พวกคินเตรียมความพร้อม เช็คอุปกรณ์และไอเทมของตัวเองก่อนที่จะเข้าไปในประตูเชื่อมป่าเอล์ฟในขณะเดียวกัน เซลิน่ากำลังทำการร่ายเวทเปิดประตูด้วยภาษาโบราณที่พวกคินไม่เข้าใจเสียงร่ายเวทของเซลิน่าดังกังวาน
“Luminis portas aperias, silvae elfus via...”
และเมื่อการร่ายเสร็จสิ้น ประตูสู่ป่าเอล์ฟก็เริ่มเรืองแสง ก่อนที่มันจะเปิดออก เผยให้เห็นทางเข้าใหม่ที่สว่างไสว พวกคินมองไปที่ประตูด้วยความตื่นเต้นและพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับการผจญภัยใหม่ในป่าเอล์ฟ
ประตูสู่ป่าเอล์ฟมีลักษณะเป็โครงสร้างหินโบราณที่ประณีต สลักลวดลายพรรณไม้และสัตว์ป่าที่ละเอียดอ่อน ประตูสูงใหญ่มีแสงสีเขียวเรืองรองออกมาจากเส้นสายลวดลายทำให้บรรยากาศดูมีมนต์ขลัง มันเปิดออกช้า ๆ เผยให้เห็นทางเดินที่ถูกปกคลุมด้วยเถาวัลย์และดอกไม้เรืองแสง ลึกเข้าไปในป่าที่ดูสงบแต่แฝงด้วยความลึกลับ พลังเหมือนมนต์ขลังที่ปกคลุมประตูทำให้ทุกคนรู้สึกพิศวง มันเหมือนมีแรงดึงดูดที่ทำให้พวกเขาอยากรู้ว่าภายในป่าเอล์ฟนั้นซ่อนความลับอะไรไว้
“นี่มันดูน่าทึ่งมาก” นนท์กล่าวออกมาอย่างตื่นเต้น ขณะที่เขามองไปที่ทางเดินที่ส่องสว่างด้วยแสงสีเขียว
“เราต้องระวังตัวให้ดี” มินท์เตือน “สถานที่แบบนี้อาจมีอันตรายซ่อนอยู่มากมาย”
เซลิน่าหันมามองพวกคินด้วยความตื่นเต้นและรอยยิ้มกว้าง เธอรู้สึกเหมือนได้พาเพื่อนๆ มาที่บ้านของเธอจริงๆ และ้าให้พวกเขาได้ัักับความงามของบ้านเกิด
“เยี่ยมเลยที่พวกเ้ามาที่นี่!” เซลิน่าพูดด้วยความกระตือรือร้น “นี่แหละที่บ้านของข้าป่าเอล์ฟที่เต็มไปด้วยความสวยงามและความลึกลับ ข้าอยากให้พวกเ้าได้เห็นและัักับความสวยงามที่นี่จริงๆ”
“เราก็ตื่นเต้นมากเหมือนกัน” คินตอบกลับด้วยรอยยิ้ม “มันคงจะดีมากที่ได้มาเห็นสิ่งที่เธอเติบโตมา”
ธีร์และเพื่อนๆ พยักหน้าเห็นด้วย พวกเขายิ้มและพูดคุยกันอย่างเป็กันเอง โดยทุกคนมีความตื่นเต้นในแววตา
“ป่าเอล์ฟดูน่ามหัศจรรย์มากเลยค่ะ” มินท์พูดด้วยความตื่นเต้น “ฉันรอไม่ไหวแล้วที่จะได้เห็นความงามของมันใกล้ๆ แล้ว”
“ผมก็เหมือนกัน” ก้องกล่าวพร้อมยิ้ม “มันน่าตื่นเต้นที่ได้เดินสำรวจที่ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ”
“ฉันรู้สึกดีใจที่ได้จะได้เข้าไป” พิมพ์พูดด้วยรอยยิ้ม “แสงและบรรยากาศที่นี่ทำให้ฉันรู้สึกสงบและผ่อนคลายมาก”
“ฉันเองก็รู้สึกตื่นเต้นมาก” นนท์เสริม “ป่าเอล์ฟเต็มไปด้วยความลึกลับและความสวยงามที่น่าสนใจ ฉันจะดูว่ามีสิ่งที่น่าสนใจอะไรบ้าง”
เซลิน่าพยักหน้าและเริ่มเดินนำหน้าไปที่ประตู ในขณะที่พวกคินเดินตามหลังไปอย่างกระตือรือร้น ภายในป่าเอล์ฟที่เต็มไปด้วยแสงสีเขียวจากเถาวัลย์และดอกไม้เรืองแสง พวกเขารู้สึกได้ถึงความอบอุ่นและความมีชีวิตชีวา
“เมื่อเราถึงที่บ้านของข้า” เซลิน่าพูด “ข้าจะพาพวกเ้าไปดูทุกมุมที่น่าสนใจและแบ่งปันสิ่งดีๆ ที่ป่าเอล์ฟนี้มีให้”
มื่อพวกเขาก้าวผ่านประตูเข้าสู่ป่าเอล์ฟ ทุกคนรู้สึกเหมือนเดินผ่านม่านน้ำที่โปร่งใสและเย็นสบาย บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วจากโลกภายนอกเข้าสู่โลกอีกด้านหนึ่งของประตูเข้าสู่ความมหัศจรรย์ของป่าเอล์ฟ เสียงที่เคยคุ้นเคยเริ่มกลายเป็เสียงของธรรมชาติที่มีมนต์ขลังเสียงของลมพัดผ่านใบไม้และเสียงนกร้องเพลงที่ฟังดูไพเราะอย่างไม่เคยได้ยินมาก่อน
แสงสีเขียวอ่อนจากดอกไม้เรืองแสงและเถาวัลย์ที่พันกันอยู่รอบๆ ทางเดินทำให้บรรยากาศดูมีชีวิตชีวาและสงบสุข ลมเย็นพัดผ่านิัทำให้รู้สึกสดชื่นและผ่อนคลาย ราวกับว่าพวกเขากำลังเดินเข้าสู่โลกที่เต็มไปด้วยความลึกลับและความงามที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
“ดูเหมือนว่าเราพึ่งเข้าสู่โลกอีกด้านหนึ่ง” คินกล่าวด้วยความตื่นเต้น “นี่ไม่ใช่โลกของเราแล้ว”
“ใช่เลย” ธีร์พยักหน้าเห็นด้วย “บรรยากาศที่นี่มันแปลกใหม่และน่าทึ่งมาก”
“มันรู้สึกเหมือนเราเข้าไปในฝัน” มินท์พูดอย่างหลงใหล “แสงและกลิ่นของป่าเอล์ฟนี้มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเราอยู่ในนิทาน”
“ดีใจที่พวกเ้ารู้สึกแบบนั้น” เซลิน่าพูดด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “ที่นี่เป็บ้านของข้า และข้าหวังว่าพวกเ้าจะได้สนุกกับการสำรวจมัน”
เมื่อนนท์ก้าวข้ามประตูเป็คนสุดท้าย ประตูที่พวกเขาผ่านเข้ามาก็ปิดลงอย่างเงียบงันและหายไปจากสายตา เสียงของมันดังอย่างแ่เบาก่อนที่จะหายไปอย่างสมบูรณ์
“ประตูหายไปแล้ว!” นนท์พูดออกมาด้วยความกังวล ขณะมองไปที่บริเวณที่ประตูเคยตั้งอยู่ “เราไม่สามารถกลับไปยังโลกเดิมได้แล้วหรือ?”
เซลิน่าหันมามองพวกคินแล้วบอกว่า “วิธีในการกลับไปอีกสองวิธี”
พวกคินมองไปที่เซลิน่าด้วยความหวัง
“วิธีแรก” เซลิน่ากล่าว “เราสามารถไปที่เมืองเอล์ฟ ซึ่งเป็ศูนย์กลางของป่าเอล์ฟ ที่นั่นอาจมีวิธีในการเปิดประตูเพื่อกลับไปยังโลกของเ้า”
“อีกวิธีหนึ่ง” เธอเสริม “คือการตามหาประตูเชื่อมที่คล้ายกับที่เราเข้ามา ซึ่งอาจจะอยู่ที่ไหนสักแห่งในป่าเอล์ฟนี้ เราต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมและติดตามร่องรอยเพื่อหาทางกลับ”
“อืม…” คินพยักหน้า “เราต้องเริ่มต้นจากที่ไหน?”
“ผมว่ามีสองทางเลือก” ธีร์กล่าว “เราสามารถเริ่มต้นการสำรวจป่าเอล์ฟเพื่อหาประตูเชื่อม หรือเราสามารถเดินทางไปยังเมืองเอล์ฟเพื่อขอความช่วยเหลือจากพวกเขา”
“เลือกทางไหนก็ได้” มินท์กล่าว “เราต้องวางแผนให้ดีและเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการผจญภัย”
เซลิน่ามองไปที่พวกคินด้วยรอยยิ้มมั่นใจและเอ่ยด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น “เอาล่ะ ทุกคน เรามีสองทางเลือกในการหาทางกลับบ้าน แต่ในตอนนี้ข้าขอแนะนำให้พวกเ้าตามข้าไปที่บ้านของข้าก่อน”
“บ้านของเธอ?” คินถามด้วยความสงสัย “บ้านของเธออยู่ที่ไหน?”
“ตอนนี้ข้าไม่สามารถบอกได้ แต่เชื่อข้าเถอะว่าที่นั่นจะมีความช่วยเหลือและข้อมูลที่เรา้า” เซลิน่าตอบอย่างเป็กันเอง
“ฟังดูน่าสนใจ” ธีร์พูด “ถ้าเราต้องสำรวจป่าเอล์ฟ การไปที่บ้านของเธออาจเป็จุดเริ่มต้นที่ดี”
“ใช่แล้ว” เซลิน่ายิ้มกว้าง “ตามข้ามาเถอะ พวกเราจะเดินทางไปที่บ้านของข้าและหาทางออกจากที่นี่ร่วมกัน”
พวกคินมองกันและยิ้มตอบ ก่อนจะเริ่มต้นเดินตามเซลิน่าไปในทิศทางที่เธอชี้ แสงสีเขียวจากป่าเอล์ฟส่องสว่างรอบๆ ทำให้พวกเขารู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่แปลกใหม่และมีมนต์ขลัง เซลิน่านำทางไปอย่างมั่นใจ ขณะที่พวกคินรู้สึกตื่นเต้นและคาดหวังว่าการเดินทางครั้งนี้จะนำพาพวกเขาไปสู่ความช่วยเหลือและคำตอบที่พวกเขา้า
เมื่อพวกคินเริ่มเดินตามเซลิน่ในป่าเอล์ฟ พวกเขาต่างประหลาดใจกับความงามของธรรมชาติที่อยู่รอบตัว บรรยากาศในป่ามีความบริสุทธิ์และร่มรื่น เสียงของสัตว์ป่าและเสียงน้ำไหลเบาๆ ทำให้รู้สึกเหมือนเดินเข้าสู่โลกแห่งความสงบ
พวกเขาเจอกับกระรอกตัวน้อยที่วิ่งไปมาบนต้นไม้ใหญ่ และกระต่ายที่ะโไปมาอย่างสนุกสนาน พวกนกที่มีขนสีสันสวยงามบินวนอยู่เหนือศีรษะ ส่งเสียงร้องที่ไพเราะ ทำให้บรรยากาศดูสดใสและเต็มไปด้วยชีวิตชีวา
“ดูที่นั่นสิ!” นนท์พูดพร้อมกับชี้ไปที่กระรอกที่กำลังวิ่งเล่น “มันน่ารักมากเลย”
“และดูที่นกพวกนี้” พิมพ์พูดด้วยความตื่นเต้น “ขนของมันมีสีสันสวยงามและมันร้องเพลงได้ไพเราะมาก”
มินท์มองไปรอบๆ ด้วยความชื่นชม “อากาศที่นี่บริสุทธิ์มาก และบรรยากาศก็เย็นสบาย”
“ใช่” เซลิน่าตอบด้วยรอยยิ้ม “ป่าเอล์ฟเป็สถานที่ที่เต็มไปด้วยความงามและความสงบ สัตว์เหล่านี้เป็ส่วนหนึ่งของความสมบูรณ์ของธรรมชาติที่นี่”
พวกคินเดินต่อไปอย่างเพลิดเพลิน ในขณะที่อากาศบริสุทธิ์และบรรยากาศร่มรื่นของป่าเอล์ฟทำให้พวกเขารู้สึกสดชื่นและผ่อนคลาย บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความเงียบสงบ เสียงของธรรมชาติเป็เพลงพื้นหลังที่ทำให้การเดินทางรู้สึกเป็การพักผ่อนอย่างแท้จริง
“ที่นี่มันสวยงามมาก” มินท์พูดด้วยความประทับใจ
“จริงค่ะ” พิมพ์กล่าวพร้อมกับยิ้ม “ทุกอย่างที่นี่ดูมีชีวิตชีวาและเต็มไปด้วยความงาม”
“มันน่าอัศจรรย์จริงๆ” ก้องเสริม “การได้เห็นธรรมชาติที่สมบูรณ์แบบแบบนี้เป็ประสบการณ์ที่ไม่เคยมีมาก่อน”
เซลิน่าพาพวกคินเดินต่อไปอย่างสบายใจพวกเขาเดินไปเรื่อยๆ ด้วยความเพลิดเพลินกับธรรมชาติและบรรยากาศที่สวยงามของป่าเอล์ฟ ทุกคนรู้สึกได้ถึงความสงบและความสดชื่นจากสิ่งแวดล้อม ทำให้การเดินทางเป็ไปอย่างราบรื่นและเต็มไปด้วยความประทับใจ
1K
