เธอใช้มือทั้งสองข้างช่วยรูดรั้งโคนอย่างรวดเร็วสลับกับการใช้ปากสูบพลังหนุ่มสลับกับรัวเลียที่ส่วนปลายถี่ยิบ
....
"ปล่อยออกมาเลยค่ะพี่่...ปล่อยเข้ามาในปากของหมอให้หมด หมออยากรู้ว่ามันจะข้น และมีปริมาณมากมายขนาดไหนจะมากอย่างที่พี่คุยเอาไว้ไหม!"
เสียงอั่ก อั่ก ๆ ๆ ดังผสานกับเสียงครางต่ำอย่างเหิมเกริมของหนุ่มบ้านป่า
หมอแพรวทำหน้าที่กระบอกสูบจำเป็
รีดน้ำคาวข้นคลั่กอย่างสุดความสามารถลำคอระหงของเธอขยับขึ้นลงรับความยิ่งใหญ่ของไอ้่จนสุดโคน
จนกระทั่งถึงจุดพีคที่สุดร่างกายกำยำของไอ้่เกร็งกระตุก พลางกดศีรษะหมอสาวให้รับน้ำยาของพ่อพันธุ์ชั้นดีที่กำลังพุ่งทะลักออกมาจนล้นปรี่เต็มปากอุ่น
"อื้อออออ!"
ดวงตาของแพรวพิลาสเหลือกโพลงเธอจำต้องกลืนกินหยาดกามอุ่นร้อนนั้นลงคอไปอึกใหญ่ส่วนที่เหลือไหลย้อยลงมาตามมุมปากหยดลงบนหน้าอกอวบหยุ่นที่เบียดกันแน่น
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมาด้วยสภาพที่เย้ายวนที่สุดน้ำเชื้อบางส่วนเปรอะเปื้อนอยู่ที่มุมปากและซอกคอขาวเนียน เธอใช้ลิ้นเลียชิมรสชาติอย่างไม่รังเกียจพลางส่งยิ้มที่ทำเอาไอ้่แทบจะขาดใจตายอยู่ตรงนั้น
แต่ในจังหวะเดียวกันนั้นเองความเสียวซ่านจากการถูกบีบขยำสองเต้าตึงและขยี้จุกนมอย่างรุนแรง ประกอบกับภาพกามารมณ์เบื้องหน้าทำให้หมอแพรวไม่อาจกลั้นสัญชาตญาณได้อีกต่อไป
ร่างสาวอวบอัดสั่นสะท้านก่อนที่กลีบอูมเต่งใต้กระโปรงจะฉีดพ่นน้ำหวานออกมาพุ่งเป็สายมันซึมทะลุแพนตี้ลูกไม้สีหวานจนเปียกโชก และหยดติ๋ง ติ๋ง ลงบนพื้นไม้กระดานเป็วงกว้าง
ไอ้่ที่เพิ่งเสร็จกิจก้มลงมองภาพนั้นด้วยดวงตาเบิกกว้างมันแสยะยิ้มเ้าเล่ห์เมื่อเห็นความลับของคุณหมอสาว
"โถ่หมอจ๋า...ที่แท้หมอก็ร่าน เอ๊ย... อยาก ไม่แพ้ผมเลยนี่จ๊ะ
ดูสิน้ำหวานหมอหยดนองพื้นไม้กระดานเต็มไปหมดแล้ว แบบนี้ต้องให้ผมช่วยทำความสะอาด ให้คืนบ้างเสียแล้วล่ะ!"
"อ๊ะ...พี่่... อย่าค่ะ... หมอแค่..."
หมอแพรวพยายามจะประท้วงด้วยใบหน้าที่แดงซ่านถึงใบหูแต่ยังไม่ทันขาดคำ ร่างของเธอก็ถูกวงแขนแกร่งช้อนอุ้มขึ้นไปวางแผ่หลาบนแคร่ไม้ตัวยาวทันที
ไอ้่จับขาเรียวสวยของคุณหมอแยกออกกว้างจนเห็นร่องรอยความเปียกชื้นที่เป้ากระโปรงชัดเจน
ก่อนจะเปลี่ยนลงไปนั่งคุกเข่าระหว่างขาของเธอแทนที่ที่เธอเคยนั่งเมื่อครู่มันใช้มือสากเลิกชายกระโปรงขึ้นไปกองที่เอวคอด เนื้อแก้มก้นอวบโตสองลูกที่ขาวโพลนตัดกับแพนตี้ที่ชุ่มโชก
"หมอช่วยสอนผมใช้มือกับปากรีดน้ำยาแล้วคราวนี้ผมจะช่วยลงลิ้นเลียน้ำหวานให้หมอดูบ้างนะจ๊ะ!"
ไอ้่โน้มหน้าลงไปซุกไซ้กุหลาบงามผ่านเนื้อผ้าเปียกชื้นก่อนจะใช้นิ้วหนาเกี่ยวแพนตี้ออกไปให้พ้นทางแล้วส่งลิ้นสากตวัดเลียลงบนจุดอ่อนไหวกลางกายหมอสาวอย่างหนักหน่วง
แพล่บแพล่บ
"อ๊ายยย!พี่่! อื้อออออ... ตรงนั้น... มะ... ไม่ได้นะคะ... อ๊าาาา!"
หมอแพรวแอ่นสะโพกขึ้นจากแคร่ไม้ประเคนโหนกเนินอวบอูมเข้าหาใบหน้าหื่นกามของชายหนุ่ม
ลิ้นของไอ้่ทั้งรัวเร็วยังกับสว่านมันชอนไชเข้าสู่ร่องลึกราวกับจะสูบกินน้ำหวานทุกอณูบนกลีบเนื้อหอมกรุ่น จนหญิงสาวแทบสิ้นสติ
‘โอ๊ย...ทำไมลิ้นเขาถึงร้อนและหยาบขนาดนี้... มันเสียวจนฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว... อื้อออ’ความคิดในหัวของคุณหมอสาวขาวโพลนไปหมดเธอปล่อยให้ไอ้่โลมเลียความชุ่มฉ่ำอย่างตะกรุมตะกราม
"หมอจ๋า...น้ำหวานหมอพุ่งออกมาเยอะดีจริงๆ ดูสิ กระฉูดออกมาไม่หยุดเลย!"
ไอ้่เงยหน้าขึ้นมาพูดทั้งที่คราบน้ำรักยังเปรอะเต็มหน้าก่อนจะก้มลงไปเผด็จศึกขั้นสุดท้ายด้วยการรัวลิ้นใส่เม็ดเกสรสีสดอย่างบ้าคลั่ง
ในที่สุดหมอแพรวก็ทนความรัญจวนใจไม่ไหว เธอหวีดร้องออกมาสุดเสียง ทรวดทรงนาฬิกาทรายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงพร้อมกับฉีดพ่นน้ำรักออกมาจนเปียกโชกหน้าของไอ้่และนองไปทั่วแคร่ไม้น้ำที่พุ่งออกมานั้นแรงเสียจนหยดลงสู่พื้นไม้เบื้องล่างดัง เปาะแปะ ไม่ขาดสาย
"อิย๊าห์!พี่่... หมอ... หมอไม่ไหวแล้ว... อื้อ อู้ววว"
หมอแพรวนอนหอบหายใจรวยรินอยู่บนแคร่ไม้สภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ยจนแทบเปลือยเปล่า สองเต้ามหึมาโดนควานควักออกมานอกบราเซียร์ลูกไม้ล้นทะลักสั่นกระเพื่อมไหวรุนแรงด้วยความเหนื่อยอ่อนและสุขสม
หลังจากเพิ่งได้รับการปรนเปรอสวาทที่เธอห่างหายเื่แบบนี้มานานนับั้แ่ย้ายมาปฏิบัติหน้าที่แพทย์อาสาในชนบทอันห่างไกลเช่นนี้
...
ท่อนเอ็นหฤหรรษ์ของไอ้่หนุ่มฉกรรจ์บ้านป่าสมราคาคุยจริงๆ แม้จะเพิ่งสาดะุชุดใหญ่ใส่ร่างหมอสาวไปจนล้นปรี่แต่มันพักหายใจเพียงชั่วอึดใจเดียว "ของดี"ที่เพิ่งสงบนิ่งก็กลับพองขยายขึงขังขึ้นมาอีกครั้งราวกับไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
มันดำมะเมื่อมแข็งทื่อจนน่ากลัวไอ้่ใช้มือหยาบกร้านคว้าหมับเข้าที่เอวคอดกิ่วแล้วจัดการจับหมอแพรวพลิกคว่ำเปลี่ยนท่าในทันที
บัดนี้หมอสาวผู้งดงามอยู่ในท่าหมาคุกเข่าโก่งสะโพกขาวโพลนแอ่นขึ้นเด่นตระหง่าน ร่องสวาทสีหวานตรงกลีบเนื้ออวบอูมเปียกฉ่ำที่เพิ่งผ่านศึกหนักยังคงขมิบตอดรัวๆพร้อมกับมีธารน้ำรักสีขาวขุ่นที่ไอ้่เพิ่งฝากไว้ ไหลย้อยออกมาเป็ทางยาว หยดแหมะลงบนแคร่ไม้ไผ่ชวนสยิว
"ซี๊ดดด... หมอจ๋า... รูหมอมันรัดแน่นดีนักขนาดสอดลิ้นเข้าไปยังโดนตอดซะแน่นตึ้บ ข้าถอนตัวไม่ขึ้นจริงๆ ขอนะหมอ... ขอข้าต่ออีกสักยกเถอะ!"
ไอ้่สบถคำรามเหมือนผีบ้ากามมาเข้าสิงร่าง
"ว้ายย! ไม่เอาแล้วพี่่...กรี๊ดดด!"
สติที่เริ่มกลับมาทำให้หมอแพรวใจหายวาบเธอเริ่มกลัวความผิดหากเผลอกายปล่อยใจ ให้คนไข้ชายได้โอกาสขย่มเอาถึงเรือนแบบนี้
หากนางแววตาขึ้นบ้านมาเห็นเข้า ชื่อเสียงหมอสาวชื่อดังที่สั่งสมมาคงป่นปี้ไม่มีชิ้นดีคิดได้ดังนั้นแล้วเธอก็รีบตะเกียกตะกายคลานหนีไปทางอีกฝั่งหนึ่งของแคร่ หวังจะคว้าเสื้อผ้าที่ถูกกระชากทึ้งออกกองอยู่แถวนั้นขึ้นมาปกปิดร่างกาย
แต่มีหรือจะพ้นมือพรานล่าสวาทอย่างไอ้่มือหนาสากตะปบเข้าที่สะโพกอวบอัดทั้งสองข้างของเธอไว้แน่นจนเนื้อปลิ้นตามง่ามนิ้ว
มันกระชากร่างอวบโตของเธอกลับมาปะทะหน้าขาแข็งแรงของมันอย่างแรงก่อนจะจ่อปลายดาบเล่มหนาโค้งงอสีดำเงาวับที่ชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่นเข้าหาช่องทางสวาทที่ยังเปิดอ้า
"สวบ... อึก!"
ไอ้่กดสะโพกกระแทกพรวดเดียวมิดด้าม!ความใหญ่โตมโหฬารแทรกผ่านร่องรักที่แง้มอ้ารอท่าอยู่
และพอถูกแทรกสอดเข้าไปรูของคนที่ร้องห้ามกลับตอดรัดเอ็นดุ้นงอโค้งของชายหนุ่มไว้แน่นราวกับหวงแหน
หมอแพรวถึงกับหน้าหงายเชิดใบหน้าสวยเบี้ยวเหยเกด้วยความทั้งจุกทั้งเสียวจนพูดไม่ออก
"โอ๊ยยย... พี่่... มัน...มันลึก... อ๊าาาาา!"
"ลึกแหละดีหมอ! อย่าบอกนะว่าหมอไม่ชอบให้กระแทกเข้าไปให้ลึก ๆ ถึงใจน่ะ!"
ไอ้่ไม่ปล่อยให้เธอได้พักมันเริ่มโยกคลึงสะโพกสอบเข้าออกรัวๆแรงกระแทกจากด้านหลังทำให้ทรวงอกมหึมาของหมอสาวเหวี่ยงไหวไปมาตามแรงส่ง
เสียงแคร่ไม้ไผ่ลั่นเอี๊ยดๆ ผสมกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องไปทั่วห้องตรวจจำเป็แห่งนี้!
...
ในขณะที่บนเรือนไม้หลังเล็กกำลังสาธิตวิธีการคุมกำเนิดที่ร้อนแรงจนแคร่แทบหักและฝาบ้านสั่นะเืนั้น
บรรยากาศด้านล่างที่ห้องครัวไฟกลับเต็มไปด้วยควันไฟจากการหุงหาอาหารนางแววตาเมียไอ้่กำลังวุ่นอยู่กับการผัดกระเพราในกระทะเหล็กใบเขื่องเสียงตะหลิวกระทบกระทะดัง เคร้ง! เคร้ง! สอดประสานไปกับเสียงฟืนที่ปะทุอยู่ในเตาถ่าน
278
