เป็ที่แน่ชัดแล้วว่า ตอนนี้พวกเขามีของมีค่าอยู่ในมือถึงสองอย่างที่มีราคามากๆ คือดาบทองคำฝังเพชร และแหวนหยกจักรพรรดิ์ล้อมเพชร
ทำให้ต้องมีการประชุมภายในหมู่บ้านกันอีกครั้ง ทุกๆคนต่างสลับสับเปลี่ยนกันมาชื่นชมทั้งดาบและแหวนกันทั้งหมู่บ้าน
ตอนนี้ต้องจัดการประชุมพูดคุยกับคนในหมู่บ้านด้านลานด้านนอก เพื่อคนที่ทำปลาอยู่ด้านนอกจะได้รับฟังไปด้วย
“อย่างที่เรารับรู้กันว่าขายทองคำ 30 กิโลมาได้ 30ล้านหยวน และเงินที่เราได้จากกองทิ้งของเสีย 30,000 หยวน ค่าใช้จ่ายที่เสียไปก็มี 20,000 หยวน กับการลงทะเบียนยานยนต์คันใหญ่ของหมู่บ้าน”คุณปู่ของชิวชิว
“ส่วนตอนนี้เรามีดาบทองคำฝังเพชร และแหวนหยกจักพรรดิ์ล้อมเพชรของสองอย่างนี้เราก็จะนำไปขายเช่นกันในวันพรุ่งนี้ และที่จะบอกกับทุกๆ คนเพิ่มก็คือในครั้งนี้ทุกๆ คนจะได้เข้าไปเที่ยวและซื้อของในเมืองหลวงใหญ่ด้วยตัวเองกันครบทุกคน”คุณตาของชิวชิว
ชิวชิว แค่ได้ยินว่าจะได้ไปตัวเมืองหลวงก็หูกระดิกติดเรดาร์ทันที
“เมืองหลวงงั้นเหรอ ดีจังไม่คิดว่าจะได้ไปเร็วขนาดนี้เลยนะเนี่ย ฮิ……….ฮิ…………ฮิ………..”ชิวชิว
“พวกเราจะได้ไปเที่ยเมืองหลวงด้วยกันล่ะ น้องเล็ก”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
“หลานสาว เราจะไปซื้อเสื้อผ้าสวยๆหนาๆ ใส่กันนะคะ”อาเล็กเจียงเจียง
สามสาวน้อยตระกูลหยาง ก็เช่นกันเป็หนึ่งในบรรดาเด็กผู้หญิงที่ยังไม่เคยได้เข้าถึงตัวเมืองหลวงใหญ่ เลย
“ไปเที่ยวเมืองหลวง”
“ไปซื้อของที่เมืองหลวง แกได้ยินไหม”
“ได้ไปเมืองหลวงทั้งครอบครัวงั้นเหรอ”
“พวกเราได้ไปเมืองหลวงกันแล้ว”
เสียงอื้ออึงดังขึ้นกันอีกครั้ง เมื่อได้ยินว่ารอบนี้ทุกๆ คนในหมู่บ้านจะได้มีโอกาสเลือกซื้อของใช้ส่วนตัวกันเอง โดยไม่จำเป็จะต้องฝากซื้อจากกลุ่มคนในหมู่บ้านที่ผลัดเปลี่ยนเวียนกันเข้าตัวเมืองหลวง เพื่อนำของไปขายบ้างและซื้อของกินของใช้ที่จำเป็
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็พวกเด็กๆ แล้วยิ่งไม่มีโอกาสที่จะไปเมืองหลวงได้เลยด้วยหนทางที่ไกล และเดินทางลำบากไหนจะค่ารถจากการเดินทางมันแสนจะวุ่นวายและยุ่งยากกันไปหมด แต่ในตอนนี้หมู่บ้านหยางจางมียานยนต์ที่บรรทุกผู้โดยสารได้ถึง 110 คน ???????? ในครั้งเดียวย่อมไม่มีปัญหาใดๆ อีกแล้ว
พวกเขาสามารถพาแม้กระทั่งเด็กทารกไปได้เช่นกัน การเดินทางสะดวกสบายมากขึ้นและไม่ได้เสียค่าใช้จ่ายเลยสักหยวนในการเดินทาง มีแต่เตรียมไว้ซื้อของที่เมืองหลวงอย่างเดียวก็พอแล้ว
“ทุกๆ คน เงียบก่อน………..เงียบก่อน………..เงียบก่อนนะ……การเข้าตัวเมืองหลวงใหญ่รอบนี้ไม่ใช่แค่นำของไปขายเท่านั้น แต่ด้วยว่าคนของเราในหมู่บ้านมีมาก ยานยนต์คันใหญ่รองรับได้เพียงแค่ 110 ถึงจะมีเด็กเพิ่มเติมได้นิดหน่อยแต่ก็ไปได้ไม่หมดทั้งหมู่บ้าน ไหนจะขนข้าวของที่ซื้อกลับมาอีก”คุณปู่ของชิวชิว
“ว้า พวกเราลืมคิดเื่นี้กันเลยเนอะ”
“ใช่ลืมคิดกันว่ายานยนต์ถึงจะคันใหญ่แต่บรรจุคนได้เพียง 110คนเท่านั้น”
คนในหมู่บ้านส่งเสียบกระซิบกระซาบคุยกันอย่างเบาๆ และตั้งใจฟังคุณปู่ และคุณตาได้พูดต่อ
“เพื่อแก้ปัญหาในจุดนี้ เราจะมีการจับสลากกันว่าใครและครอบครัวใดจะไปรอบไหน เพื่อความยุติธรรมกับทุกๆ คน ให้ส่งตัวแทนครอบครัวละ 1 ออกมาจับสลากด้านนอกกันเลยนะ”คุณตาของชิวชิว
สรุปก็คือจะมีการเดินทางเข้าตัวเมืองหลวงกันทั้งหมด 7 รอบๆละประมาณ 50-60 คนประมาณนี้ เผื่อที่ไว้สำหรับนำของขนกลับมาด้วย และไม่ให้บนยานยนต์แออัดกันมากจนเกินไป
ภายใน 1 วันที่จะเข้าไปเที่ยวในตัวเมืองหลวงกันนั้นก็จะเน้นหลักๆ เลยคือหาซื้อเสื้อผ้า รองเท้า เครื่องใช้ครัวเรือน อาหาร ของเล่นสำหรับเด็กๆ ฯลฯ
“อาเล็ก ออกไปจับเลยค่ะเป็ตัวแทนของบ้านเรา”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
“ให้หลานเล็กไปไม่ดีกว่าเหรอ”อาเล็กเจียงเจียง
“อาเล็กไปเถอะครับ”พวกหลานชาย
“ไม่ดีกว่าค่ะ ใครไปจับก็เหมือนกันค่ะ อีกอย่างจะได้ไปรอบไหนยังไงซะเราก็ได้ไปเที่ยวที่ตัวเมืองหลวงกันอยู่แล้วนี่คะ”ชิวชิว
“งั้นก็ได้จ้ะ”อาเล็กเจียงเจียง เป็ตัวแทนของที่บ้านออกไปจับสลาก
จริงๆ แล้วในหมู่บ้านหยางจางแห่งนี้ครอบครัวของคุณปู่ คุณตา และเหล่าคนสนิทย่อมสามารถจะไปรอบแรกได้อยู่แล้ว โดยที่ทุกๆ คนในหมู่บ้านนั้นไม่มีใครเลยที่จะตำหนิ มีแต่เต็มใจเสียด้วยซ้ำ แต่เพื่อความเท่าเทียมกันในหมู่บ้านถึงแม้นจะเป็ผู้นำ ในบางเื่ก็ต้องทำให้เท่าเทียมกันทุกๆ คนถึงจะถูกต้อง
“เอาล่ะ ที่เท่าไหร่ก็ได้นะ”อาเล็กเจียงเจียง ถึงคิวที่ได้จับแล้ว และคลี่กระดาษออกมาดูเบอร์ที่ได้
“ได้รอบที่ 3 ค่ะ”อาเล็กเจียงเจียง
“พวกเราได้ไปรอบที่ 3 ล่ะน้องเล็ก พี่ชาย”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
ทุกๆ คนมองหน้ากันอย่างดีใจที่ได้ไปรอบที่ 3 ซึ่งก็หมายถึงวันที่ 3 นั่นเองนับจากวันพรุ่งนี้เป็วันแรกของการเข้าเมืองหลวงกัน
“และที่จะบอกทุกคนอีกอย่างหนึ่งนะ ก็คือว่าเข้าตัวเมืองหลวงรอบนี้ครอบครัวหนึ่งจะมีมือถือ ???? ครอบครัวละ 2 เครื่อง”คุณตาของชิวชิว
“ครอบครัวละ 2 เครื่อง????ล่ะพวกเรา”
“แบบนี้พวกเราก็พูดคุยกันได้ตลอดแล้วไม่ต้องใช้เครื่องรวมของหมู่บ้าน”
“ดีจังเลยนะ 2 เครื่อง????งั้นเหรอ”
คนในหมู่บ้านได้ยินข่าวนี้ก็ดีใจ เพราะปกติแล้วจะมีมือถือกันแค่ครอบครัวละ 1 เครื่องเท่านั้น เพราะราคาของมันที่เหมือนจะไม่แพงมากแต่ก็แพงสำหรับคนชนบทอยู่ดี ส่วนมากคนที่ได้ใช้มากสุดคงเป็กลุ่มผู้ชายที่จะต้องออกไปหารายได้มาจุนเจือครอบครัว และมีไว้สำหรับรับเงินโอนเข้าเครื่องจึงจำเป็ที่จะต้องมีเอาไว้
แต่คนในหมู่บ้านหากมีเื่สำคัญอะไร ก็จะมาใช้มือถือส่วนกลางที่มีไว้เครื่องหนึ่งเพื่อให้ทุกๆ คนได้โทรหาพูดคุยกับคนในครอบครัวยามที่พวกเขาออกไปด้านนอกหมู่บ้านกัน
เมื่อพากันจับสลากครบกันหมดทุกครอบครัวกันแล้ว ก็นั่งพูดคุยกันเื่จะไปหาซื้อของกันในเมืองหลวงกันอย่างสนุกสนาน
“เ้ามือถือที่ว่านี่มันราคาเครื่องละกี่หยวนกันเหรอคะ”ชิวชิว ถามอย่างสงสัยถ้ามีแค่คนละเครื่องนี่สงสัยน่าจะแพงน่าดู และหน้าตามือถือนี่มันเป็ยังไงล่ะ ตัวนางเองพึ่งจะนึกถึงเหมือนกันว่าไม่เคยเห็นมือถือของคนสมัยนี้เลยนะ
“นี่ไงครับมือถือ????ของหมู่บ้านเราจะใช้ก็เป็เครื่องแบบนี้เด็กๆ ราคาต่อเครื่องอยู่ที่ 3,000 หยวน แต่ถ้าเป็แบบโฮโลแกรมจะแพงมาก ราคาจะอยู่ที่ 10,000หยวน ขึ้นไป”คุณพ่อ ของชิวชิวเดินมาถึงพอดีและได้ยินเด็กๆ สอบถามถึงมือถือกันเลยอธิบายให้เด็กๆ ได้เข้าใจว่ามือถือมีไว้สำหรับทำอะไรบ้าง
ชิวชิว หยิบมือถือ????มาดูมันก็ไม่ได้แตกต่างจากที่เคยใช้ตอนอยู่โลกเก่านู้นเลย แต่ราคาแสนถูกจริงๆ ส่วนไอ้เ้ามือถือรุ่นแบบใหม่คงจะล้ำหน้าเหมือนพวกยานยนต์ละมั้งซึ่งนางเองก็ยังไม่เคยเห็นเช่นกัน ไปเมืองหลวงใหญ่คราวนี้จะต้องสำรวจดูข้าวของที่มันล้ำหน้า ล้ำสมัยให้เยอะๆ เสียแล้วสิ
เมื่อเสร็จสิ้นการประชุมเรียบร้อยแล้ว อาหารต่างๆ เริ่มทยอยทำเสร็จเช่นเดียวกันวันนี้คือการฉลองสำหรับหมู่บ้านดังนั้น เสบียงอาหารจึงใช้ได้อย่างเต็มที่

ขนมจีบหมูหน้ากุ้งและคาเวียร์
ปลาตุ๋นซอส
วัตถุดิบ
ปลา
หัวหอม
ขิง
กระเทียม
ไวน์
ซีอิ๊วขาว
ซีอิ๊วดำ
เต้าเจี้ยว
ปลาต้มเสฉวน
ส่วนผสม
ปลา, ไข่, เกลือ, แป้งแห้ง, ไวน์สำหรับทำอาหาร, น้ำมันสลัด, พริกไทย, พริก, กระเทียม, ชิ้นขิง, พริกไทยขาว, ถั่วงอก
วิธีทำ
1. ตัดหัวปลาแล้วแบ่งเป็สองซีก วางตัวปลาให้แบนและใช้มีดคมๆ แยกเนื้อปลาใหญ่สองชิ้นออกจากสเต็กปลา แล้วหั่นปลาใหญ่สองชิ้นต่อไป แล่เนื้อเป็ชิ้นปลาที่เหมาะสม แบ่งสเต็กปลาออกเป็สามหรือสี่ส่วน แล้วใส่หัวปลาเข้าด้วยกันเพื่อใช้ในภายหลัง
2. ใส่ไข่ขาว, เกลือเล็กน้อย, แป้งแห้ง และไวน์สำหรับปรุงในเนื้อปลา คลุกเคล้าให้เข้ากัน
3. เทน้ำมันสลัดชามเล็ก ใส่พริกและพริกทั้งหมดลงในหม้อ แล้วทอดช้าๆ โดยใช้ไฟอ่อนๆ หลังจากที่พริกเปลี่ยนสีแล้ว ให้ใช้ไม้พายปาดน้ำมันและพริกออกครึ่งหนึ่ง แล้วพักไว้
4. เปิดไฟ ใส่กลีบกระเทียม ขิง และขิงซอย พอหอม ให้ใส่หัวปลาลงในหม้อ ผัด 2 ครั้ง เทไวน์สำหรับทำอาหารในชามเล็กๆ ครึ่งช้อนชา เกลือและเติมน้ำเดือด สามหรือสี่ชาม เมื่อซุปหัวปลาเดือดและรสชาติดีให้ใส่เนื้อปลาลงในน้ำซุปเดือด เนื้อปลาจะสุกเร็ว ใส่น้ำมันไก่ผงพริกไทยขาวในปริมาณที่เหมาะสม และเกลือพริกไทยป่นก่อนเสิร์ฟ
5. ใส่ถั่วงอกที่ลวกแล้วลงในหม้อ เทน้ำซุปและน้ำเปล่าลงในหม้อ จากนั้นเทพริกครึ่งชามกับน้ำมันลงไป
เค้กใบบัว
วัตถุดิบ
แป้งเอนกประสงค์ (แป้งเกี๊ยว แป้งเข้มข้นใช้ได้ค่ะ) 200กรัม
น้ำร้อน 65 กรัม
น้ำเย็น 60 กรัม
วิธีทำ
1.ใส่แป้งเอนกประสงค์ลงในน้ำร้อนและผสมให้เข้ากัน และเพิ่มน้ำเย็นใส่ลงไปและคนผสมกันไปเรื่อยๆ
2.นวดแป้งให้นุ่มคลุมด้วยผ้าชุบน้ำหมาด ๆ ทิ้งไว้ 10 นาที
3.โรยแป้งแห้งบนเขียง นวดแป้งให้เนียน ทิ้งไว้ 5 นาทีม้วนเป็เส้นบาง ๆแบ่งเท่าๆ กันเป็ 10 ก้อนๆละประมาณ 30 กรัม
4.รีดแป้งบนหมุดกลิ้งแล้วค่อยๆ ม้วนออก ม้วนออก คลายและทำซ้ำในทิศทางอื่น
5. ใส่ผ้าชุบน้ำหมาดๆ ลงในหม้อ ฉันใช้ผ้าฝ้าย และแผ่นซิลิโคนนึ่งก็ใช้ได้ หลังจากที่น้ำเดือดแล้ว ให้ใส่เค้กก้อนแรกที่รีดแล้วลงในกระทะแล้ววางราบ ปิดฝา. ลดความร้อนลงเป็ไฟปานกลางถึงต่ำ
6.เมื่อชิ้นแรกใกล้สุก ม้วนเค้กชิ้นที่สองใส่ลงไป แล้ววางเค้กไว้้าของเค้กชิ้นแรก ปิดฝาหม้อ. ในเวลานี้ เค้กชิ้นแรกสุกไปครึ่งหนึ่งแล้ว
7.ทำซ้ำขั้นตอนข้างต้นสำหรับเค้กแต่ละชิ้น และเค้กควรจะแบนหลังจากวางเค้กชิ้นสุดท้ายแล้ว ปิดฝาหม้อและนึ่งเป็เวลา 3 นาที
แพนเค้กต้นหอม
วัตถุดิบ
1.แป้ง
2.น้ำมัน
3.ต้นหอมสับ
4.เกลือ
การทำแพนเค้กต้นหอม
1.นวดแป้งให้เนื้อละเอียดและพักแป้งไว้สักครู่จากนั้นแบ่งเป็ก้อนเท่าๆ กัน
2.ทาน้ำมันบนแป้งหนึ่งชั้น โรยด้วยต้นหอมสับและเกลือ แล้ววางแป้งอีกชั้นหนึ่งไว้้า
3.นวดแป้งทั้งสองเข้าด้วยกันเหมือนนวดแป้ง ปั้นเค้กให้แบนอีกครั้ง ความหนาทำเองได้
4.ทาน้ำมันบน กระทะแล้วทอดแพนเค้กในกระทะ
ชิวชิวมองอาหารที่เสร็จแล้วบางส่วน น้ำลายไหลเลยนี่มันอาหารจีนแท้ๆ เชียวนะทำจากมือคนจีน 100% ด้วยสูตรดั้งเดิมของแท้จ้า
“ชิวชิว ขอกินเค้กใบบัวก่อนค่ะ”ชิวชิว รีบบอกสิ่งที่เธอสนใจก่อน มันก็คล้ายๆ กับกินพวกสลัดโรลมีแป้งและก็ห่อม้วนๆ กินได้เลย แต่ที่นี่ก็จะผัดเหมือนกับข้าวทั่วไปและแป้งนี่คงแทนข้าวละมั้ง
ชิวชิวได้แป้งเค้กข้าวมาหนึ่งแผ่น ฉีกออกเหลือเพียงครึ่งแผ่นก่อน พร้อมกับใส่เห็ดผัดไข่ลงไปก่อนและเข้าปากน้อยๆ ของนาง
“หง่ำ………….หง่ำ…….หง่ำ……….อร่อยจังเลยค่ะ”ชิวชิว ก็ต่อด้วยผัดผักใส่หมูและนำเข้าปาก
“ไม่น่าเชื่อเลยแหะอร่อยมาก แป้งเค้กข้าวทำดูไม่ยากด้วย”ชิวชิว
“น้องเล็ก เอานี่จ้ะขนมจีบโรยด้วยไข่ปลาคาเวียร์้าคุณน้าพึ่งเอามาให้เมื่อตะกี้นี้เลย”พี่สาวเซี่ยเซี่ย
“ขอบคุณค่ะพี่เซี่ยเซี่ย”ชิวชิว มองไข่ปลาคาเวียร์ที่โปะอยู่้าตาส่องเป็ประกายออกมา
“เรากินพร้อมๆ กันดีไหมครับ”พี่รองตงตง
“ใช่ครับ กินเ้าไข่ปลาคาเวียร์ที่แพงแสงแสนจะแพงพร้อมกันเถอะครับ”พี่ใหญ่ชุนชุน
“ค่ะ” “ครับ”
เด็กๆ ไม่ใช่ว่าจะมีแค่พี่น้องของนางเอง แต่รวมถึงพวกพี่ชายที่เป็หลานจากคุณปู่เฟยเทียน และคุณตาลู่คงคนสนิทของคุณปู่และคุณตาต่างก็นั่งกินอยู่โต๊ะเดียวกับพวกชิวชิว
“เอาล่ะพร้อมนะทุกคน 1…….2……..3…….”อาเล็กเจียงเจียง
“หง่ำ……….หง่ำ………….หง่ำ…….หง่ำ………….หง่ำ…….หง่ำ………….หง่ำ…….”
“อร่อยมากเลย”พี่เฟยิ
“มันนิ่มๆ และกรุบกรอบ”พี่เฟยฉี
“เหมือนไข่มันเด้งได้นะครับ”พี่ลู่จิว
“รสชาติอร่อยกว่าปลาทั่วไปจริงๆ”พี่ลู่เจ๋อ
ชิวชิว พยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับทุกๆ คนถึงแม้จะโปะบนหน้ามาไม่เยอะ แต่ยังไงซะก็รับรู้ถึงรสชาติของมัน
“จานนู้นล่ะคะทุกคน”ชิวชิว ตาไวเห็นจานที่เป็เหมือนปลาตุ๋นอะไรสักอย่างที่พึ่งมาวางไว้เพิ่มเติม
“ปลาตุ๋นซอสน่ะ น้องเล็กอร่อยมากนะแต่คราวนี้น่าจะอร่อยมากกว่าเดิมเพราะเ้าปลาแพงตัวนี้ล่ะ”พี่ใหญ่ชุนชุน
“ชิวชิวขอด้วยค่ะ”ชิวชิว รีบตักชิมอย่างรวดเร็วเพื่อลิ้มลองรสชาติของปลาสเตอร์เจี้ยน
“ว้าว อร่อยสุดยอดเลยค่ะเนื้อมันนุ่ม หวาน ไม่คาวเลย ไม่มีกลิ่นเนื้อปลาเลยด้วย”ชิวชิว
“แต่ว่ามันมีไม่เยอะนะน้องสาวพวกเราต้องแบ่งกันทั้งหมู่บ้าน เสียดายจังเนอะที่มันโดนซัดมาแค่ตัวเดียวทำไมไม่ชวนครอบครัวมันมาด้วยกันนะ ตายตัวเดียวคงเหงาแย่เลย”พี่รองตงตง
“.....................................” ทุกๆ คน
“พี่รองคะปลาตัวนี้มันไม่ธรรมดานะอย่าลืมเด็ดขาด มันคือปลาหัวสูงที่กินแหวนหยกจักรพรรดิ์ จะมีปลาเหมือนมันสักกี่ตัวกันคะที่ชอบกินเครื่องประดับเป็อาหารกัน ถึงว่าสิมันคงทำให้เนื้อของมันรสชาติดีกว่าตัวอื่นก็อาจจะเป็ไปได้นะคะ”ชิวชิว
“...................................”ทุกๆ คน
ว่าเ้ารองตงตงพูดเรื่อยเปื่อยแล้วนะ พอเจอน้องเล็กพูดว่าปลาตัวนี้ชอบกินเครื่องประดับแพงเป็อาหารเท่านั้นแหละทุกๆ คนไม่ว่าจะเป็พี่สาวเซี่ยเซี่ยเซี่ย อาเล็ก พี่ใหญ่ชุนชุน และพวกพี่ชายที่เหลือต่างก็ไปกันไม่ถูกเลย จะมีปลาที่ไหนกันกินเครื่องประดับเป็อาหารเล่า❓❓ เอ๋…..หรือว่าจะมีกันนะ❓❓❓❓
เมื่องานฉลองได้จัดกันผ่านไปแล้ว วันนี้ทุกคนก็เตรียมตัวจะนอนแต่หัวค่ำกัน เพื่อจะออกเดินทางไปตอน่ 07.00โมงเช้าในวันพรุ่งนี้ของคนกลุ่มรอบแรกที่จะต้องเข้าไปตัวเมือง และหนึ่งในนั้นก็จะต้องมีคุณปู่ คุณตา และคุณพ่อของนางอยู่ด้วย
6 โมงเย็นต่างแยกย้ายบ้านใครบ้านมัน เพื่อจัดแจงเื่ในบ้านของแต่ละครอบครัวให้เรียบร้อย โดยเฉพาะกลุ่มที่พึ่งกลับมาหลังจากออกไปหารายได้ด้านนอกมาเกือบอาทิตย์เต็ม
คุณแม่นำกระเป๋าสัมภาระของคุณพ่อ และพี่ชายทั้งสองคน ออกมารื้อข้าวของ เพื่อแยกของดีและของเสียออก โดยเฉพาะของพี่ชายแน่นอนย่อมเละเทะกว่าของคุณพ่อ
คุณแม่นำเสื้อผ้าที่ไม่ได้ซักออกมา และแยกบางตัวที่อาจจะสกปรกมากหน่อยเพื่อแช่น้ำเอาไว้ก่อนที่จะซักในวันรุ่งขึ้น ในระหว่างที่รื้อกระเป๋า และเสื้อผ้าของพี่ชายทั้งสองออกมานั้น ก็มีบางสิ่งบางอย่างกระเด็นหลุดออกมา และมันตกลงที่ตักของชิวชิว
*********************
มันจะเป็ชิ้นส่วนอะไรกันอีกนะ ที่กระเด็นหล่นมาที่ตักของชิวชิวของเรา ❓❓❓
###################
ชื่ออาหารและสูตรอาหารถ้าอ่านแปลกๆ ต้องขอโทษด้วยจ้าเพราะเป็ภาษาจีนทั้งหมดไรท์กดแปลจากเครื่องค่ะ
เอกสารอ้างอิง
ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :
https://www.pim.in.th/snack/1350-shrimp-dumpling
http://www.pectrd.com/xinwenzixun/20190910/352.html
https://www.youtube.com/watch?v=sZl7fS7KGS0
https://www.xiachufang.com/recipe/1044620/
https://th.wikipedia.org/wiki/
https://home.meishichina.com/recipe-399916.html
https://www.youtube.com/watch?v=lux-37wlyiA