เวลาผ่านไปหลายวันด้วยความสนุสนานกับร่างใหม่ ดาวเหนือไปไหนมาไหนด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยมและเป็ที่สนใจของคนรอบข้าง เขารู้สึกเหมือนทุกคนถูกดึงดูดให้เข้ามาหา พูดอะไรออกไปก็มีแต่คนคล้อยตามจนผู้พ่อเริ่มจะส่งงานใหญ่ให้เรื่อยๆ และเขาก็ไม่ทำให้ผิดหวัง
น้าแผนเป็ผู้ช่วยส่วนตัวที่ดีมาก คอยแนะนำเื่ต่างๆ โดยเฉพาะผู้คนที่เขาต้องไปพบเจอ ใครคิดอะไรอยู่ ใครไว้ใจได้ และใครที่ต้องระวังตัวหรือใครกำลังโกหกน้าก็มีคำเตือนดีๆ ให้เขาตลอด ถึงแม้บางเวลาเขาไม่ได้แตะหัวแหวนแต่ถ้าน้าอยากคุยด้วยแหวนก็จะร้อนวูบวาบขึ้นมาเอง
เื่โชคลาภก็ดีไม่แพ้กัน แค่เพียงอาทิตย์เดียวหลังจากได้ร่างทอง น้าแผนก็ได้แนะนำให้เขาซื้อที่ดินที่ติดป้ายประกาศขายไว้ข้างทางที่เขาบังเอิญขับรถผ่าน พอทำการโอนเสร็จสรรพตกอีกวันก็มีคนโทรมาขอซื้อต่อโดยให้ราคาสูงขึ้นเกือบเท่าตัว
ส่วนเื่ผู้หญิงก็มีมาให้เขาเลือกได้ไม่ขาด มีทั้งเข้ามาทอดสะพานให้ตรงๆ ตามแหล่งท่องเที่ยวยามค่ำคืนที่เขาไป หรือทางอ้อมที่มักจะมีสาวๆ แอบส่งตาหวานข้ามโต๊ะอาหารมาให้เหมือนเปิดประตูเชิญชวนให้เขาเข้าไปจีบ และบางทีเขาก็ไม่ลังเลที่จะใช้มนต์ช่วยในกรณีที่เจอคนถูกใจจริงๆ
"เป็อะไรครับน้อง... ยืนตัวสั่นเชียว"
"มะ ไม่รู้สิคะ... หนู......"
เขาแสยะยิ้มมองดูสาวเชียร์เบียร์ที่กำลังยืนหนีบขาบีบมือตัวเองจ้องมองเขาด้วยแววตาเว้าวอน เขารู้อยู่แล้วว่าอาการแบบนี้ของเธอคืออะไร เพราะหลังจากที่ดาวเหนือตั้งใจจะมาทานข้าวง่ายๆ แต่พอได้เห็นเธอในชุดฟอร์มที่เผยส่วนเว้าส่วนโค้งยืนโน้มตัวเข้ามารินเบียร์ให้ก็อดใจไม่ไหวเลยฉวยโอกาสจับมือเธอเป่าคาถาใส่หน้าแล้วรอมนต์ออกฤทธิ์
"น้องเลิกงานเมื่อไหร่ครับ"
"อีก... ชั่วโมงนึงค่ะ..." เธอยังคงพยายามพูดด้วยเสียงสั่นเครือ
"พี่รอไม่ได้หรอกนะ... และคิดว่าน้องก็คงรอไม่ไหวเหมือนกัน"
สาวสวยคนนั้นจ้องตาเขาด้วยสีหน้าเหมือนอยากกระโจนเข้าใส่ได้ทุกเมื่อ เธอหน้าแดงฝาดเผยอปากอ้าหายใจหอบเบาๆ ด้วยความตื่นเต้น ดาวเหนือลุกจากโต๊ะแล้วเข้าไปกระซิบข้างหูเธอเบาๆ
"ขอโทษที่ต้องทำแบบนี้ แต่ร่างใหม่ของพี่มันเรียกร้องน่ะ... พี่จะรออยู่ในห้องน้ำหญิงนะครับ"
"แต่หนูไม่ได้จะ......."
"กลิ่นของน้องมันบอกชัดเลยนะ... กำลังเงี่ยนสุดๆ เลยไม่ใช่รึไง... ตามมานะ พี่จะให้สิ่งที่น้อง้าเอง"
เขาชินแล้วกับการมีเซ็กส์ไม่เลือกสถานที่แบบนี้ แม้ร่างทองจะให้ประโยชน์เขาหลายๆ อย่าง แต่ข้อเสียก็คือมัน้าเสพตัณหาราคะเป็อาหาร ยิ่งได้รับกลิ่นสาบสาวรอบข้างเข้าไปมากๆ ก็ยิ่งทำให้เขาระงับความอยากไว้ไม่ไหว จนสุดท้ายก็ลงเอยด้วยการจับสาวๆ ไปจัดการในมุมลับตาบ่อยๆ
***************
ดาวเหนือสนุกกับชีวิตทุกวันจนถึงคืนเดือนเพ็ญแรกหลังจากที่ได้รับร่างทอง เขากลับเข้าบ้านั้แ่ตอนเย็นตามกฏที่วางไว้ว่าต้องพักร่างผู้สวมแหวนไว้ในเรือนของร่างหลัก พอเริ่มค่ำเขาก็เข้าห้องนอนที่อยู่ติดกับห้องพระที่มีหินน้าแผนนอนสงบอยู่บนพาน เมื่อไม่มีอะไรต้องทำเขาก็กำแหวนไว้แล้วคุยกับน้าไปเรื่อยเปื่อย
"น้า... ตกลงน้าเป็แบบว่า... ลูกของขุนแผนจริงๆ เหรอ"
"นั่นมันในนิทาน... จริงๆ ตัวข้าเองก็ไม่รู้หรอกว่ามาจากไหนยังไง... รู้ตัวอีกทีก็เป็แบบนี้แล้ว"
"แล้วใครตั้งชื่อให้น้าล่ะ... น้าแผน"
"ก็ใครสักคนนึงละมั้ง มันนานจนข้าก็จำไม่ได้... นานเกินก่อนที่จะมาอยู่กับตระกูลนี้แล้ว"
"งั้นแสดงว่าน้าก็รู้จักปู่ๆ ของผมหมดทุกคนเลยสิ"
"เออสิวะ... ลูกหลานเกือบทุกคนในตระกูลนี้ข้าเป็คนตั้งชื่อให้ทั้งนั้น คราวเอ็งมีลูกข้าก็จะเป็คนตั้งชื่อให้เหมือนกัน อย่าลืมล่ะ"
"โหหหห ไม่เคยรู้เลยอ่ะ... อย่างพ่อ... จอมทัพ น้าก็ตั้งให้เหรอ คิดจากอะไรเนี่ย ชื่อเท่ห์เป็บ้า"
"อืมมม... ่นั้นมันมีละครทีวีเป็หนังจีนเกี่ยวกับขุนศึกอะไรสักอย่างนี่แหละ... มันดังมากและข้าก็ชอบมาก... พอพ่อเอ็งเกิดออกมาก็รับไป... จอมทัพ"
"เอาละไง...... งั้นของผม... ดาวเหนือ...... อย่าบอกนะว่า..."
"หมัดเทพเ้าดาวเหนือ"
ว๊ากกกกกกก! ไอ้น้า!! เอาการ์ตูนมาตั้งชื่อผมเนี่ยนะ!!
"ฮ่าๆๆ โวยวายอีกละ ชื่อนี้ไม่ดีตรงไหนวะ จำง่ายดีออก"
ดาวเหนือนอนอยู่บนเตียงหัวเราะคุยกับน้าแผนอย่างสนุกสนาน เื่ราวเก่าๆ ในตระกูลที่น้าแผนเคยผ่านมาทำให้เขาชวนคุยด้วยความเพลิดเพลิน
"แล้วน้าเคยอยู่กับคนเลวๆ บ้างมั้ย... หรือปู่ๆ คนไหนของผมนิสัยไม่ดีบ้าง..."
"มันก็มีอยู่หรอก... แต่ก็ว่าไม่ได้หรอกว่ะ ขนาดเอ็งได้ครองร่างทองไม่กี่วันบางทีก็ยังเหลิงเลย... ใครที่ใจไม่แข็งหรือโตมาไม่ดีก็อาจหลงมัวเมาไปกับฤทธิ์อำนาจที่มากขึ้นจนใช้ในทางที่มันเกินเลยไป... ตามธรรมชาติของมนุษย์ล่ะนะ"
"อืม... นั่นสิ... งั้นถามใหม่ น้าอยู่กับคนไหนรุ่นไหนสนุกที่สุด"
"โอ้ยยย ข้าสนุกกับทุกรุ่นแหละ มีปู่เอ็งคนนึงชอบเข้าบ่อน เพราะร่างทองทำให้มันไม่เคยเล่นเสีย ข้าก็ได้สนุกกับการช่วยมันโกงเ้ามือ ฮ่าๆๆๆ"
"ฮ่าๆๆๆ เอาอีกๆ มีอีกมั้ย... เอาแบบแสบๆ ร้ายๆ"
"อืมมม สมัยก่อนคนมันไม่เยอะขนาดนี้ หมู่บ้านนึงมีแค่ไม่กี่หลัง แล้วเอ็งก็รู้ว่าร่างทองมันมีความ้าสูงใช่มั้ย เลยจบที่ว่าปู่เอ็งคนนึงจับผู้หญิงทั้งหมู่บ้านทำเมียหมดทุกคนโดยไม่มีใครรู้เลย สุดยอดมั้ยล่ะ"
"ฮ่าๆๆ แล้ว... รุ่นพ่อผมล่ะ... อยู่กับพ่อ สนุกมั้ย"
"สนุกมากเลยว่ะ... ไอ้จอมมันเป็คนฉลาดมาก มันทำธุรกิจต่อยอดจากรุ่นปู่ได้เข้ามือสุดๆ จนสร้างอาณาจักรได้ขนาดนี้... แถมมันยังเป็รุ่นที่ยุคสมัยเปลี่ยนไปเร็วมากด้วย ข้าที่ได้เห็นั้แ่บ้านท้องนาจนมาถึงเอาคนไปอยู่บนตึกเลยรู้สึกสนุกกับทุกอย่างเลย"
"งั้น...... น้าก็ทันได้เจอกับแม่ผมด้วยสิ..."
"เออ... ก็ข้านี่แหละที่เป็คนจัดการให้พ่อกับแม่เอ็งได้กัน"
"ยะ อย่าบอกนะ......."
"ใช่... ยัยหนูนั่นสวยมาก แต่ไอ้จอมไม่กล้าเข้าไปจีบซักที ยุให้เป่ามนต์ใส่ก็ไม่ยอม ตอนคืนเดือนดับข้าก็เลยลากไปเอ.."
ว๊ากกกกก!! พอๆๆ ห้ามพูดต่อเด็ดขาด! นั่นแม่ผมนะน้า!!
"บ่ะ!! โวยวายทำห่าไรวะ! ถ้าไม่ใช่เพราะข้าคืนนั้นเอ็งก็ไม่ได้เกิดหรอก"
"เฮ้ออออ... พ่อก็มีจังหวะเขินกับผู้หญิงเหมือนกันเหรอเนี่ย..."
"อืม... แม่ของเอ็ง... เป็ผู้หญิงที่ดีเลยล่ะ..."
ทั้งคู่เงียบไปพักหนึ่งเมื่อพูดถึงแม่ที่จากไปั้แ่เขายังเด็กจนแทบจำความไม่ได้
"แล้วพ่อรู้ก่อนไหมครับ ว่าแม่จะตาย..."
"ถึงไอ้จอมจะอ่านอนาคตได้ แต่ก็ไม่มีทางช่วยคนให้หายจากโรคร้ายหรอกนะ... จอมมันก็แค่... ได้มีเวลาทำใจก่อนคนอื่น... ทำได้แค่นั้นแหละ"
สิ่งที่น้าแผนพูดดึงให้ดาวเหนือสนใจอะไรบางอย่างที่เขาลืมนึกไป
"เออน้า พูดถึงเื่พลังของพ่อหน่อยสิ ที่ว่าพ่ออ่านอนาคตได้นี่มันยังไง ผมจะมีพลังแบบนั้นด้วยมั้ย?"
"เื่พลังวิเศษอันนี้มันขึ้นอยู่กับธาตุและดวงของแต่ละคนว่าจะสามารถดึงเอาพลังอะไรจากร่างทองมาใช้ได้บ้าง แต่ละคนก็จะได้รับพลังแตกต่างกันไป..."
"...อย่างที่เ้าจอมมันได้รับก็คือนิมิต ช่วยบอกเหตุที่จะเกิดขึ้นใน่สั้นๆ มาเป็เค้าลางเตือนให้รู้ล่วงหน้า หรือเื่ไหนที่มันอยากรู้ก็เพ่งจิตตั้งสมาธิเอาไว้ก็อาจจะได้เห็นเป็เค้าลาง... แค่อาจจะนะ... เป็พลังหายากเลยล่ะ นานๆ ข้าจะเห็นโผล่มาที"
"แล้วผมล่ะน้า! ผมจะได้พลังอะไร!!"
"อันนี้บอกไม่ได้หรอก... ต้องรอร่างทองส่งมาให้ใช้ในยามจำเป็นั่นแหละ"
"เหรอๆๆ แล้วที่น้าเคยเจอ มันมีพลังอะไรบ้างล่ะน้า เล่าให้ฟังที นะนะนะ"
"เออๆ ก็ได้ๆ เราไม่ได้ไปไหนอยู่แล้วนี่... นอกจากนิมิต ก็มี........."
99
