วันต่อมา…
[ติ๊ง โฮสต์ได้รับรางวัลโบนัสเป็ทักษะการขับขี่รถทุกชนิด โฮสต์้าเรียนรู้ไหม]
“้าเรียนรู้”
ความรู้มากมายในการขับขี่ได้หลังใหลเข้ามาในสมองของกวินไม่หยุด ใช้เวลาอยู่พักใหญ่การเรียนก็จบลง
กวินก็ยังไปที่โรงเรียนหัดขับรถเหมือนเดิม วันนี้จะเป็การสอนภาคปฏิบัติถึงแม้ว่ากวินจะได้รับทักษะการขับขี่จากระบบก็ตาม หลังจากนั้นการสอนภาคปฏิบัติในการขับรถก็ได้เริ่มต้นขึ้น จนถึงเวลาเย็นการสอนจึงแล้วเสร็จ หลังจากนั้นกวินก็กลับไปยังห้องเช่า แล้วอาบน้ำทำธุระส่วนตัวของตนเองเสร็จแล้วมานั่งบนที่นอนแล้วหยิบโทรศัพท์เครื่องใหม่ของตนมาดู เห็นข้อความแชทของแฟนเก่าที่ทักมาหา กวินไม่ได้สนใจแล้วเปิดหนังดูในโทรศัพท์หลังจากนั้นก็นอน
เช้าวันใหม่
[ติ๊ง! โฮสต์ได้รับรางวัลโบนัสเป็หุ้น67%ของธนาคารแบงค์สยามชาติ เอกสารในการหุ้นอยู่ใต้ลิ้นชักของโฮสต์]
กวินถึงกับอึ้งกับสิ่งที่ได้จากระบบ ในตอนนี้เขาเป็เ้าของธนาคารแบงค์ที่มีมูลค่าล้านล้านบาท
สำนักงานใหญ่ธนาคารแบงก์สยามชาติ…
“ตรวจสอบว่าใครซื้อหุ้นของธนาคารแบงก์สยามชาติไปถึงหกสิบเจ็ดเปอร์เซ็น”
“คะท่านประธาน”
เลขาสาวใช้เวลาตรวจสอบเพียงไม่นานก็รีบเข้าไปในห้องผู้บริหาร
“เป็ใครที่ซื้อหุ้นไป”
“ดิฉันตรวจสอบคนที่ซื้อหุ้นของธนาคารไปแล้ว ชื่อว่าคุณกวินทร์ ก้องเกียรติไพศาลคะท่านประธาน”
“ทำไมผมถึงไม่คุ้นชื่อเลย หาเบอร์คุณกวินมาให้ผมด้วย”
“คะท่านประธาน”
่เวลาสิบเอ็ดโมงเช้ากวินทำใบขับขี่จนแล้วเสร็จ กวินเดินไปยังจอดรถ วันนี้กวินขับรถเบนซ์ที่ได้จากระบบมาด้วย จากนั่นกวินก็ขับรถมุ่งหน้าไปยังห้างสรรพสินค้า เมื่อมาถึงห้างสรรพสินค้าเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
“สวัสดีครับ”
“ใช้คุณกวินทร์ไหมครับ”
“ผมกวินครับไม่ทราบว่าคุณคือ”
“ผมชื่อสุรศักดิ์ประธานของธนาคารแบงค์สยามชาติ ในฐานะที่ท่านเป็ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ท่านอยากปรับเปลี่ยนหรือมีนโยบายอะไรไหมครับ ”
“เรียกผมกวินเฉยๆก็ได้ครับ ท่านประธานสุรศักดิ์นโยบายยังคงทำเหมือนเดิม เหมือนที่เคยทำมาผมจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว ผมรอรับเงินปันผลอย่างเดียวครับ”
“ถ้ายังงั้นผมไม่รบกวนเวลาคุณกวินแล้ว”
หลังกวินวางสายจากการสนทนา แล้วเดินเข้าไปยังร้านทอง
“รุ่นพี่กวินใช่ไหมคะ ”
กวินหันไปยังเสียงที่เรียก เป็หญิงสาวหน้าตาสวยหวาน
“น้องเอวาใช่ไหมครับ ”
“ใช่คะพี่กวินมาซื้ออะไรเหรอ”
“พี่มาซื้อสร้อยทองให้กับแม่และน้องนะ”
“แล้วพี่กวินไปที่ไหนต่อไหมคะ เอวาอยากชวนพี่ไปทานข้าวด้วยกัน”
“โอเค ถ้ายังงั้นเอวารอพี่อยู่แถวนี้ก่อนละกัน พี่จะขอไปร้านทองก่อน”
“คะพี่กวิน”
กวินซื้อแหวนทอง สร้อยข้อมือ สร้อยคอ ให้กับคนในครอบครัวจากนั้นก็ออกมาจากร้านทอง เดินไปหาเอวาสายตาก็มองเห็นแฟนเก่าที่เดินควงมากับผู้ชายคนใหม่
“เอวาพี่ขอตัวกลับก่อนนะ วันหลังค่อยมาทานอาหารด้วยกัน”
“จะรีบไปไหนเหรอคะ กวิน”
“ผมไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ”
“ยี่หวานี้หรอแฟนเก่าของคุณ”
“เอวาพี่ขอตัวกลับก่อนนะ”
“คะพี่กวิน”
“เดียวไอ้กระจอก จะรีบไปไหนวะ”
กวินเดินจากไปโดยไม่สนใจเสียงที่เรียก ก่อนจะขับรถออกไปจากห้างสรรพสินค้า แล้วแวะซื้ออาหารก่อนจะกลับไปที่ห้องเช่าของตน
กวินตื่นขึ้นมาั้แ่ตีสี่ เก็บเสื้อผ้าของตนเองเพื่อจะกลับบ้านเกิดในต่างจังหวัดหลังจากนั่นก็เดินลงมายังลานจอดรถด้านล่างก่อนจะขับรถออกไป
เวลาหกโมงเช้า…
[ติ๊ง! โฮสต์ได้รับรางวัลโบนัสเป็คอนโดเพนท์เฮ้าส์ใจกลางมหานครสยามราคาสามร้อยแปดสิบล้านบาท เอกสารกรรมสิทธิ์และคีย์การ์ดอยู่บนโต๊ะในห้องของโฮสต์]
กวินที่กำลังขับรถอยู่ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ ก่อนจะขับรถเข้าไปยังปั๊มน้ำมันเพื่อไปทำธุระส่วนตัว หลังจากนั้นกวินก็โทรไปหาครอบครัว
“ฮัลโหล กวินลูก”
“แม่ ผมกำลังจะขับรถกลับบ้านน่าจะถึง่เวลาเย็นผมจะแวะไปรับน้องแล้วกลับบ้านพร้อมกันนะครับ”
“จ๊ะลูก ขับรถระมัดระวังด้วยนะ”
“ครับแม่”
หลังจากกวินคุยกับแม่เสร็จเขาก็โทรไปหาน้องชายและต่อด้วยน้องสาว เมื่อคุยกับน้องๆเสร็จแล้วกวินก็ขับรถออกจากปั๊มน้ำมัน ปลายทางคือบ้านเกิดที่ต่างจังหวัดด้วยระยะทางกว่าห้าร้อยสี่สิบห้ากิโลเมตร
23K
