ผมเล่น ROV แต่ดันเทพเกินไป ไม่มีใครแบกผมได้ นอกจากตัวผมเอง

หลังจากการแข่งขันรอบก่อนจบลง ชีวิตของภาคินก็เริ่มเปลี่ยนไปทีละน้อยอย่างชัดเจน เพราะไม่ว่าจะเดินไปที่ไหนในมหาวิทยาลัย ก็เริ่มมีคนจำเขาได้มากขึ้นเรื่อย ๆ บางคนเข้ามาทัก บางคนขอถ่ายรูป บางคนถึงขั้นเดินเข้ามาขอให้ช่วยดูแรงค์หรือสอนเล่นแครี่ให้ ซึ่งสำหรับคนที่เคยใช้ชีวิตเงียบ ๆ แบบภาคิน เรื่องแบบนี้ถือว่าแปลกมากจนเขายังปรับตัวแทบไม่ทัน

เช้าวันหนึ่ง ขณะกำลังนั่งกินข้าวอยู่กับกลุ่มเพื่อนที่โรงอาหาร บอยก็รีบวิ่งถือโทรศัพท์มานั่งลงข้างโต๊ะด้วยสีหน้าตื่นเต้นทันที

“เฮ้ย! พวกมึงดูนี่!”

ทุกคนหันไปมองพร้อมกัน ก่อนจะเห็นหน้าจอโทรศัพท์ที่เปิดคลิปการแข่งขันของภาคินเมื่อคืนก่อน ซึ่งตอนนี้ยอดวิวทะลุหลักล้านไปแล้ว

“เชี่ย…” นัทหลุดพูดเบา ๆ

ป๊อปหัวเราะทันที “ดังจริงแล้วว่ะ ตอนนี้คนแชร์กันเต็มเลย”

บิ้กก้มอ่านข้อความคอมเมนต์ก่อนอ่านออกเสียง “KhinZ คืออนาคตของวงการไทย… โห คนอวยมึงหนักชิบหาย”

ภาคินได้แต่นั่งกินข้าวเงียบ ๆ พร้อมสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย เพราะเขาเองยังไม่คุ้นกับการถูกพูดถึงขนาดนี้ แม้ในอดีตตอนอยู่ Realm of Victory เขาจะเคยเป็นถึงฮีโร่ระดับสูง แต่ความรู้สึกของโลกจริงกับโลกนั้นต่างกันโดยสิ้นเชิง

ในโลกนั้น ผู้คนเคารพเขาเพราะพลัง

แต่ในโลกนี้ ผู้คนเริ่มรู้จักเขาเพราะ “ฝีมือ”

“เออ แล้วเมื่อเช้ามีเพจดังลงข่าวมึงด้วยนะ” บอยพูดต่อ “เขียนว่า นักศึกษาวิศวะผู้โค่นแชมป์เก่า”

“ชื่อแม่งเหมือนพระเอกละคร…” ภาคินพึมพำเบา ๆ จนทุกคนหัวเราะ

แต่ในขณะที่พวกเขากำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน โทรศัพท์ของภาคินก็สั่นขึ้นอีกครั้ง

เป็นข้อความจากโค้ชวิน

“เย็นนี้เข้าห้องซ้อมเร็วหน่อย มีคนอยากเจอ”

ภาคินขมวดคิ้วนิด ๆ ก่อนตอบกลับไปสั้น ๆ ว่า “ครับ”

ช่วงเย็น หลังเรียนเสร็จ เขารีบเดินทางไปยัง Gaming House ตามปกติ แต่ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป ภาคินก็พบว่าภายในห้องประชุมเล็กมีคนแปลกหน้านั่งอยู่สองคน หนึ่งในนั้นคือธนา แมวมองจากทีม Phoenix Rising ที่เคยเจอกันก่อนหน้านี้

“มาแล้วเหรอ” โค้ชวินพูดขึ้นพร้อมยิ้มบาง ๆ “นั่งก่อน”

ภาคินเดินเข้าไปนั่งเงียบ ๆ ขณะที่ชายอีกคนซึ่งดูอายุมากกว่าธนาเล็กน้อย มองเขาด้วยสายตาสนใจ

“ผมชื่อเอก” ชายคนนั้นพูดขึ้น “เป็นผู้ช่วยโค้ชของ Phoenix Rising”

ภาคินพยักหน้ารับเบา ๆ

“เราตามดูการแข่งขันของนายมาสักพักแล้ว” เอกพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบ “และคิดว่า นายมีศักยภาพสูงมาก โดยเฉพาะเรื่องการอ่านเกม”

บรรยากาศในห้องเงียบลงทันที

แม้ภาคินจะพยายามทำตัวปกติ แต่ลึก ๆ แล้วเขาก็เริ่มรู้สึกได้ถึงความจริงจังของสถานการณ์ เพราะตอนนี้คนที่นั่งอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่แค่แมวมองธรรมดาอีกแล้ว แต่เป็นสตาฟฟ์จากทีมระดับประเทศจริง ๆ

“ผมยังเรียนอยู่ครับ” ภาคินตอบกลับตามตรง

“เราไม่ได้จะบังคับให้นายดรอปเรียน” เอกยิ้มเล็กน้อย “แต่เราอยากชวนนายเข้ามาทดลองซ้อมกับทีมในช่วงปิดเทอมดู”

ทันทีที่ได้ยินแบบนั้น บอยที่แอบฟังอยู่มุมห้องแทบสำลักน้ำอีกรอบ

“ซ้อมกับทีมโปรเลยเหรอวะ…” เขาพึมพำเบา ๆ

เอกพยักหน้า ก่อนพูดต่อ “ตอนนี้ทีมกำลังมองหาผู้เล่นดาวรุ่ง และพูดตรง ๆ นะ… ฝีมือของนายตอนนี้ มันเกินระดับมหาวิทยาลัยไปแล้ว”

คำพูดนั้นทำให้ห้องเงียบไปครู่หนึ่ง

ภาคินเองก็ไม่รู้จะตอบอย่างไร เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินกว่าที่เขาคิดไว้มาก จากเด็กที่นั่งเล่นเกมอยู่หอพักกับเพื่อนทุกคืน ตอนนี้กลับมีทีมโปรมาชวนไปซ้อมจริงจังแล้ว

“ขอเวลาคิดก่อนนะครับ” เขาตอบกลับในที่สุด

“ได้อยู่แล้ว” เอกตอบทันที “เราไม่ได้รีบ แต่อยากให้นายรู้ไว้ว่า โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีมาบ่อย”

หลังจากพูดคุยกันเสร็จ ทั้งสองคนก็ขอตัวกลับ ทิ้งไว้เพียงความเงียบในห้องซ้อม

ทันทีที่ประตูปิด บอยก็พุ่งเข้ามาหาภาคินทันที

“มึง! ทีมโปรเลยนะเว้ย!”

“กูรู้…” ภาคินตอบพลางเอามือกุมขมับเบา ๆ

ป๊อปหัวเราะ “ชีวิตมึงเริ่มเหมือนนิยายเข้าไปทุกวันแล้ว”

แต่ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นเต้น RavenStorm กลับนั่งเงียบอยู่มุมห้อง ก่อนพูดขึ้นช้า ๆ ว่า

“ถ้านายเข้าวงการจริง ๆ ชีวิตจะไม่เหมือนเดิมอีกเลยนะ”

ทุกคนเงียบลงทันที

เพราะประโยคนั้นคือความจริง

โลกของโปรเพลเยอร์ ไม่ใช่แค่เรื่องเล่นเกมเก่ง แต่เต็มไปด้วยการแข่งขัน ความกดดัน ตารางซ้อมหนัก และความคาดหวังจากผู้คนจำนวนมหาศาล

ภาคินพยักหน้าช้า ๆ เพราะเขาเข้าใจเรื่องนั้นดี

เขาเคยผ่านสนามรบที่เดิมพันด้วยชีวิตมาแล้ว

ดังนั้นเขาจึงรู้ว่า…

ทุกโลกที่มีการแข่งขันสูง ย่อมมีแรงกดดันมหาศาลตามมาเสมอ

คืนนั้น หลังซ้อมเสร็จ ภาคินกลับมานั่งอยู่หน้าคอมคนเดียวในห้องเงียบ ๆ แสงไฟจากจอมอนิเตอร์สะท้อนบนใบหน้าของเขา ขณะที่หน้าจอเปิดค้างอยู่ที่หน้าแรงค์ของ Realm of Victory

อันดับ Conqueror Top 10 ยังคงปรากฏอยู่ตรงนั้น

เขามองมันเงียบ ๆ ก่อนนึกย้อนกลับไปถึงวันแรกที่เริ่มเล่นเกมนี้

จากเด็กธรรมดาที่เล่นเกมเพราะความสนุก

กลายเป็นคนที่ถูกจับตามองจากทีมระดับประเทศ

จากคนที่เคยติดอยู่ในโลก Realm of Victory

กลับมาสู่โลกเดิม พร้อมประสบการณ์ที่ไม่มีใครเข้าใจ

ภาคินถอนหายใจเบา ๆ ก่อนเอนตัวพิงเก้าอี้

และในจังหวะนั้นเอง โทรศัพท์ของเขาก็สั่นอีกครั้ง

เป็นข้อความจากเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย

“สนใจลง Scrim กับทีมโปรไหม”

ภาคินนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนอ่านข้อความต่อ

“เราได้ไอดีจากโค้ชวิน ฉันคือ Ray ผู้เล่นตำแหน่ง Mid ของ Phoenix Rising”

ภาคินมองข้อความนั้นอยู่ครู่หนึ่ง

ก่อนมุมปากจะยกขึ้นเล็กน้อย

เพราะดูเหมือนว่า…

ประตูสู่โลกมืออาชีพ กำลังเปิดออกตรงหน้าเขาแล้วจริง ๆ