Secret Dungeon

    ไม่เป็นทางการ

    "ขอบใจที่ชวนนะ ไว้โอกาสหน้าถ้ายังต้องการคนช่วยเหลืออย่าลืมคิดถึงผมเป็นคนแรก รับรองว่าจะคิดราคาไม่แพง" เขาตอบพร้อมกับหัวเราะออกมาก่อนที่จะเดินเข้าทางเข้าดันเจี้ยนไป

    "เนลชอบหลินเหรอ

    "ทำไมถามแบบนี้"

    "ก็เห็น......"

    ภาพตัดมาที่เขาเดินออกมาจากดันเจี้ยน เขามาอยู่ที่หน้าทางเข้าดันเจี้ยนของสถาบัน ข้างนอกนี้มีฮาร์ทกับ ยาสที่ถูกส่งออกมาก่อนหน้านี้ยืนรออยู่ เขาไม่ได้พูดอะไรกับทั้งสองคนเช่นเดียวกับที่ทั้งสองคนไม่พูดอะไรกับเขาเช่นกัน เขาเดินออกจากจุดเข้าดันเจี้ยนโดยไม่รอเนลและนีลออกมา

    เขาเดินกลับที่พักแม้ว่าตอนนี้จะเป็นช่วงเวลาค่ำแล้วแต่ก็ยังมีรถของสถาบันคอยรับส่งอยู่ เขาไม่แน่ใจว่ารถของสถาบันจะหยุดรับส่งตอนกี่โมง เขาใช้เวลาไม่นานก็มาถึงน้ำพุทางผ่านไปยังที่พักของเขา

    มีผู้หญิงคนนึงกำลังยืนรอใครบางคนอยู่บริเวณนี้ ผู้หญิงคนนี้เขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน แต่ดูจากใบหน้าและท่าทางการยืนของเธอแล้ว ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป เธอน่าจะเป็นลูกของใครสักคนที่มีชื่อเสียงและร่ำรวยมาจากตระกูลที่เก่าแก่ แต่เขาก็คิดไปอย่างนั้นเองบางทีเธออาจจะเป็นเพียงผู้หญิงทั่วไปและนัดกับใครบางคนเอาไว้ที่นี่ เขาเพียงมองเธอเพราะว่าเธออยู่ด้านหน้าของเขาเท่านั้น แต่เธอมองเขากลับมาเหมือนว่ามีอะไรติดอยู่บนหน้าของเขา มันดูน่ากลัวเล็กน้อยที่มีคนจ้องมองมาตรงๆแบบนี้ เขาไม่ได้สนใจและยังคงเดินต่อ

    "คุณใช่หลินหรือเปล่า ?" ผู้หญิงที่ยืนอยู่ถามออกมา

    "รู้จักผม ?" เขาหันมามองและถามกลับ

    "ฉันมีชื่อว่า เซเลีย เป็นเพื่อนของโอลิเวีย" หญิงสาวกล่าวออกมา

    พอผู้หญิงคนนี้พูดชื่อของโอลิเวียมาทำให้เขารู้สึกตกใจและแปลกใจไปพร้อมๆกัน เพื่อนของโอลิเวียมาหาเขา ? หรือว่ามีอะไรเกิดขึ้น ?

    "เซเลียต้องการจะขอประลองกับคุณหลินอย่างไม่เป็นทางการ มีสนามฝึกที่ 6 อยู่ใกล้ๆ ไม่ทราบว่าคุณหลินพอจะมีเวลาหรือเปล่า"

    "ถ้าคุณบอกเหตุผลได้ว่าทำไมผมต้องประลองกับคุณ ผมจะไป" ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นอย่างที่เขาคิด

    "คุณแค่ประลองกับฉันเพียงเพราะฉันเป็นเพื่อนของโอลิเวียไม่ได้เหรอ ?" หญิงสาวพูดออกมาตรงๆ

    "............ก็ได้" เหตุผลของเธอทำให้เขาไม่อาจปฏิเสธได้ ทำไมให้เขาจำใจต้องยอมตกลง

    เซเลียและเขานั่งรอของสถาบันจนมาถึงสนามฝึกที่6 ที่นี่ยังคงเปิดไฟสว่างแม้ว่าจะไม่มีคนอยู่ข้างในก็ตาม

    "คุณเริ่มก่อนเลย" เขาพูดในขณะที่อยู่บนสนามและเซเลียยืนอยู่อีกฝั่ง

    ทันทีที่เขาบอกให้เธอเริ่มก่อนหญิงสาวก็เรียกอาวุธของเธอออกมามันเป็นดาบที่ยาวกว่า 60 เซนติเมตรมันไม่ได้มีขนาดที่ใหญ่เพียงแค่ยาวเท่านั้น เธอพุ่งเข้ามาใส่เขาด้วยความเร็วที่สูง ทำให้เขาต้องใช้ทักษะออร่าเสริมความเร็วแห่งลมเพื่อหลบการโจมตีของเธอ เขาหาจังหวะในขณะที่หลบเพื่อเรียกหางของหมาป่าออกมา ทักษะการใช้ดาบของเธอเรียกได้ว่าอยู่ในระดับที่ดีกว่าเขามากนัก แต่มันก็ควรที่จะเป็นแบบนั้นเพราะว่าถึงแม้ว่าเขาจะมีดาบเป็นอาวุธเหมือนกันแต่แทบจะไม่ได้หยิบมันออกมาเลยด้วยซ้ำ

    แม้ว่าทักษะการใช้ดาบของเธอจะดีขนาดไหนแต่ความเร็วของเธอยังช้ากว่าเขามากนัก เขาเพียงป้องกันการโจมตีของเธอและไม่ได้โต้ตอบกลับไป เขาคิดว่ารอจนกระทั่งเธอเหนื่อยอาจจะหยุดเอง แต่เขาคิดผิดเธอไล่โจมตีเขาด้วยดาบของเธอมามากกว่าหนึ่งชั่วโมง แม้ว่าเธอจะมีท่าทางที่เหนื่อยล้าแสดงออกมาแต่เขาไม่คิดว่าเธอจะหยุดลงเร็วๆนี้

    ดูเหมือนว่าเขาควรที่จะตอบโต้กลับเพื่อให้เธอหยุดลงด้วยตัวเอง เขาใช้ความเร็วของเขาถอยมาสองช่วงตัวและใช้ทักษะบอลแห่งแสงออกไปในหลายๆทางยกเว้นตรงหน้าของเขา และเขาเริ่มเป็นฝ่ายบุกเข้ามาเธอเอง เราปะทะกันด้วยหางของหมาป่าและดาบของเธอ แม้ว่ากระบวนท่าของเขาจะสู้เธอไม่ได้ แต่เขามีข้อได้เปรียบตรงขนาดหางของหมาป่าและแสงของทักษะบอลแห่งแสงที่รบกวนเธออยู่ เขาไม่ได้ถอดผ้าพันคอขนหมาป่าออกจึงไม่อยากใช้บอลแห่งแสงเพื่อให้โดนเธอตรงๆ เขาไม่รู้ว่าเธอมีทักษะเสริมร่างกายอยู่หรือเปล่า แต่ถ้าไม่มีละก็เธออาจจะบาดเจ็บหนักจากทักษะของเขา

    เนื่องจากเข้าไม่ได้ต่อสู้อย่างจริงจัง เซเวียก็อาจจะไม่ได้จริงจังเช่นเดียวกันเขาไม่เห็นว่าเธอจะใช้ทักษะอื่นเพิ่มเลยนอกจากทักษะความเร็วของเธอในขณะที่เขาใช้ออกมาถึงสองทักษะ เรายังคงสู้กันในรูปแบบเดิมเพียงแต่เขามีท่าทีเหมือนจะสู้กับเธอมากขึ้นเท่านั้น

    ! ปลัก

    เสียงเหมือนมีของบางอย่างหัก เขาพยามมองหาที่มาของเสียงในขณะที่สู้กับเธอไปด้วยและเขาก็พลาด หางของหมาป่าที่เขาถืออยู่นั้นเองที่มันหักลง ดาบที่เธอใช้สามารถทำให้ไอเทมระดับบลอนอย่างหางของหมาป่าเขาหัก ?

    ! ฉับ

    เสียงของดาบฟันลงบนแขนของเขา ทำให้เขาตกใจอีกครั้งแม้ว่าการฟันด้วยดาบครั้งนี้จะไม่สามารถฟันผิวหนังของเขาได้ แต่มันกับทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดตรงบริเวณที่ถูกดาบโจมตีใส่เป็นอย่างมาก เขาได้รับความเสียหายจากการโจมตี ? เขาจำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายคือเมื่อไหร่ที่เขาได้รับความเสียหายจากการโจมตีแบบนี้ เขาแทบจะลืมไปแล้วว่าเขายังมีความรู้สึกแบบนี้อยู่ มันทำให้ร่างกายของเขาสั่นออกมาอย่างช่วยไม่ได้