ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ทำไมณัชชาเลิกกับเขา มาวิน ยังคงสับสนเดิมทีเขาคิดว่าณัชชามีผู้ชายคนอื่น จริงๆ เขาขอให้คนต่อไปนี้ตรวจสอบเป็นเวลานาน แต่ไม่มีชายที่น่าสงสัยในข้อมูลที่ส่งมาตั้งแต่เลิกกับณัชชาคุณภาพการนอนหลับของเขาก็ลดลงอย่างมาก เขาไม่รู้ว่าเมื่อคืนเขานอนหลับไปตอนไหน เขารู้แค่ว่าเขาปวดหัวอย่างรุนแรงเมื่อตื่นขึ้นมาในตอนเช้า มาวิน ไปห้องน้ำเพื่ออาบน้ำแต่งตัวและลงไปชั้นล่างอาหารเช้าพร้อมแล้วเป็นอาหารเช้าแบบไทยๆที่เขาเคยกินสายตาของเขาจ้องมองไปที่ขนมจีบนึ่งบนโต๊ะโดยอัตโนมัติและเขาก็ได้กลิ่นหอมหวานและเลี่ยนและเขาก็ขมวดคิ้วป้าดาเป็นคนเตรียมอาหารเช้า เธอเป็นหญิงชราที่อยู่กับครอบครัวของพ่อเลี้ยงมาตั้งแต่การดูแลแม่ของเขา พอมาวินเกิดป้าดาก็ได้ดูแลมาวินต่อทันทีป้าดาลังเล "ฉันคิดว่าเมื่อคืน..คุณณัชชามาที่นี่"เมื่อคืนเมื่อ มาวิน กลับมาตอนดึกเธอก็หลับไปแล้ว ในอดีตพ่อเลี้ยงมักจะพาณัชชากลับมา ป้าดาชอบณัชชามาก เด็กหญิงผู้เงียบขรึมนั้นค่อนข้างคล้ายกับแม่ของ มาวิน เมื่อเธอยังเด็ก เธอรู้ว่าณัชชาชอบกินขนมจีบ เธอจะทำทุกครั้งที่ณัชชามาฉันไม่ได้คาดหวังว่าพ่อเลี้ยงอยู่คนเดียวป้าดาคิดถึงณัชชานิด ๆ อย่างไรก็ตามเธออยู่ในครอบครัวของพ่อเลี้ยงมาหลายปีแล้ว นอกเหนือจากการดูแลพ่อเลี้ยงแล้วยังมีอะไรอีก คฤหาสน์หลังใหญ่มาก เธออยู่ที่นี่ทุกวันและไม่มีใครคุยกับเธอ หายากที่ณัชชาชอบคุยกับคนแก่"พ่อเลี้ยงไม่ได้มาที่นี่นานแล้ว" ป้าดาถอนหายใจ ท้ายที่สุด มาวิน ถึงวัยแต่งงานแล้วแม้ว่าเขาจะยังไม่เลือกผู้หญิงคนไหนเพื่อมาเป็นภรรยาของเขา และมีผู้หญิงมากมายในมือ เขาก็ยังไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาที่นี่นอกจากณัชชา ซึ่งเป็นคฤหาสน์ที่เป็นของครอบครัวโดยตรง พ่อเลี้ยงมีบ้านหลายแห่งและห้องชุดหรูหลายที่ การกลับมาพักที่นี่จึงไม่เกิดขึ้นบ่อยนักมาวิน เกลียดผู้หญิงที่เข้ามาหาเขาและต้องการเป็นภรรยาของเขามาตลอด จึงยากที่จะเต็มใจพาพวกเขากลับบ้าน ป้าดามีความกังวลมากโดยธรรมชาติ“ไม่ต้องเตรียมของให้เธอ” มาวิน นอนไม่หลับทั้งคืนและทั้งหมดที่เขาคิดเกี่ยวกับณัชชา เลิกกับเธอ ในหัวของเขาสับสนวุ่นวาย เขามีผู้หญิงหลายคนและต้องการเป็นคนโปรดของเขา เขาไม่รู้ว่าทำไม เขาไม่รู้รสชาติของอาหาร เช็ดปากและไปที่บริษัทชัยวัตรทำงานล่วงเวลามากจนแทบอยากจะลาออก เขาไม่ได้นอนมาครึ่งเดือนแล้วเมื่อเขาต้องการนอนเขาก็ได้รับสายพิเศษจากพ่อเลี้ยง เขาพยายามด่าคำสองสามคำทางโทรศัพท์นับครั้งไม่ถ้วน แต่เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงเงินเดือนของเขา"เลขาชัยวัตรมาดื่มกาแฟกันเถอะ" เขาแจ้งให้ชัยวัตรเข้ามาหาชัยวัตรหันหลังกลับไม่สามารถยกเปลือกตาขึ้นได้และพูดอย่างอ่อนแรงว่า "ได้ครับ"เมื่อ มาวิน ไม่ไปทำงานเขาก็ปล่อยให้ชัยวัตรช่วยเข้าไปในสำนักงาน ชัยวัตรช่วยวางถ้วยและเอาข้อมูลไปที่ห้องทำงานของประธาน"มีความเคลื่อนไหวอะไรเกี่ยวกับเธอบ้างไหม?" มาวิน ถามทันทีที่ชัยวัตรเข้ามา เขาถือปากกาด้ามสีทองไว้ในมือและดวงตาสีเข้มของเขาก็สะท้อนความหมายเป็นเหตุผลที่ณัชชาบอกก่อนว่าเขาจะเลิกกันเพราะนิสัยของเขา เขาจะไม่มีวันพลาด ณัชชาแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นในโลก สถานะของเขาในเชียงใหม่ ไม่มีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธเขาอย่างไรก็ตามเมื่อใดก็ตามที่เขาคิดว่า ณัชชาอาจถูกโยนเข้าไปในอ้อมแขนของคนอื่นในช่วงเวลาถัดไปเขาก็ไม่สบายใจเขาคิดว่าแม้ว่าเขาจะไม่ต้องการ แต่ณัชชาก็ไม่สามารถสัมผัสคนอื่นได้ดังนั้นเขาก็อารมณ์ดีขึ้นชัยวัตรยุ่งอยู่กับการช่วย มาวิน จัดการเรื่องธุรกิจในระหว่างวันและเขาต้องตรวจสอบเรื่องของณัชชา หลังเลิกงาน เขาถือว่าเจ้านายของเขาไม่ใช่สิ่งที่อยู่ในใจของเขาแต่เขายังคงแสดงความเคารพ , คุณณัชชากำลังมองหางานทำเมื่อเร็ว ๆ นี้. "ชัยวัตรตรวจสอบเรื่องนี้ก็หดหู่เช่นกัน เขาพบว่าเธอส่งเรซูเม่ไปหลายที่ทำไมจู่ๆณัชชาก็มีความคิดที่จะหางานทำ เขายังรู้ภูมิหลังครอบครัวของณัชชา ไม่มีสมาชิกในครอบครัวที่ต้องการทำงาน ไม่มีความสามารถและพวกเขาขี้เกียจเกินไป ยิ่งไปกว่านั้นแม้ว่าเธอจะมองหางานทำแต่ณัชชาก็ยังเป็นนักศึกษา หญิงสาวก็ไม่สามารถเป็นลูกจ้างบริษัทได้แต่เขาตรวจสอบแล้วดูเหมือนว่าณัชชาต้องการทำงานจริงๆ คนที่เป็นหัวหน้าฝ่ายในกลุ่มบริษัทเพื่อนๆของเขายืนยันมาว่าได้รับเอกสารประวัติส่วนตัวของณัชชาเพื่อต้องการสมัครงานแบบพาร์ทไทม์ชัยวัตรไม่เข้าใจณัชชาต้องการทำงาน? เพียงแค่เธอเป็นแฟนของพ่อเลี้ยงมาวิน เธอก็ไม่ต้องทำงานหนัก สบายทั้งชีวิต"เธอกำลังมองหางาน?" มาวิน ตัวแข็งชั่วขณะหยุดการเคลื่อนไหวของเขาเขาแปลกใจเล็กน้อยเขาไม่เคยรู้เลยว่าเธอจะสนใจอยากทำงาน ก่อนหน้านี้เมื่อมาวินพบเธอ เธอไม่เคยมีความฝันในเรื่องนี้มาก่อน อีกทั้งครอบครัวของเธอต้องการให้เธออยู่กับเขาแบบไม่ต้องทำงานเขาเคยคิดที่จะให้ณัชชามาช่วยงานเขา แต่เธอปฏิเสธ เมื่ออยู่กับเขา ณัชชาไม่เคยเรียกร้องใด ๆ เธออ่อนหวานสวยงามและไม่เคยทำสิ่งที่ทำให้เขาโกรธ ไม่ว่าเขาจะส่งอะไรไปณัชชาก็มีความสุขมากเดิมทีเขาคิดว่าณัชชาก็เป็นเหมือนผู้หญิงทั่วไป ไม่ชอบทำงานหนักแต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอจะแตกต่างจากผู้หญิงทั่วไปของเขา “บางทีพ่อเลี้ยงลองเสนองานให้เธออีกครั้ง เธอก็จะมีความสุขมาก” ชัยวัตรคิดเกี่ยวกับการยุติชีวิตการทำงานล่วงเวลาโดยเร็วที่สุดหวังว่าณัชชา และพ่อเลี้ยง คืนดีกันอย่างรวดเร็วถ้าทั้งสองไม่คืนดีกันเขาจะตายทันทีในที่สุดเขาก็พบรักแรกเมื่อปีที่แล้วและบอกว่าไม่มีอะไรตายได้มาวิน เงียบอยู่ครู่หนึ่งเขาหยิบแว่นตาขึ้นมาและริมฝีปากของเขาก็ไม่สามารถลุกขึ้นได้พรุ่งนี้รายงานผมเกี่ยวกับเรื่องนี้ ทำไมณัชชาต้องการทำงาน ชัยวัตรพนักหน้า และจากไปสำนักงานของบริษัทลิลลี่ ในห้องโถงใหญ่ ตกแต่งด้วยไฟสีเหลืองสว่างจ้า ณัชชากำลังยืนโพสท่าอยู่หน้าแฟลช การแต่งหน้าโทนสีอ่อน ปากสีชมพูอ่อน ภายใต้เสื้อผ้าของบริษัท ทำให้เธอดูสวยงามมากขึ้น มีมะตูมยืนอยู่อีกด้านมะตูมเป็นคนฉลาดเขาทำงานในวงการนี้มาหลายปี เขาสังเกตเห็นยอดการแชร์ในเพจของณัชชา เขาประเมินได้ว่าบริษัทจะสร้างกำไรจากการเลือกนางแบบหน้าใหม่ในครั้้งนี้อย่างแน่นอน เมื่อเทียบกับความเสี่ยงที่ต้องลงทุนกับนางแบบมืออาชีพที่มีราคาแพง ณัชชาในตอนแรกเธอยังมีความกังวลเล็กน้อยทางด้านลบเกี่ยวกับรายได้ที่สูง และการถ่ายแบบเสื้อผ้าในวันนี้ อาจจะมีการจัดชุดเสื้อผ้าที่ไม่เหมาะสมหรือนอกเหนือจากนี้ใครจะรู้ว่างานแตกต่างจากที่ฉันคิดอย่างสิ้นเชิง มันเหมือนกับการถ่ายภาพนางแบบจริงๆ เสื้อผ้าที่นำมาให้ก็เป็นเสื้อผ้าที่สวยงาม หลังจากทำงานมาทั้งวันณัชชา รู้สึกเพียงว่าดวงตาของเธอเกือบจะบอดจากแสงแฟลชทันทีที่การถ่ายแบบชุดแรกสิ้นสุดลงณัชชา ก็นั่งด้วยท่ากึ่งนอนแผ่หราบนเก้าอี้ ผู้จัดการมะตูมเป็นผู้รับผิดชอบและโดยธรรมชาติเขายื่นถ้วยกาแฟให้และยิ้มว่า "ทำไม บริษัทของเราใช้งานหนักเกินไปหรอ"ในการทำงานแนวนี้เธอได้รับการปฏิบัติด้วยดวงตาที่มีความเมตตาและเธอไม่เคยสัมผัสกับความรู้สึกแบบนี้มานานแล้ว อีกทั้งเธอยังสับสนในการแสดงออกของมะตูม ซึ่งบางครั้งมะตูมดูเป็นคนแข็งแกร่งมาก แต่บางครั้งมะตูมให้ความรู้สึกว่าเขาเป็นพี่สาวณัชชายิ้มเจื่อน "ไม่หรอก แค่เมื่อยนิดหน่อย"หลังเลิกงาน ซึ่งก็เป็นเวลาค่ำแล้วสภาพอากาศในเชียงใหม่ในช่วงค่ำอากาศเริ่มหนาวเย็น ณัชชาได้เตรียมเสื้อคลุมบาง ๆ ไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่ร่างกายยังคงเย็นยะเยือกมะตูมเป็นคนมีจิตใจดีและกลัวว่าเธอจะไม่สามารถหารถได้จึงอาสาไปส่งเธอกลับหอพัก มะตูมค่อนข้างชอบ ณัชชา และคิดว่าเธอมีศักยภาพที่ดี บางทีเธออาจจะกลายเป็นต้นแบบลายเซ็นของผลิตภัณฑ์ของบริษัท ในฐานะผู้จัดการฝ่ายการตลาด คนของเขา ทำให้เขามีผลงานเพิ่มขึ้นในอนาคต"วันนี้เธอทำได้ดีมาก แล้วเจอกันใหม่นะ" ณัชชาเปิดประตูรถลงจากรถเมื่อนึกถึงตัวเลขของเงินค่าจ้าง ณัชชาเดินบนถนนด้วยแววตาที่มีความสุข แม้จะมีสีของความเหนื่อยล้าจางๆบนใบหน้า ทันใดนั้นเธอก็ถูกหยุดจากชายในชุดสูทสีดำ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 11 ถ่ายแบบวันแรก

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 11 ถ่ายแบบวันแรก

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้