“ยินดีต้อนรับเข้าสู่ระบบปฏิบัติการพิเศษในโลกอันลึกลับอวกาศอันกว้างไกลแห่งนี้ย่อมมีปริศนาอย่างมากมาย ไม่ต้องถามว่าเรามาจากไหนไม่ต้องถามว่าเราคือใครขอให้รู้เพียงว่านายท่านคือผู้โชคดีที่บังเอิญมรณะในวันที่แปด เดือนแปดตอนที่ระบบของเรากำลังเปิดตัวพอดี ก็เลยได้รับโอกาสใช้ระบบช่วยเหลืออันฉลาดปราดเปรื่องและหล่อเหลาเช่นกระผม อย่างที่เห็นว่านอกจากระบบอันหล่อเหลาเช่นกระผมนายท่านยังจะได้พื้นที่ใช้สอยฟรี ๆ ที่เห็นรอบ ๆ นี้ด้วย จะปลูกผัก ถางหญ้าซ่อนของ ล้วนทำได้หมด และหากทำภารกิจที่กระผมมอบไว้ให้สำเร็จ ระบบสาวดาวสอยเดือนของเราจะมีรางวัลพิเศษให้ด้วยช่างอลังการโดยแท้ แท้ แท้ แท้ แท้ แท้ แท้ แท้ แท้.....”
ถิงถิง “...”
เ้าระบบที่มีเสียงประกาศเหมือนโฆษกรายการวิทยุรุ่นพ่อรุ่นแม่นี่มันอะไรกัน ซ้ำยังทำเสียงสะท้อนด้วยตัวเองด้วยไหนว่าเป็ระบบปฏิบัติการรุ่นพิเศษ ทำไมถึงมีเสียงและวิธีการพูดเหมือนตาลุงแก่ ๆข้างบ้านแบบนี้ล่ะ
“เ้าคือใคร ระบบนี้มาจากไหน”ถึงแม้ชาติก่อนถิงถิงน้อยจะเคยอ่านนิยายมาหลายเื่ ที่มีพลอตเดิม ๆแต่สนุกสนานด้วยการฝ่าฟันชีวิตของเหล่าตัวละครน้อย ๆและรู้ว่าในบางครั้งจะมีสิ่งที่เรียกว่ามิติพิเศษ ซึ่งพลังพิเศษโผล่ขึ้นเป็สูตรโกงของตัวเอก แต่พอเกิดขึ้นจริง ๆ มันก็น่าเหลือเชื่อมาก
“กระผมเป็ระบบปริศนาขอรับเราจะไม่แจ้งที่มา ที่ไปนายท่านรู้เพียงแค่ว่าระบบนี้จะเป็ตัวช่วยให้ท่านมีชีวิตอย่างสะดวกสบายก็แล้วกัน”
“แล้วทำไมถึงชื่อระบบสาวดาวสอยเดือนล่ะ”เสียงเล็ก ๆ อย่างเด็กน้อยถามต่อ
“เป็ชื่อสุ่มมาน่ะขอรับให้เข้ากับชาติก่อนที่ท่านจากมาระบบนี้ถ้าไปอยู่กับเ้านายคนอื่นก็อาจจะชื่ออื่นได้”
ถิงถิง “...”
ชาติก่อนที่นางจากมาไม่ได้ให้ความรู้สึก“สามช่างานวัด” แบบนี้สักหน่อย...
“เพื่อฉลองการเปิดระบบใหม่จึงเปิดโอกาสให้นายท่านสาวดาวสอยเดือนหนึ่งครั้ง ฟรี ๆ”
ถิงถิงยังไม่ทันถามอะไรเพิ่มจู่ ๆ ก็มีแสงสว่างจ้าจนตาพร่าเลือน แล้วมีเสียงกระดิ่งกรุ้งกริ้งหลายครั้งจากนั้นแสงก็ค่อย ๆ สงบลง ตรงหน้านางปรากฏต้นสอยดาวขนาดใหญ่นางมองกระดาษหลากสีสันที่ถูกมัดไว้ตามกิ่งก้านที่ไร้ใบของต้นไม้ก็รู้ทันทีว่าตนเองจะต้องทำอย่างไร
ยังไงชาติก่อนนางก็เป็มือสอยดาวงานกาชาดหลายสมัยซ้อนไม่ได้มอเตอร์ไซค์ก็ต้องได้ข้าวสารไม่ได้ตู้เย็นก็ต้องมีน้ำยาปรับผ้านุ่มติดมือบ้างล่ะการจะได้ของชิ้นใหญ่ยังไงก็ต้องผ่าน(ของ)เล็ก ๆ น้อย ๆ มาเยอะเช่นนี้นี่แหละเรียกว่าวิถีแห่งเซียน!
“ดาวกระดาษพวกนี้มีรางวัลอะไรบ้างล่ะ”นางถามพลางถูมือไปมา รู้สึกคันมืออยากจะเสี่ยงโชคแล้ว
มีเสียงเพลงสร้างความตื่นเต้นดังขึ้นอีกครั้งถิงถิงรู้สึกปวดหัวยิ่งนัก เหตุใดระบบพิเศษที่นางเจอช่างดีดเด้งเหลือเกินตอนนี้ขาดก็แต่ไฟสี ๆ ติดประดับตามกำแพงแล้ว
“บนต้นสอยดาวนี้รางวัลแบ่งเป็รางวัลธรรมดาสามระดับก็คือเอ บี ซี รางวัลระดับพิเศษสองระดับคือ พิเศษเอ พิเศษบีแล้วก็รางวัลระดับดาวล้านดาวมีหนึ่งระดับเท่านั้น ในแต่ละระดับมีของรางวัลหลากหลายแบบบระดับเป็เพียงแค่จัดแบ่งของรางวัลตามมูลค่า ยกตัวอย่างเช่นรางวัลระดับเอก็อาจจะได้เป็สิ่งของเล็ก ๆ น้อย ๆ เงินก้นถุงอะไรแบบนั้น ระดับบีก็จะได้ที่มีมูลค่าขึ้นมาหน่อย ยิ่งระดับสูงมากเท่าไหร่ มูลค่าของและความหายากของของสิ่งนั้นก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นมากเรื่อย ๆ โดยเฉพาะรางวัลระดับดาวล้านดวงที่ส่วนใหญ่จะเป็ของพิเศษความสามารถพิเศษ หรือยาวิเศษขอรับ”
ถิงถิงยกมือขึ้นลูบคางแล้วพยักหน้าน้อยๆ นั่น ระบบนี้เข้าใจไม่ยากแต่การจะได้รางวัลใหญ่ก็คงไม่ใช่เื่ง่ายเช่นเดียวกัน
“เอาล่ะมาเริ่มกันเลย” ระบบพูดพร้อม ๆ กับไม้ยาวแท่งหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ
ถิงถิงรับไม้ยาวแท่งนั้นมาพบว่าที่ปลายไม้ยาวเป็ใบมีดนางไม่รอช้ายกไม้ขึ้นสูงเล็งกระดาษสีม่วงจากกระดาษหลายร้อยอันใบต้นไม้ใหญ่แค่เพียงสะกิดกระดาษหลุดออกจากกิ่งไม้ พร้อมกับคลี่ออกเองแล้วก็มีเสียงของระบบประกาศรางวัล
“ยินดีด้วยขอรับ! นายท่านประเดิมเปิดระบบด้วยการได้รับรางวัลระดับสามบีชุดผ้าไหมปักดิ้นทอง ฝีมือช่างจากเจียงหนาน สวยงามมีค่ายิ่งนัก”
ถิงถิง “...”
...ข้าจะเอาไอ้ชุดเลื่อมๆ นี่ไปทำไม ตอนนี้ข้าเพิ่งห้าขวบ!...
ใบหน้าเล็ก ๆยับย่น สักพักก็เบ้ปาก ในใจก็คิดว่าเ้าระบบนี่ไหนว่าจะเป็ระบบที่ช่วยให้ชีวิตดีขึ้น เ้าเปี๊ยกอย่างนางเพิ่งห้าขวบจะเอาชุดนางไม้ผีพรายกรุยกราย ๆ นี่ไปทำไม...
“อ่ะอ้า...ทำไมทำสีหน้าเช่นนั้นล่ะขอรับ นายท่านคงคิดว่าของชิ้นนี้ท่านใช้ไม่ได้ใช่ไหมขอรับ!นายท่านไม่ต้องห่วง เพราะเบื้องบนก็คิดถึงข้อนี้อยู่เหมือนกันในกรณีที่ได้ของรางวัลจากระบบแล้วนายท่านไม่ต้องใช้จริง ๆหรือไม่มีประโยชน์กับนายท่านเลย ก็สามารถขายคืนให้ระบบได้ขอรับ”
“เช่นนั้นก็ดีสิ!” ถิงถิงะโด้วยเสียงน้อย ๆอย่างลิงโลด
“แน่นอนขอรับระบบของเราคำนึงถึงผู้ใช้งานเสมอ” ระบบไม่ลืมยกยอตัวเองตอนนี้ถิงถิงเริ่มชินกับความหลงตัวเองของมันแล้ว
“งั้นเ้าชุดนี่ข้าขายเอาเงินมา!”ท่าทางของนางเหมือนอันพาลตัวน้อย ดูก็รู้อยู่แล้วว่ากำลังหงุดหงิดสุด ๆเพราะกานดาที่อยู่ในร่างเด็กน้อยตอนนี้กำลังคิดว่าน้ำยาปรับผ้านุ่มในงานกาชาดยังดีเสียกว่า!
ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ดตี๊ดดดดดดดดด ค่าพลังงานไม่เพียงพอ ไม่สามารถใช้ระบบแลกเปลี่ยนสินค้าได้
ถิงถิง “...”
นี่มันอะไรกันอีก(ว้อย) // อยากจะล้มโต๊ะเสียจริง ๆ !
“เ้าสิบแปดมงกุฎหลอกลวง!คิดว่าข้าเป็เด็กน้อยแล้วจะหลอกได้งั้นเหรอ” นางว่าด้วยเสียงเล็ก ๆ ท่าทางนั้นทำให้ระบบถึงกับพูดไม่ออก มันกระแอมเล็กน้อยแล้วเริ่มอธิบายอีกครั้ง
“ระบบปฏิบัติการสุดหล่ออย่างกระผมไม่ใช่สิบแปดมงกุฎนะขอรับเพียงแต่ระบบแลกเปลี่ยนจะต้องใช้พลังงาน ท่านดูนี่สิขอรับ” พูดจบก็มีหน้าจอแสดงขีดพลังงานให้ถิงถิงดูตอนนี้พลังงานถึงขีดแดงแล้ว เท่ากับศูนย์พอดี ในขณะที่พลังเต็มอยู่ที่หนึ่งร้อย
“แต่นายท่านไม่ต้องห่วงนะขอรับต่อให้พลังงานหมด นายท่านก็ยังเข้าที่นี่ได้อย่างอิสระเพียงแต่ไม่สามารถใช้ระบบแลกเปลี่ยนสินค้า หรือสอยรางวัลได้ขอรับจะใช้ความสามารถของระบบได้ในตอนที่มีพลังงานอยู่เท่านั้นการจะได้พลังงานมาได้ก็ต้องทำภารกิจให้สำเร็จ
ฮั่นแน่! ได้ยินอย่างนั้นแล้วนายท่าน้าภารกิจใช่ไหมขอรับ ได้เลย! เรามาดูภารกิจแรกกันดีกว่า กว่า กว่ากว่า กว่า”
ถิงถิงน้อย “...”
เอาไงก็เอาเถอะ...
หลังจากมีเสียงเพลงเปิดตัวอลังการสั้น ๆ(อีกครั้ง) ก็มีเสียงประกาศก้อง ๆ ว่า “ภารกิจแรกช่วยพี่สาวที่น่าสงสารจากท่านย่าใจร้าย ได้คะแนนพลังงานสิบคะแนนและสิทธิ์สอยดาวหนึ่งครั้ง เอาล่ะเริ่มภารกิจได้”
แสงสว่างจ้าอีกพริบตาเดียวถิงถิงน้อยก็ออกมานอกมิติพิเศษแล้วโชคดีที่มิติส่งนางขึ้นมาอยู่บนกิ่งไม้้าไม่ไกลจากจุดที่หมาป่าล้อมนางอยู่เมื่อครู่นี้ นี่แสดงให้เห็นว่าเวลาที่นางอยู่ในมิติพิเศษก็ไม่มีผลอะไรนักกับเวลาที่นางหายไปบางทีเวลาในมิติอาจจะเดินช้ากว่าเวลาข้างนอกเล็กน้อย
เป็เพราะว่านางหายตัวไปปุ๊บปับหมาป่าที่กระโจนหมายจะขย้ำร่างเล็ก ก็เลยะโชนกันอย่างแรงหัวพวกมันชนกันทำให้พวกมันทั้งเ็ปและใ หมาป่าที่ทีแรกมีกันทั้งหมดถึงหกตัวก็แตกตื่นวิ่งหนีหายไปเหลือเพียงหมาป่าตัวที่ใหญ่ที่สุดเพียงตัวเดียวเท่านั้น
ท่าทางที่บอกว่าแค้นเคืองและโกรธมากของมันแสดงว่ามันไม่ยอมแพ้ เพราะว่ามันแข็งแรงที่สุด ก็เลยได้รับผลกระทบจากการชนกันน้อยถิงถิงสีหน้าเคร่งเครียด ตอนนี้หมาป่ากำลังดมกลิ่น มันกำลังแกะรอยอีกด้านผิงอันก็แผดเสียงลั่น เพราะนางเข้าใจว่าน้องสาวสุดที่รักโดนหมาป่าทำร้ายไปแล้ว
“เ้าเด็กเหลือขอหุบปากซะ ไม่งั้นข้าจะฉีกปากเ้าเลยคอยดู” เสียงหญิงชราด่าทอพลางทุบตีพี่สาวของนางจนสลบไป