ซีโร่ที่้าทดสอบประสิทธิภาพของธนูจอมตระกะเขาได้ตามหามอนเตอร์ในบริเวณนั้นเพื่อใช้เป็หนูทดลองของงานนี้
“ตรวจสอบ”
กระต่ายนักวิ่งระดับ F
พบได้ตามพื้นที่ทั่วไปที่มีลักษณะเป็ทุ่งหญ้าหรือมีป่าไม้ เมื่อพบเจออันตรายจะใช้ขาที่แข็งแรงของมันวิ่งหนีแนะนำให้ใช้กับดักในการจับ
จุดอ่อนร่างกายอ่อนแอจึงมักจะถูกล่าจากมอนเตอร์ตัวอื่นเป็ประจำ
ข้อควรระวังกระต่ายนักวิ่งจะมีััที่ไวต่อนักล่าทำให้ยากต่อการโจมตีโดยตรง
“มอนเตอร์ตัวนี้น่าจะเหมาะกับการทดสอบ”ซีโร่เว้นระยะห่างจากกระต่ายนักวิ่งส่วนหนึ่งเพื่อไม่ให้มันรู้ตัวและง่ายต่อการยิงซีโร่เรียกลูกธนูออกมาพร้อมกับดึงสายและเล็งไปที่กระต่ายนักวิ่ง
“ฟิ้ววว.....ฉัก!”
“คริติคอลดาเมจ ได้รับเนื้อกระต่าย*1”
“สุดยอด เข้าเป้าเต็มๆเลย”ซีโร่ที่ใกับประสิทธิภาพของธนูจอมตระกะที่สามารถสังหารกระต่ายนักวิ่งได้ในดอกเดียวโดยดาเมจที่กระต่ายได้รับอยู่ที่18 ดาเมจจากการโจมตีติดคริติคอลพร้อมกับตรวจสอบธนูจอมตระกะ
ธนูจอมตระกะ (เติบโตได้ 1/100)
พลังงาน 8/100 (พร้อมใช้งาน)
“ใช้พลังงานในการยิงแค่2หน่วยส่วนอัตราการเติบโตเพิ่มมา1หน่วยอันนี้ยังไม่แน่ใจว่ามันเพิ่มขึ้นมาได้ยังไงคงต้องทดสอบไปเรื่อยๆก่อน”ซีโร่ที่ตรวจสอบข้อมูลของธนูจอมตระกะเสร้จเรียบร้อยแล้วก็ทำการออกล่ามอนเตอร์ตัวอื่นต่อไป
หลังจากผ่านไปครึ่งวันซีโร่ที่ล่ามอนเตอร์บริเวณแถวนี้จนไม่เหลือแล้วก็ได้นั้งพักได้ต้นไม้พร้อมกับนำเอาเนื้อมอนเตอร์ที่ได้ออกมาย่างไฟกินและตรวจสอบธนูไปด้วย
ธนูจอมตระกะ (เติบโตได้ 35/100)
“อัตราการเติบโตของธนูจอมตระกะจะเพิ่มขึ้นเมื่อทำการสังหารมอนเตอร์ไปโดย 1 ตัว = 1 หน่วยที่เพิ่มสินะ”
“สเตตัส”
Zero
HP.140
MP.140
LV.4
Point.0
สถานะปกติ
Skill
-
Active
-
Passive
ร่างอวตาร S+ (ไม่สามารถติดสถานะพิเศษได้)
อดทน A+ (ลดความเสียหายทุกประเภทลง50%)
“ใครก็ได้ช่วยด้วยค่ะ!”ขณะที่ซีโร่กำลังพักอยู่ใต้ต้นไม้อยู่นั้นก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินออกมาจากป่าใกล้ๆกับซีโร่พักอยู่โดยมีสภาพร่างกายาเ็เหมือนกับถูกของมีคมทำล้ายมาหลังจากพูดเสร็จเธอก็ล้มลงไปนอนกับพื้นซีโร่ที่เห็นดังนั้นจึงรีบวิ่งเข้าไปหาหญิงสาวคนนั้น
“เฮ้เธอเป็อะไรหรือเปล่า”ซีโร่เข้าไปดูอาการของหญิงสาวคนนั้นพร้อมกับใช้ระบบตรวจสอบ
XXXX นักล่าระดับ F
HP 20/120
ร่างกายาเ็จากของมีคมถ้าปล่อยไว้จะเสียเืจนตาย
สถานะ หมดสติจากการเสียเืมาก
“ไม่ได้การถ้าปล่อยไว้เธอต้องตายแน่ ต้องรีบนำเธอกลับรักษาที่เมืองก่อน”ซีโร่ไม่รอช้านำอาวุธและของใช้ต่างๆเก็บเข้าระบบเก็บของก่อนจะแบกหญิงสาววิ่งกลับเข้าเมืองไป
สมาคมนักปรุงยา ห้องพยาบาล
“ขอบคุณนายมากเลยนะที่พาเธอมารักษาไม่อย่างนั้นเธอคงเสียชีวิตไปแล้ว”ซีโร่ที่นั่งรอหน้าห้องรักษาของสมาคมนักปรุงยาอยู่นั้นก็มีชายกลางคนคนหนึ่งกล่าวขอบคุณเขา
“เอ่อคุณคือ?”
“ฉันชื่อวิลเลียมเป็คนที่รักษาผู้หญิงที่เธอพามานะตอนนี้เธอไม่เป็อะไรแล้วเดียวอีกสักพักหน่วยรักษาความปลอดภัยก็จะมาแล้วรบกวนนายให้ข้อมูลคนพวกนั้นอีกหน่อยละกัน”หลังจากพูดคุยกับวิลเลียมอีกสักพักทำให้เขาทราบว่าผู้หญิงที่พามาชื่อลิลลี่เป็นักล่าเหมือนกับซีโร่หลังจากนั้นคนจากหน่วยรักษาความปลอดภัยก็เดินทางมาถึงแล้ว
“นายชื่อซีโร่สินะฉันอัลเบิร์ตเป็หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยของเมืองนี้ช่วยเล่าเหตุการณ์ตอนที่นายพบเธอหน่อยสิ”ซีโร่เล่าเหตุการณ์ต่างๆที่พบให้อัลเบิร์ตฟัง
“เอาล่ะขอบคุณนายมาก ฉันคงต้องไปตรวจสอบสถานที่แถวนั้นก่อนถ้ามีอะไรฉันจะให้คนไปติดต่อนายที่สมาคมนักล่าเอง”หลังจากพูดจบอัลเบิร์ตและพวกก็จากไป
“ซีโร่ ลิลลี่ฟื้นแล้วนะตอนนี้เธออยากคุยกับนายนะ”วิลเลียมที่เดินเข้ามาบอกซีโร่
“ได้ครับ”พูดจบซีโร่กับวิลเลียมก็เดินเข้าไปในห้องที่ลิลลี่รักษาตัวอยู่
“เธอไม่เป็อะไรแล้วสินะ”ซีโร่ที่เห็นลินลี่ก็เอ่ยทักขึ้น
“ต้องขอขอบคุณคุณซีโร่มากเลยนะค่ะที่ช่วยพาฉันมารักษาที่สมาคมถ้าเกิดไม่มีคุรฉันก็คงไม่รอดแล้วค่ะต้องขอบคุณจริงๆ”ลินลี่ที่เห็นซีโร่ก็กล่าวขอบคุณยกใหญ่
“ว่าแต่เธอทำไมถึงาเ็ขนาดนั้นออกมาละพอจะบอกผมได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น”ซีโร่ที่ส่งสัยถึงอาการาเ็ของลิลลี่เพราะบริเวณนั้นมีแต่มอนเตอร์ระดับต่ำแถมพวกมันจะไม่โจมตีคนก่อนด้วย
“คือว่าตอนที่ฉันกำลังทำภารกิจอยู่แถวนั้นฉันก็พบกับก็อบลินเข้า มันเข้ามาโจมตีฉันที่ไม่ได้ตั้งตัวทำให้ฉันาเ็จนต้องหนีออกมาอย่างที่เห็นแหละค่ะ”
“ก็อบลินงั้นเหรอ”วิลเลียมเอ่ยขึ้นด้วยความแปลกใจ
“ทำไมงั้นเหรอครับคุณวิลเลียม”ซีโร่ถามออกมาด้วยความสงสัย
“ก็โดยปกติพื้นที่แถวนั้นไม่น่าจะมีก็อบลินอยู่ได้เพราะพวกมันอยู่ภายในป่าลึกเขตรอบนอกขนาดนี้จึงไม่น่าจะมีพวกมันอยู่”วิลเลียมอธิบายให้ซีโร่ฟัง
“มันเป็ก็อบลินจริงๆค่ะถึงฉันจะเห็นมันแค่ตัวเดียวก็เถอะ”ลินลี่ย้ำว่าเธอมองว่าเป็ก็อบลินไม่ผิดแน่
“ถ้าอย่างงั้นคงเป็เื่แล้วละเพราะแถวนั้นนักล่ามือใหม่กับพวกเช้าบ้านชอบเข้าไปหาอาหาร เดียวฉันต้องให้คนไปแจ้งหน่วยรักษาความปลอดภัยก่อน”พูดจบวิลเลียมก็เดินออกไปจากห้อง
“งั้นผมคงต้องกลับไปพักก่อนแล้วครับขอให้คุณลินลี่หายไวๆนะครับ”
“ขอบคุณมากค่ะ ถ้าฉันหายดีแล้วไว้จะตอบแทนคุณซีโร่อีกทีนะค่ะ”หลักจากลากันเสร็จซีโร่ก็กลับไปที่พักคืนวันนี้ซีโร่เข้านอนเร็วกว่าปกติเพราะวันนี้เขาเหนื่อยมากนั้นเอง