"ฮัลโหล... อืม... เพิ่งกลับน่ะ... โดนพี่ภาคลากไปกินเลี้ยงกับลูกค้าอะสิ ยาวเลยทีนี้... ขอโทษนะ... อืม... ไม่เป็ไร เข้านอนเถอะ ดึกแล้ว... บายจ้ะ"
ธันวาโทรศัพท์คุยกับน้ำหวานขณะกำลังเดินอยู่หน้าคอนโด จากที่คืนนี้นัดกันไว้เป็มั่นเป็เหมาะว่าจะกลับมาพลอดรักกันต่อ แต่เขากลับโดนหัวหน้าพาไปพบลูกค้าแล้วไปกินเลี้ยงจนดึก ซึ่งก็เลยเวลาที่แฟนสาวจะออกจากบ้านได้แล้ว
พอเดินเข้ามาใต้คอนโดก็เหลือบไปเห็นสาวคนหนึ่งนั่งหลับอยู่ เขาพอจำได้ว่าเป็ใครก็รีบเข้าไปดูอาการ
"ไอรีณ! คุณ... คุณณณ มาหลับอะไรตรงนี้... โห กลิ่นเหล้าหึ่งเลย"
"อืมมม ไอ่หื่นเหรอ... ฮ่าๆๆ ชั้นมาถึงคอนโดจนได้... เคๆ นายไปเหอะ..."
"ไม่ได้สิ นี่กี่โมงกี่ยามแล้ว เกิดเจอคนไม่ดีลากไปจะทำยังไง"
"โอ้ยยย ขอพักแป๊บเดียวน่า... วุ่นวายจริง"
ธันวาไม่อยากจะเถียงคนเมาให้มากความ เขาดึงแขนเธอขึ้นมาโอบเข้าที่คอแล้วพยุงให้ลุกขึ้น พากันเดินสะเปะสะปะจนขึ้นลิฟท์ไปได้ พอลิฟท์เปิดออกเขาก็ประคองพาเธอเดินไปจนถึงหน้าห้อง
"นี่คุณ... กุญแจห้องอยู่ไหนเนี่ย" เขาหยิบกระเป๋าถือเธอมาค้น
"ไม่รู้อ่าาาาาา... บอกขอนอนพักแป๊บเดียวไง พูดไม่รู้เื่งงงง"
เขาส่ายหัวอย่างหมดหวังแล้วตัดสินใจเปิดห้องตัวเองพาเธอเข้าไป พอเข้ามาได้ก็พาไปนั่งลงที่เตียง ไอรีณรีบทิ้งตัวลงนอนแล้วเหยียดแขนขึ้นเหนือหัวจนไปสะดุดของบนหัวเตียงตกลงมาใส่หน้า
"โอ้ยยยย นี่กล่องอะไรเนี่ย..."
"เฮ้ยยย! ไม่มีอะไรๆๆ เอามานี่เลย"
"ฮ่าๆ กล่องถุงยางนี่นา... นายวางแผนจะเอาชั้นใช่มะ"
"บ้า! เปล่าซะหน่อย... ผมเตรียมไว้ใช้กับแฟนต่างหาก"
"โหยยย ไม่ต้องทำเขินหรอกน่า... ผู้ชายหน้าไหนก็อยากจะเอากับชั้นทั้งนั้นแหละ"
เธอพยายามชันตัวลุกขึ้นนั่งแม้จะยังไม่ค่อยมีสติเท่าไหร่ ธันวาตาโตทันทีเมื่อไอรีณถอดเสื้อยืดรูดขึ้นดึงออกไปจากหัวเหลือแค่ชั้นในที่ประคองสองเต้าขาวอยู่ เธอขยับตัวมานั่งขอบเตียงห้อยขาตกลงมาที่พื้นแล้วแบะอ้าออกช้าๆ สายตาเธอจ้องมองเขาที่ยืนใทำตัวไม่ถูก
"นายว่าชั้นสวยมั้ย..."
"......สวยมากครับ"
"แล้วน่าเอามั้ย..." เธอไล่มือตัวเองขึ้นลูบเต้าอวบที่ยังมียกทรงปิด
"........."
ธันวาไม่กล้าที่จะพูดอะไรออกไปแม้ว่าตอนนี้ตาจะจ้องอยู่ที่เธอเหมือนโดนมนต์สะกด
"ทุกคืน... มีแต่คนมารอขยำนมคู่นี้... พยายามจะลากชั้นเข้าไปขยี้ในม่านให้ได้... ถ้าชั้นยอมเข้าไปนะ คิดดูสิจะโดนอะไรบ้าง"
ไอรีณปัดผมยาวไปด้านหลังเพื่อให้อกอวบด้านหน้าเปิดโล่งชัดเจน สองมือเริ่มจับขยำนมเบาๆ จนมันเป็ก้อนล้นออกมาจากยกทรง ธันวาคิดจินตนาการตามคำที่เธอพูดประกอบกับภาพอันเร่าร้อนตรงหน้าทำให้แก่นกายเขาพองตัวขึ้น
"ชั้นโดนขยี้ขยำยั่วให้เงี่ยนมาเป็ปี... นายนึกออกมั้ย... จนชั้นเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว..."
"เอ่อ... ผมว่าคุณเมามากแล้วนะ..."
"นายอยากช่วยระบายความเครียดให้ชั้นมั้ย...... มานี่สิ"
เธอคว้ามือธันวาแล้วดึงเข้าหาตัวจนเขาคุกเข่าลงไปกอดกับเธอ กลิ่นเนื้อไออุ่นสาวสวยทำให้เขาเริ่มเคลิ้มลอย ไอรีณจับที่หน้าเขาประกบริมฝีปากจูบเบาๆ แล้วหยุดจ้องตา ก่อนจะอ้าปากบดลิ้นใส่จนธันวาต้องยอมพันลิ้นเข้าแลกเพราะทนไม่ไหวอีกต่อไป
ทั้งคู่ต่างรัดแขนกอดจูบกันชุดใหญ่จนธันวาถอนปากออก เขาผลักเธอขึ้นไปนอนบนกลางเตียงแล้วขึ้นคร่อมเธอไว้ ก้มลงบดจูบใส่เธออย่างเร่าร้อน มือเริ่มซุกซนเข้าเกาะเต้าอวบผ่านยกทรงแล้วขยำนวดเบาๆ
ธันวาเริ่มหน้ามืดคิดเหตุผลอะไรไม่ออกอีกแล้ว เขาพรมจูบเธอไปทั่วทั้งหน้าแล้วไล่ปากลงมาไซร้ที่คอ สูดดมกลิ่นเนื้อสาวที่ร่องอกแล้วถอยตัวลงไปพยายามแกะกระดุมกางเกงยีนส์ขาสั้นของเธอแต่แกะไม่ออก
"เอ่อ... แกะยากจัง... คุณช่วยยก....... อ้าว... หลับไปซะแล้ว..."
เขาเงยหน้าขึ้นมาเจอไอรีณนอนหลับอย่างสงบก็เลยได้แต่หัวเราะออกมาเบาๆ ถอนใจยอมแพ้แล้วหยิบเสื้อยืดของเธอเอาขึ้นไปคลุมตัวไว้ กำลังจะลุกขึ้นออกจากเตียงก็ต้องชะงักเพราะโดนมือจับที่ชายเสื้อเขาไว้แน่น
ธันวาเลยนั่งลงเอนหลังกับหมอนข้างๆ เธอ เขาเหลียวมองดูแล้วใช้มือลูบปัดผมที่หน้าออกให้
"แม่......" ไอรีณเพ้อออกมาเบาๆ
"...ผู้หญิงตัวคนเดียว อยู่เมืองนี้คงเหนื่อยมากเลยสินะ" เขาพูดปลอบพร้อมกับลูบหัวเธอช้าๆ จนเคลิ้มหลับไป...
***************
เช้าวันใหม่มาถึง ธันวางัวเงียตื่นลืมตาขึ้น เขายกมือยืดบิดี้เีจนสุดแขน พอหันหน้าไปข้างๆ ก็สะดุ้งเพราะไอรีณนอนลืมตาจ้องเขม็งมาที่เขา
"อุ้ยย!! เอ่อ... คุณตื่นนานรึยังเนี่ย..."
"ไอ้หื่น... บอกมาตามตรง... เมื่อคืนแกทำอะไรชั้น" เธอพูดน้ำเสียงราบเรียบแต่เขาฟังแล้วขนลุก
"อะ... เอ่อ... เื่นั้น... เรายังไม่ได้ทำหรอก"
"ชั้นไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนต่อโลกขนาดนั้นหรอกน่า... บอกมาตามตรง... ทำไมชั้นถึงถอดเสื้อล่ะ"
"ก็เธอเมา แล้วก็ถอดเสื้อเอง... บอกให้ผมช่วยคลายเครียด แต่ดันหลับไปซะก่อน..."
"อ่าาาา งั้นเหรอ... พอจะนึกออกได้ลางๆ ละ... เราแค่จูบกันใช่มั้ย" เธอเหลือบตามองแล้วอมยิ้มเล็กๆ
"เออสิ... ได้แค่นั้นแหละ... ดูกล่องถุงยางสิ ยังไม่ทันได้แกะด้วยซ้ำ"
"อืม... ก็ดีที่ไม่ฉวยโอกาส... ขอบใจนะ" เธอลุกขึ้นนั่งแล้วใส่เสื้อเข้าที่
"จะไปแล้วเหรอ..."
"อืม ให้อยู่ทำไมล่ะ... หรืออยากจะต่อจากเมื่อคืน?" เธอหัวเราะเบาๆ ที่ได้หยอกใส่เขา
"........."
"เอ้าาาา เอาจริงเหรอเนี่ย... ฮ่าๆ เก็บไว้ลงกับแฟนนายเหอะ ชั้นไปละ"
ธันวาลุกเดินไปส่งเธอที่หน้าประตู ในใจแว๊บคิดถึงภาพที่เธอนอนเพ้อถึงแม่เลยนึกสงสารขึ้นมา
"นี่... ถ้ามีอะไรไม่สบายใจ คุยกับผมได้นะ... แบบว่า... เราเป็เพื่อนบ้านกันใช่มั้ย"
"......ขอบใจนะ"
ไอรีณออกห้องแล้วเปิดประตูกลับเข้าห้องของตัวเอง เธอหยุดนิ่งอยู่ที่ประตูคิดถึงเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน... คำพูดสุดท้ายที่เขาปลอบตอนลูบหัวเธอทำให้ใจเต้นแรง เธอยิ้มกว้างออกมาพร้อมกับคิดในใจ
ถ้าไม่แกล้งหลับจะเกิดอะไรขึ้นนะ...
2K
