หลี่ มู่ไป๋ ใช้เวลาหนึ่งวันเต็มในการปรับสมดุลพลัง ก่อรากฐานขั้นสูง ในร่างกายของเขา แรงกดดันปราณเซียนใน แดนโบราณที่สาบสูญ ที่เคยเป็ภัยคุกคาม ตอนนี้กลับกลายเป็แหล่งบ่มเพาะชั้นเลิศ
เมื่อพลังมั่นคงแล้ว เขาก็หันไปมอง เสวี่ย ลั่ว ที่นอนหมดแรงอยู่ข้าง ๆ มู่ไป๋ยกมือขึ้นตรวจชีพจรของเธอ เธอปลอดภัย แต่ปราณพร่องไปมาก
ข้าต้องตอบแทน มู่ไป๋คิด ไม่ใช่เพราะ 'ความรู้สึก' แต่เพราะนางคือ เครื่องมือ ที่มีค่าที่สุดในการบ่มเพาะของข้า เขาหยิบโอสถฟื้นฟูปราณระดับสูงที่สำนักให้มา แล้วนำไปป้อนให้เธอ
ขณะที่ป้อนยาให้เสวี่ย ลั่ว มู่ไป๋ก็รู้สึกถึง ความรู้สึก บางอย่างที่ จางหายไป โดยที่เขาไม่ได้ทำการแลกเปลี่ยนกับสมุดบันทึก
ราคาสำหรับการปฏิเสธแลกเปลี่ยนที่เ้ารอดชีวิตมาได้ คือการ เร่งเร้า การกัดเซาะส่วนที่เหลือของจิติญญาไปโดยปริยาย
มู่ไป๋รู้แจ้งทันที การต่อต้าน บันทึกไม่ได้ทำให้เขาปลอดภัย แต่มันทำให้เขาต้องจ่าย ราคาทางจิติญญา โดยที่ไม่ได้พลังตอบแทน! เขาสูญเสีย ความสุขที่ได้รับจากการบรรลุขั้น ไปอย่างสิ้นเชิง เหลือเพียง ความพึงพอใจทางตรรกะ ในความสำเร็จเท่านั้น
ร่องรอยของมหาเซียน ซู เหวินเทียนมู่ไป๋เปิด สมุดบันทึก อีกครั้งเพื่อค้นหาคำแนะนำต่อไป หน้าบันทึกเปิดออกและแสดงข้อมูลเกี่ยวกับ ซู เหวินเทียน (เ้าของเดิม) ที่เคยมายังสถานที่แห่งนี้เมื่อนานมาแล้ว
มหาเซียน ซู เหวินเทียน ได้ใช้ดินแดนโบราณที่สาบสูญนี้เป็ คลังปราณ เพื่อหล่อเลี้ยง แก่นทองคำ (Golden Core) ที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ การบ่มเพาะแก่นทองคำในดินแดนที่มีปราณเซียนบริสุทธิ์นี้ รวดเร็ว กว่าโลกภายนอกถึงร้อยเท่า
ข้อมูลนี้ทำให้มู่ไป๋ตื่นเต้น ก่อรากฐานขั้นสูง เป็เพียงก้าวสุดท้ายก่อนการสร้าง แก่นทองคำ ซึ่งจะทำให้เขามีพลังเทียบเท่าปรมาจารย์ของสำนัก
มู่ไป๋ตัดสินใจออกสำรวจพื้นที่ทันทีเพื่อหาแหล่งปราณที่ดีที่สุด เขาอุ้มเสวี่ย ลั่ว ที่กำลังพักฟื้นไว้ในอ้อมแขน และออกเดินสำรวจ
เสาหลักแห่งปราณดั้งเดิมหลังจากสำรวจไปไม่นาน พวกเขาก็พบกับปรากฏการณ์ที่น่าทึ่ง: เสาหินขนาดมหึมา ที่สูงเสียดฟ้า ส่องแสงสีขาวบริสุทธิ์ และมี ปราณเซียน ไหลออกมาจากเสาหินอย่างไม่ขาดสาย ราวกับเป็แหล่งกำเนิดของปราณในมิติแห่งนี้
นี่คือ เสาหลักแห่งปราณดั้งเดิม (Primordial Pillar) ที่มหาเซียนในอดีตเคยใช้ในการบ่มเพาะ!
ที่ฐานของเสาหลัก มี แอ่งปราณ ที่เต็มไปด้วยของเหลวใสที่เรืองแสง แก่นปราณมหาา (Great Primordial Essence) มันคือปราณเซียนที่ถูกควบแน่นจนกลายเป็ของเหลว ซึ่งเป็แหล่งพลังที่สมบูรณ์แบบสำหรับการสร้าง แก่นทองคำ
มู่ไป๋วางเสวี่ย ลั่ว ลงในบริเวณที่ปลอดภัย และเริ่มเข้าใกล้แอ่งปราณ ร่างกายของเขาสั่นะเืด้วยความตื่นเต้นทาง ตรรกะ นี่คือโอกาสที่เหนือกว่าการแลกเปลี่ยนใด ๆ
การแลกเปลี่ยนที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง: ความกลัวทันทีที่ปลายนิ้วของมู่ไป๋ัักับ แก่นปราณมหาา สมุดบันทึก ก็สั่นะเือย่างบ้าคลั่ง และเปิดหน้ากระดาษพร้อมกับข้อความที่เรืองแสงสีดำสลับทอง:
นี่คือ ปราณที่สมบูรณ์แบบ สำหรับการสร้างแก่นทองคำที่แข็งแกร่ง! การบ่มเพาะด้วยตนเอง เป็ไปได้ แต่เ้าจะต้องใช้เวลา หนึ่งปี เต็มในมิตินี้
ทางเลือกในการแลกเปลี่ยน (เพื่อเร่งเวลาเหลือเพียง 30 วัน):
แลกเปลี่ยน ด้วย ความสามารถในการรู้สึก 'ความกลัว' ทั้งหมดที่เหลืออยู่ในร่างกายของเ้า เพื่อรับ เคล็ดวิชาหลอมรวมแก่นทองคำขั้นสูงสุด
ไม่แลกเปลี่ยน และใช้เวลาบ่มเพาะ หนึ่งปีเต็ม (เสี่ยงต่อการถูกค้นพบโดย เย่ อู่ฉาง ที่จะมาถึงมิตินี้ในไม่ช้า)
มู่ไป๋นิ่งอึ้ง...
ความกลัว คือกลไกป้องกันตัวสุดท้ายของมนุษย์ที่จะช่วยให้เขาระมัดระวังภัยและไม่ประมาท หากเขาสูญเสียความกลัวไป เขาจะกลายเป็ เซียนผู้ไร้ความยั้งคิด ที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อความก้าวหน้า
ทางเลือกที่หนึ่ง (แลก): เร็ว, แข็งแกร่ง, แต่ ไร้ขีดจำกัด และ อันตราย ต่อทุกคนที่อยู่รอบตัว (รวมถึง เสวี่ย ลั่ว)
ทางเลือกที่สอง (ไม่แลก): ปลอดภัย, ยังคงมีความระมัดระวัง, แต่ ช้า และเสี่ยงต่อการถูก เย่ อู่ฉาง ค้นพบเมื่อมิติเปิดอีกครั้ง
หลี่ มู่ไป๋ จ้องมองแอ่งแก่นปราณมหาา และใบหน้าของ เสวี่ย ลั่ว ที่กำลังหลับอยู่ข้าง ๆ เขาต้องตัดสินใจระหว่าง การเป็เซียนที่สมบูรณ์แบบ กับ การเป็มนุษย์ที่ระมัดระวัง
1K
