ตอนที่1 คุณหมออย่าทำให้หนูรัก หัวใจหนูไม่แข็งแรง
เด็กน้อยเพียงวันเท่านี้ก็ต้องพบเจอกับโรคที่จะพรากชีวิตของเธอไปได้ทุกเมื่อไม่ว่าจะหลับจะเดินหรือนั่งมันก็จะสามารถทำให้เธอหัวใจหยุดเต้นได้
อายุเท่านี่ต้องสูญเสียพ่อและแม่มีเพียงพี่สาวที่ต้องทำงานทุกอย่างเพื่อเก็บเงินมารักษาน้องสาวที่เป็แก้วตาดวงใจขอเพียงน้องหายผู้เป็พี่สาวที่แสนดียอมทำงานอย่างหนักและไม่บ่นสักคำว่าเหนื่อย
ในสายตาของน้องสาวพี่ปลายฟ้าคือเทพธิดาของเธอที่สวยงามและเข้มแข็งเธอบูชาพี่สาวและให้ความเคารพเป็อย่างมากปราบปลื้มในความดิ้นรนต่อสู้กับความยากจนทุกๆอย่างที่พบเจอความลำบากพี่สาวเป็คนแบกรับเอาไว้ทั้งหมดเด็กน้อยมองเห็นแทบจะตลอดเวลาและสำนึกในบุญคุณของพี่สาวที่เปรียบเสมือนพ่อแม่ในเวลาเดียวกันทำให้เด็กน้อยมีความหวังกับพี่สาวคนนี้เป็อย่างมาก...
โรคหัวใจนั้นทั้งใช้เงินและต้องหาหมอเฉพาะทางค่ารักษานั้นก็แพงแสนแพงคนจนต้องดิ้นรนหาเงินทองเพื่อมารักษานั่นแสนจะลำบากยากเข็ญ...
แต่ปลายฟ้าก็ไม่เคยที่จะหยุดหาหมอที่เก่งๆเพื่อมารักษาน้องสาวของเธอความดีของพี่สาวทำให้น้องสาวยกย่องและภูมิใจเป็อย่างมากในตัวของพี่สาวที่แสนจะดีในสายตาของเธอ...
วันเวลาผ่านไปเรื่อยๆจนเธอได้พบกับคุณหมอคนหนึ่งที่พี่สาวของเธอนั้นนำพามารักษาที่นี่...
ตอนนี้เธอก็อายุ 19 แล้วแต่ทว่าไม่เคยที่จะใช้ชีวิตของวัยรุ่นสักครั้ง รอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่พยายามทำตัวให้ดีเพื่อไม่ให้พี่สาวต้องหนักใจกับเธอ...
เธอกับพี่สาวอายุห่างกันพอสมควรแต่ทว่าเธอนั้นก็เคารพต่อพี่สาวอย่างมากมองพี่สาวเป็เหมือนเทพธิดาที่แสนงดงามและเลิศเลอเกินกว่าที่ใครจะสามารถค้นพบได้ความดีความขยันและความอดทนของพี่สาวนั้นทำให้น้องสาวอย่างเธอมีความสุขและรักพี่สาวมากๆ....
"โรคหัวใจนี่จะต้องได้เวลาเปลี่ยนแล้วล่ะครับ"
"เพราะยิ่งนานก็ยิ่งจะทำให้คนไข้อ่อนแอลงไปทุกที่"เสียงของคุณหมอพูดบอกกับพี่สาวของปลายหมอกในเวลานี้ด้วยความจริงจังเป็อย่างมากขณะที่ตัวของปลายหมอกเองก็ได้ยินชัดเจนว่าลูกของตัวเองนั้นก็ย่ำแย่ลงทุกวันและยิ่งเห็นพี่สาวทำงานหนักจนหาวันหามรุ่งแบบนี้ก็ทำให้เธอรู้สึกโทษตัวเองที่เป็ภาระให้กับพี่สาวไม่เคยที่จะทำอะไรให้พี่สาวได้เลยสักครั้ง...
"แต่คุณหมอจะต้องรักษาน้องสาวของฉันให้ได้นะคะฉันจะพยายามที่จะหาเงินมาเพื่อทำการผ่าตัดหากคุณหมอช่วยเหลืออีกทางช่วยเร่งรัดคนที่จะบริจาคหัวใจได้อีกหรือไม่"ความห่วงหาและความกังวลของพี่สาวนั้นมีมากล้นเหลือเกินเพราะอยากที่จะให้น้องสาวหายจากโรคที่เ็ปนี้ไปเสียทีเธอพยายามทำงานอย่างหนักแม้จะต้องขายศักดิ์ศรีตัวเองก็ไม่สนเพื่อให้ได้เงินมาเพียงรักษาชีวิตของน้องสาวเอาไว้เธอนั้นก็ไม่้าสิ่งใดแล้วเมื่อเหลือกันเพียงแค่สองคนผู้เป็พี่สาวแบบเธอที่เป็ทั้งพ่อทั้งแม่เลี้ยงดูน้องคนนี้มาั้แ่เล็กจนเติบใหญ่เธอเห็นทุกการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างแต่ทว่าเธอจะไม่มีวันที่จะให้น้องสาวของเธอจากไปยังเ็ปและทรมานแน่...
การพูดคุยระหว่างพี่สาวกับคุณหมอนั้นทำให้คนไข้อย่างปลายหมอกล่วงรู้อาการตัวเองได้เป็อย่างดีและรู้ว่าพี่สาวของเธอนั้นต้องดิ้นรนมากเท่าไรเพื่อที่จะหาเงินมากๆมารักษาตัวของเธอเธอก็สงสัยว่าทำไมพี่สาวของเธอนั้นจึงได้มีเงินมากมายมาจ่ายค่ารักษาของเธอจึงเกิดสงสัยและอยากจะแอบตามไปดูว่าพี่สาวเธอนั้นทำงานอะไรไม่ได้อยากที่จะจับผิดพี่สาวของตัวเองแต่ทว่าเงินมากมายขนาดนี้เธอไม่อยากให้พี่สองเธอเดือดร้อนไปมากกว่านี้แล้ว...
หลายวันต่อมาคุณหมอก็เข้ามาตรวจอาการของเธอเฉกเช่นทุกๆวันแต่วันนี้นั้นคุณหมอกับนำดอกไม้เข้ามาให้ด้วยแถมยังพูดจากับเธออย่างเป็กันเองทำให้บางทีเธอก็สงสัยว่าคุณหมอคนนี้คิดอะไรกับเธอหรือไม่แต่ก็ไม่กล้าที่จะถามออกไปหรอกเพราะตัวของเธอไม่อยากที่จะสร้างความรู้สึกกับใครหรือความผูกพันกับใครอีกเลยหากยามที่เธอจากไปคนพวกนั้นจะได้ไม่เ็ป...
"น้องหมอกคุณหมอนำดอกไม้มาให้วันนี้กลิ่นหอมมากเลยนะ"
"่นี้ได้ทำข้อสอบที่คุณหมอสอนให้หรือไม่"
"ต้องตั้งใจทำนะเผื่อหายแล้วจะได้ไปโรงเรียนกับเพื่อนๆได้"เสียงของคุณหมอช่างนุ่มนวลอ่อนโยนแถมยังสุภาพมากๆพอได้ฟังเรากลับถูกนวดที่ใบหูเมื่อได้ฟังเสียงของคุณหมอ
"คุณหมออย่าถามอีกเลยว่าจะต้องไปโรงเรียนกับเพื่อนๆเพื่อนสักคนยังไม่มีเลยตลกดีไหมคะ"น้ำเสียงของหญิงสาวพูดออกไปราวกับตัวเธอไม่มีความสุขสักนิดประโยคคำพูดอาจจะดูแข็งๆน้ำเสียงอาจจะไม่นุ่มนวลอ่อนโยนฟังออกจะเ็าแต่ด้านในลึกๆของหญิงสาวนั้นกับเต็มไปด้วยความโดดเดี่ยวอ้างว้างและหวาดกลัวทุกครั้งที่หัวใจของเธอกำเริบ....
ใจหนึ่งเธอก็อยากที่จะจากโลกนี้ไปเสียอีกใจนึงก็อยากที่จะมีชีวิตเพื่อที่จะเรียนรู้ทุกๆอย่างที่เข้ามาในชีวิตของเธอไม่ว่าจะเป็การไปเที่ยวกับเพื่อนมีเพื่อนมีคนรักมีลูกมีสามีมีแฟนและแต่งงานสร้างครอบครัวทุกอย่างมันอยู่ในความปรารถนาของเธอแต่ทว่าผู้หญิงที่เกิดมาพร้อมกับหัวใจที่อ่อนแอแบบเธอนั้นจะมีใครกล้าที่จะมาอยู่ใกล้...
"น้องหมอกชอบตัดพ้อกับชีวิตเหลือเกินนะเรายังไม่แก่ซะหน่อยทำตัวเหมือนคนแก่เลย"คุณหมอแดริสเอื้อมมือของเขามาวางบนศีรษะของปลายหมอกเบาๆและขยี้ผมของเธออย่างรู้สึกเอ็นดูแถมรอยยิ้มนั้นก็มีเสน่ห์ชวนทำให้สาวๆหลายๆคนใจละลายกันเลยก็ว่าได้หากได้เห็นรอยยิ้มของคุณหมอหนุ่มที่แสนอ่อนโยนคนนี้...
"คุณหมออย่าจับหนูไม่ใช่เด็กแล้วนะ"หัวใจของหญิงสาวเริ่มที่จะเต้นแรงขึ้นทุกครั้งยามเมื่อคุณหมอหนุ่มที่แสนอบอุ่นคนนี้แสดงความอ่อนโยนให้เธอทำให้หัวใจที่อ่อนแออยู่แล้วก็จะต้องต่อสู้กับความรู้สึกที่อยู่ด้านในจิตใจของเธอว่าจะต้องไม่เปิดเผยมันออกมาและพยายามหลีกเลี่ยงเท่าไรกับซึมซับลงไปด้านลึกของจิตใจเธอมากมายขึ้นทุกทียามเมื่อใกล้ชิด...
คุณหมอหนุ่มยิ้มให้เบาๆก่อนที่จะขยับมือของตัวเองออกและหยิบที่แก้มของไปหมอกราวกับว่าเธอเป็เด็กน้อยในสายตาของคุณหมอเลยก็ว่าได้เพราะคุณหมอนั้นไม่เคยที่จะมองคนไข้คนนี้เป็ผู้หญิงที่เติบโตเลยสักครั้งในสายตาของเขามองปลายหมอกอย่างเอ็นดูเหมือนน้องสาวจึงได้ตั้งใจรักษาเธอให้หายเร็วๆเพื่อที่จะให้เธอไปใช้ชีวิตอย่างปกติเหมือนทุกๆคนมีเพื่อนไปโรงเรียนเข้ามหาวิทยาลัยและมีแฟนสร้างครอบครัวมีชีวิตที่หญิงสาวคนนี้อยากจะเป็คุณหมอที่รักษาชีวิตคนมากมายก็้าให้โลกที่รักษานั้นหายจากคนไข้ที่ทรมานแค่นี้ความสุขของคุณหมอก็มีมากล้นแล้ว...
"ใบหน้าแดงมีไข้หรือเปล่า"ดวงตาน้ำข้าวสังเกตมองเห็นใบหน้าของร่างบางว่าตอนนี้ทำไมมันถึงแดงเยี่ยงนี้ล่ะเขาจึงเกิดความสงสัยยื่นมือไปแตะที่ใบหน้าของปลายหมอกด้วยความเป็ห่วงแต่ก็พบว่าไม่มีไข้แต่อย่างใดจึงรีบถามอาการของปลายหมอกทันทีว่าเป็อะไรหรือไม่โดยที่คุณหมอก็ไม่เข้าใจว่าที่เธอเป็อยู่ตอนนี้ที่ร่างกายของเธอมีอาการแปลกๆไปมันเพราะอะไรใบหน้าที่แดงราวกับเป็ไข้และดวงตาที่คอยเอาแต่หลบเขามันคืออะไร...
"หนูไม่เป็อะไรค่ะคุณหมอช่วยขยับออกไปได้ไหมหนูร้อน"หญิงสาวตอบออกมาเสียงอ้อมแอ้มและทำท่าทางว่าเธอร้อนในเวลานี้จึงได้ใบหน้าแดงขึ้นมาเท่านั้นเองแต่คุณหมอกลับรู้สึกว่าห้องนี้เย็นออกเพราะแอร์ก็เปิดอยู่แต่ทำไมคนไข้ก็บอกว่าร้อนแต่จริงเลยในหัวของคุณหมอคิดอย่างนั้นแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรจนตรวจอะไรทุกอย่างเรียบร้อยแล้วพูดคุยกับคนไข้พิเศษคนนี้ของเขาอยู่สักพักใหญ่ๆจากนั้นจึงได้ไปตรวจคนไข้อื่นๆคุณหมอทำอยู่อย่างนี้ทุกๆวันหมุนผ่านไปจนพวกเขาเริ่มที่จะสนิทสนมกันมากขึ้น...
ปลายหมอเองเริ่มแสดงท่าทางที่คุณหมอเหมือนจะรู้แต่ก็ทำเป็นิ่งไม่ได้เอ่ยหรือถามอะไรออกมาและแสดงท่าทางที่ดูเหมือนจะเป็ห่วงเกินคนไข้กับหมอออกหน้าออกตาจนพยาบาลหลายๆคนเริ่มรู้สึกว่าคุณหมอจะให้ความสำคัญกับคนไข้โรคหัวใจคนนี้มากๆและดูแลอย่างใกล้ชิดเป็พิเศษ.....
ใครๆเขาก็เริ่มจะรู้ว่าคุณหมอนั้นมีอาการแปลกๆกับคนไข้คนนี้เพราะว่ามีปฏิสัมพันธ์ที่ดีไม่ว่าจะเป็การชวนพูดคุยการให้ของแถมยังดุบางครั้งอีกด้วยซึ่งบางทีก็ทำเกินหน้าที่คุณหมอซะด้วยซ้ำ...
ทั้งโรงพยาบาลของคุณหมอก็เลยรู้กันเลยว่าคนไข้โรคหัวใจพิเศษคนนี้นั้นพิเศษสำหรับคุณหมอมากๆทุกๆคนจึงได้รอลุ้นว่าอะไรจะเกิดขึ้นในภายภาคหน้า....
356
