01 ทำความรู้จัก
นี่ก็พึ่งเปิดเทอมมาได้ไม่กี่วันเองครับ วันนี้ผมมาถึง ม. เช้ามาก ดูนาฬิกาก็พึ่งจะ 7 โมงเช้าเอง ที่รีบมาก็เพราะว่ามันหิว 555+ ท้องลั่นั้แ่ฟ้ายังไม่สางเลย ผมตรงไปยังโรงอาหารของคณะทันทีเดินตรงไปยังร้านเดิมข้าวมันไก่เจ๊ฉิมพลี
" ข้าวมันไก่ พิเศษจานนึงครับ " ผมสั่งอาหารด้วยความยิ้มแย้ม
" ได้เลยจ้าาาาาา รอสักครู่นะคะ "
" คร้าบบบบ " ไม่นานข้าวมันไก่ก็ถูกเสิร์ฟมาตรงหน้า ผมจึงไปเดินหาโต๊ะนั่งที่ทำเลดีๆ ที่สามารถแอ๊วเหยื่อได้ชัดๆหน่อย ผมนั่งกินข้าวไปเรื่อยๆไม่ได้เร่งรีบแต่อย่างไร แต่ก็มีสายเข้าจากโทรศัพท์ของผมที่วางอยู่ข้างจานข้าว
" เรย์ " คือชื่อที่โชว์อยู่ที่หน้าจอในตอนนี้
" hello....ว่า... " ผมเอ่ยทักน้ำเสียงติดอ้อร้อ(แรดๆ)
" มึงอยู่ไหน มาม. ยัง ? "
" มาละ กูเสวยพระกระยาหารอยู่ที่เมื่องละโว้5555+ "
" อิเวร เอาดีๆ " น้ำเสียงคนปลายสายเริ่มเปลี่ยน
" เออๆ กูแดกข้าวอยู่โรงอาหารคณะอ่ะ มาดิ "
" เค เจอกัน " มันตอบผมแค่นั้นแล้วกดวางไปเลย
กลุ่มผมมีกัน 5 คนครับ มี ผม เรย์ ริว ส้ม แล้วก็มิว เพื่อนคนแรกของผมเลยก็คือเรย์ ซึ่งเป็แฝดผู้น้องของริว เรย์ เป็คนที่นิสัยคล้ายๆกับผมเฮฮา ปากไว แถมยังชอบผู้ชายเหมือนกันด้วย55555+ แต่ที่ต่างกันก็มีแค่น้ำหนักนี่แหละที่ผมนำเรย์ไปมากโข
ส่วนริวเป็ผู้ชายแมนๆ หุ่นนักกีฬาด้วยส่วนสูง 180 อัพ ริวเป็คนค่อนข้างจะเงียบๆในตอนแรกที่รู้จักกันแต่พักหลังมานี่เริ่มใส่ปากเยอะเหมือนกันนะ5555+
ส้ม สาวแซ๊บประจำกลุ่มที่พกความสูงมาแค่ 155 เซ็นติเมตร แต่จัดได้ว่าเป็สาวสวยไซต์ขนาดพกพา555+
ส่วนมิวพูดได้เลยว่าเป็คนที่ครบเครื่องในรูปร่างและหน้าตามาก ถือว่าพ่อแม่ให้มาเยอะแต่ มาเรียนแบบไม่อาบน้ำ ไม่ซีเรียสเื่หน้า ผม รุงรังก็ช่าง เขาเป็คนที่นิ่งๆเงียบๆเฉื่อยชาในทุกๆเื่แถมยังซื่ออีกด้วย555+
.
.
.
" ไงจ๊ะ...พวก " เป็คำกล่าวทักทายของ ส้ม ที่นั่งอยู่ในห้องเรียนก่อนแล้ว
" มาเร็วเหมือนกันนะพวกมึงอิส้ม อิมิว " เรย์กล่าวทักเพื่อนสองคนที่นั่งอยู่แล้ว
" มาค่ะ พวกมึงกูจองที่ไว้ให้เรียบร้อยละ อ้อนมามึงมานั่งข้างกู อิเรย์มา ริวมึงนั่งต่อจากอิเรย์เลย "
" ครับคุณแม่.. " ริวกล่าวด้งยน้ำเสียงประชดออกไปทำให้พวเราพากันหัวเราะตาม
" 555555555555+ "
แต่ทุกคนก็นั่งกันตามที่ส้มได้จัดแจงให้ โดยที่มีผมนั่งตรงกลางซ้ายมือก็เป็ ส้มกับมิว ส่วนด้านขวามือก็เป็ เรย์กับริว สองพี่น้องฝาแฝดที่ต่างกันอย่างสิ่นเชิง
" อิมิว ตื่นเว้ย.... อาจารย์เข้าแล้ว " ส้มปลุกมิว
" อื้อหื้อ.... / อื้อหื้อ... " เป็ผมกับเรย์ครับ แว็บแรกที่เห็นอาจายร์คนนี้บอกได้คำเดียวเลยว่า เผ็ชชชชช!! ด้วยความที่ตกตลึกจนไม่ได้รู้ตัวเองเลยว่าเสียง อื้อหื้อ ของเรานั้นทำให้ทุกคนหันมามองที่เรากันเกือบทุกสายตา รวมทั้งอาจารย์รูปหล่อคนนั้นด้วย
" พวกมึงจะอื้อหื้อเหี้ยไรกัน " ส้มถาม
" เออ เสียงอย่างดัง " มิวสบทบตามสไตล์เฉื่อยๆของมัน
" ก็มึงดูอาจารย์คนนี้สิ ปั๊วะมาก ปั๊วะ!!ๆ ถ้าได้กูจะกินยันโคนเลย " ผมตอบอย่างอ้อร้อ(แรดๆ)
" ใช่...อิมิวคนอย่างมึงไม่เข้าใจหรอก " เรย์ส่งคำพูดข้ามหัวพวกเราไปถึงมิว
" ก็กู............" มิวกำลังจะตอบกลับแต่.....
" เอ่อ...กลุ่มนั้นมีอะไรรึเปล่าครับ คือั้แ่ผมเข้ามาพวกคุณยังไม่หยุดคุยกันเลย " คนอะไรหน้าก็หล่อ เสียงก็หล่อใช่ที่สุด....
" ....... " พวกเราพากันเงียบ แต่อาจารย์กลับมองไปยัง มิวเพระเมื่อกี่มันกำลังจะพูดต่อจากเรย์พอดีและอาจารย์ก็เห็นพอดีเหมือนกัน5555+
" สาวน้อยใส่เเว่น ยืนขึ้นครับ " มิวยืนขึ้นแล้วมันมามองพวกเราแบบเด๋อๆ มึนๆ
" ........."
" เมื่อกี่คุณกำลังจะพูดกับเพื่อนคุณว่าอะไร " อาจารย์ถาม
" ไม่มีไรค่ะ "
" อ่ะ ถ้าคุณไม่มีแล้วเพื่อนคุณพูดอะไรเมื่อกี้ ....."
" เอิ่ม.... " มิวได้แต่อั้มอึ้งไม่รู้จะตอบยังไง
" ถ้าไม่ตอบก็ไม่เป็ไร แต่ผมข้อติดลบคุณไว้ก่อน 20 คะแนน "
" เวรล่ะ /เวรล่ะ " ผมกับส้มหันมองหน้ากันละพูดออกมาอย่างไม่ได้นัดหมาย
" เอ่อ... เพื่อนพูดว่า ปั๊วะๆ!! กินยันโคนค่ะ " พวกเราในกลุ่มต่างหันหน้าไปมองมิว ด้วยความใ แต่เพื่อนๆที่อยู่ในห้องกลับพากันหัวเราะกับคำพูดของมิวอย่างเมามัน ขนาดอาจารย์ยังกลั่นขำไม่อยู่
" 5555555555+@$%&*())*&^$%#^%&*((*))_+_)(*&^%%$%%#@##!$#%^&* "
"เพื่อนคุณว่างั้นหรอ "
" หนูไม่แน่ใจค่ะ หนูได้ยินไม่ถนัดอาจารย์ลองถามอ้อนเองเลยค่ะ เพราะอ้อนเป็คนพูด " เอาแล้วววววว เวรแล้วไหมละไออ้อนมึง
" ไหนคุณพูดว่าไง "
" เอิ่ม...." ผมไม่รู้จะตอบยังไง ได้แต่ยิ้มหวานๆไปให้อาจารย์
" อะ... ที่ผมให้พูดแล้วไม่พูด งั้นที่หลังก็อย่าคุยกันเวลาผมสอนแล้วกันนะครับ " ผมได้แต่พยักหน้าแล้วยิ้มรับไปอย่างโดยดี ส่วนอาจารย์ก็กลับเข้าสู่เนื้อหาต่อ..... เกือบไม่รอดแล้วไออ้อนเอ้ยยยยยยย.....
.
.
.
" ขออนุญาติค่ะ " จู่ก็มีหญิงสาววัยกลางคนน่าจะเป็อาจารย์เหมือนกันเดินเข้ามาพร้อมกับเด็กหนุ่มหน้าตาดีคนนึง
" อาจารย์หนึ่งคะ พี่พาเด็กมาส่ง พึ่งมาวันแรกไม่รู้ว่าจะเรียนท่านเพื่อนรึเปล่า ยังไงฝากอาจารย์หนึ่งช่วยดูแลหน่อยนะคะ "
" อ๋อ...ได้เลยครับไม่ต้องห่วงเื่เรียนไม่ทันหรอกครับนี่พึ่งเริ่มมคลาสเเรกเอง "
" โอเค งั้นพี่ขอตัวก่อน " เขาได้ออกไปแล้วเหลือแค่เด็กมาใหม่สุดหล่อที่เรียกเสียงฮือฮาได้ทั่วทั้งห้อง
" เอาหล่ะ เดี๋ยวอาจารย์จะให้เราเเนะนำตัวกับเพื่อนๆนะ "
" สวัสดีครับ ผมเตชัส ปิ่นอโนทัย ชื่อเล่น เต ครับ "
" ชื่อเต งั้นหรอหล่อมากอ่ะ " ส้มหันมาบ่นพึมพรำกับผม
" ของกู... มึงห้ามยุ่ง " ผมสั่งเบรก อิส้มทันที่
" มึงด้วยอิเรย์ ห้ามยุ่งกับเต ของกูเพราะเขาคือคนที่กูรอคอย กูรักเขา บอกเลยว่าปั๊วะๆ!! "
" เช็ดน้ำลายหน่อยก็ดีนะอิอ้วน " เรย์สวนกลับ ผมเหลือบตามองแบบเคืองๆ
" โอเค อ่ะไหนเดอะเเก๊งชวนเพื่อนเข้ากลุ่มหน่อยเร็ว " สิ่นสุดเสียงอาจารย์ไม่มีการรีรอใดๆ ผมกับอิส้มลุกขึ้นพรึบวิ่งไปรับเพื่อนใหม่จากหน้าห้องมายังที่นั่งในทันที เขาก็เออออห่อหมกตามพวกเรามานะ
" อิมิว...ขยับไปดิ้... " ส้มบอกให้มิวขยับไปอีกที่นึงเพราะว่ามิวเขานั่งอยู่ด้านในสุด เพื่อที่จะให้เพื่อนใหม่ของเรานั่งได้
" เออๆ เก็บของแปป "
" อ่ะ เตนั่งตรงนี้นะ " ส้มบอกให้เตนั่งลงตรงที่ที่มิวเคยนั่งซึ่งมันจงใจจะกั้นกลางระหว่างผมกับเตแน่ๆ อินี้มันร้าย
" ได้ไง ไม่ได้... มึงอ่ะขยับไปแล้วให้เตนั่งตรงนี้ " ผมใช้นิ้วชี้ลงตรงที่นั่งของส้ม
" อ่ะๆ ก็ได้ งั้นเตมานั่งตรงนี้นะเดี๋ยวเราไปนั่งตรงนั้นเอง " มันยอมทำตามที่ผมบอกครับ คนดีเหมือนกันนี่หว่า
" อะไหน ได้ที่นั่งเรียบร้อยแล้วนะ เป็ไง ปั๊วะไม่ปั๊วะ " อาจารย์หันมาถามพวกเรา
" สุดๆ / สุดๆ " เป็ผมกับส้มอีกแล้วครับที่ยกมือขึ้นมาดีดนิ้วแล้วตอบอย่างพร้อมเพรียงกัน
" อือ... พวกคุณนี่นะทำงานกันเป็ทีมจริงๆ55555+ " อาจารย์กล่าว
" พวกมึงแมร่งหน้ากลัววะ " เป็ริวครับที่ยอมเปิดปากพูดออกมาสักที555555+
อาจารย์ก็สอนไปเรื่อยๆ ส่วนผมกับส้มก็แนะนำตัวเองและคอยทำหน้าเป็สื่อกลางให้เตได้รู้จักเพื่อนๆในกลุ่มของเรา บอกตามตรงเลยว่าผมเรียนไม่ค่อยจะเข้าหัวหรอก เพราะมัวแต่ใช้สายตาแทะโลมคนหล่อที่นั่งอยู่ข้างๆอย่างมีความสุข
------------------------------------------------------------------------
#จบแล้วน้าาาาา ฝากติดตามด้วยเด้อ มีข้อเสนอเเนะอะไรสามารถคอมเม้นบอกกันได้
พิมพ์ถูกพิมพ์ผิดขออภัย ณ ที่นี้ด้วยน้า..... ^^
457
