ไป๋สือจิ่นบุกไปหาโหลวฉางซีที่โรงเตี๊ยมเหย้าไคซินสาขาเมืองเทียนถังพวกนางทั้งสองปิดห้องเปิดใจคุยกันถึงเื่คดีห้าศพ
“ข้ายอมรับว่าข้าถูกสั่งให้มาสืบคดีนี้แต่ก็ยังไม่ได้ความคืบหน้า”
“โหลวฉางซีข้ามีเื่ที่จะขอให้เ้าช่วย แต่เพื่อให้เ้าไว้ใจข้าข้าจะยอมเปิดเผยสิ่งที่ข้าสืบมาได้”
โหลวฉางซีเบิกตาโพลง“เ้า! เ้าสืบได้เื่ใดมา?”
“คดีห้าศพนั่นเป็การใส่ร้ายคนของพรรคัเทพจริงคนที่ทำเื่นี้คือรองหัวหน้ามือปราบฉางกับพรรคพวก ตอนนี้คนผู้หนึ่งก็สารภาพแล้วข้ากับหัวหน้าอู๋กำลังหาทางจะจับฉางจื่อเหลียงให้ได้ตอนที่เขาก่อคดีเพื่อมิให้เขาปฏิเสธได้”
“พวกเขาทำงานให้พรรคเทียมฟ้าหรือ?”
ไป๋สือจิ่นมองโหลวฉางซีอย่างไม่เชื่อสายตา“เ้าก็รู้ด้วย!”
“ข้าคือคนที่ลอบเข้าไปอาคารด้านหลังของโรงเตี๊ยมเทียมฟ้าข้ารู้ว่าประมุขฮุ่ยกับบุตรชายของเขารู้เห็นเป็ใจกันเื่ฏแบ่งแยกดินแดนส่วนพรรคัเทพ เ้าก็คงจะพอรู้ว่าอาซ้อของข้าสนิทชิดเชื้อกับพวกเขานางยืนยันหนักแน่นว่าพรรคัเทพไม่ได้รู้เห็นกับเื่นี้อย่างแน่นอน”
“ตามรายงานลับที่กล่าวไว้ว่าพวกเขามีกันห้ากลุ่มถ้าเช่นนั้นคนกลุ่มสุดท้ายจะเป็กลุ่มใด?”
“นี่คือเื่ที่เราต้องใช้พรรคเทียมฟ้าเป็ใบเบิกทางอย่างไรล่ะ?เพราะหากว่ามีพวกเขาโอกาสที่เราจะหาคนกลุ่มสุดท้ายเจอย่อมมีมาก”
ไป๋สือจิ่นนิ่งคิดตาม“จริงของเ้า!”
เสียงเคาะประตูดังขึ้นเป็จังหวะที่ชวนให้ประหลาดใจ
“อ้อ! สามีข้าเองนั่นเป็สัญญาณระหว่างเรา” นางกระซิบเบาๆ
“ท่านพี่เข้ามาเถิด”
ไฉซีฮันกับอู๋เจี้ยนเข้ามาด้วยกันไฉซีฮันรีบปิดประตูแล้วเข้ามานั่งต่อหน้าสตรีทั้งสอง “เมื่อวานมือปราบว่านสารภาพแล้วใช่หรือไม่?”
ไป๋สือจิ่นมองหน้าไฉซีฮันและอู๋เจี้ยนสลับกัน“หัวหน้า เหตุใดท่านต้องบอกเื่นี้กับเถ้าแก่ไฉด้วย?”
“เอาเถอะน่า! เื่นี้เขาช่วยพวกเราได้ครั้งก่อนที่ข้าแอบเข้าไปสืบเื่ในโรงเตี๊ยมเทียมฟ้าได้รับาเ็ก็เป็เพราะเขาช่วยเลยรอดมาได้”
“ที่แท้! ท่านก็มีจุดประสงค์ในการมาเมืองเชียนเยาจริงๆ“
“ใช่! ข้ายอมรับ”
ไป๋สือจิ่นไม่อยากจะซักไซ้ไล่เรียงหากว่าภารกิจของไฉซีฮันเป็อันตรายต่อพวกตนหัวหน้าอู๋ก็คงไม่เปิดเผยให้ไฉซีฮันได้รู้
“เรารู้แน่ชัดแล้วว่าพรรคเทียมฟ้าคือพันธมิตรที่สี่ของกลุ่มฏแบ่งแยกดินแดนเ้ากับหัวหน้าอู๋ก็ทำให้คนของฉางจื่อเหลียงสารภาพแล้วว่าพวกเขาเป็คนก่อคดีห้าศพเพื่อใส่ร้ายพรรคัเทพแต่การที่พวกเ้าปล่อยคนทั้งสี่ที่สนิทกับมือปราบว่านไป คิดหรือว่าคนพวกนั้นจะกล้าทรยศฉางจื่อเหลียง”
ไป๋สือจิ่นสบตาไฉซีฮัน“ท่านพูดมีเหตุผล แต่หากมือปราบฉางรู้ว่ามือปราบว่านสารภาพแล้วท่านคิดว่าเขาจะทำเช่นใด?”
ไฉซีฮันนิ่วหน้า“ฆ่าปิดปาก!”
“ถูกต้อง!ข้ารู้ทั้งสี่คนต้องเผยพิรุธเป็แน่ แต่ข้าจะถือโอกาสนำตัว มือปราบว่านเป็เหยื่อล่อให้ฉางจื่อเหลียงแสดงตัว”
รองหัวหน้ามือปราบฉางไม่เคยไว้วางใจผู้ใดเขาส่งคนไปสืบเื่มือปราบว่านกระทั่งพบว่าที่แท้คนพวกนั้นโกหกเขาเื่มือปราบว่านกลับบ้านนอกฉางจื่อเหลียงจึงตามไปซ้อมคนทั้งสี่และเค้นความจริงออกมาได้ว่าหัวหน้ามือปราบอู๋เป็ผู้จับกุมตัวคนผู้นั้นไป
“รองหัวหน้าฉาง! ข้าได้ยินมาว่า หัวหน้าอู๋เอาตัวมือปราบว่านมาขังไว้ที่สำนักมือปราบแล้วขอรับ”ลูกน้องมือปราบผู้หนึ่งรีบเข้ามารายงาน
สำนักมือปราบของอำเภอรอบนอกก็คืออาคารหนึ่งที่อยู่ในเขตที่ว่าการอำเภอนั่นเองฉางจื่อเหลียงรู้ว่าอู๋เจี้ยนจับคนมาต้องมีเหตุผลหรือพบเบาะแสสำคัญทั้งยังมีเื่เล่าลือกันว่าอู๋เจี้ยนกับไป๋สือจิ่นคู่หูมือปราบนั่นมักจะแอบทารุณคนร้ายเพื่อให้สารภาพแล้วค่อยนำมาขังอย่างเปิดเผยในภายหลัง
“เหล่าว่านถูกจับไปสามวันแล้ว มิใช่ว่าเขาสารภาพหมดเปลือกแล้วนะ”
“รองหัวหน้าท่านคิดจะทำเช่นใด?”
สายตาของฉางจื่อเหลียงโเี้ขึ้นมาในทันที
“จะทำเช่นใดได้?คนทรยศย่อมทำได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น!”
คนทั้งสามที่ร่วมมือกับฉางจื่อเหลียงสะดุ้งเฮือกพวกเขาล้วนไม่้าฆ่าฟันกันเอง ทว่าก็เกรงความลับจะรั่วไหลหากเหล่าว่านพูดความจริงออกไป พวกเขาล้วนมีโอกาสต้องโทษปะา
“พวกเขาไปดูลาดเลาเดี๋ยวนี้หากปิดปากเขาไม่ได้ ข้าและพวกเ้าล้วนต้องถูกปิดปากเสียเอง เข้าใจหรือไม่?”
“ขอรับ!”
เวรยามในสำนักมือปราบพวกเขาล้วนแจ้งใจเป็อย่างดีเพราะทำงานที่นี่มาหลายปีแล้วคนทั้งสามอาศัยการ่ของการเปลี่ยนเวรยามแต่งกายเป็ มือปราบเข้ามาหน้าที่คุมขัง
“ไม่ได้ขอรับ! หัวหน้าอู๋ห้ามผู้ใดเยี่ยมทั้งสิ้น”
“เ้าผิดแล้ววันนี้พวกข้าเปลี่ยนเวรกับพวกเหล่าหานมาเฝ้านักโทษแทนต่างหาก”
“อ้อ! เป็เช่นนั้นเอง”
คนทั้งสามรับกุญแจห้องขังแล้วเดินเข้าไปตรวจตราน่าแปลกที่ไม่ได้ยินว่ามีคดีสำคัญใน่นี้แต่กลับมีนักโทษหลายรายนอนหันหลังอยู่ในห้องขังที่ติดกับเหล่าว่าน
“พวกข้ามาแล้ว!”
เหล่าว่านที่นั่งมองอยู่สะดุ้งแรงเขามองหน้าคนที่ไขกุญแจห้องขังเขม็งอีกสองคนคอยดูลาดเลาอยู่ด้านหน้า “เ้ามาช่วยข้าหรือ?”
คนผู้นั้นส่ายหน้า“เหล่าว่าน ข้าอยากรู้ว่าเ้าสารภาพไปหมดหรือยัง?”
“มะไม่!ข้าจะสารภาพอะไรเล่า?หัวหน้าอู่ก็แค่จะลองดูเท่านั้นว่ามีผู้ใดเป็พวกเดียวกับข้าบ้าง”
“เอ๊ะ! ลองดูงั้นหรือ?”คนผู้นั้นชะงักเล็กน้อย “เ้าพูดเช่นนี้ก็แสดงว่าคงพูดไปจนหมดแล้วสินะ”
ชายผู้นั้นชักมีดสั้นออกมาคิดจะจ้วงแทงที่คอของเหล่าว่านทว่าเขาพลิกกายหลบได้ทัน
“เ้าคิดจะฆ่าข้างั้นหรือ?”
คนในชุดมือปราบหันขวับแล้วหวังจะแทงอีกครา“ข้าจำเป็!”
“ช่วยด้วย! มีคนร้าย!”เหล่าว่านะโเสียงดัง
************************
1K
