แม่หนูน้อย มือสัมผัสคืนสภาพ

    ตอนที่52 ชิวชิวบินกลับหมู่บ้านพร้อมของรางวัลใหญ่ๆ

         เมื่อสิ้นสุดการจับสลากของวันนี้แล้ว ทุกคนก็มุ่งหน้าไปที่ยานยนต์มีปีกที่จอดอยู่พื้นที่สาธารณะแล้ว และจะเป็นครั้งแรกที่ทุกคนเห็นและสัมผัสมันอย่างใกล้ชิดไม่ใช่มองผ่านจอโฮโลแกรม

         “ว้าว…..ยานยนต์มีปีก” ทุกๆ คนต่างมองยานยนต์มีปีกตรงหน้า อย่างตื่นเต้นและดีใจเพราะในหมู่บ้านมีพาหนะใหม่ขึ้นอีกหนึ่งชิ้น

         “ยานยนต์มีปีกของเรา”ชิวชิว วิ่งถลาไปสัมผัสมันอย่างดีใจ

         “มันสวยมากเลยค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย

         “ดูแบบนี้แล้วก็เหมือนยานยนต์ปรกตินะค”อาเล็กเจียงเจียง

         “นั่นเป็นเพราะเรายังไม่ได้เปิดระบบการบิน ออกมาเด็กๆ ปีกของมันยังคงพับอยู่ด้านใน”คุณพ่อ

         “ว้าว” เด็กๆ ตาโตฟังอย่างตื่นเต้น

        “เอาล่ะขึ้นยานยนต์กลับหมู่บ้านกัน วันนี้เราจะบินขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อบินกลับหมู่บ้านกัน”คุณลุงลู่เมิ่ง

         “บิน…….บิน……..บิน………บิน…….บิน……..บิน………บิน…….บิน……..บิน………”เด็กๆ ทำท่ากางปีกบินกันไปมาอย่างสนุกสนาน

        “พอแล้วลูกเด็กๆ ขึ้นยานยนต์กันได้แล้ว”คุณตา

         “ค่ะ” “ครับ”

        เด็กๆ พากันขึ้นยานยนต์มีปีกลำแรกของหมู่บ้านของเราด้วยความตื่นเต้น เป็นครั้งแรกที่พวกเขาจะได้โบยบินสู่บนท้องฟ้ากัน

         “เด็กๆ พร้อมกันแล้วนะเส้นทางการบินปลอดโปร่งเราจะบินออกจากเมืองหลวงตรงสู่หมู่บ้านของเราได้เลย”คุณพ่อ

         “พร้อมค่ะ”

         “พร้อมครับ”

         เด็กๆ นั่งหน้าบานต่างมองซ้ายที มองขวาทีอย่างตื่นเต้นแต่ต้องนั่งอยู่กับทีคาดเข็มขัดนิรภัยก่อนเพราะช่วงที่ยานยนต์มีปีกกำลังไต่บินขึ้นสู่ท้องฟ้าอาจจะเกิดอันตรายบาดเจ็บกันได้

         “พวกเราบินแล้วค่ะ”ชิวชิว ที่รู้สึกได้เลยว่ายานยนต์กำลังไต่ระดับขึ้นสู่ท้องฟ้าแล้ว

        พอผ่านไปได้สัก 10 นาทีระดับที่บินเริ่มนิ่งแล้วเด็กๆ เริ่มลุกจากที่นั่งเพื่อมาดูตรงหน้าต่าง ให้เห็นบรรยากาศด้านบนว่าเป็นอย่างไรบ้าง

         “ว้าว ก้อนเมฆเต็มไปหมดเลยค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย

         “สวยมากๆ เลยค่ะบนท้องฟ้าเนี่ย”อาเล็กเจียงเจียง

        “มันสูงมากจริงๆ ครับ”พี่ใหญ่ชุนชุน

         “เราจะใช้เวลาเพียง 30 นาทีก็ถึงหมู่บ้านกันนะเด็กๆ ทางบินโล่ง”คุณพ่อ ที่ดูสายบินเส้นทางสู่หมู่บ้านแบบอัตโนมัติขึ้นรายละเอียดข้อมูลการบิน

         “ว้าวสุดยอดเลยค่ะคุณพ่อ แผนการบินยานยนต์มีปีกลำนี้เยี่ยมมากค่ะ”ชิวชิว มองดูระบบภายในของยานยนต์มีปีกที่สุดแสนจะล้ำสมัยมากจริงๆ 

         “แบบนี้เวลาเราเดินทางไกลก็ไม่ต้องกังวลกันแล้วใช่ไหมครับ”พี่รองตงตง

        “ใช่แล้ว”คุณลุงลู่เมิ่ง

         “มันเยี่ยมมากเลยครับ”พี่ชายลู่ชิง

         “เวลาเดินทางขาไปขากลับก็สั้นลงมากเลยนะครับ เจ้ายานยนต์มีปีกลำนี้สุดยอดจริงๆ”พี่ชายลู่หลิ่ง

         “มันเป็นรุ่นล่าสุดที่พึ่งออกมาเลยย่อมได้รับระบบที่ยอดเยี่ยมมาติดตั้ง ต้องยกความดีให้ชิวชิวตัวเล็กของเราล่ะนะ”คุณตา

        “ใช่แล้วค่ะ” “ใช่แล้วครับ” เด็กๆ ในหมู่บ้านต่างเห็นด้วย

         “เราทุกคนมีโชคเหมือนๆ กันค่ะ เพราะของบางชิ้นชิวชิวก็ใช้สิทธิ์จากทุกๆ คนเหมือนกันนะคะ”ชิวชิว

         “พรุ่งนี้พวกเราจะยกสิทธิ์จับสลากให้น้องเล็กด้วย”เด็กในหมู่บ้าน

        “ใช่”

        “ไม่ต้องหรอกค่ะ ชิวชิวอยากให้ทุกๆคนสนุกกับการเล่นจับสลากกันนะคะไม่ต้องกังวงเรื่องของรางวัลแค่ชิวชิวใช้สิทธิ์ของคุณพ่อ คุณแม่ และพวกพี่ชาย พี่สาว อาเล็ก คุณปู่ คุณตา คุณย่า คุณยาย คุณลุง คุณป้า ก็เยอะพอแล้วค่ะที่เหลือปล่อยให้คนอื่นๆ เขาได้รางวัลใหญ่ไปบ้างค่ะ ทุกคนไม่ต้องกังวลไปนะคะจับได้อะไรมาก็ถือว่าดีทั้งหมดค่ะ เพราะว่ามัน…..”ชิวชิว 

         “ฟรี……..ฟรี……..ฟรี……….ฟรี……..ฟรี……..ฟรี……….ฟรี……..ฟรี……..ฟรี……….”เด็กๆ

         ชิวชิว ยังพูดไม่จบทุกๆ คนก็พูดต่อเพราะจำได้แม่นว่าชิวชิวชอบพูดว่าของฟรี……….ฟรี………..

         “ฮิ…….ฮิ…….ใช่ค่ะเพราะมันฟรี……ฟรี……ฟรี……”ชิวชิว

         “ฮ่า……….ฮ่า………ฮ่า……….ฮ่า………ฮ่า……….ฮ่า………ฮ่า……….ฮ่า………”ทุกๆ คน

         การเดินทางมีแต่เสียงหัวเราะ และรอยยิ้มไปตลอดเส้นทางการบิน

         “เด็กๆ นั่งที่และคาดเข็ดขัดให้เรียบร้อยนะเราจะลงสู่พื้นกันแล้วลูก”คุณปู่

         “ค่ะ” “ครับ”

         เด็กๆ ต่างหาที่นั่งและคาดเข็ดขัดนิรภัยกันอย่างเรียบร้อย เมื่อทุกคนพร้อมแล้วยานยนต์มีปีกก็เริ่มดิ่งลงช้าๆ อย่างนิ่มนวลลงสู่ลานจอดรถกลางหมู่บ้าน

        คนในหมู่บ้านนั้นรับรู้ข่าวกันหมดแล้วว่า ชิวชิวนั้นจับยานยนต์มีปีกได้ที่เป็นรางวัลลับของเมืองหลวง พวกเขาจึงพากันมารอดูกันอยู่ที่นี่ ส่วนยานยนต์อีก 3 คันก็โดนไล่ที่ไปจอดตรงอื่นก่อน เพราะบริเวณนี้ถือว่ากว้างขวางที่สุดแล้ว รอให้ยานยนต์มีปีกจอดเรียบร้อยค่อยนำยานยนต์ 3 คันมาจอดเคียงคู่ทีหลังเพื่อกะระยะพื้นทีของยานยนต์มีปีกว่าใช้พื้นที่มากน้อยเพียงใด

         “ทุกคนมาแล้วครับ ยานยนต์มีปีกบินลงมาแล้ว”เด็กๆ ในหมู่บ้าน(ภาคพื้นดิน)

         “เด็กๆ อย่าเข้าใกล้บริเวณนั้นนะออกมาให้ห่างก่อน ลมจะตีแรงนิดหนึ่งตอนยานยนต์มีปีกจะลง”คุณปู่เฟยเทียน

         “ครับ” “ค่ะ”

        ถึงจะเป็นระบบแบบใหม่ล่าสุดแต่ยังไงซะแรงลมจากใบพัดย่อมมีลงเหลือบ้าง ปลอดภัยไว้ก่อนที่จะกันเด็กๆ ออกมา

         เมื่อยานยนต์มีปีกจอดสนิทดีแล้ว เครื่องยนต์ก็ดับสนิทดีแล้วประตูยานยนต์มีปีกค่อยๆ เปิดออกคนด้านในต่างทยอยออกมากัน เด็กๆ รอบนอกต่างก็วิ่งกรูเข้าไปดูยานยนต์มีปีกกันอย่างใกล้ชิด 

        “ว้าว” เด็กๆ ในหมู่บ้าน

        พวกผู้ใหญ่ ต่างยุ่งวุ่นวายกับการนำเครื่องจักรหลากหลายแบบที่ชิวชิว จับสลากได้รางวัลใหญ่มาวันนี้หามุมตั้งให้เรียบร้อยเสียก่อน เพราะเห็นว่าทางหัวหน้าหมู่บ้านจะสร้างบริเวณตึกขึ้นมาใหม่สำหรับวางขนมของเด็กๆ ให้แยกเป็นสัดส่วนเพื่อให้พวกเด็กๆ ได้มีสถานที่สำหรับพวกเขาเอง

         “เครื่องทำเส้นก๋วยเตี๋ยวางมุมนี้ก่อนนะ เพราะเราจะต้องทำโกดังแยกออกมาต่างหากเลยจะได้ดูสะอาดเวลาทำเส้นแห้งและเส้นสดไปส่งขายให้ตามร้านก๋วยเตี๋ยว”คุณตา

         “ส่วนเครื่องทำไอศครีม เครื่องทำชานมไข่มุก เครื่องทำสายไหม เครื่องทำลูกอม ของทั้งหมดนี้ให้อยู่ที่เดียวกันไปก่อนเพราะรอพวกเราเร่งทำสถานที่ให้เรียบร้อย จะเป็นส่วนของเด็กๆ เขา”คุณปู่

         “ครับ” คนในหมู่บ้านต่างรับคำและช่วยกันจัดระเบียงเครื่องจักรตัวใหญ่ๆ ที่ได้มาเยอะมากจริงๆ 

         เด็กๆ ต่างมายืนมุมดูเครื่องที่ทำขนมกันอย่างตาโต พูดคุยกันส่งเสียงดังกันไปหมด ส่วนทางสาวหลากหลายรุ่นหลากหลายวัยตอนนี้พวกท่านเริ่มหัดใช้เครื่องทำเส้นก๋วยเตี๋ยวกันแล้วเพราะว่าวันนี้แน่นอนเลยว่าจะมีงานเลี้ยงฉลองเกิดขึ้นกันอีกครั้งหนึ่ง

         งานเลี้ยงฉลองที่นานๆ ครั้งจะมีในหมู่บ้านสักครั้งสองครั้ง ตั้งแต่ชิวชิวเป็นดาวนำโชคของหมู่บ้านกลับแตกต่างออกไป งานเลี้ยงฉลองมีบ่อยมากๆ 

         “วันนี้ที่หมู่บ้านจะจัดงานเลี้ยงฉลองอีกแล้วล่ะ พวกเราจะได้กินของอร่อยๆ กันอีกแล้ว”เด็กๆ ในหมู่บ้านคนที่ 1

        “แล้วได้ยินว่าคุณย่าฮุ่ยเหมย คุณยายฟางเหนียงจะแจกไอศครีม ชานมไข่มุก สายไหม ลูกอมและเยลลี่ให้หลังกินอาหารเย็นเสร็จแล้วด้วยล่ะ”เด็กๆ ในหมู่บ้านคนที่ 2

         “ดีจังเลย”เด็กๆ ในหมู่บ้านคนที่ 3

         “พวกเรามีขนมกินเยอะแยะเลยวันนี้ เหมือนฝันเลยนะคะ”เด็กๆ ในหมู่บ้านคนที่ 4

        “ใช่เดี๋ยวพวกเราไปขอบคุณ น้องเล็กชิวชิวกันเถอะถ้าไม่ได้ชิวชิว วันนี้เราคงไม่มีขนมมากมายกินนะ”เด็กๆ ในหมู่บ้านคนที่ 5

        “งั้นพวกเราไปกันเลย”เด็กๆ ในหมู่บ้านคนที่ 6

        “ค่ะ” “ครับ” เด็กๆ บางส่วนต่างเริ่มเดินไปขอบคุณน้องเล็กชิวชิวกัน 

         ส่วนอาหารในงานเลี้ยงของวันนี้ก็ต้องเป็นเมนูเส้นๆ อย่างแน่นอนเพราะทางคุณย่า คุณยาย คุณป้า คุณแม่ และบรรดาสาวๆ หลากหลายรุ่นหลากหลายวัย ในหมู่บ้านต่างตื่นเต้นกัน และอยากลองใช้เครื่องทำเส้นก๋วยเตี๋ยว เมนูเส้นๆ ก็มีดังนี้เลย

     เส้นใหญ่ผัดผักเรพซีด

        


    วัตถุดิบ

    เส้นใหญ่

    ผักเรพซีด

    คาโนลาเล็ก

     พริกไทยลูกเดือย 

     ต้นหอม 

    ซีอิ้วขาว 2 ช้อน 

    น้ำส้มสายชู 2 ช้อน 

     พริกไทยป่น 1 ช้อนชา

     น้ำตาลทรายขาว 1 ช้อนชา

     งาขาว 1 ช้อน 

    พริกป่น 2 ช้อน  

    1 หยิบมือ เกลือ

    วิธีทำ


    1.ต้มผักเรพซีดในน้ำเดือด จากนั้นนำออกและเทลงในชามที่มีน้ำเย็น

    2.ใส่คาโนลาเล็ก ➕ พริกไทยลูกเดือย ➕ ต้นหอม ➕ ซีอิ้วขาว 2 ช้อน ➕ น้ำส้มสายชู 2 ช้อน ➕ พริกไทยป่น 1 ช้อนชา ➕ น้ำตาลทรายขาว 1 ช้อนชา ➕ งาขาว 1 ช้อน ➕ พริกป่น 2 ช้อน ➕ 1 หยิบมือ เกลือ

    3.เทน้ำมันใส่หม้อหรือกระทะพอประมาณ ตั้งไฟจนร้อนแล้วราดบนเส้นก๋วยเตี๋ยว บนพริกและต้นหอมขณะร้อน

    ####


    บะหมี่ต้นหอม(ไม่เผ็ด)

    วัตถุดิบ


    เส้นบะหมี่สด 200 กรัม
     

    ผักสีเขียว
     

    ซีอิ๊ว 2 ช้อนโต๊ะ
     

    เกลือ
     

    เนื้อวัวติดมัน หรือเบคอน
     

    ต้นหอม 5 ต้น
     

    ถั่วเหลือง 1 ช้อนโต๊ะ

    น้ำตาลทราย
     

    วิธีทำ

    1.ล้างผัก และต้นหอมให้สะอาด และหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ

    2.ใส่ซีอิ๊วขาว 2 ช้อนชา + ซีอิ๊วดำ 1 ช้อนชา + น้ำตาลและเกลือในปริมาณที่เหมาะสม เติมน้ำ 2 ช้อน แล้วคนให้เข้ากัน

    3.ตั้งน้ำมันในกระทะให้ร้อน ใส่ต้นหอมผัดจนสุกเหลือง เทซอสลงไป นำไปต้ม

    4.เส้นบะหมี่ ผัก และเนื้อม้วนไขมันจะปรุงแยกกัน และเส้นบะหมี่จะวางในชามหลังจากแช่ในน้ำเย็น ใส่น้ำมันต้นหอมลงในบะหมี่

    ####

    บะหมี่ผัดปักกิ่งโบราณ 

    วัตถุดิบ

     

    เนื้อหมู 400 กรัม
     

    ซอสถั่วหวาน 2 ช้อนโต๊
     

    ซอสถั่วเหลือง 1 ช้อนโต๊ะ 

     

    น้ำตาลกรวด 2 ชิ้น
     

    แครอท
     

    เต้าเจี๊ยว 3 ช้อนโต๊ะ
     

    ซีอิ๊ว 2 ช้อนโต๊ะ
     

    ซอสหอยนางรม 1 ช้อนโต๊ะ
     

    แตงกวา
     

    เส้นก๋วยเตี๋ยว
     

    วิธีทำ


    1.ใส่เต้าเจี้ยวสามช้อนโต๊ะลงในชาม

    2.ซอสถั่วหวาน 2 ช้อน+ซอสถั่วเหลือง 2 ช้อน+น้ำมันหอยหนึ่งช้อนโต๊ะ คนให้เข้ากัน พักไว้

    3.หมูสับใส่กระทะ เทน้ำมันลงในกระทะให้มากกว่าการทอดเล็กน้อย

    4.ผัดจนเนื้อสับเปลี่ยนสี ใส่ต้นหอมและกระเทียมสับลงไปผัดให้เข้ากัน

    5.เทซอสที่เตรียมไว้ลงไป

    6.เติมน้ำครึ่งชาม แล้วใส่น้ำตาลกรวด

    7.ต้มน้ำตาลกรวดให้ละลายแล้วปิดไฟ

    8.ลวกเส้นก๋วยเตี๋ยวเมื่อสุกแล้วนำไปแช่ในน้ำเย็น

    9.ใส่แตงกวาและแครอทขูดฝอย ราดซอสเนื้อ

     

    ######

         เมื่อรายการเมนูเส้นทั้งหลายเสร็จแล้วก็ให้แต่ละคนไปเลือกได้เลยว่าใครชอบกินแบบไหน หรือจะกินทุกอย่างเลยก็ได้ ยังไงซะเส้นที่ทำไว้ก็ยังมีเหลืออยู่อีกเยอะเลย

         “เด็กๆ ก๋วยเตี๋ยวเสร็จกันแล้วนะมากินกันได้เลย”คุณป้าเจียวจิน

         “ครับ” “ค่ะ” เด็กๆ ต่างดูว่าใครจะชอบกินก๋วยเตี๋ยวแบบไหนและต่อแถวอย่างเรียบร้อยเพื่อนำก๋วยเตี๋ยวแบบที่ตัวเองชอบไปนั่งกินที่โต๊ะ

         “น้องเล็กเลือกได้ยังคะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ยที่ยืนต่อหลังน้องเล็กของนางเอ่ยปากถามที่เห็นเจ้าตัวเล็กยืนเอียงซ้าย เอียงขวาแต่ไม่สั่งก๋วยเตี๋ยวสักทีหนึ่ง

        “ชิวชิว อยากกินหมดทุกอย่างเลยค่ะ”ชิวชิว หันไปบอกอาเล็กและพี่สาวเซี่ยเซี่ย

        “คุณแม่คะ มีถาดหลุม 3 ช่องไหมคะชิวชิวขอก๋วยเตี๋ยวทุกแบบเลยค่ะ”ชิวชิว 

         “มีค่ะงั้นหนูรอแป๊บหนึ่งลูก ส่วนก๋วยเตี๋ยวที่ใส่พริกคุณแม่ใส่ให้หนูนิดเดียวพอนะเดี๋ยวชิวชิวจะกินไม่ได้”คุณแม่

        “ค่ะ”ชิวชิว

         “พี่เซี่ยเซี่ย ขอแบบน้องเล็กด้วยค่ะ”พี่สาวเซี่ยเซี่ย ที่เห็นน้องเล็กได้กินก๋วยเตี๋ยวหลายอย่างเลยเอาบ้าง

        “อาเล็กก็ขอแบบหลานเล็กชิวชิวด้วยค่ะ”อาเล็ก เจียงเจียง เมื่อสามสาวน้อยตระกูลหยางถือถาดข้าวหลุม 2 หลุมผ่านหน้าพวกพี่ชายที่กำลังเดินมาต่อแถวเลือก๋วยเตี๋ยวกันก็มาสั่งแบบพวกสามสาวน้อยกันบ้าง

        กลายเป็นว่าถามหลุม 3 หลุมขายดิบขายดีจริงๆ เด็กๆ ต่างพากันเลียนแบบกันหมดจนแทบไม่พอใส่ซะแล้ว 

        “สงสัยถ้าวันไหนเราทำอาหารประเภทแบบนี้และมีหลายอย่างคงจะต้องเตรียมถามหลุมตามช่องของอาหารไว้เลยนะคะเนี่ย”คุณป้าเจียวจิน

        “ใช่ค่ะดูสิทำตามๆ กันไปหมดยิ่งพวกกลุ่มซาลาเปาน้อยเนี่ยไม่ได้ถามหลุมแบบพวกพี่ๆ ถึงกับเบะร้องไห้กันเลยค่ะ”คุณแม่

         “ฮ่า………..ฮ่า………..ฮ่า………..ฮ่า………..ฮ่า………..ฮ่า……….ฮ่า………..ฮ่า………..” 

         เสียงพูดคุยหัวเราะ จากคนในหมู่บ้านหยางจางทำให้มีแต่กลิ่นไอความสุขลอยเต็มไปหมด พอเด็กๆ กินอาหารเย็นกันเรียบร้อยแล้วก็ถึงเวลาต่อแถวกินไอศครีมกัน ตบท้ายด้วยลูกอมและเยลลี่ที่ถือกันคนละถุงกลับบ้านกัน แต่ชานมไข่มุก สายไหมคงจะต้องรอวันพรุ่งนี้เพราะมันเริ่มดึกแล้วพวกท่านทำไม่ทันกัน

         เด็กๆ ต่างเสียดายแต่ก็รอแค่วันพรุ่งนี้เองจึงกลับไปพร้อมลูกอมและเยลลีพร้อมกับนอนฝันหวานถึงวันพรุ่งนี้กับชานมไข่มุก สายไหมแก้วใหญ่


    #####


         ย้อนกลับไปที่เมืองหลวงสถานการณ์หลังจากรางวัลใหญ่ที่ทุกคนอยากรู้ว่ามันคืออะไรกันนั้น ในที่สุดปีนี้ก็ได้รับรู้กันสักทีว่ามันคือรางวัลอะไรกัน เพราะว่ามีคนดวงแข็งกว่าเมืองหลวงจับรางวัลนี้ได้❕❕❕

         จากหลายๆ ปีที่ผ่านมาที่เมืองหลวงจัดงาน แทบจะนับครั้งได้เลยว่าจะมีใครสักคนที่สามารถคว้ารางวัลใหญ่ออกมาได้ดวงเมืองหลวงแห่งนี้ตั้งอยู่ในที่ๆ ดวงชะตาแข็งมากจะนำโชคและความมั่งคั่งให้กับคนที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวง

         “ฉันไม่อยากเชื่อเลยนะว่าเมื่อตะกี้นี้แจ็คพอตใหญ่ของเมืองหลวงได้ออกแล้ว ไม่น่าเชื่อจริงๆ เลย”ผู้อาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้คนที่ 1

         “ใช่ไม่อยากเชื่อสายตาเลย ถ้าที่บ้านเราไม่อยู่ใกล้ละแวกลานน้ำพุและเห็นด้วยตา ได้ยินด้วยหูแบบนี้ใครมาเล่าจะไปเชื่อกันเล่าว่าเมืองหลวงที่จัดงานเองนั้นจะมีคนสามารถจับรางวัลพิเศษรางวัลใหญ่นี้ออกมาได้แล้ว คนๆนั้นจะต้องดวงแข็งกว่าเมืองหลวงแห่งนี้จริงๆ ฮ่า……..ฮ่า……..ฮ่า…….”ผู้อาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้คนที่ 2

         “ฮ่า……..ฮ่า……….ใช่แล้วพวกเราอายุกันก็ 70 ปีแล้วจะมีสักกี่ครั้งกันนะที่จะได้ยินว่ามีรางวัลใหญ่ออกมาให้คนในเมืองจับสลากน่ะ แถมจับรางวัลใหญ่ออกไปเสียด้วยสิ”ผู้อาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้คนที่ 3

        “อย่าว่าแต่เมืองหลวงจัดและรางวัลใหญ่ออกเลยนะแก งานใหญ่ๆ จัดรอบ 100 ปี หรือ 1,000 ปี แบบนี้ร้านใหญ่ๆ หลายตระกูลเศรษฐีในเมืองหลวงที่ร่วมจัดด้วย แทบจะไม่มีร้านไหนที่มีรางวัลใหญ่ออกเลย แต่เมื่อตะกี้นี้นะเพื่อนของฉันมันโทรมาบอกว่าร้านของหลานสาวนางรางวัลใหญ่ออกน่ะ ฉันล่ะแทบไม่อยากเชื่อจริงๆ เลยนะ”ผู้อาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้คนที่ 4

        “จริงๆ เหรอแล้วอยู่ตรงไหนล่ะร้านที่ว่านี่”ผู้อาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้คนที่ 1

        “ทางทิศเหนือน่ะ เขาบอกมาแต่เพื่อนๆ ทางทิศอื่นไม่มีข่าวนะ”ผู้อาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้คนที่ 2

         “ไม่น่าเชื่อเลย”ผู้อาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้ ที่กำลังนั่งเม้าท์มอยกันในระหว่างนัดกินข้าวตามประสากลุ่มคนแก่

         “สงสัยปีนี้เศรษฐีในเมืองหลวงของเรา คงจะได้เจอคำว่าขาดทุนกำไรกันบ้างล่ะนะ รางวัลใหญ่เมืองหลวงแจ็คพอตแตกแบบนี้มันคือลางนะแก”ผู้อาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้คนที่ 4

         “แหมฉันล่ะอยากรู้จริงๆ นะว่าใครกันคือคนที่จับรางวัลใหญ่ชิ้นพิเศษของเมืองหลวงได้ เสียดายเขาปิดข่าวกันเงียบเชียบเลยนะ”ผู้อาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้คนที่ 3

        “เธอจะทำไมเหรอ ถ้ารู้ว่าใครคือคนจับได้น่ะ”ผู้อาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้คนที่ 2

         “ก็จะให้รางวัลเพิ่มอย่างไรเล่า ที่ทำให้ยายแก่คนนี้ถูกใจทำให้เศรษฐีในเมืองเสียรางวัลใหญ่ไปบ้างน่ะ ฮ่า…….ฮ่า…..”ผู้อาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้คนที่ 1

         “สุดท้ายก็มีคน คนหนึ่งที่สามารถทำลายดวงความมั่งคั่งของคนในเมืองหลวงได้แล้วล่ะนะ สามารถดึงความโชคดีมาได้นี่ ดวงของคนนั้นจะต้องไม่ธรรมดานะพวกเธอ”ผู้อาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้คนที่ 2

         “ตำนานที่ว่าคนในเมืองหลวงจะมีโชควาสนาดึงเข้าหาตัว และไม่มีทางนำคำว่าโชคไม่ดีเข้าสู่เมืองหลวง แต่วันนี้ฉันว่าตำนานจะหายไปซะแล้วล่ะ”ผู้อาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้คนที่ 3

         “ใช่”อาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้

         “ฉันจะรอฟังจากทิศทางอื่นในวันพรุ่งนี้ว่าจะมีใครที่จะเสียรางวัลใหญ่เพิ่มเติมไปอีกบ้างล่ะ”ผู้อาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้คนที่ 4

         “อือ”เหล่าอาวุโสที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้ ต่างยังคงมองจอโฮโลแกรมที่ขึ้นแสดงความยินดีกับผู้โชคดีปริศนาที่จับรางวัลใหญ่พิเศษนี้ออกไปเป็นข่าวดังในเมืองหลวงไปแล้ว

         ตำนานของความโชคดี ความมั่งคัง สำหรับคนที่อาศัยในเมืองหลวงนั้นมีจริงๆ แต่วันนี้คงจะต้องพูดคำว่า “ไม่” ได้เสียทีเมื่อมีคนที่มีดวงโชคดีกว่ามาปรากฎตัวแล้ว

         ส่วนคนที่เขากำลังพูดถึงนั้นต่างไม่รู้สักนิดเลยว่าตัวเองเป็นคนทำลายตำนานดังกล่าวไปแล้ว ดวงแข็งยิ่งกว่าดวงเมืองหลวงเสียอีก และแน่นอนตำนานใหม่จะก่อเกิดขึ้นเพราะในวันรุ่งขึ้นชิวชิว จะต้องออกล่ารางวัลอีกมากมายเพื่อเป็นประโยชน์แก่หมู่บ้านและคนอื่นๆ ที่รอการช่วยเหลือจากนาง


     ####

         ที่บ้านตระกูลหยางเมื่อทุกๆ คนกำลังเข้านอนกันแต่ชิวชิวนั้นยังไม่นอนแต่กลับลุกขึ้นมาหยิบกระเป๋าสะพายใบเก่งของนางนำของบางอย่างที่นางห่อใส่กระดาษทิชชู่ออกมาตอนที่กำลังกินไอศครีมถ้วยยักษ์อยู่ที่ร้านไอศครีมในเมืองหลวง 

         “ฮิ………ฮิ……….แค่นี้ก็เรียบร้อยแล้วพรุ่งนี้เจอกันนะ”ชิวชิว ล้มตัวลงนอนและหลับฝันดี

         เมื่อทำภาระกิจสุดท้ายเสร็จเรียบร้อยแล้ว ชิวชิว ก็นอนหลับด้วยรอยยิ้มและปากพึมพำส่งเสียงปากแจ็บ……แจ็บ…..เหมือนจะรอกินอะไรสักอย่างที่นางชอบมากๆ 


     

    **************

     

         ก่อนนอนยังจะทำอะไรอีกห๊ะชิวชิว ❓❓❓ตอนเช้ามาลุ้นกันว่านางทำอะไรกันแน่ก่อนนอน

         ชิวชิว จะเข้าเมืองหลวงไปจับสลากในวันที่ 2 กันแล้ว และนางจะได้อะไรกลับมากันนะ ❓❓❓

     

    ########

    เอกสารอ้างอิง

    ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :

    https://www.douguo.com/cookbook/2412747.html

    https://www.douguo.com/cookbook/3213159.html

    https://www.douguo.com/cookbook/2531794.html

    https://baike.baidu.com/item/%E5%86%B0%E7%B3%96/777029


    คล้ายกับเรื่องแม่หนูน้อย มือสัมผัสคืนสภาพ ที่คุณอ่าน