ผมมองร่างบางที่เดินเข้ามาในบ้าน เหมยฮัววันนี้ดูจะแต่งตัวตั้งใจเป็พิเศษ คอเสื้อที่กว้างนั่นทำให้ผมเห็นเนินเนื้อขาวๆ รำไร มันช่างล่อหน้าล่อตาไอ้หนุ่มโสดซิง 30 ปีอย่างผมเหลือเกิน
‘ระบบ... กูนึกออกแล้ว ผู้หญิงยุคนี้ยังไม่มีน้ำหอมดีๆ ใช้สินะ จัดน้ำหอมกลิ่นเย้ายวนมาให้กู 10 กลิ่นสิ’ ผมสั่งในใจ
[รับทราบ... ระบบจัดส่งน้ำหอมระดับพรีเมียม 10 กลิ่นเข้าสู่มิติส่วนตัวของโฮสต์เรียบร้อย]
ไม่มีใครเห็นว่าผมคุยกับใคร ผมอาศัยจังหวะที่เหมยฮัวกำลังวางสำรับอาหาร แอบหยิบขวดเล็กๆ ออกมาขวดหนึ่ง มันเป็กลิ่น 'กุหลาบราตรี' ที่หอมหวานและกระตุ้นอารมณ์ ผมแอบฉีดเข้าที่ซอกคอและหน้าอกของตัวเองเบาๆ
"พี่เรฟ... วันนี้พี่ดูแปลกไปนะจ๊ะ ดู... ดูดีขึ้นยังไงบอกไม่ถูก" เหมยฮัวพูดพลางเงยหน้าขึ้นมองผม พอเธอเดินเข้ามาใกล้เพื่อจะจัดถ้วยน้ำชา จมูกเล็กๆ ของเธอก็เริ่มฟุดฟิด
"หอม... หอมจังเลยพี่เรฟ กลิ่นอะไรน่ะ? ข้าไม่เคยได้กลิ่นแบบนี้มาก่อนเลย แม้แต่ท่านพ่อที่ไปซื้อของในเมืองก็ไม่เคยมีกลิ่นแบบนี้กลับมา" เธอพูดด้วยตาเป็ประกาย ท่าทางตื่นเต้นสุดๆ จนลืมตัวขยับเข้ามาใกล้จนหน้าอกนุ่มๆ ของเธอแทบจะโดนแขนผม
ผมยกยิ้มมุมปาก พลางหยิบขวดน้ำหอมหรูหราออกมาวางเรียงกัน 10 ขวดบนโต๊ะไม้ แสงแดดสะท้อนขวดแก้วจนมันดูเหมือนอัญมณีล้ำค่าสำหรับสาวชาวบ้านอย่างเธอ
"มันคือน้ำหอมจากดินแดนอันไกลพ้นน่ะเหมยฮัว... ถ้าเ้าชอบ ข้าให้เ้าได้หมดนี่เลยนะ"
เหมยฮัวตาโต "จริงหรือจ๊ะพี่เรฟ! ข้า... ข้าอยากได้จริงๆ ข้าอยากตัวหอมเหมือนพี่"
ผมคว้าข้อมือเธอไว้เบาๆ แล้วดึงเข้าหาตัว จนเธอเสียหลักล้มมานั่งแหมะอยู่บนตักผมพอดี ผมรับรู้ได้ถึงก้นงอนงามที่ทับอยู่บนท่อนขา และลำคอขาวผ่องที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม ผมก้มลงไปกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงพร่าต่ำ
"ของพวกนี้มันแพงมากนะ... ข้าให้เ้าฟรีๆ ก็ได้ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนิดหน่อย"
เหมยฮัวหน้าแดงก่ำ หายใจติดขัดเมื่อััได้ถึงความแข็งขึงบางอย่างใต้ก้นเธอ "ข้อ... ข้อแลกเปลี่ยนอะไรจ๊ะ?"
"ข้าอยากจะลิ้มรสเต้าคู่สวยของเ้า... แล้วก็..." ผมเว้นจังหวะพลางลูบไล้ไปที่ต้นขาของเธอ "ข้าอยากจะใช้ลิ้นของข้า ทักทายกลีบดอกไม้ที่อยู่ใต้ร่มผ้าของเ้าดูสักที ถ้าเ้าตกลง น้ำหอมทั้งหมดนี้ และตัวข้า... ก็จะเป็ของเ้าในเช้านี้"
เหมยฮัวนิ่งไป หัวใจเธอเต้นแรงจนผมรู้สึกได้ เธอหันมามองหน้าผมที่หล่อเหลากว่าชายทุกคนที่เธอเคยเจอ สายตาของผมมันเต็มไปด้วยความกระหายที่ไม่ปิดบัง
"พี่เรฟ... พี่พูดจริงนะจ๊ะ... พี่จะ... จะเลีย 'ตรงนั้น' ของข้าจริงๆ หรือ?" เธอถามเสียงสั่นพร่า มือเรียวเล็กเริ่มเอื้อมไปจับที่ปมเชือกผูกเสื้อของตัวเองอย่างกล้าๆ กลัวๆ
‘หึหึ... เสร็จกูละ คุ้มจริงๆ ที่ได้ข้ามมิติมา!’ ผมคิดในใจพลางจ้องมองมือของเธอที่กำลังจะเปิดทางให้ผมได้เห็นสิ่งที่รอคอยมาทั้งชีวิต