#น้ำอิง#
วันนี้ฉันตื่นแต่เช้า เพราะต้องรีบไปมหาลัยวันนี้ต้องไปรับน้องนอกสถานที่ พอมาถึงมหาลัยก็เจอนาบียืนอยู่ป้ายรถเมย์พอดี
น้ำอิง>อ้าวนาบีพึ่งถึงเหมือนกันหรอ
นาบี>ใช่ เราพึ่งถึง
น้ำอิง>ปะเราไปขึ้นรถตรงหน้าคณะกัน
รถจอดเรียงกันอยุ่3คัน ฉันกับนาบีได้นั่งคันที่3 พอขนสัมพาระขึ้นรถเรียบร้อย รถก็ทยอยวิ่งออกจากมหาลัยมุ่งหน้าสู่ จันทบุรี ระหว่างเดินทางมาได้สักระยะนึงรถก็จอดปั้ม
น้องๆทุกคนใครหิวหรือใครจะเข้าห้องน้ำเชิญเลยนะคร๊าฟ รถจะจอดที่นี่อีกประมาณ10นาที เป็เสียงะโจากรุ่นพี่เมื่อรถบัสจอด
น้ำอิง>นาบีน้ำอิงจะลงไปเข้าห้องน้ำไปด้วยกันใหม
นาบี>ไปซิ
น้ำอิง>เออนาบี เดี๋ยวเข้าห้องน้ำเสร็จน้ำอิงว่าจะไปซื้อของในเซเว่นซะหน่อยนาบีเอาอะไรใหม
นาบี>ไม่ล่ะ งั้นเดี๋ยวนาไปรอบนรถเลยแล้วกันนะ นาง่วง น้ำอิง>ได้ๆๆ
เอาขนมอะไรไปฝากนาบีดีนะ อันนี้ฝาก นาบีดีกว่า น้ำโค้ก เลย์ด้วย
น้ำอิง> เอ๊ะ. นี้นาย
วายุ>เธออีกแล้วหรอยัยเฉิ่ม
น้ำอิง>ฉันชื่อน้ำอิง กรุณาเรียกให้มันดีๆด้วยค่ะ นี้ขนมน้ำหยิบก่อนทำไมต้องมาแย่งด้วยเนี้ย ขนมวางอยุ่เยอะแยะ
วายุ>ฉันจะเอาห่อนี้เธอจะทำไม
ผุ้ชายอะไรเ็าแถมไม่มีมารยาทเอาซะเลย ชิ หงุดหงิดชะมัด เนี้ยหรอหนุ่มฮอตของมหาลัย ผุ้หญิงชอบอะไรตรงใหนนิสัยก็แย่ ฉันคนนึงแหละไม่ชอบเอาซะเลย ไปจ่ายตังขึ้นรถดีกว่า นาบีรอนานแล้วมั้ง. รถเราคันใหนวะเนี้ย ตอนลงก็ลืมจำป้ายทะเบียนรถซะด้วย สงสัยจะคันนี้
น้องๆใครมาแล้วบ้างมาเซ็นชื่อด้วยนะครับ
~€$$เมาคีล่าสัตว์ เมาคีล่าสัตว์ ฆ่าแหลกลาน~~$$ เสียงมือถือน้ำอิงเองแหละค่ะ ตุ๊ด
น้ำอิง>จร้านาบี น้ำอิงกำลังขึ้นรถแล้ว
มีน้องน้ำอิงอยู่รถคันนี้ใหมคร๊าฟเสียงของรุ่นพี่
น้ำอิง>คร๊าาาา น้ำอิงค่ะ
สักพักก็เหมือนรุ่นพี่จะคุยอะไรสักอย่าง. น้ำอิง น้ำอิง เสียงในสาย
น้ำอิง>จ้านาบี
นาบี>น้ำอยุ่ใหน นี้รถจะออกแล้วนะ
น้ำอิง>อ้าวไม่ใช่รถคันนี้หรอเนี้ย.
น้องน้ำอิงครับน้องมานั่งรถคันนี้ก็ได้ครับ รถคันที่น้องนั่งมาออกไปแล้ว พี่แจ้งรุ่นพี่ทางนั้นให้แล้วว่าน้องอยู่นี้ ขึ้นไปนั่งเบาะซ้ายหลังสุดได้เลยครับว่างอยู่
น้ำอิง>เฮ้ออ นาบีน้ำอิงขึ้นรถผิดคัน แต่รุ่นพี่เมื่อกี้คงคุยกันแล้วรถถึงได้ไม่รอน้ำ เดี๋ยวไปเจอกันที่ค่ายจุดรับน้องเลยแล้วกัน
นาบี>ได้ๆโอเคร.
ตุ๊ด.....
นั่งเบาะสุดท้ายฝั่งซ้าย คงนี้แหละมั้ง อุส่าซื้อน้ำซื้อขนมมาให้นาบีด้วย กลับต้องมานั่งกินคนเดียวอีกเรา เฮ้อ...น้องๆทุกคนขึ้นรถกันครบแล้วนะคร๊าฟ เดี๋ยวอีก5นาทีรถจะออกแล้วนะคร๊าฟ ไม่มีใครจะซื้ออะไรอีกแล้วใช่ใหม. ไม่ค่ะ/ครับ เอ๊ะนั้นมันรุ่นพี่วายุนิ อย่าบอกนะนั่งอยุ่คันนี้ด้วย ไม่นะ ไม่นะ ไม่ใช่แค่คันเดียวกันมานั่งข้างๆด้วยงั้นหรอ~^_^! นี้ที่เค้าเรียกว่าเกลียดอะไรได้อย่างนั้นรึเปล่าวะ. ไม่ๆๆๆๆฉันคงไม่ซวยขนาดนั้น
#วายุ#
วันนี้ผมมาร่วมกิจกรรมรับน้องไม่ต้องถามว่าใครลากผมมาครับ จะเป็ใครได้นอกจากไอ้วิน แล้วมันก็ไปนั่งกับน้องปี1รถอีกคัน ผมเลยนั่งกับไอ้เอ มันนึกยังไงไม่รุ้มารับน้องด้วย ปกติต้องเป็ไอ้คอป ไอ้บอม ไอ้วิน 3ตัวนี้สายม้อสาว เมื่อกี้ผมเดินไปเข้าห้องน้ำสายตาดันไปเจอครีม น้องปี2 พึ่งได้เมื่อ2-3วันก่อน อย่างที่รุ้แหละผมกินผมไม่ควง อย่ามายุ่งกับผม ผมไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายเมื่อเช้าเห็นไลน์มาถามไปรับน้องใหม ผมก็ไม่ได้ตอบอะไร นี้ถ้ารุ้ว่าผมมาด้วย คงมาวุ่นวาย เหมือนผุ้หญิงคนอื่นๆ เบื่อชะมัด ผุ้หญิงที่เคยมีอะไรกับผมส่วนมากจะรุ้นิสัยผมถ้าอยากให้ผมเรียกหาก็อยุ่เฉยๆ ถ้ามาวุ่นวายก็ไม่ต้องมาเจอกันอีก จะมีส่วนน้อยที่คิดว่าตัวเองเหนือกว่าคนอื่น ชอบคิดว่าผมจะควงออกหน้าออกตา บ้างก็ไปตบตีกันเอง ไม่ใช่ว่าผมไม่รุ้หรอกนะรุ้แต่นั้นไม่ใช่ธุระของผม ก็อยากที่บอกแค่กินพอ จัดการธุระเสร็จผมก็เดินเข้าเซเว่นไปซื้อบุหรี่ บังเอิญจิงๆ เจอยัยเฉิ่ม ทำเสื้อผมขาดวันนั้นยังไม่ได้จัดการเลย สงสัยต้องจัดการซะหน่อย
น้ำอิง>นี้นาย
วายุ>เธออีกแล้วหรอยัยเฉิ่ม
น้ำอิง>ฉันชื่อน้ำอิง
นึกอะไรไม่รุ้มือผมก็ดันไปแย่งขนมที่เธอกำลังจะหยิบ ตัวก็เล็กหอบขนมไปซะเยอะจะกินหมดใหมวะ อันที่จิงผมก็ไม่ได้อยากกินขนมหรอกครับ พอเห็นหน้าก็แค่อยากแกล้งแค่นั้นเอง พอผมซื้อของเสร็จก็มายืนดูดบุหรี่อีกพักนึกแล้วเดินขึ้นรถ พอมาถึงก็เห็นว่าเบาะที่ไอ้เอมันนั่งกลับเป็ยัยเฉิ่มมานั่งแทน
$ติ้ง ขอความไลน์ เอ :กูนั่งรถอีกคันนะ
พออ่านผมก็ยัง งง แล้วยัยนี้มานั่งรถคันนี้แทนไอ้เอได้ยังไง. พอผมเดินไปยัยนั้นก็เหมือนทำหน้าใ ฮึ หรือว่าเหมือนผู้หญิงคนอื่นอยากเข้าหาผมซินะ พอผมนั่งลงเธอก็นิ่งมองออกหน้าต่างทำเป็ไม่สนใจผมทั้งที่มานั่งที่ผมเองด้วยซ้ำ
บีมปี2>พี่วายุคะ พอดีน้องน้ำอิงขึ้นรถผิดคัน รถที่น้องนั่งมาออกไปแล้วเลยให้นั่งตรงนี้นะคะ เพราะพี่เอไปนั่งอีกคันแล้วค่ะ
วายุ>อืม
บีม>หรือจะให้น้องไปนั่งแถวกลางก็ได้ค่ะมีว่างที่นึง
วายุ>ไม่ต้องอะ เผื่อพวกที่ร้องเพลงมานั่งกัน
บีม>ค่ะ
#น้ำอิง#
ระหว่างทางที่นั่งรถมาเรื่อยๆ ยังดีนะที่เราเอาหูฟังติดมือมาด้วยเลยทำให้ไม่ต้องอึดอัดสักเท่าใหร่ นั่งฟังเพลงมองวิวข้างนอก นานเท่าใหร่แล้วนะที่ไม่เคยนั่งรถออกไปเที่ยว ชมูเาทะเลแบบนี้ จำได้ว่าลุงกับป้าเคยพามาตอนประถมเที่ยวทะเล หาดนางลำ สนุกมาก แต่พอขากลับ ฝนตกหนักเหมือนลมพายุแรงรถลื่นเกือบลงข้างทาง ตอนนั้นฉันช๊อกมาก มันเหมือนเหตุการตอนนั้นแว๊บเข้ามาในสมอง พอกลับถึงบ้านฉันต้องไปพบหมอจิตเวชเพราะอาการหวาดกลัวในการนั่งรถในการใช้ชีวิตประจำวัน หลังจากไปเที่ยวครั้งนั้นลุงกับป้าก็ไม่อยากให้ฉันเดินทางไกลๆอีกเลย. เฮ้อออ. จะดีแค่ใหนกันนะถ้าพ่อกับแม่ยังอยู่กับเรา.
ตุ้ม! ตุ้ม!เอี๊ยดดดดดดด.
น้องๆทุกคนหาที่จับให้มั่นนะคะ ตอนนี้รถยางะเิ ระหว่างนั้นหูฉันมันเหมือนไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งนั้น ความกลัวมันหลั่งไหลเข้ามาในสมอง เหตุการครั้งนั้นมันฉายซ้ำเข้ามาเป็ภาพซ้อนทับหลายต่อหลายครั้ง ฉันนั่งกอดอด ตัวสั่น น้ำตาไหล ร่างกายเหมือนกำลังควบคุมตัวเองไม่ได้ คาวมรู้สึกเดียวที่มีตอนนี้คือมันเหมือนมีมีดมากรีดตรงกลางหัวใจเ็ปมากเหลือเกิน