“หอมจัง” ฉันละความสนใจจากกระทะตรงหน้าหันไปตามเสียงที่ได้ยินเมื่อครู่ก็พบกับโยที่มีผ้าขนหนูบนหัวฉันยิ้มให้กับโยก่อนจะหันมาปิดเตาเพราะทำเสร็จพอดีพอปิดเตาเสร็จฉันก็เดินไปหาโยที่นั่งรอฉันอยู่ที่โต๊ะกินข้าวพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบผ้ามาเช็ดผมที่เปียกหมาดของโยให้
“จันทร์หน้าว่างไหม” โยถามขึ้นขณะที่ฉันกำลังเช็ดหัวให้เขา
“ก็ปิดเรียนแล้วก็ไม่มีไรทำแล้วนะ”ฉันกับโยเรียนคณะและสาขาเดียวกันที่สำคัญเรียนปีสามเหมือนกันอีกทำให้ั้แ่คบกันมาฉันก็ย้ายsec. มาเรียนกับโยเลย(มหาลัยนั้น 1 วิชามีให้เลือกหลาย sec. เพราะฉะนั้น sec. ก็คือคาบเรียนแต่เลือกเวลาและอาจารย์ได้เอง)
“ถามแบบนี้จะพาฝันไปเที่ยวใช่ไหม” ฉันว่าพลางเลื่อนหน้าลงให้อยู่ตรงกับหน้าของโยแต่ฉันไม่ต้องย่อลงมากนักเพราะโยนั้นสูงกว่าฉันมากอยู่น่าจะสักสิบเซนได้ฉันจึงแทบจะไม่ต้องย่ออะไรมากมาย
“จะว่าเที่ยวก็ได้นะแต่ไปเที่ยวบ้านโยแทนนะจะพาไปเปิดตัวกับพ่อแม่”พูดจบโยก็ดึงฉันให้ไปนั่งตักเขาพร้อมกับกอดฉันไว้หลวมๆ
“จริงจังป่ะเนี่ย”ฉันจ้องหน้าโยด้วยหน้าที่ค่อนข้างนิ่งเพราะเื่พวกนี้เป็เื่ใหญ่มากฉันไม่ชอบให้มาพูดเล่นเื่แบบนี้
“จริงจังสิ โยจะมาจองฝันแค่ลมปากได้ไงมันต้องผ่านผู้ใหญ่ก่อนอยู่แล้วไว้โยพาฝันไปเปิดตัวให้พ่อแม่รู้จักก่อนแล้วโยจะพาพ่อแม่ไปคุยเื่หมั้นของเรากับพ่อแม่ฝันนะดีไหม?”ฉันเงียบเพราะไม่รู้จะตอบยังไง ตอนนี้ในหัวฉันตีกันยุ่งเหยิงไปหมดว่าควรจะทำยังไง
“เป็อะไรไปฝันทำไมทำหน้าเครียดขนาดนั้นละ”โยถามฉันที่ทำหน้าเครียดแต่ก็เครียดจริงๆนั้นแหละเพราะฉันไม่ได้้าให้เื่มันเลยเถิดมาขนาดนี้
“ฝันคิดว่ามันเร็วไปอ่ะโยโยคิดดูสิว่าโยพาฝันไปเปิดตัวครั้งแรกต่อหน้าพ่อแม่โยแล้วจู่ๆก็ไปบอกว่าโยจะหมั้นกับฝันพ่อแม่โยจะไม่ใหรอ”ฉันพยายามหาเหตุผลที่จะทำให้เื่นี้มันไม่เกินเลยไปถึงผู้ใหญ่
“ไม่ต้องห่วงนะก่อนหน้านี้โยก็บอกพ่อแม่ไปแล้วว่าโยมีแฟนพ่อแม่ยังบอกให้พาฝันไปแนะนำให้พวกท่านรู้จักอยู่เลยเพราะฉะนั้นเื่นั้นไม่ต้องกังวลเลย” โอ๊ย!นี้ก็จะเตรียมพร้อมอะไรขนาดนั้นเนี่ยพ่อคุณ
“แต่ฝันก็ยังไม่พร้อมอยู่ดีอ่ะโย” ฉันพูด
“...” โยเงียบพร้อมกับทำหน้าผิดหวังที่ฉันปฏิเสธความจริงใจที่เขามอบให้
“ฝันยังไม่พร้อมจริงๆโยเข้าใจฝันนะ”ฉันจ้องหน้าโยพร้อมกับส่งสายตาอ้อนๆไปให้เขา
“ทำสายตาแบบนี้แล้วโยจะขัดอะไรฝันได้อีกละ”โยว่าพลางถอนหายใจและคลายอ้อมกอดจากฉัน
“อย่างอนเลยนะฝันไม่พร้อมจริงๆ”ฉันโอบรอบคอของโยไว้เพื่อกันเขาหันหน้าหนีเพราะโยแพ้สายตาอ้อนๆของฉันเวลาฉันใช้ไม้นี้ทีไรโยไม่เคยปฏิเสธฉันได้สักครั้งเดียว
“แต่พ่อแม่โยเขาอยากเจอฝันแล้วนะโยชวนฝันตั้งหลายรอบแล้วฝันก็ปฏิเสธตลอดจนพ่อแม่คิดว่าโยกุเื่แฟนมาหลอกพวกท่านแล้ว”โยตอบพร้อมกับส่งสายตาเศร้าๆมาให้ฉันทั้งฉันละโยต่างเงียบเพราะต่างผ่ายต่างไม่รู้ว่าจะพูดว่าอะไรจนโยทนไม่ไหวเป็ฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน
“กินข้าวกันเถอะจะได้ไปสอบกัน” จากนั้นเราทั้งคู่ก็ไม่มีใครพูดอะไรกันอีกเลยทั้งตอนกินข้าวและตอนนั่งรถมามอก็ไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมาเรียกได้ว่าบรรยากาศมาคุที่แท้จริงเลยละ
“วันนี้โยกลับก่อนเลยนะฝันจะไปฉลองสอบเสร็จกับพวกน้ำมัน”ฉันบอกโยขณะที่โยกำลังวนหาที่จอด
“มีใครไปบ้าง” โยถามเสียงเรียบ
“ก็มีแค่น้ำกับพรีมสองคนนั้นแหละไม่มีผู้ชายโยไม่ต้องห่วงเลย”ฉันรีบพูดเพื่อให้โยสบายใจเพราะโยหวงฉันมากไม่ชอบให้ฉันไปเที่ยวกับผู้ชายแต่ไม่ได้งี่เง่าขนาดไม่ให้คบเพื่อนผู้ชายนะแค่ไม่ชอบให้ไปเที่ยวกันสองต่อสองไรประมาณนี้แต่ถ้าไปกันเป็กลุ่มโยไม่ค่อยมีปัญหาอะไร
“แล้วคืนนี้ฝันจะนอนคอนโดไหน” โยจอดรถแล้วหันมามองหน้าฉัน
“ก็ต้องคอนโดโยอยู่แล้วยังไม่หายคิดถึงเลย”ฉันถามพร้อมส่งยิ้มกว้างไปให้โยเพื่อหวังลดความมาคุที่ตลบอบอวนไปทั่วทั้งรถแล้ว
“อย่ากลับดึกนะดูแลตัวเองด้วย” โยตอบพลางเอื้อมมือมาลูบหัวฉัน มิสชั่นสำเร็จโยหายงอนฉันแล้วแต่เื่หมั้นนี่สิถ้าไม่รีบคิดหาทางแก้เร็วๆอาจจะส่งผลต่อแผนในอนาคตแน่ๆ
“ฉันละยอมใจแกจริงๆแม่งปล่อยให้เื่มันดำเนินมาถึงขนาดนี้ได้ไงวะ”น้ำพูดขณะที่พวกเรากำลังกินไอศครีมกันอยู่หลังจากสอบเสร็จพวกฉันสามคนก็พากันมาช็อปคลายเครียดหลังจากเดินจนเหนื่อยแล้วเลยว่าจะหาไรเย็นชดชื่นๆกินกันต่อเลยมานั่งกินไอศครีมกันนี่แหละ
“ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจให้มันเลยเถิดมาขนาดนี้เหมือนกันแหละ”ฉันว่าพลางยัดไอศครีมช็อกโกแลตเข้าปาก
“ฉันจะทำไงดีวะ ถ้าฉันไม่ไปกินข้าวบ้านโยโยต้องคิดว่าฉันแม่งไม่จริงจังกับเขาแน่เลยวะ” พวกมันที่นั่งถอนหายใจใส่ฉันอย่างรำคาญ
“แต่ถ้าเป็แบบนั้นเขาก็คิดถูกนิแกก็ไม่ได้จริงจังกับเขาสักหน่อยแค่มาคบกับเขาเพื่อแก้แค้น...”
“เดี๋ยวตบปากหลุดเลยแกนิฉันบอกให้ระวังเวลาพูดโยยิ่งเพื่อนเยอะๆอยู่”ฉันรีบห้ามไอ้พรีมก่อนที่มันจะแฉฉันหมดไส้หมดพุงพลางหันรีหันขวางเพราะกลัวแถวนี้จะมีเพื่อนโยหรือคนรู้จักเพราะโยเป็ถึงเดือนคณะปี 3 คนเลยรู้จักเยอะและแน่นอนว่าคนชอบก็เยอะก็เล่นเพอร์เฟคซะขนาดนั้นหล่อแล้วยังเรียนดีอีกเอาซะฉันเกือบถอดใจจากการจีบโยไปเลยดีนะที่สวยและความด้านพอที่จะแบกหน้าไปอ่อยเขา
“ห้างนี้ไกลจากมอเยอะจะกลัวอะไรหนักหนาวะ”พรีมพูดแบบรำคาญๆ
“พรีมแกไม่เคยได้ยินหรอว่าคนที่มันทำเื่ไม่ดีไว้มันก็จะหวาดวิตกแบบนี้แหละ”น้ำหันไปพูดกับพรีมก่อนที่พวกมันทั้งคู่จะหัวเราะชอบใจกันใหญ่
“หยุดเลยฉันเพื่อนพวกแกนะเว้ย” ฉันโวย
“ก็เพราะแกเป็เพื่อนไงถึงได้ด่าได้เตือนอยู่เนี่ยแกแค้นใครไม่ไปลงกับคนนั้นวะจะลากคนที่ไม่รู้เื่มาเกี่ยวข้องทำไมวะ”น้ำพูดด้วยใบหน้าเครียดๆ
“ก็มันมีแต่วิธีนี้แกจะให้ฉันทำไงถ้ามีวิธีอื่นฉันก็ไม่ใช่วิธีนี้หรอกฉันก็รู้สึกผิดเหมือนกันไว้ถ้าฉันชำระแค้นจบเมื่อไหร่ฉันจะชดใช้ให้โยเอง” ฉันพูดหงอยๆถ้ามีทางอื่นฉันก็ไม่อยากใช้วิธีนี้เหมือนกันแหละโว๊ย
“เฮ้อ!นี่ต่อให้พวกฉันด่ายังไงแกก็จะไม่หยุดใช่ไหม”น้ำพูด
“...”ฉันได้แต่เงียบแล้วก้มหน้ามองไอศกรีมในถ้วยที่ค่อยๆละลาย
“เฮ้อ!ถ้าแล้วมันจะมีปัญหาแกก็ไปซะก็สิ้นเื่”น้ำแนะวิธีด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยจะเต็มใจสักเท่าไหร่แต่มันเป็คนรักเพื่อนถึงจะชอบด่าชอบว่า(เพราะฉันก็ทำผิดจริงๆนั่นก็สมควรโดนด่าแล้ว)
“ถ้าไปโยต้องพูดเื่หมั้นแน่แต่ฉันไม่อยากให้เลยเถิดไปถึงขั้นนั้นนะเว้ย” ฉันพูดปัญหาที่เป็ประเด็นที่ทำให้ฉันไม่อยากไปกินข้าวกับพ่อแม่โยให้ฟัง
“แต่ยั่ยนั่นกับโยเขาอยู่บ้านรั้วเดียวกันไม่ใช่หรอถ้าแกไปกินข้าวที่บ้านโยยังไงก็มีโอกาสสูงเลยนะเว้ยที่จะได้เจอยั่ยนั่นนะ”พรีมพูดเสริมในสิ่งที่นึกออก บ้านพ่อโยกับบ้านน้องของพ่อโยสร้างอยู่ในรั้วเดียวกันแต่ปลูกอยู่กันคนละหลังและยังบ้านเลขที่เดียวกันอีด้วยเห็นโยเล่าให้ฟังว่าท่านทั้งสองสนิกกันมากและอยากช่วยดูแลอีกฝ่ายเลยสร้างบ้านอยู่ด้วยกันแต่ต่างต้องมีครอบครัวเลยสร้างกันคนละหลังแต่ในที่ดินเดียวนั่นแหละแถมบ้านกว้างมากด้วยฉันเคยไปส่งโยที่บ้านรอบนึงไม่ต้องบอกเนอะว่ารวยไหม
“เื่นั้นก็ใช่แต่ฉันไม่อยากไปคุยเื่งานหมั้นนี่นาฉันไม่ได้อยากแต่งกับเขาสักหน่อย”ฉันพูดพร้อมกับกุมขมับไม่รู้จะแถยังไงแล้วเพราะที่ผ่านมาโยชวนฉันไปกินข้าวที่บ้านหลายรอบมากแต่ฉันก็หาข้ออ้างปฏิเสธตลอดจนตอนนี้ไม่มีข้ออ้างอะไรแล้ว
“งั้นก็ไปแบบไม่ให้พูดเื่หมั้นสิ” น้ำพูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก
“ยังไงวะ” ฉันถามน้ำกระดิกนิ้วให้พวกฉันเข้าไปใกล้ๆมันพร้อมกับบอกแผนที่มันคิด
“พ่อแม่สวัสดีครับ” โยกับฉันยกมือไหว้พ่อแม่ที่ออกมาต้อนรับพวกฉันหน้าบ้าน
“สวัสดีลูกเป็ไงบ้าง สบายดีนะ” พ่อโยเอ่ยถามคนเป็ลูก
“สบายดีครับวันนี้พาว่าที่ลูกสะใภ้มาเปิดตัวด้วย”โยว่าพลางดึงมือฉันให้ก้าวมายืนเสมอเขา
“แม่ก็เห็นพูดถึงตลอดกว่าจะพามาเปิดตัวนะเรา ฝันใช่ไหมลูก”แม่พูดพร้อมกับหันมายิ้มให้ฉันอย่างเป็มิตร
“ค่ะ” ฉันตอบพลางยิ้มให้พวกท่านทั้งสอง
“แหมสวยเหมือนที่โยมันโม้ไว้จริงๆด้วยนะแม่” พ่อโยพูดฉันได้แต่ยิ้มตอบอย่างเขินๆ
“อ๋อหนูซื้อผลไม้มาฝากคุณอาทั้งสองด้วยค่ะ”ฉันที่เพิ่งนึกได้ว่าตนซื้อของมาฝากพ่อแม่โยรีบพูขึ้นก่อนจะยื่นกระเช้าผลไม้ไปให้ท่านทั้งคู่
“ขอบใจนะลูก แต่เรียกอานี่ดูห่างเหินไปนะลูกเรียกว่าพ่อแม่สิจ้ะ”แม่โยพูด
“ค่ะ” ฉันรับคำท่าน
“ดีมากจ้ะ เราเข้าไปข้างในกันดีกว่าแม่เริ่มหิวแล้ว”พูดจบพ่อกับแม่โยก็เดินนำเข้าไปทั้งคู่
“โยอย่าลืมที่เราตกลงกันไว้นะ” ฉันดึงมือโยไว้ก่อนที่เขาจะเดินตามพ่อแม่ของตนไป
“ไม่ลืมหรอกค่ะ ขี้กังวลจังนะเรา”โยว่าพลางเอื้อมมือมาขยี้หัวฉันอย่างหมั่นเขี้ยว
“หัวฝันยุ่งหมดแล้ว” ฉันว่าพลางดึงมือโยออกก่อนที่เราจะพากันเดินตามพ่อกับแม่โยไป แผนที่ยัยน้ำบอกฉันคือให้ฉันมากินข้าวกับพ่อแม่โยแต่เป็การมากินแบบเปิดตัวแฟนเฉยๆเพราะว่าฉับกับโยเพิ่งคบกันและฉันกลัวดูไม่ดีในสายตาผู้ใหญ่กลัวพ่อแม่คิดว่าฉันจะมาเกาะโยเพราะบ้านรวยก็ประมาณนี้ที่เหลือฉันก็มารยาทให้โยเชื่อซึ่งมันได้ผลจ้าก็ถือเป็โชคดีของฉันละนะ
“ทานเยอะนะลูก” แม่โยพูดพลางตักกับข้าวใส่จานฉันให้
“ขอบคุณค่ะ พ่อกับแม่ก็ทานเยอะๆนะคะ”ฉันพูดพลางตักผัดผักที่อยู่ใกล้ฉันที่สุดใส่จานพวกท่านทั้งสองคนพ่อแม่โยยิ้มให้ฉันก่อนจะหันไปยิ้มให้โย
“ว่าแต่หนูเรียนคณะเดียวกับตาโยเนี่ยเห็นลูกแม่เกเรบ้างไหมลูก” แม่โยถามฉันพลางจ้องลูกชายของตนอย่างจับผิด
“ไม่มีเลยค่ะคุณแม่สบายใจได้เลยค่ะโยเขาทำตัวสมกับเป็เดือนคณะที่สุดเลยค่ะ” ฉันพูดนี่กล้าสาบานเลยนะว่าไม่ได้เข้าข้างอะไรโยเลยเพราะเขาทำตัวสมฐานะเดือนคณะปีสามมากแบบเลือกไม่ผิดคนจริงๆ
“ได้ยินแบบนี้แม่ค่อยโล่งใจหน่อยเพราะแต่ก่อนตอนสมัยมัธยมนะโยน่ะเกเรมากจนแม่กับพ่อเนี่ยปวดหัวไปตามๆกัน”
“โยเคยเกเรด้วยหรอคะ”ฉันถามอย่างสนอกสนใจเพราะั้แ่รู้จักโยมาคือฉันไม่เคยเห็นเขาออกนอกกรอบเลย
“อย่าให้เล่าเลยลูกสามวันก็ไม่หมดโยเนี่ยเคยไปมีเื่ต่อยตีจนขึ้นโรงพักมาแล้วนะเกรดก็แย่จนแม่ยังกลัวเลยว่าจะเข้ามหาลัยได้ไหม”ฉันหันไปมองโยอย่างอึ้งๆ ซึ่งตอนนี้โยมีใบหน้าที่แดงนิดๆจากความเขินอาย
“ยิ่งเื่ผู้หญิงนี่นา...”
“แม่ลองชิมมัสมั่นหน่อยนะครับวันนี้ป้าแก้วทำอร่อยมากเลยครับ”โยรีบพูดขัดทันทีที่แม่โยจะพูดถึงเื่ผู้หญิงของโย
“ไม่ต้องมาเนียนเปลี่ยนเื่เลยนะฝันไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆแน่ๆแม่คะเล่าตอนเลยค่ะ” ฉันพูดพลางมองโยอย่างจ้องจับผิด ก่อนจะหันมายิ้มให้แม่โย
“แบบนี้สิถึงจะเหมาะกับไอ้ตัวแสบของแม่” พอแม่โยพูดจบทุกคนก็พากันขำจะมีก็แต่โยที่ทำหน้างอนๆอย่างไม่จริงจังเท่าไหร่
“สมัยก่อนนะโยมันมันเสือผู้หญิงมาก ตอนมันมาบอกพ่อกับแม่ว่ามันมีแฟนพ่อกับแม่ยังไม่อยากเชื่อเลย”พ่อแฉวีรกรรมของโยให้ฉันฟังก่อนที่เราจะคุยเื่จิปาทะอย่างอื่นไปเรื่อยๆจนกินข้าวกันเสร็จ
“โยพ่อกับแม่ขอคุยด้วยหน่อย”พ่อโยเรียกโยหลังจากที่เรากำลังจะเดินไปที่ห้องนั่งเล่น
“งั้นฝันขอไปเดินเล่นที่สวนก่อนนะคะ”ฉันบอกพวกท่านก่อนจะแยกตัวออกไปเดินเล่นที่สวนข้างบ้านโยซึ่งฉันเหลือบมาเห็นตอนที่นั่งกินข้าวกันอยู่สวนบ้านโยสวยมากมีดอกไม้หลายชนิดที่ฉันก็ไม่รู้จักหรอกพอดีไม่ได้สนใจด้านนี้สักเท่าไหร่ถึงแม้ว่าจะมีดอกไม้และต้นไม้เยอะพอสมควรแต่ก็ไม่ได้ดูรกเลยคนสวนบ้านนี้คือดูแลดีจนอยากจ้างไปตัดแต่งสวนบ้านตัวเองจังแหะ
“เธอเป็ใคร” ในระหว่างที่ฉันเดินดูดอกไม้ต่างๆอย่างเพลิดเพลินนั้นก็มีเสียงผู้หญิงดังขึ้นจากข้างหลัง
“เธอ!” ทันทีที่หันไปฉันก็ต้องประหลาดใจกับคนที่เจอ เพราะเอคือคนที่ฉันอยากเจอกมากที่สุดและเกลียดที่สุด
“ไง ไม่เจอกันนานนะคะน้องพีช”
ปล.ทำไมฝันถึงเกลียดพีชหาคำตอบได้ในEpisodeหน้า!!!
ปล.เม้นมาเม้าท์มอยกันได้จ้าาาา
560
