ความเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านไปเมื่อครู่ยังคงแผ่ซ่านอยู่ในอากาศ เป็กลิ่นไอของเหงื่อไคลและความปรารถนาที่มัทนาไม่อาจปฏิเสธได้ อนันต์เข้าเธออีกครั้งด้วยความบ้าคลั่งที่ดูเหมือนไม่มีขีดจำกัด ราวกับว่าเขา้าหลอมรวมเธอให้เป็ส่วนหนึ่งของเขาอย่างสมบูรณ์ เพื่อไม่ให้เธอมีโอกาสหนีหายไปไหนได้อีก
เขาจ้องมองมัทนาด้วยดวงตาที่มืดมิดและหนักอึ้ง ขณะที่ริมฝีปากของเขาก็ไม่ยอมละไปจากซอกคอของเธอ มือที่แข็งแกร่งของเขาประคองศีรษะของมัทนาไว้ แล้วดึงเธอเข้ามาจูบอย่างลึกซึ้งและยาวนาน
“เธอต้องเป็ของฉัน... ตลอดไป” อนันต์พึมพำเสียงแหบพร่า คำพูดนั้นไม่เหมือนคำสัญญา แต่มันคือคำสั่งที่เขา้าให้จักรวาลทั้งใบต้องทำตาม
มัทนาถูกผลักให้จมดิ่งลงไปในวังวนของความรู้สึกที่เธอพยายามสร้างขึ้นเพื่อล่อลวงเขา แต่ร่างกายกลับทรยศโดยสิ้นเชิง เมื่อแก่นกายที่ร้อนผ่าวของอนันต์แทรกผ่านเข้ามาในช่องทางรักของเธออย่างเชื่องช้า แต่หนักแน่น การเคลื่อนไหวแต่ละครั้งเต็มไปด้วยความโหยหาและอำนาจที่ทำให้เธอต้องกัดปากแน่นเพื่อไม่ให้เสียงครางเล็ดลอดออกมา
เธอกำหมัดแน่นอยู่บนผ้าปูที่นอน พยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงให้กลับมาสู่เป้าหมายเดิม—การแก้แค้น—แต่ความสุขสมที่รุกรานเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว ทำให้ความตั้งใจของเธอเริ่มสั่นคลอน
อนันต์พลิกกาย จัดให้มัทนาอยู่ในท่าทางที่เปิดเผยและเปราะบางที่สุด เขายกสะโพกของเธอขึ้นเล็กน้อย แล้วมองลงมาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยไฟปรารถนาที่เผาผลาญ
“มองฉันสิ มัทนา” เขาออกคำสั่งเสียงต่ำ “มองว่าเธอ้าฉันมากแค่ไหน”
มัทนารับรู้ถึงความร้อนที่แผดเผาทั้งจากกายของอนันต์ และจากความอับอายของตนเองที่ยอมให้ความปรารถนาทางกายมาบดบังแผนการที่สำคัญที่สุดในชีวิต อนันต์เริ่มเร่งจังหวะการเคลื่อนไหว กระตุ้นเธอด้วยลีลาที่รู้ดีว่าเธอชอบแบบไหนที่สุด เสียงเนื้อหนังกระทบกันดังแ่เบาเคล้าไปกับเสียงหอบหายใจหนักๆ ในยามวิกาล
ความสุขที่มัทนาได้รับนั้นเป็อันตรายอย่างยิ่งต่อภารกิจ เพราะมันทำให้เธอเกือบลืมไปแล้วว่าเธอกำลังนอนอยู่ข้างศัตรูที่กำลังจะถูกสังหารในไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า
ณ อีกมุมหนึ่งของอาณาจักรวรโชติสกุล ที่เรือนพักคนงาน ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากเรือนแก้วอันโอ่อ่าออกไปราวร้อยเมตร ชีวิตที่ซ่อนเร้นและความปรารถนาที่ไร้ขอบเขตก็กำลังดำเนินไปเช่นกัน
ดารณี แม่บ้านสาววัยยี่สิบต้นๆ ที่มักจะยิ้มแย้มและสุภาพเรียบร้อยในเวลากลางวัน ตอนนี้กำลังถูกสมศักดิ์ หนึ่งในหน่วยรักษาความปลอดภัยผู้มีรูปร่างกำยำลากเข้ามาในมุมมืดของห้องเก็บของเก่า
ความมืดและกลิ่นอับของไม้เก่าไม่ได้ทำให้ความ้าของทั้งสองลดลงเลยแม้แต่น้อย พวกเขากำลังถูกครอบงำด้วยความรู้สึกที่หิวกระหาย และความเสี่ยงที่จะถูกพบเจอทำให้รสชาติของความใคร่ยิ่งทวีความเข้มข้น
“เร็วสิสมศักดิ์! ถ้าใครมาเห็นเข้า...” ดารณีกระซิบอย่างร้อนรน พยายามปลดกระดุมเสื้อของตัวเองที่ถูกฉีกออกไปแล้วครึ่งหนึ่ง
“ไม่มีใครเห็นหรอกน่า” สมศักดิ์ตอบด้วยเสียงที่หอบเหนื่อย เขาดันร่างของเธอให้ติดกับกำแพงอย่างแรง แล้วใช้ริมฝีปากปิดปากของเธอเพื่อกลบเสียงคราง ก่อนจะรีบปลดเข็มขัดและลดกางเกงลงอย่างรวดเร็ว
สำหรับพวกเขา ความรักไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการปลดปล่อยแรงปรารถนาที่ถูกเก็บกดไว้ตลอดวันทำงานที่ยาวนานและเต็มไปด้วยกฎระเบียบ
สมศักดิ์ไม่ได้สนใจพิธีรีตองใดๆ เขาจับร่างของดารณีให้ก้มตัวลง แล้วเข้าเธอจากด้านหลังอย่างรวดเร็วและหยาบกระด้าง แรงกระแทกของร่างกายในความมืดนั้นรุนแรงจนดารณีต้องจับขอบชั้นวางของเก่าไว้แน่น เพื่อไม่ให้ล้มลง เสียงครางแ่เบาของเธอถูกกลืนหายไปในความเงียบยามค่ำคืน มีเพียงเสียงหายใจและเสียงการเคลื่อนไหวที่รีบเร่งเท่านั้นที่ดังอยู่ในห้องเก็บของแห่งนั้น
โลกของตระกูลวรโชติสกุลถูกขับเคลื่อนด้วยเงิน อำนาจ และความปรารถนาที่ซ่อนเร้น ไม่ว่าจะเป็ในห้องนอนหรูหราของเ้านาย หรือในมุมมืดของห้องเก็บของคนงาน ทุกคนต่างก็มีบทบาทและแรงขับเคลื่อนของตนเอง แต่มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ว่าการกระทำที่เกิดขึ้นในคืนนี้ จะนำไปสู่โศกนาฏกรรมที่ไม่มีใครคาดคิด
กลับมาที่เรือนแก้ว อนันต์ผละออกจากมัทนาในที่สุด ร่างกายของทั้งสองเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อไคลและเต็มไปด้วยร่องรอยของการ เขาซบใบหน้าลงบนไหล่ของเธอ พยายามเก็บเกี่ยวทุกอณูความรู้สึกจากิัของเธอ
“ฉันไม่รู้ว่าทำไม... แต่ฉันขาดเธอไม่ได้แล้วจริงๆ มัทนา” อนันต์กระซิบด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนจนน่าใ ความอ่อนโยนนี้เป็สิ่งที่มัทนาไม่เคยคาดหวังว่าจะได้ยินจากชายผู้เหี้ยมโหดอย่างเขา
มัทนาเลื่อนมือขึ้นลูบผมของอนันต์อย่างช้าๆ บทบาทของหญิงคนรักที่เธอเล่นอยู่ใกล้จะสมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว เธอต้องทำให้เขาเชื่ออย่างสนิทใจว่าเธอเป็ของเขา
ตอนนี้แหละ... โอกาสเดียวของฉัน เธอคิด
“ฉันก็รักคุณค่ะ อนันต์” เธอตอบด้วยเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความรัก แต่เพราะความเหนื่อยล้าทางร่างกายและการต่อสู้ทางจิตใจที่กำลังดำเนินอยู่ “แต่ฉัน... ขอไปเข้าห้องน้ำหน่อยได้ไหมคะ”
อนันต์เงยหน้าขึ้น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น แต่เขาก็ยอมผ่อนปรนให้
“ห้ามไปนานนะที่รัก” เขาพูดอย่างมีอำนาจ ก่อนจะจูบเธอย้ำๆ ที่ริมฝีปากอีกครั้งราวกับจะประทับตราความเป็เ้าของ
มัทนาคลานออกจากเตียงอย่างระมัดระวัง เธอห่อร่างด้วยเสื้อคลุมผ้าไหมที่วางอยู่ข้างเตียง ก้าวแรกของเธอคือการตรงไปยังตำแหน่งที่ผ้าห่มม้วนตัวอยู่ใกล้หมอนที่ซ่อนยานอนหลับไว้
ขณะที่อนันต์หันหลังให้เพื่อจะหยิบน้ำมาดื่ม มัทนาก็รีบสอดมือลงใต้หมอนอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วของเธอััได้ถึงขวดยาเม็ดเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ ความรู้สึกโล่งอกแล่นเข้ามาในใจ เธอเกือบจะพลาดแล้ว
เธอรีบคว้ายาเม็ดเล็กๆ สองเม็ดไว้ในฝ่ามือ แล้วกำไว้แน่น จากนั้นจึงเดินไปยังห้องน้ำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ทันทีที่ปิดประตูห้องน้ำ มัทนาก็พิงหลังกับบานประตู ถอนหายใจอย่างแรง เธอต้องจัดการยานี้ให้ได้ก่อนที่อนันต์จะกลับมาสนใจเธออีกครั้ง เธอต้องทำให้เขาสลบสนิทที่สุด เพราะการประชุมลับของตระกูลวรโชติสกุลจะเริ่มในอีกไม่กี่ชั่วโมง และนั่นคือเวลาที่เธอจะลงมือ
มัทนาหยิบแก้วน้ำขึ้นมา เธอมองดูยาเม็ดสีขาวในมือ แล้วพิจารณาว่าจะใช้เวลาในการละลายยานี้อย่างไรโดยไม่ให้เกิดเสียง
ทันใดนั้นเอง... เสียงที่ทำให้หัวใจของเธอเกือบหยุดเต้นก็ดังขึ้นจากด้านนอกประตู
เสียงนั้นไม่ใช่เสียงของอนันต์ แต่เป็เสียงที่ดังมาจากเตียงนอนของพวกเขา
แกรก!
เป็เสียงของการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ เสียงคล้ายกับวัตถุแข็งๆ ที่กระทบกับผ้าปูที่นอนและถูกลากไปตามพื้นผิว
มัทนาแข็งทื่ออยู่กับที่ เธอรู้ดีว่าเธอไม่ได้เอาอะไรออกมาจากใต้หมอนเลยนอกจากยาที่อยู่ในมือเธอตอนนี้
อนันต์ตื่นตัวเร็วเกินไป เขาไม่ควรสนใจสิ่งอื่นใดนอกจากมัทนา
หรือว่า... ยาที่เธอซ่อนไว้จะร่วงหล่นลงมาจากผ้าห่มในจังหวะที่เธอคลานออกจากเตียง? หรือเขาพบสิ่งที่เธอทำหล่นไว้
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ดังกว่าเดิม และตามมาด้วยเสียงหอบหายใจของอนันต์ที่เปลี่ยนจากความเหนื่อยล้าของความใคร่ไปเป็ความสงสัยอย่างรุนแรง
“มัทนา...” เสียงของอนันต์ดังลอดประตูเข้ามา “...เธอซ่อนอะไรไว้ใต้หมอน”
มัทนากำยานอนหลับไว้แน่น เหงื่อเย็นเยียบไหลลงจากขมับ เธอรู้ว่าหากเขาพบยาเ่าั้ แผนทั้งหมดก็จะพังทลาย และชีวิตของเธอก็จะแขวนอยู่บนเส้นด้ายทันที
เธอไม่สามารถตอบได้ เธอได้ยินเสียงฝีเท้าของอนันต์กำลังเดินมาทางประตูห้องน้ำ
เขาไม่ได้มาด้วยความรักอีกต่อไป แต่มาด้วยความสงสัยของเ้าของอาณาจักรที่กำลังจะถูกทรยศ
ผู้อ่านที่น่ารัก ฝาก กดหัวใจ ❤️ กดติดตาม และ กดเก็บเข้าคลัง ???? ให้เค้าหน่อยน้าา เป็กำลังใจสำคัญมากเลยครับ! เจอกันตอนหน้าครับ