ขอบคุณที่หย่าฉัน ไอ้คุณสามีเฮงซวย

ตอนที่151 มันคือแก่นโลหิตอสรพิษเพลิงค่ะ

“นี่หรือครับเตาหลอมโบราณ?” อู๋หมิงปิงถามชายชราด้วยความแปลกใจ

เขาไม่คิดว่าเตาหลอมจะมีขนาดเล็กเท่านี้ทำให้เขารู้สึกแปลกใจว่ามันจะใช้ในการปรุงยาหัวใจรากแก้วได้อย่างไร

“อย่าคิดว่ามันเล็กเกินไปเล่ามันสามารถขยายขนาดให้ใหญ่ได้ แต่ต้องมีเวทมนตร์เปิดใช้งานก่อน”

อู๋หมิงฮั่นตอบอู๋หมิงปิงแทนเพื่อนเขารับรู้ได้ว่าชายหนุ่มมีความคิดอย่างไรจึงอธิบายเพื่อสร้างความเข้าใจให้กับทุกคน

“มันดูแปลกตาดีนะครับ”จ้าวหลงหยิบขึ้นมาดูด้วยความสนใจ

เมื่อภรรยาวางเตาหลอมโบราณบนโต๊ะแล้วเขารู้สึกสนใจจึงหยิบมาดูใกล้ ๆ อย่างพิจารณา พลันถูกเหลี่ยมคมของเตาหลอมโบราณบาดนิ้วเข้าอย่างไม่ตั้งใจทำให้เลือดจากปลายนิ้วซึมออกมา ทว่าเกิดภาพประหลาดที่เลือดจากปลายนิ้วของจ้าวหลงหายลับเข้าไปในเตาหลอมจนหมดสิ้น

“ฮะ! เจ้านายเป็นอะไรไหมครับ?”

หยวนลี่หยางโหวเส้าเฟิง และกวางคุนยืนอยู่ด้านหลังเจ้านายและนายหญิงหยวนลี่หยางเหลือบมองเห็นการกระทำของเจ้านายพอดีจึงพูดทักขึ้นด้วยความแปลกใจ

ฝ่ายอาลีอู๋หมิงฮั่น และอู๋หมิงปิงต่างพากันตาโตตกใจที่พบเหตุการณ์ประหลาดของจ้าวหลงกับเตาหลอมโบราณ

“จะเป็นไปได้ยังไง? ที่เตาหลอมโบราณเลือกเจ้าหนุ่มนี่”

อาลีอุทานขึ้นมาด้วยความประหลาดใจเนื่องจากบันทึกโบราณที่ตนเคยอ่านมีข้อความอธิบายไว้เกี่ยวกับสมบัติโบราณ โดยเฉพาะสมบัติของบรรพบุรุษผู้ฝึกตนซึ่งข้อความระบุไว้ชัดเจนว่าหากสมบัติได้ดื่มเลือดใครเข้าไปเท่ากับยอมรับให้บุคคลคนนั้นเป็นเจ้าของได้อย่างสมบูรณ์

“นั่นสิ! เสี่ยวหลงไม่ใช่ผู้ฝึกตนเลยหากเป็นเสี่ยวปิงละก็ ข้าจะไม่แปลกใจเลย”

อู๋หมิงฮั่นพยักหน้าเห็นด้วยกับคำกล่าวของเพื่อนตนเนื่องด้วยเขาเคยอ่านบันทึกโบราณของสำนักนิรนามเช่นกัน โดยมีคำกล่าวเกี่ยวกับการเลือกผู้ครอบครองสมบัติสวรรค์ไว้เกี่ยวกับการดื่มเลือดของผู้เป็นเจ้าของซึ่งเสมือนเป็นการทำพันธะสัญญาต่อกัน

“คงถึงเวลาที่เสี่ยวหลงจะต้องฝึกฝนแล้วกระมัง”

อู๋หมิงปิงพูดขึ้นมาอย่างเข้าใจเหตุเพราะก่อนหน้านั้นเขาเคยพูดคุยกับน้องเขยมาก่อนซึ่งน้องเขยและทีมเสือขาวทุกคนล้วนต้องการฝึกฝนเพื่อสร้างความแข็งแกร่งให้ทัดเทียมตนเองได้เขาจึงวางแผนที่จะฝึกฝนให้ทุกคนเมื่อกลับไปประเทศจีน

อย่างไรก็ตามเมื่อเกิดเหตุการณ์พลิกผันเช่นนี้ทำให้อู๋หมิงปิงจำต้องเปลี่ยนแผนการให้สอดคล้องกับสภาพความเป็นจริงเนื่องด้วยเขาคิดว่าการที่จะควบคุมเตาหลอมโบราณให้ใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพนั้นผู้ครอบครองจำเป็นที่จะต้องมีพลังปราณไว้ใช้งานด้วยจึงเป็นที่มาของคำกล่าวของเขาที่แจ้งจ้าวหลงกลาย ๆ

ด้านจ้าวหลงที่ถูกเตาหลอมบาดนิ้วเข้าให้ทั้งที่เตาหลอมไม่มีเหลี่ยมคมใดๆ สร้างความสับสนงุนงงให้กับเขายิ่งนักทว่าเขากลับรู้สึกสบายดีโดยไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ ในร่างกายสักนิด

กระนั้นคำกล่าวชวนของอู๋หมิงปิงที่ต้องการให้เขาฝึกฝนทำให้เขาพยักหน้าตอบรับอย่างยินดีพร้อมกล่าวขอบคุณอีกฝ่ายว่า

“จริงหรือครับ? ดีเลยผมและลูกน้องพร้อมรับการฝึกฝนตลอดเวลา”

“ผมพร้อมครับ!”

กวางคุนโหวเส้าเฟิง และหยวนลี่หยางต่างตาวาวเป็นประกายด้วยความยินดีทั้งสามคนกล่าวขอบคุณอู๋หมิงปิงพร้อมกันทันที

“บางทีเตาหลอมใบนี้อาจเลือกผู้ครอบครอง แต่ไม่ได้ปิดกั้นคนใช้เสียทีเดียวหรอกค่ะ”

ณิชาแสดงความคิดเห็นหลังจากที่สามีวางเตาหลอมบนโต๊ะแล้วเธอหยิบขึ้นมาดูพร้อมกับลอบส่งพลังอัสนีเข้าควบคุมซึ่งพบว่าตนเองสามารถควบคุมการใช้งานของมันได้หากมีเวทมนตร์เปิดใช้งาน

อู๋หมิงฮั่นสอบถามณิชาด้วยความสงสัยเนื่องจากเขาไม่แน่ใจว่าหญิงสาวจะเคยเรียนรู้เวทมนตร์ขั้นสูงมาจากหอตำราหรือไม่ว่า

“แล้วแม่หนูเรียนรู้เวทมนตร์ขั้นสูงเพื่อใช้งานเตาหลอมนี่แล้วหรือ?”

ณิชากระพริบตาปริบๆ เพื่อทบทวนความทรงจำ เธอพลันอุทานอย่างนึกขึ้นได้ว่าในตำราเวทมนตร์พื้นฐานนั้นไม่มีเวทมนตร์เกี่ยวกับการใช้งานเตาหลอมยาหรือเตาหลอมอาวุธอยู่เลย

“อ๊ะ! จริงด้วยสิคะ ในตำราเวทมนตร์พื้นฐานไม่มีกล่าวถึงเวทมนตร์ใช้งานเตาหลอมเลย หนูลืมเรื่องนี้เสียสนิทเลยค่ะ”

“เช่นนั้นข้าจะบอกที่ซ่อนตำราโบราณให้เสี่ยวปิงเป็นคนไปเอามาก็แล้วกัน อย่างน้อยเขาแข็งแกร่งใกล้เคียงกับข้าหากแม่หนูไปเองจะลำบากคนตั้งครรภ์เสียเปล่า”

อู๋หมิงฮั่นตัดสินใจที่จะนำตำราโบราณออกมาให้สองพี่น้องได้เห็นเพราะมั่นใจแล้วว่าตนสามารถพึ่งพาคนทั้งคู่ให้กำจัดเจ้าสำนักตัวปลอมได้อนึ่งเขาคาดหวังว่าหญิงสาวจะสามารถเรียนรู้เวทมนตร์ขั้นสูงที่ยากยิ่งนักได้ในเวลาอันสั้นถือโอกาสทดสอบศักยภาพของหญิงสาวตามคำกล่าวอ้างของอู๋หมิงปิงไปในตัว

“จริงหรือค่ะ/ครับ?”ณิชาและพี่ชายถามชายชราพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

ทั้งคู่ต่างรู้สึกยินดีที่ชายชราเชื่อมั่นและไว้ใจพวกตนจนยินยอมบอกที่ซ่อนของตำราโบราณทำให้ณิชามั่นใจมากขึ้นว่าตนสามารถปรุงยาประสบผลสำเร็จอย่างแน่นอน

จากนั้นอู๋หมิงฮั่นอธิบายสถานที่เก็บซ่อนตำราโบราณแล้วปล่อยให้อู๋หมิงปิงไปนำมาให้น้องสาวเรียนรู้ก่อนที่สมุนไพรทั้งหลายจะเดินทางมาถึง

เมื่ออาลีเห็นว่าการจัดการของเพื่อนเรียบร้อยดีแล้วจึงสอบถามณิชาด้วยความอยากรู้ว่า

“หากเตาหลอมไม่ปิดกั้นคนใช้ก็นับว่าเป็นเรื่องดีเมื่อรวบรวมสมุนไพรครบถ้วนแล้ว ลองปรุงยาดูเถิดจะได้รู้ว่าเตาหลอมนี้มีประสิทธิภาพมากแค่ไหน เพราะข้ายังไม่เคยใช้สักครั้งว่าแต่ได้หัวใจรากแก้วมาเยอะไหม?”

เขาสอบถามหญิงสาวเกี่ยวกับหัวใจรากแก้วด้วยความอยากรู้ซึ่งเขาแอบคาดหวังเล็กน้อยว่าอีกฝ่ายจะมอบยาให้เขาเป็นสินน้ำใจบ้างที่นำเตาหลอมออกมาให้ที่สำคัญคือเตาหลอมยังเลือกเจ้าของใหม่ซึ่งเป็นสามีของหญิงสาวด้วย

“อยู่นี่ครับไม่รู้ว้าต้องใช้สัดส่วนเท่าไร?แล้วที่มีอยู่จะปรุงยาออกมาได้มากแค่ไหน?”

จ้าวหลงปลดกระเป๋าเป้ของภรรยาที่ตนเองสะพายให้แทนจากนั้นเปิดออกแล้วหยิบถุงพลาสติกสามใบที่บรรจุหัวใจรากแก้ว โลหิตอัคคี ยังมีแก่นโลหิตอสรพิษเพลิงในถุงเล็กอีกใบที่ส่องประกายวิบวับเรียกความสนใจจากผู้คน

อาลีกวาดสายตามองสำรวจสมุนไพรสวรรค์ทั้งสามชนิดอย่างพึงพอใจทว่าเขาไม่เคยเห็นแก่นโลหิตอสรพิษเพลิงมาก่อนจึงหยิบขึ้นมาดูด้วยความสงสัยแล้วสอบถามณิชาว่า

“เจ้านี่คืออะไรหรือแม่หนู?”

“มันคือแก่นโลหิตอสรพิษเพลิงค่ะเป็นองค์ประกอบสวรรค์ที่จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพ ทำให้ยาหัวใจรากแก้ว หรือยาใด ๆ ก็ตามมีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าหากฉันแข็งแกร่งมากกว่านี้ อาจทำให้ยาเพิ่มได้มากกว่าสองเท่าค่ะ”

อาลีและอู๋หมิงฮั่นตาเป็นประกายอย่างยินดีที่พบกับสิ่งในตำนานซึ่งไม่คาดคิดว่าหญิงสาวจะมีโชควาสนาดีเช่นนี้ไม่ว่าจะเป็นการเก็บเกี่ยวหัวใจรากแก้วได้ ยังมีโลหิตอัคคีที่สำคัญคือยังพบแก่นโลหิตอสรพิษเพลิงอีกด้วย

อย่างไรก็ตามทุกคนล้วนรู้ดีว่าการเก็บเกี่ยวสมุนไพรสวรรค์ของหญิงสาวนั้นจะต้องแลกมากับการเผชิญอันตรายและความเสี่ยงนานัปการที่ไม่มีใครสามารถทำได้เช่นนี้อีกแล้ว

พลันมีเสียงแสดงความยินดีจากหยวนที่หยางซึ่งเขาได้รับสัญญาณจากร้านค้าแต่ละแห่งแจ้งรายการและจำนวนสมุนไพรทั้งหลายตามคำสั่งของนายหญิงทำให้เขาต้องแยกตัวไปตรวจสอบงานอีกด้านหนึ่งเมื่อเสร็จเรียบร้อยจึงกลับมารายงานเจ้านายอย่างยินดีว่า

“รายงานครับสมุนไพรที่ต้องการ ทางร้านเรากว้านซื้อ และออกค้นหาจนครบทุกรายการแล้วครับ กำลังทยอยขนส่งจากหลายทางพวกผมว่าจะแยกตัวไปเอามาก่อนครับ น่าจะมาถึงไม่เกินยี่สิบนาฬิกา มาจากห้าเส้นทางพวกเขาจะหย่อนลงจากเครื่องบิน และเฮลิคอปเตอร์เลยครับ”

“ข้าไปเล่นด้วยสิดีกว่านั่งอยู่เฉย ๆ รับรองว่าพวกข้ารับสัมภาระแม่นกว่าพวกเจ้าอีกนะ”

อู๋หมิงฮั่นตาโตนึกสนุกเขาเอ่ยปากอาสาไปรับสัมภาระจากอากาศยานที่จะมาส่งอย่างยินดีเนื่องด้วยเขาต้องการส่วนแบ่งยาเพิ่มพลังปราณเช่นกัน ทว่าเขาไม่กล้าเอ่ยปากขอตรง ๆจึงอาสาทำงานช่วยแทน โดยมีเพื่อนชายชราพยักหน้าเห็นด้วย

จ้าวหลงเห็นว่าสองชายชรามีความตั้งใจจริงจึงพยักหน้าให้ลูกน้องตอบตกลง ซึ่งหยวนลี่หยางกล่าวตอบรับอย่างยินดีว่า

“ได้ครับดีเลยที่ผู้อาวุโสเข้าร่วม แบบนี้สินค้าจะได้ไม่เสียหายงั้นผมจะแจ้งพิกัดที่ต้องไปรอรับนะครับ”

จากนั้นหยวนลี่หยางอธิบายเส้นทางที่แต่ละคนจะต้องแยกย้ายกันไปรับสมุนไพรซึ่งมีทั้งหมดห้าเส้นทางพอดีกับจำนวนคนที่มีอยู่ห้าคน ไม่ว่าจะเป็นสองชายชรา กวางคุน โหวเส้าเฟิงและหยวนลี่หยาง

เมื่อทุกคนรับรู้สถานที่เก็บสัมภาระแล้วต่างแยกย้ายกันออกเดินทางพร้อมกันคล้ายกับจงใจปล่อยให้สามีภรรยาที่ห่างหายได้พูดคุยทำความเข้าใจระหว่างกัน

จ้าวหลงเหลือบมองเห็นทุกคนออกไปจากบ้านหมดแล้วเขาเอ่ยชวนภรรยาด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ว่า

“ภรรยาครับทุกคนออกไปหมดแล้ว พวกเราไปชมทิวทัศน์เมืองโบราณดีไหมครับ?”

ณิชาที่ไม่รู้เท่าทันเล่ห์เหลี่ยมของสามีจึงพยักหน้าตอบตกลงอย่างง่ายดายเพราะดีกว่านั่งรออยู่ในบ้านโดยไม่มีงานทำทว่าเธอยังนึกห่วงใยเตาหลอมโบราณ หากว่าไม่มีใครอยู่เฝ้าบ้านสักคนจึงปรึกษาสามีด้วยความกังวลใจว่า

“แล้วเตาหลอมนี่ละคะพวกเราจะนำมันไปด้วย หรือว่าจะเก็บไว้ที่ไหนดี?”

จ้าวหลงไม่ได้คิดกังวลอะไรมากเขาตอบกลับภรรยาอย่างผ่อนคลายว่า

“นำมันไปด้วยดีกว่าครับอย่างน้อยอยู่ข้างกายเรา ยังรู้สึกอุ่นใจมากกว่า หากเก็บไว้ที่นี่แล้วเกิดอุบัติเหตุขึ้น ผมไม่อยากคิดถึงผลลัพธ์เลยนะครับ”

ณิชาพยักหน้าเห็นด้วยกับสามีจึงนำเตาหลอมห่อผ้าเก่าไว้เหมือนเดิมพร้อมกับใส่ในกระเป๋าเป้ที่มีสมุนไพรสวรรค์อีกสามรายการรออยู่อย่างสงบก่อนหน้า ซึ่งจ้าวหลงอาสาเป็นคนสะพายกระเป๋าเป้แทนภรรยา

จากนั้นสองสามีภรรยาเดินออกจากบ้านหลังเก่าของชายชราอาลีไปโดยนับว่าเป็นโชคดีที่ไม่มีใครทิ้งสิ่งของสำคัญใดไว้เพราะอีกไม่นานหลังจากนั้นมีเพื่อนบ้านนิสัยเลวลอบเข้ามาสอดส่องหาสิ่งของมีค่าทว่าเมื่อไม่พบสิ่งใดจึงกลับออกไปอย่างหัวเสีย ซึ่งเหตุการณ์นี้มีเพียงชายชราอาลีคนเดียวที่รับรู้ได้

จ้าวหลงเดินจูงมือภรรยาไปยังแหล่งท่องเที่ยวเมืองโบราณเฮกราที่อยู่ไม่ห่างไกลจากหมู่บ้านนักเขาอยากใช้เวลาอยู่ร่วมกันกับภรรยาให้นานที่สุด จึงเลือกเดินทอดน่องอย่างสบายใจแทน

ณิชารู้สึกอบอุ่นหัวใจที่มีชายหนุ่มสูงใหญ่หล่อเหลาเดินจูงมือตนเองเธอไม่คิดว่าภาพที่เคยวาดฝันไว้เมื่อครั้งอยู่บนดาวเอเอสที่จะพบกับชายในฝันจะบังเกิดเป็นจริงเมื่อมีโอกาสเกิดใหม่ในร่างใหม่เช่นนี้ทำให้เธอตอบรับคำขอจากสามีอย่างง่ายดาย

ทั้งคู่เดินเที่ยวชมแหล่งท่องเที่ยวเหมือนคู่รักคนอื่นๆ ทว่าภาพลักษณ์ที่สวยงามของชายหนุ่มหล่อเหลา และหญิงสาวสวยงามนั้นก่อให้เกิดความสนใจแก่ผู้คนที่เป็นนักท่องเที่ยวจำนวนมาก

จ้าวหลงเหลือบมองเห็นผู้คนทั้งหลายให้คนสนใจภรรยาและตนเองทว่าเขาเกิดอาการหึงหวงภรรยา รวมทั้งไม่ต้องการให้ใครเห็นความสวยงามของเธอโดยที่เขาลืมไปว่าภาพลักษณ์ตนเองก็ดึงดูดผู้คนทั้งหลายเช่นกัน

เขากระซิบบอกภรรยาอย่างแผ่วเบาด้วยความหวังตามแผนที่วางไว้ว่า

“ภรรยาครับพวกเราไปชมวิวจุดอื่นดีกว่า แถวนี้คนเยอะและมีแต่คนมองคุณเต็มไปหมดเลยผมไม่ชอบที่มีคนมองคุณนัก”

“ก็ได้ค่ะ”ณิชานึกขำความคิดของสามีเพราะคิดว่าความหล่อเหลาของเขาก็ดึงดูดผู้คนเช่นกัน