ท่ามกลางแสงไฟสลัวที่สาดส่องลงมายังโถงทางเดินอันเงียบสงบของคอนโดมิเนียมหรูระดับซูเปอร์ไฮเอนด์ใจกลางมหานคร ‘เมย์ลิน’ พยาบาลสาววัย 26 ปี ผู้ซึ่งชีวิตส่วนใหญ่ถูกจำกัดอยู่เพียงแค่ในโลกของโรงพยาบาลและตำราทางการแพทย์ ยืนกำถุงขนมเ้าดังที่เธอตั้งใจไปต่อคิวซื้อมาเป็พิเศษ และช่อดอกไม้เล็กๆ ที่ถูกจัดแต่งอย่างประณีตในมือเรียวเล็กของเธอแน่น
ดวงหน้าจิ้มลิ้มภายใต้กรอบแว่นสายตาสีเงินที่ดูอ่อนหวานและไร้เดียงสา บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่าอย่างเห็นได้ชัด วันนี้คือวันคล้ายวันเกิดของ ‘พลอยพรรณ’ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอ ผู้ซึ่งเป็แอร์โฮสเตสสาวพราวเสน่ห์ สวยเปรี้ยวเฉี่ยว และรักการใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี วันนี้เมย์ลินตั้งใจจะมาเซอร์ไพรส์เพื่อนรักหลังจากที่ไม่ได้พบหน้ากันมานานหลายเดือน
เมย์ลินใช้คีย์การ์ดสำรองที่พลอยพรรณเคยให้ไว้เมื่อหลายเดือนก่อนแตะที่แผงควบคุมข้างประตูห้องอย่างแ่เบา เสียงสัญญาณปลดล็อกดัง ‘ติ๊ด’ แ่เบาจนแทบไม่ได้ยินในความเงียบสงัดของยามค่ำคืน เธอค่อยๆ ผลักบานประตูไม้เนื้อดีเข้าไปอย่างเชื่องช้าและเงียบเชียบที่สุดเท่าที่จะทำได้
หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความหวังว่าจะได้เห็นสีหน้าใระคนดีใจของเพื่อนรัก
แต่ทว่า... สิ่งที่รอเธออยู่เื้ับานประตูที่เปิดแง้มออกนั้น... กลับไม่ใช่เสียงหัวเราะสดใสหรืออ้อมกอดอันอบอุ่นของเพื่อนสาวเลยแม้แต่น้อย
“อ๊ะ... อ๊า... ธนา... แรงอีก... ตรงนั้นแหละ... ซี้ดดด... อื้อออ...”
เสียงครางกระเส่าที่ดังระงมออกมาจากห้องนั่งเล่น ทำให้เมย์ลินถึงกับชะงักกึก ร่างกายของเธอแข็งทื่อราวกับถูกสาป
เมย์ลินควรจะหันหลังกลับและเดินออกจากห้องไปในทันที แต่ทว่า... ในวินาทีนั้น ร่างกายของเธอกลับไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ ความอยากรู้อยากเห็นที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อนกำลังครอบงำจิตใจของเธออย่างรุนแรง
ดวงตาภายใต้กรอบแว่นสายตาเบิกกว้างขึ้นอย่างตกตะลึง เมื่อเธอมองผ่านช่องว่างของประตูห้องนั่งเล่นที่แง้มไว้เพียงเล็กน้อย
ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าคือร่างเปลือยเปล่าของพลอยพรรณที่กำลัง ‘ขย่ม’ อย่างบ้าคลั่งอยู่บนร่างกำยำของ "ธนวัฒน์" หนุ่มหล่อล่ำ นักธุรกิจที่เมย์ลินเคยเจอตามงานเลี้ยงต่างๆ ที่พลอยพรรณลากเธอไปด้วย ธนวัฒน์เป็ผู้ชายที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจอย่างร้ายกาจ ด้วยใบหน้าที่หล่อเหลา รูปร่างที่กำยำ และแววตาที่เต็มไปด้วยความเ้าชู้ เมย์ลินไม่เคยคิดเลยว่าธนวัฒน์จะมาอยู่บนเตียงกับพลอยพรรณในสภาพเช่นนี้
แสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งพื้นสาดส่องให้เห็นแผ่นหลังนวลเนียนของพลอยพรรณที่บัดนี้ชุ่มไปด้วยเหงื่อจนเป็ประกาย ผมยาวสลวยสีดำขลับของเธอสะบัดพลิ้วไหวไปมาตามแรงโยกคลึงที่ดุดันและเร่าร้อน
สองมือเรียวของพลอยพรรณยันอยู่บนแผงอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของธนวัฒน์ ขณะที่สะโพกผายกลมกลึงของเธอก็กดทับและบดเบียดลงบน ‘แก่นกาย’ มหึมาที่ชูชันของเขาอย่างไม่ลดละ
“อื้มมม... พลอย... ร่อนเก่งชะมัด... อ่าาา... แน่นชิบหายเลย... ซี้ดดด...”
เสียงทุ้มต่ำของธนวัฒน์เต็มไปด้วยความกระสันและหิวกระหาย เขาเอื้อมมือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเืปูดโปนขึ้นมาขยำหน้าอกอวบอิ่มของพลอยพรรณจนล้นง่ามนิ้ว ปลายนิ้วแข็งแรงบี้ขยี้ปลายยอดอกสีหวานที่ชูชันแข็งเป็ไตจนพลอยพรรณครางกระเส่า
เมย์ลินที่ยืนแอบดูอยู่รู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าบางอย่างที่แล่นปราดไปทั่วร่าง ความร้อนผ่าวเริ่มก่อตัวขึ้นที่กึ่งกลางกายสาวของเธออย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
พยาบาลสาวผู้เรียบร้อยและอ่อนต่อโลกอย่างเมย์ลิน ไม่เคยเห็นอะไรที่โจ่งแจ้งและเร่าร้อนขนาดนี้มาก่อนในชีวิตจริง
เสียงเนื้อกระทบเนื้อ ‘ตับ ตับ ตับ’ ที่ดังสะท้อนไปทั่วห้อง และภาพการสอดประสานที่รุนแรงและดิบเถื่อนนั้น มันช่างทรงพลังจนเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่ ขาเรียวเล็กของเธออ่อนแรงลงจนแทบจะทรุดตัวลงไปกองกับพื้น
“อ๊ะ... อ๊ายยย... จะออกแล้ว... ธนาขา... พลอยจะเสร็จแล้ววว... อื้ออออ...”
พลอยพรรณเชิดหน้าขึ้น ร่างกายสั่นสะท้านไปทั้งตัวขณะที่เธอเร่งจังหวะสะโพกให้เร็วและแรงขึ้นราวกับคนบ้า ธนวัฒน์เองก็ไม่ยอมแพ้ เขาเด้งสวนสะโพกสอบขึ้นมาอย่างดุดันและรุนแรง ทุกครั้งที่เขากระแทก ร่างของพลอยพรรณจะโยกคลอนไปตามแรงส่ง
เมย์ลินมองเห็น ‘ส่วนนั้น’ ของชายหนุ่มที่ผลุบหายเข้าไปในตัวเพื่อนสาวและถอนออกมาจนเกือบสุด มันช่างดูใหญ่โตและน่าเกรงขามจนเธอรู้สึกหวาดเสียวแทนพลอยพรรณ
ในจังหวะที่อารมณ์ของทั้งคู่พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด เมย์ลินรู้สึกว่ามือของตัวเองเริ่มสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ เธอวางถุงขนมและช่อดอกไม้ลงบนพื้นอย่างแ่เบา ก่อนที่มือเรียวเล็กของเธอจะเลื่อนลงไปลูบไล้ที่หน้าขาของตัวเองผ่านกระโปรงพยาบาลสีขาวสะอาดตาอย่างเผลอไผล
ความเปียกชื้นที่ซึมออกมาจากกางเกงในตัวจิ๋วทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่สามารถหยุดตัวเองได้
เธอหลับตาลงอย่างช้าๆ จินตนาการว่ามือหนาที่กำลังขยำหน้าอกอวบอิ่มของพลอยพรรณนั้น เป็มือของธนวัฒน์ที่กำลังทำกับเธอเช่นกัน
“อ๊าาาาาาาาาา!”
เสียงครางยาวของพลอยพรรณดังขึ้นพร้อมกับร่างที่กระตุกเกร็ง เธอฟุบลงบนอกของธนวัฒน์อย่างหมดแรง ขณะที่ชายหนุ่มคำรามลั่นและกระแทกเน้นๆ อีกสองสามครั้งเพื่อส่งผ่านลาวาร้อนฉ่าเข้าสู่ร่างกายของหญิงสาวจนล้นทะลักออกมาตามง่ามขา
เมย์ลินหอบหายใจถี่ ร่างกายของเธอกระตุกวูบเมื่อจินตนาการนั้นพาสิ่งที่เธอทำอยู่ไปถึงจุดหมายสั้นๆ
ในจังหวะนั้นเอง ธนวัฒน์ที่กำลังหลับตาพริ้มรับความสุขสม ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา... และสายตาคมกริบของเขาก็ปะทะเข้ากับ ‘เงา’ แวบหนึ่งที่ช่องประตูห้องนั่งเล่น
เมย์ลินสะดุ้งสุดตัว เธอรีบคว้าถุงขนมและช่อดอกไม้แล้ววิ่งออกจากห้องไปอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่ฝีเท้าจะอำนวย
หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความตื่นกลัวผสมปนเปกับความซาบซ่านที่ยังค้างคาอยู่ในร่างกาย
ธนวัฒน์ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย เขารู้ดีว่าสิ่งที่เขาเห็นเมื่อครู่คือ "เมย์ลิน" เพื่อนสาวคนสนิทของผู้หญิงที่ขึ้นขย่มเค้าอยู่ และเขาก็รู้ดีว่าเธอผู้เป็พยาบาลสาวคนนั้นกำลังรู้สึกอย่างไร
เมย์ลิน... พยาบาลสาวผู้เรียบร้อยและอ่อนต่อโลก บัดนี้ได้ถูกปลุกเร้าความปรารถนาที่ซ่อนเร้นอยู่ในตัวเธอให้ตื่นขึ้นมาแล้ว