หลังจากผ่านค่ำคืนแห่งการล้างตะกรันลำไส้ใหญ่จนหมดไส้หมดพุง เช้าวันใหม่ของ ‘ธรรม’ เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ชายหนุ่มเจน Z ก้าวเท้าออกมาจากห้องนอนด้วยความรู้สึกโปร่งเบา สมองของเขาโล่งสบายเหมือนคอมพิวเตอร์ที่เพิ่งได้รับการล้างไวรัสและจัดเรียงข้อมูล (Defragment) ใหม่ทั้งหมด
เขานั่งลงที่โต๊ะอาหาร มองจานอาหารเช้าที่ลุงเกริกจัดเตรียมไว้... มันไม่มีชานมไข่มุก ไม่มีขนมปังปิ้งทาเนยเยิ้ม ๆ มีเพียงข้าวกล้องงอกร้อน ๆ ไข่ต้มสองฟอง และผักลวกสีเขียวสดใส
"ลุงเกริกครับ... แปลกมาก" ธรรมเอ่ยขึ้นพลางตักข้าวเข้าปาก "ปกติถ้าตื่นมาแล้วไม่มีน้ำตาลตกถึงท้อง ผมจะต้องหงุดหงิดและโวยวายไปแล้ว แต่วันนี้ทำไมผมถึงรู้สึกเฉย ๆ แถมพอนึกถึงข้อความกลุ่มไลน์เมื่อวาน ผมกลับรู้สึกเฉย ๆ ไม่ได้อยากกระแทกแป้นพิมพ์เหมือนเดิมแล้วล่ะครับ"
เกริกที่กำลังนั่งจิบสมุนไพรอุ่นอยู่ฝั่งตรงข้ามยิ้มอย่างพึงพอใจ "นั่นเพราะนายได้ทำลาย ‘หลุมพรางสารเคมี’ ไปแล้วอย่างไรล่ะธรรม"
"หลุมพรางสารเคมี?"
"ใช่ เมื่อวานนายล้างพิษในลำไส้ใหญ่ ทำให้น้ำเหลืองในทางเดินอาหารสะอาดยิ่งขึ้น สมองส่วนล่างจึงหยุดส่งสัญญาณประท้วงกวนสมองส่วนบน ควบคู่กับการที่นายฝึก ‘ดักจับระบบสปาร์ก’ ด้วยลมหายใจสี่จังหวะ 4-2-5-2 ทุกครั้งที่นายผ่อนลมหายใจออกยาว ๆ นายกำลังสั่งให้ร่างกายหยุดหลั่งคอร์ติซอล แล้วเปลี่ยนมาหลั่งเอ็นดอร์ฟินและเซโรโทนินแทน... ในทางจิตวิทยาและพุทธศาสตร์ นายเพิ่งเปลี่ยนจาก ‘อนุสัย’ (ความเคยชินลัดวงจร) ให้กลายเป็ ‘สติปัญญา’ (การตอบสนองอย่างรู้เท่าทัน)"
เกริกเดินไปหยิบโมเดลสมองจำลองมาวางลงบนโต๊ะ "ดูนี่นะ... แต่ก่อน สมองสายความโกรธของนายมันหนาแน่นเหมือนทางด่วนสิบเลน เพราะนายเปิดใช้งานมันทุกวัน ส่วนสายสติปัญญามันเป็แค่ทางเกวียนแคบ ๆ เล็ก ๆ แต่เมื่อวานนี้นายเลือกที่จะกดสวิตช์ดีเลย์ 3 วินาที ไม่ยอมวิ่งลงทางด่วนสายเดิม นายกำลังปล่อยให้ทางด่วนสายความโกรธนั้นร้าง และเริ่มถางทางเกวียนสายปัญญาให้กว้างขึ้น"
"ถ้าผมทำแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ มันจะเกิดอะไรขึ้นครับลุง?" ธรรมถาม แววตาเริ่มเป็ประกายของคนที่มองเห็นพิมพ์เขียวการพัฒนาตัวเอง
"ในทางประสาทวิทยา (Neuroplasticity) สมองจะทำการรื้อถอนเส้นประสาทสายที่ไม่ได้ใช้งานทิ้งไปเอง และจะไปถักทอสร้างเนื้อเยื่อเชื่อมต่อ (Synapses) ในสมองส่วนหน้าให้หนาแน่นขึ้นจนกลายเป็ทางด่วนสายใหม่... ต่อไปในอนาคต เมื่อมีสิ่งเร้าแย่ ๆ เ้านายด่า แฟนทิ้ง หรือเจองานพังเข้ามาปะทะ ร่างกายและจิตใจของนายจะ ‘เลือกตอบสนองด้วยความนิ่งและเยือกเย็น’ โดยอัตโนมัติทันที มันจะกลายเป็ทักษะนิสัยใหม่ที่จะติดตัวนายไปตลอดชีวิต กินดี อยู่ดี ขยับดี และคิดดี... นายจะเป็วิศวกรที่ควบคุมชีวิตตัวเองได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่ใช่ทาสของอารมณ์อีกต่อไป"
ธรรมมองข้าวกล้องงอกในจานแล้วยิ้มออกมาจากใจจริง เขารู้แล้วว่าพุทธสติไม่ใช่เื่น่าเบื่อของคนแก่ แต่มันคือเทคโนโลยีการแฮกสมองที่เที่ยงตรงที่สุดเท่าที่มนุษย์เคยมีมา!
1K
