"นายเนี่ยเย็ดเก่งจริงๆ เลยนะเซย์จิ"
"คุณเอมม่าก็เก่งเหมือนกันครับ"
หลังจากที่เสร็จน้ำนั้นไป เราสองคนก็นอนกอดกันพักเหนื่อยกันอยู่สักครู่ พลางคุยเล่นนู่นนั่นนี่กันไปด้วย อันที่จริงผมนั้นอยากจะเย็ดเธอต่ออีกสักสองสามน้ำ แต่ดูเหมือนว่าเธอนั้นจะไม่สามารถรับความเสียวซ่านจากท่อนควยผมได้อีกต่อไปแล้ว ก็เลยต้องหยุดความเสียวซ่านระหว่างเราเอาไว้เพียงเท่านี้ แต่ก็ไม่เป็ไรเพราะเป้าหมายในการมาที่นี่ไม่ใช่การเย็ดเธอ แต่เป็การเพิ่มเลเวลเพื่อเตรียมตัวไปบุกหมู่บ้านก็อบลิน
"คุณเอมม่าบอกว่าถ้าผมอยากได้อะไรก็จะให้หมดเลยใช่ไหมครับ"
"พูดแบบนี้แปลว่ามีผู้หญิงที่สนใจแล้วสินะ บอกมาสิว่าอยากได้ใคร ต่อให้ติดแขกอยู่ฉันก็จะไปพาตัวมาให้นาย"
เป็อย่างที่เธอพูดว่าผมนั้นมีผู้หญิงที่สนใจอยู่จริงๆ ผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงเผ่าครึ่งสัตว์ที่ผมเห็นเธอที่บันได ไม่รู้ทำไมแต่ว่าเธอนั้นติดอยู่ในใจผมเป็อย่างมาก โดยเฉพาะดวงตาคู่สวยอันเศร้าหมองนั้น ที่ผมไม่อาจลบมันออกจากใจไปได้เลย แต่ว่าผมทำได้เพียงแค่บอกถึงรูปร่างลักษณะของเธอคนเท่านั้น เพราะว่าผมเห็นเธอแค่เพียงครู่เดียว แล้วก็ไม่รู้จักชื่อของเธอด้วย
"อ๋อ....ผู้หญิงคนนั้นชื่อมาริ เธอเป็เผ่าครึ่งสัตว์อย่างที่เซย์จิคิดนั่นแหละ แต่เธอไม่ใช่แมวหรอกนะ เธอเป็จิ้งจอก"
"จิ้งจอกนี่เอง ถึงว่าทำไมสีของหูถึงไม่ค่อยเหมือนแมวเท่าไหร่" ผมคิดว่าเธอเป็แมวส้มมาตลอดเลย ไม่ได้คิดไปถึงจิ้งจอกเลยด้วยซ้ำ เพราะใบหน้าที่ดูอ่อนหวานขี้อ้อนของเธอมันดูเหมือนแมวมากกว่าจะเป็จิ้งจอก
"ถ้าเป็มาริพอจะเป็ไปได้ไหมครับ" ในตอนที่นอนคุยเล่นกับเธอผมครุ่นคิดเกี่ยวกับสิ่งที่จะขอเธอมาสักพัก อันที่จริงผมไม่ได้กลัวว่าเธอจะตอบรับคำขอหรือไม่ แต่ผมเขินที่จะถามเธอออกไปมากกว่า ถึงสุดท้ายจะพูดความ้าของตัวเองออกไปอยู่ดีจริงก็ตาม
"ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็ไปไม่ได้หรอกนะ มันออกจะแบบว่า........."
"....." เธอดูคิดหนักเป็อย่างมาก ทำเอาผมสงสัยตามไปด้วยว่ามีปัญหาอะไรกันแน่
"ที่จริงมาริยังไม่ได้เป็นางโลมของโรงน้ำชานี้หรอกนะ"
"เธอไม่ได้เป็นางโลมเหรอครับ......" คำตอบนั้นมันทำให้ผมอึ้งเล็กน้อย ที่ผู้หญิงที่ไม่ใช่นางโลมจะมาเดินไปเดินมาอยู่ในสถานที่แห่งนี้
"เธอเป็นางโลม แต่ว่ายังไม่ได้เป็ตอนนี้ จะว่ายังไงดีล่ะ.....มาริเธอติดหนี้ฉันเยอะมาก เพราะ้าเงินไปรักษาแม่ที่ป่วยหนัก แต่สุดท้ายแม่เธอก็ตายอยู่ดี แถมหนี้ของเธอก็เยอะมาก เธอก็เลยตกลงขายตัวเองให้กับโรงน้ำชาของฉันเพื่อใช้หนี้ เพราะว่ามาริเป็เด็กใหม่ที่มีจุดขายเป็เผ่าครึ่งสัตว์ แล้วเธอก็ยังเป็สาวบริสุทธิ์อยู่ ฉันเลยตั้งใจจะจัดงานประมูลความบริสุทธิ์ของเธอเพื่อเรียกค่าตัวให้มากที่สุดน่ะสิ"
"บริสุทธิ์อยู่เหรอครับ" พอยิ่งได้ฟังทั้งหมดนั้นก็ยิ่งใขึ้นไปกันใหญ่ และก็ได้เข้าใจว่าทำไมเธอถึงมีแววตาที่เศร้าหมองขนาดนั้น เพราะเธอคงจะเสียใจเื่แม่ที่จากไปเป็อย่างมาก
"แต่ถ้าเซย์จิถูกใจมาริขนาดนั้น........ฉันยกมันให้นายก็ได้ ครั้งแรกของมารินั่นน่ะ"
"จะ...จริงเหรอครับ......" ผมแทบจะไม่อยากเชื่อหูตัวเองเลย ว่าเธอจะยกเลิกงานประมูลแล้วให้ผมเป็ลูกค้าคนแรกของมาริจริงๆ
"ใช่ ถ้าเทียบกับที่นายทำให้ฉันพอใจได้มากขนาดนี้ ผู้หญิงทั้งโรงน้ำชาไม่ว่าคนไหน ถ้านายอยากใช่บริการฉันยกให้นายได้ฟรีๆ ทั้งหมดยังได้เลย" ไม่คิดเลยว่าเธอจะถูกใจผมขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าถ้าผมแตกในเธอมากกว่านี้ เธอจะยอมฟังคำสั่งผมทั้งหมดเลยหรือไง
ด้วยข้อตกลงนั้นของเธอกับผม ทำให้มาริจิ้งจอกสาวผู้บริสุทธิ์ต้องตกเป็ของผมคืนนี้ในทันที ตามแผนที่เธอวางไว้ เธอบอกผมว่าจะจัดงานเปิดตัวมาริในอีกสามวันหลังจากนี้ ที่เห็นมาริเดินไปมาอยู่ในโรงน้ำชา ก็เพื่อให้ช่วยทำงานภายในร้านง่ายๆ อย่างงานทำความสะอาดหรืองานเตรียมสถานที่ และก็เพื่ออ่อยลูกค้าในร้านให้สงสัยว่าตัวเธอนั้นเป็ใคร มาริจะได้เป็ที่สนใจของลูกค้าจนลูกค้าเ่าั้อยากได้เธอตาเป็มัน พอฟังๆ ดูก็เข้าใจเลยว่าทำไมโรงน้ำชาของเธอถึงมีลูกค้าเยอะมากขนาดนี้ เพราะเธอบริหารมันเก่งมากนั่นเอง
"เชิญเข้ามาได้เลยเ้าค่ะนายท่านเซย์จิ" เสียงบางๆ ถูกเปล่งขึ้นมาอย่างแ่เบาเล็กน้อย แต่ถึงแบบนั้นมันก็ดังพอที่จะทำให้ผมที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องนั้นได้ยินอย่างชัดเจน
ตรงที่ผมยืนอยู่ตรงนี้คือหน้าห้องของมาริ ส่วนเสียงที่ดังขึ้นมาเมื่อครู่ก็เป็เสียงของมารินั่นเอง หลังจากที่คุยเื่มาริกับมาดามเอมม่าเสร็จ เธอก็บอกให้เด็กในร้านไปบอกให้มาริเตรียมตัวเพื่อที่จะรับแขก ส่วนผมก็อาบน้ำล้างเนื้อล้างตัวหลังจากที่มาดามเอมม่าออกจากห้องไป ก่อนที่จะมีเด็กในร้านของเธอที่น่าจะเป็นางโลมพาผมมายังห้องที่เธอบอกว่าเป็ห้องของมาริ และก็ดูเหมือนว่ามาริจะรู้แล้วว่าคนที่เธอต้องบริการนั้นคือใคร ถึงได้พูดชื่อของผมออกมาั้แ่ยังไม่ได้เข้าห้องไปเจอกัน
"......" สิ้นเสียงคำเชิญของเธอผมก็เปิดประตูห้องเข้าไปอย่างเบามือ แต่ด้วยความที่ยังตื่นผู้หญิงอยู่เล็กน้อย ก็เลยหันหลังกลับมาปิดประตูในทันที ก่อนที่จะรวบรวมความกล้าแล้วหันตัวกลับเข้าไปในห้อง
"ยินดีต้อนรับเ้าค่ะท่านเซย์จิ" พอหมุนตัวกลับเข้าห้องไปผมก็ได้รับคำทักทายจากมาริที่ยืนอยู่กลางห้องในทันที
ห้องของเธอถึงขนาดจะพอๆ กับห้องที่ผมเข้าไปขยี้สวาทกลับมาดามเอมม่ามา แต่ว่าการตกแต่งภายในของทั้งสองห้องนั้นแตกต่างกันมาก ห้องของมารินั้นจะออกไปทางญี่ปุ่นแบบดั้งเดิมมากกว่า แถมชุดที่เธอใส่ก็ดูคล้ายกับชุดเกอิชาผสมกับชุดยูกาตะกลายๆ ทำเอาผมที่เห็นแบบนั้นรู้สึกราวกับว่าหลุดกลับไปอยู่โลกเดิมครู่หนึ่งเลย ก่อนที่จะถูกหูจิ้งจอกสีเหลืองอมส้มของเธอดึงกลับมาโลกนี้อีกครั้ง
"เธอคือมาริใช่ไหม"
"ใช่เ้าค่ะ เชิญนั่งได้เลยนะคะนายท่าน"
ตรงจุดที่เธอยืนอยู่นั้นด้านล่างมันเป็เสื่อญี่ปุ่น และโต๊ะตัวเตี้ยที่มีอุปกรณ์ชงชาวางอยู่ กับเบาะรองนั่งที่ตั้งอยู่คนละฝั่งของโต๊ะ และเมื่อพูดจบร่างบางในชุดสีชมพูอ่อนก็ค่อยๆ ขยับตัวลงไปนั่งบนเบาะที่ยืนเหยียบอยู่ ดูเหมือนว่าโลกใบนี้จะมีหลากหลายวัฒนธรรม และก็มีบางวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกับของประเทศญี่ปุ่นด้วย ผมที่ได้รับคำเชิญชวนนั้นก็เดินไปนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามกับเธอ
"ท่านเซย์ชอบดื่มชาแบบไหนหรือเ้าคะ" เธอถามพลางขยับมือหยิบแก้วเตรียมชงชาเขียวให้ผม
"ขอเป็ชาอ่อนๆ ก็ได้ครับ"
หลังจากที่ตอบเธอไป เธอก็เริ่มขยับมือชงชาในทันที ผงใบชาสีเขียวเข้มถูกตักใส่แก้วดินเผาเคลือบราวๆ หนึ่งช้อนชา จากนั้นเธอก็ค่อยๆ เทน้ำร้อนลงไปในแก้วใบนั้นประมาณเศษหนึ่งส่วนสามของแก้ว ก่อนที่จะใช้ไม้ผสมชาค่อยๆ คนผงใบชาให้ผสมกับน้ำร้อนจนเป็เนื้อเดียวกัน ในห้องของเธอไม่ได้มีกลิ่นของเทียนหอมแบบห้องของมาดามเอมม่า มันมีเพียงกลิ่นหอมอ่อนๆ ของชาเขียวและกลิ่นกายหอมจางๆ ของเธอก็เท่านั้น
"////" กว่าที่จะรู้สึกตัวอีกครั้ง เธอก็ชงชาจนเสร็จแล้ว เธอดูสง่างามราวกับลูกสาวของชนชั้นสูง ทั้งท่วงท่าในการขยับร่างกาย ทั้งสำเนียงในการพูด และกิริยาท่าทาง หากเจอเธอในสถานที่อื่นที่ไม่ใช่ที่โรงน้ำชาแห่งนี้ ผมคงดูไม่ออกเลยว่าเธอเป็นางโลม
"เชิญดื่มได้เลยเ้าค่ะ" เธอพูดพลางขยับตัวลุกขึ้น จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นย้ายจากที่เดิมที่นั่งอยู่ มานั่งอยู่ข้างๆ ตัวผมพร้อมกับแก้วชาในมือที่มีไอร้อนระเหยขึ้นมา
"ดะ...ได้สิ" ผมตอบพลางขยับมือจะไปรับแก้วชาในมือใบนั้น
พอได้มองเธอใกล้ๆ แบบนี้แล้ว เธอก็ดูสวยไม่ใช่น้อย ด้วยใบหน้าเรียวสวยเข้ารูปรับกับดวงตาอันกลมโต และริมฝีปากบางสีชมพูอ่อนเป็อย่างดี เรือนร่างบางที่ขาวผ่องนั้นมันส่งกลิ่นกายหอมหวนเย้ายวนใจไม่ใช่น้อย ทำเอากลิ่นของชาเขียวดูจืดจางลงไปเลย และเหนือสิ่งอื่นใดเลยก็คือ นมเต้าสวยที่มันดูใหญ่เกินตัวนั้น ขนาดชุดยูกาตะที่มีความหนาพอประมาณยังไม่อาจบดบังความใหญ่อวบอิ่มของมันเอาไว้ได้เลย
"เดี๋ยวฉันป้อนท่านเซย์จิเองนะเ้าคะ" ยังไม่ทันที่ผมจะได้จับแก้วชาใบนั้น เธอก็ยกมันหนีมือผมออกไปเสียก่อน เธอยกมันขึ้นดื่มอย่างสง่างาม ก่อนที่จะค่อยๆ วางแก้วชาใบนั้นลงบนโต๊ะ แล้วขยับร่างบางที่อมชาเขียวไว้ในริมฝีปากสีชมพูอ่อนมาหาผม
"อึก!!!" "////" ทำเอาผมที่เห็นแบบนั้นต้องกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่ พร้อมด้วยจิตใจที่ว้าวุ่นขึ้นอีกเล็กน้อย เพราะดูเหมือนว่าเธอกำลังจะทำอะไรเสียวๆ แบบที่ผมเคยเห็นในหนังผู้ใหญ่ พลั่บ!!! และมันก็เป็อย่างที่ผมคิดจริงๆ เมื่อเธอขยับร่างบางขึ้นมาคร่อมอยู่บนตักของผม ก่อนที่จะจับปลายคางให้ผมเงยหน้าขึ้นไปสบสายตาเธอ จากนั้นเธอก็ขยับปลายนิ้วโป้งมาอ้าปากผมออกช้าๆ หมับ!!! แล้วบรรจงบดบี้ริมฝีปากสีชมพูอ่อนที่มีชาเขียวอยู่ภายในลงมาประกบที่ปากของผมอย่างอ่อนโยน
"จ๊วบบบบ" กลายเป็การบรรจงจูบอันหอมหวานที่หอมละมุนไปด้วยกลิ่นของชาเขียวจางๆ
"อึก อึก" ชาเขียวที่แฝงไปด้วยรสจูบของเธอนั้นมันหอมหวานเป็อย่างมาก แต่ด้วยความตื่นเต้นของผมที่ไม่เคยถูกทำแบบนี้มาก่อน น้ำชาบางส่วนมันก็เลยล้นทะลักออกจากริมฝีปากไป แล้วไหลเป็ทางลงไปตามลำคอ ก่อนที่เธอจะค่อยๆ ถอนจูบนั้นออกไปจากปากผม
"น้ำชาหวานถูกใจนายท่านไหมเ้าคะ" แล้วถามผมขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอันยั่วยวน
"////" ที่ทำเอาผมว้าวุ่นจนใจเต้นไม่เป็จังหวะ ใครมันจะไปคิดกันว่าบนโลกนี้มีวิธีการดื่มชาแบบนี้อยู่ด้วย
"ถ้ามันยังหวานไม่ถูกใจนายท่าน อย่างนั้นลองมาดื่มแบบนี้ดูไหมเ้าคะ" เธอไม่พูดเปล่าแต่ขยับมือขึ้นคลายชุดสีชมพูอ่อนที่ใส่อยู่นั้นออก พลั่บ!!!! ทำเอานมเต้าสวยที่มันอวบอิ่มเกินตัวล้นทะลักออกมา เผยให้ผมได้เห็นทั้งความขาวใส ทั้งความนุ่มเด้ง และจุกนมที่เป็สีชมพูอ่อนออกมาให้ผมได้เห็นอย่างเต็มตา ก่อนที่จะบีบบี้นมทั้งสองเต้านั้นเข้าหากันจนแน่น แล้วเทชาเขียวในแก้วลงไปตรงกลางร่องอกที่นมทั้งสองเต้านั้นบีบบี้เข้าหากันอยู่ เกิดเป็แอ่งน้ำชาร่องนมอยู่ตรงหน้าผม
"ทีนี้รองชิมใหม่ดูสิเ้าคะ ว่าหวานถูกใจนายท่านไหม" พร้อมด้วยเสียงอันเย้ายวนของเธอ ที่ดังขึ้นมาอย่างเสียวซ่านเล็กน้อย
"อึก!!!" ผมที่เห็นแบบนั้นก็ว้าวุ่นยิ่งกว่าเก่า จนกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่ยิ่งกว่าเดิม เพราะแอ่งน้ำชาตรงหน้ามันช่างน่าดูจริงๆ
#ผู้กล้าขยี้สวาท
678
