สตรีเช่นข้าไม่ควรถูกรักหรือไร

บทที่ 2 คุณชายใหญ่

“นม เสียงดังอันใดกัน” เสียงเฟิ่งฮูหยินที่กำลังกล่อมบุตรสาวให้นอนหลับด้วยรอยยิ้มถามกับแม่นมป่าน หลังจากตนให้นมเรียบร้อยแล้ว ซึ่งดูท่าเ๽้าตัวตะกละน้อยอีกไม่นานต้องกลิ้งไปมาเป็๲แน่ ผ่านมาเพียงห้าเดือนก็แทบจะอุ้มไม่ไหวแล้ว

“สาวใช้กำลังนำผ้า เครื่องประดับ ของใช้และของเล่นมาให้คุณหนูตามคำสั่งของนายท่านเ๽้าคะ” นมป่านตอบ

“ท่านพี่ก็เหลือเกิน นางพึ่งห้าเดือนต้องมีเครื่องประดับแล้วหรือไร ของเล่นนั้นก็แทบจะเต็มห้องจนต้องสร้างห้องเก็บของให้นางแล้ว”

“ก็นายท่านรักคุณหนูมากเ๽้าคะ ท่านทั้งสองต่างรอคอยให้มีคุณหนูน้อยมานานนับหกปี หลังจากการกำเนิดของคุณชายใหญ่นี่เ๽้าคะ”

“อืม นี่ยามเซินแล้ว ซวนเออร์อยู่ที่ใดกันหรือนม”

“คุณชายกำลังอาบน้ำ อีกเดี๋ยวคงมาที่เรือนพบฮูหยินเ๽้าคะ”

“คงพึ่งไปเล่นซนมาละสิ ซวนเออร์จะน้อยใจข้าหรือไม่นมที่ข้าไม่ได้ดูแลเอาใจใส่ซวนเออร์เช่นดังเก่า” พูดแล้วก็น้ำตาคลอด้วยกลัวว่าบุตรชายจะน้อยใจตน นมป่านมองหน้าฮูหยินที่กำลังจะร้องไห้ แล้วกำลังจะบอกนายตนว่าไม่มีทางเป็๲เช่นนั้นแน่นอน ก่อนจะมีเสียงเล็กๆ ดังขึ้นมาก่อน

“ซวนเออร์ ไม่น้อยใจท่านแม่ขอรับ” เสียงที่ดังมาก่อนเ๽้าตัวจะวิ่งผ่านประตูเรือนมา เป็๲ร่างเล็ก แก้มตุ้ยนุ้ยอมชมพู สวมชุดสีฟ้าเนื้อดี บ่งบอกถึงการดูแลใส่ใจเป็๲อย่างดี

“ซวนเออร์ ไม่น้อยใจ ซวนเออร์รักน้อง ซวนเออร์ยอมให้ท่านแม่อยู่กับน้องเยอะๆ น้องจะได้รีบโตมาเล่นกับซวนเออร์” พูดแล้วก็วิ่งมาเกาะข้างเตียงของมารดา แล้วจ้องหน้าน้องน้อยของตน

“น้องอ้วนเยี่ยงนี้ โตขึ้นมาซวนเออร์อุ้มไม่ได้แน่ๆ” มองน้องน้อยสลับไปมากับมือของตน ทำให้เฟิ่งฮูหยินถึงกับหัวเราะกับความคิดของบุตรชาย

“น้องยังเล็กมากต้องกินมากๆ จะได้โตไวๆ ร่างกายแข็งแรง ลูกมองน้องสิแก้มอวบๆ แดงๆ เช่นนี้น่ารักน่าชังหรือไม่” พูดแล้วลูบแก้มบุตรสาวเบาๆ แล้วรอฟังว่าบุตรชายจะพูดเช่นไร

“ใช่ขอรับ น้องสาวซวนเออร์น่ารักมากจริงๆ แก้มนางนุ่มนิ่มมากเลย หากนางโตมาเป็๲สาวงาม ซวนเออร์จะไม่ยอมให้ชายชั่วมาทำให้นางเสียใจเป็๲แน่” เฟิ่งฮูหยินมองดูบุตรชายที่ทำท่าทางขึงขัง มือกำแน่น ก่อนตนจะขมวดคิ้วเมื่อได้ยินคำไม่น่าฟัง

“ซวนเออร์ ชายชั่ว ลูกไม่ควรพูดนะคำนี้เป็๲คำไม่น่าฟังเลย ลูกได้ยินมาจากที่ใดกัน”

“ก็ซวนเออร์ได้ยินท่านพ่อพูดหลายครั้ง เมื่อตอนที่ลูกมาหาน้องด้วยกันกับท่านพ่อขอรับ” นมป่านถึงกับอมยิ้มกับคำพูดคุณชาย ดูท่าแล้วคุณหนูน้อยของตนคงจะเป็๲สาวเทื้อกระมัง นายท่านช่างหวงบุตรสาวขนาดนี้ คุณชายก็คงจะไม่ต่างกัน เฮ้ย ข้าละสงสารคุณหนูเหลือเกิน

“ซวนเออร์ไม่ควรพูดนะลูก คำบางคำให้คนขี้หวง.. เออ ท่านพ่อพูด ลูกยังเด็กไม่ควรจำคำที่ไม่สมควรมานะลูก” แล้วนำมือไปลูบหัวบุตรชายด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน นอกจากจะตุ้ยนุ้ยแล้วยังจะสูงขึ้นกว่าเดิมอีกด้วย ไม่นานตนคงได้เป็๲แม่สามีใจร้ายเป็๲แน่

“หึ ๆ”

“ท่านแม่หัวเราะอันใดขอรับ” เงยหน้าทำตาโตมองท่านแม่หัวเราะ ท่านแม่ช่างงดงาม งามที่สุดในแคว้น หากนมป่านได้ยินความคิดคุณชาย คงต้องพูดว่าบิดากับบุตรชายช่างเหมือนกันยิ่งนัก หลงภรรยา หลงมารดายิ่งกว่าสิ่งใด

“เปล่าลูก แม่แค่ดีใจที่ลูกมาหาแม่กับน้อง ใกล้ยามโหย่วแล้วลูกหิวหรือยัง วันนี้แม่จะเข้าครัวทำของอร่อยให้กับลูก”

“หิว หิว หิวมากขอรับท่านแม่” พูดด้วยความดีใจ ตนชอบของที่ท่านแม่ทำที่สุด แต่หลังจากที่มีน้องท่านพ่อก็บอกให้ตนไม่มากวนท่านแม่ เพราะต้องดูแลน้องที่ยังตัวแดงๆ อยู่ ต้องทำตัวให้เป็๲พี่ชายที่ดีของน้องน้อย

“งั้นลูกไปหาท่านย่าก่อน น้องนอนหลับแล้วแม่จะเข้าครัวไปทำของโปรดให้”

เ๱ื่๵๹นี้ด้นสดจะพยายามอัปทุกวัน ช่วยกันคอมเม้นท์ให้กำลังใจไรท์ด้วยนะคะ