บทที่ 3
เริ่มงาน
เช้าตรู่ของวันมาเยือน คุณแม่โอเมก้าเริ่มทำกิจวัตรประจำวันของตนเอง เพิ่มเติมคือวันนี้เขาต้องไปทำงานเป็วันแรก จึงรู้สึกตื่นเต้นอยู่ไม่น้อย หลังจากปลุกลูกชายหัวแก้วหัวแหวนมากินข้าว เกล้าเองก็เริ่มเก็บกระเป๋า เตรียมตัวเพื่อออกไปทำงาน
“เด็กดี อยู่ห้องดี ๆ นะครับ เดี๋ยวแม่กลับมาแล้วเราค่อยไปซื้อของเล่นที่ลูกอยากได้กันนะ” ลูบหัวลูกชายอย่างอ่อนโยน เอ่ยย้ำเื่ของเล่นที่ลูกเอ่ยปากขอ เพื่อทำให้น้องพีเห็นว่าแม่ไม่ได้ลืมคำสัญญาที่ให้ไว้ จากนั้นก็ไม่ลืมที่จะก้มลงฟัดแก้มนิ่มของลูกชายเพื่อเติมพลัง เมื่อเติมพลังจนเต็มที่แล้ว เกล้าจึงได้ฤกษ์ออกไปทำงาน
หนัก… หนักมาก และร้อนมากด้วย นี่เป็ประโยคที่แล่นเข้ามาในหัว ทว่างานวันนี้ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีและราบรื่น ไร้อุปสรรคใด ๆ เนื่องจากทีมมาสคอตถูกส่งไปแจกใบปลิวที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่งซึ่งกำลังจัดงานนิทรรศการ ตัวมาสคอตต่าง ๆ จึงได้รับความสนใจเป็พิเศษ เลยทำให้การแจกใบปลิวในวันนี้สนุกขึ้นเป็กอง สุดท้ายใบปลิวคนละ 500 แผ่น หมดอย่างรวดเร็วภายในไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง
หลังจากรับเงินเรียบร้อยคุณแม่โอเมก้าก็ตรงดิ่งกลับห้องพักในทันทีเพราะรู้ว่าลูกชายกำลังรอเขาอยู่
“น้องพีครับ แม่กลับมาแล้วครับ” เมื่อเกล้าเปิดประตูเข้ามาก็เห็นเ้าลูกชายยืนอยู่บนเก้าอี้ตัวเล็ก ยิ้มกว้างต้อนรับเขาอยู่หน้าประตูเช่นเดียวกัน เลยอดไม่ได้ที่จะไม่ก้มลงไปฟัดแก้มนิ่มให้หนำใจ
ฮ่า ฮ่า ฮ่า
น้องพีหัวเราะชอบใจเพราะมันจั๊กจี้ หลังจากฟัดแก้มลูกจนพอใจ ร่างผอมบางรีบเข้าไปอาบน้ำชำระเหงื่อไคลทันที เมื่อจัดการกับตัวเองเสร็จสรรพ ไม่นานนักคุณแม่โอเมก้าก็จับจูงมือลูกชายเดินลงมาจากห้องพักเพื่อมาซื้อของเล่นตามสัญญาที่ให้ไว้
“แม่ให้ลูกเลือกเพิ่มอีกชิ้นหนึ่งนะครับ แต่ราคาไม่เกิน 20 บาท” น้องพีเลือกของเล่นที่ตนเองอยากได้แล้วก็วิ่งกลับไปมาหามารดาที่ยืนรอจ่ายเงินอยู่ เขาเห็นว่าลูกชายทำตัวดี เชื่อฟัง ไม่งอแงเลยตบรางวัลให้เด็กน้อยเพิ่มอีก 20 บาท แม้เป็เงินเพียงน้อยนิดแต่ก็ทำให้เด็กน้อยมีความสุขเหลือล้น ได้ยินดังนั้นน้องพีตาลุกวาวเป็ประกาย เดินไปทั่วร้าน ตามหาของเล่นที่ตนอยากได้ในราคาไม่เกินนี้ เกล้ายืนมองดูลูกอยู่ห่าง ๆ เพื่อไม่เป็การกดดันการตัดสินใจของลูกชายจนเกินไป ทว่าน้องพียังตัดสินใจไม่ได้เสียที หรืออาจเป็เพราะงบชิ้นที่สองมันน้อยเกินไป เกล้าเห็นดังนั้นจึงเอ่ยกับลูกชายอีกครั้ง
“ลูกจะเอาเป็ขนมก็ได้นะครับ”
“โอเค ฮะ”
เ้าตัวเล็กวิ่งไปยังชั้นขนมที่ตนอยากกิน มือเล็กกำลังเอื้อมหยิบขนมถุงยี่ห้อหนึ่งแต่ต้องหยุดชะงัก เด็กน้อยยืนครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อคิดได้เ้าตัวจึงละจากโซนขนมไปยังตู้ไอศกรีม ขาเล็กป้อม ๆ ของเด็กชายะโดึ๋ง ๆ เพื่อจะส่องดูไอศกรีมในตู้แช่ ทว่าความสูงของตู้กับความสูงของเด็กน้อยยังมีความต่างกันอยู่มากจึงทำให้เด็กน้อยต้องะโมองเอา โชคดีมีพนักงานเดินผ่านมาเห็นเข้า จึงอดที่จะยื่นมือเข้าไปช่วยไม่ได้ เลยถือวิสาสะเข้าไปอุ้มเด็กน้อยเพื่อให้เลือกไอศกรีมในตู้ได้อย่างสะดวก ปากเล็กเอ่ยถามราคากับพี่พนักงานเพื่อไม่ให้เกินงบที่มารดาตนตั้งไว้ เมื่อได้ในสิ่ง้าเด็กชายชุติเทพก็ไม่ลืมส่งยิ้มหวานพร้อมยกมือไหว้ขอบคุณ ภาพของเด็กน้อยผิวเข้ม ดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยความสดใสหยีลงจนแทบตาจะปิดไหนจะแก้มที่ขึ้นเป็ก้อนซาลาเปาสองลูกเมื่อฉีกยิ้มกว้างนั้นอีก เห็นแบบนี้แล้วทำเอาพนักงานคนดังกล่าวถึงกับใจเหลวเป็น้ำ เพราะทนดาเมจความน่ารักของน้องไม่ไหว
น้องพีรีบวิ่งดุ๊กดิ๊กไปหามารดาที่ยืนรออยู่ พร้อมชูไอศกรีมสองแท่งในมือให้มารดาเห็น เกล้ายิ้มรับกับความน่ารักของลูกชาย ถ้าเกล้ารวย เกล้าสัญญาว่าจะเหมาของเล่นทั้งโรงงานมาให้ลูกได้เล่นเลยจนหนำใจ
“ไหนครับ แม่ขอเช็กหน่อยว่าเกินงบรึเปล่า” เกล้าหันไปถามพนักงานคิดเงิน ก็ได้คำตอบว่าไอศกรีมแท่งละ 10 บาท น้องหยิบมาสองแท่ง 20 บาท ไม่เกินงบ จากนั้นคนแม่จึงจ่ายเงิน น้องพีมือหนึ่งถือของเล่นชิ้นเล็ก อีกมือก็ถือไอศกรีม กินไปเล่นไปด้วยสีหน้าฟินสุดชีวิต
“อันนี้ของแม่ครับ แบ่งกัน ลูกกินคนเดียวไม่อร่อย กินด้วยกันมันถึงจะอร่อยฮะ “ประโยคนี้เหมือนเป็เข็มนับร้อยพุ่งมาทิ่มตรงหัวใจของคนเป็แม่ ด้วยหลัง ๆ มานี้ เกล้ามักปล่อยให้ลูกทานข้าวคนเดียวอยู่เสมอ เนื่องด้วยความขัดสนทางการเงิน จึงเสียสละที่จะไม่ทานข้าวพร้อมกับลูก แต่หลังจากนี้แม่จะทานข้าว ไม่สิ คงเป็ทานมาม่าใส่ข้าวพร้อมลูกมากกว่า
“ขอบคุณครับ… จากนี้ไปแม่จะกินด้วยกันกับลูกนะครับ” เกล้ายื่นมือออกไปรับไอศกรีมจากมือเล็ก ๆ ของลูกชาย พร้อมแฝงคำมั่นให้กับเด็กน้อย
20.00 น.
หลังจากน้องพีอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย เ้าตัวเล็กในชุดนอนลายหมีสีครามก็วิ่งมาอ้อนให้มารดาทาแป้งให้ น้องพียืดคอ กางแขนเพื่ออำนวยความสะดวกให้เต็มที่แต่ก็ไม่วายโดนคุณแม่แกล้งไปหนึ่งกรุบด้วยการเป่าแป้งใส่ใบหน้า แต่เกล้าจะเป่าในระยะไกล เพื่อความปลอดภัยของลูกชาย เด็กน้อยหัวเราะชอบใจ ก่อนจะแย่งแป้งในมือของมารดามาเป่าคืนบ้าง ในห้องเช่าขนาดเล็กเท่ารูหนู แต่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความอบอุ่นของสองแม่ลูก
“เสร็จแล้วมาท่อง กอไก่ ถึง ฮอ นก ฮูกกันครับ”
ก่อนนอนทุกคืนเกล้าจะพาลูกชายอ่านอักษรภาษาไทยและภาษาอังกฤษ มีบ้างที่สอนลูกเขียนคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่เป็คำง่าย ๆ ที่เขาสามารถสอนได้ เช่น สุนัข แมว หรือ คำว่าสวัสดีเป็ต้น เกล้าสอนลูกได้เท่าที่ตนมีความรู้ และเปิดสื่อการเรียนรู้ของเด็กในวัยเดียวกันให้น้องพีดูบ้างผ่านจอมือถือเครื่องเก่าล้าสมัย แม้บทเรียนบางบทน้องพีจะเข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง ก็ไม่เป็ไร ดีกว่าลูกไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย
เมื่อลูกชายท่องจบ คนแม่ก็กล่อมลูกนอนโดยการลูบหลังเบา ๆ นี่เป็สิ่งหนึ่งที่เ้าตัวชอบ ชอบให้แม่ลูบหลังตนมาก ๆ เพราะเขาจะรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยเป็ที่สุด
146
