ตอนที่ 4
ั้แ่วันนั้นที่ได้พูดคุยกับสาวเอเชีย ไอโออยากพบเจอเธออีกครั้ง ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ความ้านี้มันยากจะอธิบาย เขาจึงไปขายตุ๊กตาทุกวัน จนกระทั่งขายหมด แต่ยังไม่เห็นเธอ เขาเปลี่ยนเดินเล่นในเมืองแทน ด้วยความหวังว่าอาจจะบังเอิญพบเธอ จนผ่านไปหนึ่งเดือน ไอโอไม่กลับไปในเมืองอีก เพราะมั่นใจแล้วว่าเธอไม่ได้อยู่ในเมืองอีกต่อไป เขารู้สึกพลาดโอกาส หากตอนนั้นเขาให้ความสนใจเธอมากกว่านี้ เขาคงได้คุยกับเธอ... เขาคงได้พบเธออีกครั้ง... แต่มาคิดได้ตอนนี้ก็สายเกินไป
ขณะไอโอทำความสะอาดถ้ำ เขาเจอตุ๊กตาที่มอบแรงบันดาลใจให้ สภาพของมันเก่ามากและสีทองจางหายหมดแล้ว มันทำให้เขานึกถึงเด็กหญิงตัวน้อยอีกครั้ง ยังนึกเลยไปถึงสาวเอเชียคนนั้น เพราะนอกจากหน้าตาคล้ายกัน พวกเธอยังมีดวงตาเป็ประกายราวอัญมณีต้องแสงไม่ต่างกัน
ไอโอไม่อยากเชื่อ ได้พบกับสาวคนนั้นแค่ครั้งเดียว ภาพของเธอตราตรึงอยู่ในความทรงจำของเขาแล้ว
__________
ไอโอรู้ว่าตัวเขาเป็สัตว์อันตราย หากเขาปรากฏตัวอย่างเด่นชัด เหยื่อของเขาจะหนีหายไปหมด จึงต้องลดขนาดร่างกายให้เล็กที่สุด ประมาณนกพิราบ ความสามารถลดขนาดร่างกายนี้นอกจากช่วยให้มีความคล่องแคล่วและไม่เป็ที่สังเกตในสายตาของเหยื่อ ยังช่วยให้เขาบินในผืนป่าได้สะดวก ไม่ต้องกังวลว่าปีกจะถูกเกี่ยว อย่างไรก็ตาม เขาจะไม่ขยายร่างในป่า ถึงอย่างไรเขายังมีจุดอ่อนอยู่ที่ปีก เขาไม่รู้ว่าเหตุใดสิ่งมีชีวิตอย่างเขามีความสามารถมหัศจรรย์อย่างนี้ ัตัวอื่นเช่นกันที่หาคำตอบเื่นี้ไม่ได้ แต่ไม่หมายความว่าัทุกตัวสามารถลดขนาดและขยายร่างได้หมด คล้ายพวกมนุษย์ บางคนเกิดมามีอำนาจวิเศษ สามารถใช้เวทมนตร์ได้
นั่นไม่เป็เื่ปริศนาเดียว ยังมีเื่ที่ักลายร่างเป็มนุษย์ได้อีกเื่หนึ่ง ไม่มีัตัวไหนรู้ว่าเหตุใดพวกเขากลายร่างไปเป็อีกเผ่าพันธุ์หนึ่งได้อย่างนั้น แต่เหล่าัไม่เคยตั้งข้อสมมุติฐานกับเผ่าพันธุ์ตัวเอง ต่างจากพวกมนุษย์ที่ช่างจินตนาการไปต่างๆ นานาเกี่ยวกับัที่กลายร่าง บ้างก็ว่าต้นกำเนิดแท้จริงมาจากกลุ่มผู้ใช้มนตราอุตริทดลองตัวเองให้กลายเป็ั แต่ทว่าไม่สามารถกลับคืนร่างมนุษย์ได้ บ้างก็ว่าัเกิดจากคำสาปของผู้ใช้มนตราที่สาปคนทั้งหมู่บ้านให้กลายเป็ั และอื่นๆ...
ไอโอเกิดความประหลาดใจเมื่อเห็นมนุษย์ตั้งที่พักใกล้ริมแม่น้ำ ซึ่งอยู่ในอาณาเขตของเขา ถือว่าใจกล้าไม่น้อย หรือว่าไม่ใช่เพราะใจกล้า ความจริงคงไม่ได้สังเกตเห็นเขา ?
เมื่อบินเข้าไปใกล้ ยิ่งทำให้ประหลาดใจกว่าเดิม เพราะภาพในสายตาคือหญิงสาวเอเชียที่เคยมาวนเวียนอยู่ในหัวของเขา !?!
ไอโอเกาะด้านหลังต้นไม้แล้วยื่นหน้าแอบมอง ฉุกคิดได้ว่าพวกมนุษย์ชอบเข้าป่าเป็กลุ่ม แต่ในสายตาไม่เห็นมีใคร เขาเกิดความสงสัย จึงผละออกจากต้นไม้แล้วบินไปรอบๆ ในรัศมีห้าไมล์ ไอโอก็เหมือนสิ่งมีชีวิตทั่วไปที่เกิดความรู้สึกไม่สบายใจเมื่อรู้ว่าอาจมีสิ่งที่เป็อันตรายอยู่ใกล้ สำหรับเขา หากพบมนุษย์อยู่ในอาณาเขต เขาจะไม่ทำอะไร เขาแค่แอบมองอยู่ห่างๆ ยกเว้นถ้าดูจนมั่นใจว่าจุดมุ่งหมายของมนุษย์พวกนั้นคือถ้ำของเขา เขาจะแสดงให้พวกมนุษย์ได้รู้ว่าัหวงอาณาเขตเป็อย่างไร
หลังจากบินดูหลายรอบและมั่นใจว่าไม่มีมนุษย์คนไหนนอกจากเธอ ไอโอก็บินกลับมาแอบดูเธอต่อ ครั้งนี้เกาะกิ่งไม้ที่มีใบจำนวนมาก เขามั่นใจว่ามันต้องช่วยบังกายได้ทั้งหมด
หญิงสาวต้มน้ำเพื่อทำอะไรบางอย่าง ไอโอแอบมองไม่นานก็ได้รู้ว่าเธอตั้งใจจะทำความสะอาดร่างกายเมื่อเธอเริ่มถอดเสื้อผ้า เขาไม่เคยเห็นมนุษย์ผู้หญิงแก้ผ้ามาก่อน ไม่รู้ว่าสรีระของเธอจะเหมือนกับร่างมนุษย์ของเขาหรือไม่ แต่เขาไม่แอบดูจนเธอถอดเสื้อผ้าหมด เขารู้ว่าในสังคมของพวกมนุษย์เป็อย่างไรและตัวเขาไม่ใช่ผู้ชายพรรค์อย่างนั้น แม้เธอไม่เห็นเขาอยู่ข้างบนนี้
ครู่ใหญ่ผ่านไป ไอโอหันกลับไปมองต่อเมื่อมั่นใจว่าเธอแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว เธอเอากระต่ายสามตัวออกมาเสียบไม้ย่าง ไอโออดสงสัยไม่ได้ว่า เธอตัวคนเดียวจะกินหมดหรือ ?
ระหว่างเธอรอกระต่ายย่างจนสุก เธอล้วงกระเป๋าเอาตลับเล็กๆ ออกมาเปิด ข้างในมีแป้งสีนวล เธอแตะมันแล้วลูบไล้ผิวกาย ทำให้ผิวของเธอเริ่มผุดผ่อง ใบหน้านวล
ผมของเธอที่ถูกชำระล้างเมื่อถูกเช็ดจะปรากฏเป็ลูกคลื่น ระหว่างเช็ดผม เธอทำเสียงร้องเป็ทำนองเพลงเบาๆ อย่างอารมณ์ดี
ไอโอรู้สึกเพลิดเพลิน ไม่ว่าเธอจะเคลื่อนไหวอิริยาบถใดและทำเสียงร้องเป็เพลงอะไรก็ตาม
ไอโอรู้สึกตัวเมื่อท้องร้องเบาๆ เพราะกลิ่นกระต่ายย่างถูกลมหอบมา มันไม่มีแค่กลิ่นเนื้อย่างอย่างเดียว ยังมีกลิ่นเครื่องเทศอ่อนๆ ไอโอรู้ว่าพวกมนุษย์เป็สิ่งมีชีวิตช่างสร้างสรรค์ หนึ่งในผลผลิตนั้นคือศิลปะในการทำอาหาร ส่วนใหญ่ไอโอไม่สนใจรสชาติที่ถูกปรุงแต่งมากนัก บางครั้งเขาก็เกลียดมัน เนื่องจากมันใส่เครื่องเทศมากจนกลิ่นฉุน สำหรับอาหารฝีมือสาวเอเชียคนนี้ ทำให้เขาเกิดความอยากกินขึ้นมาอย่างน่าแปลกใจ และถ้าเขาไม่ได้คิดไปเองหรือจมูกดมกลิ่นผิดพลาด เขารู้สึกว่ามีกลิ่นหอมของดอกไม้อ่อนๆ ลอยตามลมมาด้วย
ไอโอบินลงไปที่พุ่มรก เขาตั้งใจจะกลายร่างเป็มนุษย์แล้วออกไปทักทายเธอ เขาอยากพูดคุยกับเธอ... เขาอยากเห็นเธอใกล้ๆ... แต่เมื่อคิดใหม่ เขาไม่ควรปรากฏตัวให้เธอเห็นจะเป็เื่ดีกว่า เพราะที่นี่คือกลางป่าลึก หากเขาออกไป เธออาจเกิดความหวาดระแวงว่าเขาคือโจรป่า
ไอโอยังคงแอบดูเธออยู่ไม่ไปไหน จนกระทั่งเวลาผ่านไปเป็หัวค่ำ เธอลุกแล้วเดินไปที่พงหญ้า ไอโอกลัวว่าเธออาจได้รับอันตราย เขาจึงกระพือปีกตามไปห่างๆ แต่บางจุดเขาต้องเกาะไปตามกิ่งไม้แทน แต่ต้องหยุดชะงักเมื่อรู้ว่าเธอแค่จะทำธุระส่วนตัว เขามองไปทางอื่น หากรู้ว่าเธอตั้งใจไปเพราะเื่ส่วนตัว เขาจะไม่ตามมาอย่างนี้ ครู่หนึ่งผ่านไป เธอก็เดินออกมาจากพงหญ้า ไอโอก็ตามเธอกลับไปที่พัก เมื่อเธอกลับไปถึง ก็เอาผ้าออกมาห่มแล้วหลับตานอน
นี่เธอไม่กังวลหรือไม่รู้ว่านอนในป่าเป็เื่อันตราย ?
ไอโอเป็ห่วงเธอ แต่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร เขาแอบดูเธอจนผ่านไปประมาณสองชั่วโมงถึงคิดออกว่าจะปกป้องเธออย่างไรโดยไม่ต้องแสดงตัว เขาเดินรอบที่พักของเธอ อ้าปากพ่นลมหายใจลงพื้น แค่นี้เธอปลอดภัยแล้ว เพราะลมหายใจของัคือการประกาศอาณาเขตอย่างหนึ่ง สัตว์ทั้งหมดรู้ตรงจุดนี้ ยกเว้นมนุษย์ที่ไม่รู้นอกจากสิ่งที่แสดงให้เห็นด้วยตาเปล่า
ไอโอมองดูเธอ ครู่หนึ่งผ่านไป เขาอดใจไม่ไหว ตัดสินใจเดินไปดูเธอใกล้ๆ โดยพยายามเคลื่อนไหวเบาที่สุด แต่ชะงักเมื่อใกล้จะถึง เขาได้รู้เหตุผลที่เธอไม่กลัวอันตรายยามกลางคืนแล้ว ที่พื้นมันมีกลิ่นยาสำหรับขับไล่สัตว์กินเนื้อ ส่วนใหญ่มนุษย์ที่เดินป่าจะพกยาชนิดนี้ ไอโอเดินต่อไปโดยไม่สนใจกลิ่น เพราะเขาคือสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญา แค่กลิ่นฉุนๆ เหมือนคำเตือน มีหรือที่เขาจะกลัว
ในสายตาของไอโอ เธอตัวใหญ่มาก แต่ไม่นาน เขาขยายร่างให้ใหญ่ประมาณหมาป่าตัวโต จึงช่วยให้เห็นเธอนอนหลับตาพริ้มชัดเจน เธอคงฝันมีความสุขมากจนแสดงออกมา ไอโออยากรู้ว่าเธอฝันถึงอะไร ใช่ฝันถึงเขาหรือไม่ ? แต่ความคิดหลงตัวเองผ่านมาแวบเดียว เขาฉุกคิดได้ว่าไม่มีเหตุผลแม้แต่น้อยที่เธอฝันถึงัอย่างเขา หากฝันถึงจริง มันต้องเป็ฝันร้าย
ได้อยู่ใกล้เธออย่างนี้ ทำให้ได้กลิ่นกายของเธอที่หอมฟุ้งเหมือนดอกไม้ หากเขาหลับตา เขาอาจหลงเข้าใจผิดว่าเธอคือดอกไม้แห่งผืนป่า และเขาอาจเผลอกลางปีกโอบเธอมาแนบข้างกาย เพราะเขาชื่นชอบกลิ่นดอกไม้และชอบให้มีกลิ่นของมันติดตัว มันเป็เหมือนน้ำหอมธรรมชาติสำหรับเขา และตอนนี้เขาก็ได้รู้แล้วว่าแป้งที่ถูกใช้นั้นคืออะไรและทำมาจากสิ่งใด
ไอโอเหลือบมองกระต่ายย่าง ทันใดนั้นท้องเกิดร้อง เขาเกิดอาการตัวแข็งเพราะใตัวเอง
หญิงสาวยังนอนไม่รู้เื่เหมือนเดิม มีแค่ปากที่เหมือนยิ้มเล็กน้อย ?
ไอโอไม่แน่ใจว่าตาฝาดหรือไม่ที่เห็นปากของเธอขยับ แต่ไม่เอามาครุ่นคิด เขาเดินออกห่างจากที่พักของเธอ เมื่อมั่นใจว่าระยะห่างมากพอ เขาก็กระพือปีกไปหาอะไรกินรองท้อง หากอยู่นานกว่านี้ เขากลัวว่าจะควบคุมตัวเองไม่อยู่แล้วขโมยอาหารของเธอกินแทน ถ้าเธอตื่นขึ้นมาเธอต้องเกิดความใและหวาดกลัว แล้วเธออาจรีบเก็บของไปจากตรงนี้ เนื่องจากเธอไม่รู้ว่าสิ่งใดที่มาขโมยอาหาร ทั้งที่เธอเทน้ำยาขับไล่สัตว์กินเนื้อแล้ว
หลังจากจับนกฮูกกิน ไอโอบินกลับไปที่พักของหญิงสาว แม้เขาทำอาณาเขตไม่ให้สัตว์ป่าเข้าใกล้เธอแล้ว แต่เขายังรู้สึกเป็ห่วงเธอ ใกล้จะถึง ไอโอเห็นความผิดพลาดของตัวเอง เขาลดขนาดร่างกายไม่ได้ เพราะเขาไม่สามารถทำให้อาหารที่อยู่ในท้องปรับตามขนาดตัว หากเขาลดขนาดร่างกาย เขาคงท้องแตก ไม่ต่างจากงูที่กินอาหารเกินตัว ดังนั้นต้องไปปีนต้นไม้ที่อยู่อีกฝั่งแม่น้ำ ใช้ใบบนต้นบดบังกาย แอบมองดูเธอที่นอนอยู่ใกล้กองไฟ เขาคิดในใจ หากก่อนหน้านี้เขาขยายร่างเท่าช้างแล้วไปจับกวางกิน เขาคงต้องหาที่พรางตัวยากกว่าเดิม แม้ตอนนี้เขาไม่ได้ดูเธอใกล้ๆ แต่ได้เห็นเธอในสายตาก็พอ ไอโอตัดสินใจแล้ว เขาจะตามเธอไป เมื่อเธอใกล้ถึงเมืองหรือออกนอกป่าเมื่อใด เขาจะกลายร่างเป็มนุษย์ แสร้งว่าบังเอิญพบเธอ หรือว่าจะใช้แผน...