะได้ออกไปจากที่นี่หากผู้ชายคนนั้นยอมตกลงทำตามคำสั่งของเจ้านายผม”
“นี่คุณจับพวกฉันมาเพื่อข่มขู่ลุคส์เหรอ!”หญิงสาวร้องออกมาด้วยความตกใจ
“ผมขอไม่ตอบรู้ไว้แค่นี้ก็แล้วกัน”
ลูกัสเดินออกมาจากห้องพลางถอนหายใจออกมาด้วยความหนักใจเขารู้สึกแปลกในหัวใจชอบกลผู้หญิงที่นอนบนห้องทำให้เหวั่นไหวกับเด็กชายอีกคนที่อยู่กับแม่โดยมีแม่คอยปกป้องช่างเหมือนเขาตอนเด็กเสียจริง