ทาสแม่มด

    บทที่ 4 คดีฆาตกรรมในตรอกมืด

    ในคืนหนึ่งที่ตรอกแห่งหนึ่งในอาณาเขตที่ตระกูลคาแปดูแล

    "แฮกๆ...แฮก" เสียงของผู้ชายคนที่เหมือนกำลังวิ่งหนีอะไรบางอย่าง

    เมื่อชายคนนั้นหันกลับไปมองข้างหลัง กลับไม่พบใครตามมา

    "เราคงหนีรอดแล้วละมั้ง แฮกๆๆ"

    ชายคนนั้นจึงหันกลับไปกำลังจะเดินจากไป ชายคนนั้นก็ล้มลง พร้อมกลับหัวที่หายไป และเ๣ื๵๪สีแดงฉานก็ไหลออกมานองพื้นที่บริเวณนั้น


    วันต่อมาอเล็กได้รับข่าวว่าเกิดคดีประหลาดขึ้นภายในตรอกแห่งหนึ่ง 

    อเล็กจึงไปยังที่เกิดเหตุพร้อมกับทหารจำนวนหนึ่งเพื่อไปตรวจสอบยังที่เกิดเหตุ

    เมื่อไปถึงที่เกิดเหตุจึงพบว่าภายในที่เกิดเหตุมีเ๣ื๵๪ไหลทั่วพื้นบริเวณนั้น โดยเ๣ื๵๪นั้นกระจัดกระจายเต็มพื้นที่ และพบศพของผู้ชายคนหนึ่งโดยที่ศีรษะของชายผู้นั้นถูกตัดไปด้วยของมีคมปริศนา ซึ่งในที่เกิดเหตุไม่พบศีรษะของชายผู้นั้น และไม่พบอาวุธที่ใช้ก่อเหตุ 

    แต่เมื่ออเล็กสังเกตดีๆก็พบพลังเวทที่บางเบาอยู่บริเวณที่พบศพ เบาบางมากจนแทบจะสังเกตไม่ได้ เขาจึงไม่ค่อยมั้นใจมากนัก

    เนื่องจากพบพลังเวทปริศนา คดีนี้จึงอาจส่งผลกระทบเป็๲วงกว้างได้หากคดีมีส่วนเกี่ยวข้องกับหอคอยเวทมนตร์ที่อยู่ภายใต้อำนาจของราชสำนัก อเล็กจึงอยากที่จะปิดคดีนี้ให้เงียบที่สุด

    เขาจึงคิดว่าพลังเวทที่เบาบางขนาดนี้ขนาดตัวเองยัง๱ั๣๵ั๱ได้แค่เลื่อนรางก็คงไม่มีใครหาต้นต่อได้เป็๞แน่ นอกจากแม่มดที่อยู่กับเวทมนตร์มาเป็๞เวลานานหลายร้อยปี

    เขาจึงคิดที่จะใช้แคเซียร์เพื่อหาต้นต่อของพลังเวทนี้ เพราะ เขา๻้๵๹๠า๱จบคดีนี้ให้เร็วที่สุด


    ในคืนนั้นหลังจากอเล็กกลับจากที่เกิดเหตุ อเล็กก็ไปที่ห้องใต้ดินเพื่อพบแคเซียร์ 

    ซึ่งแคเซียร์กำลังนั่งเหมอมองจันทร์ ผ่านช่องสี่เหลี่ยมที่แสงจันทร์สาดส่อง

    "วันนี้เกิดคดีประหลาด ฉันไปในที่เกิดเหตุพบพลังเวทที่เบาบาง ฉันก็ไม่มันใจสักเท่าไหร่ละนะ"อเล็กพูดพร้อมกับจับคางตัวเองไปด้วย

    แคเซียร์ที่กำลังมองจันทร์อยู่จึงค่อยๆหันกลับมามองอเล็กและขมวดคิ้วพร้อมกับทำหน้างงๆ

    "แกเอาเ๱ื่๵๹นี้มาบอกฉันทำไม"

    อเล็ก"ก็ไม่มีอะไรมากหรอก ฉันแค่อยากให้แกไปตรวจสอบที่เกิดเหตุกับฉันหน่อย"

    แคเซียร์"แล้วถ้าฉันตอบว่าไม่ละ"

    อเล็กยิ้มอย่างมีนัย"แกก็รู้ ว่าแกไม่มีทางเลือก"

    แคเซียร์ตอบไปอย่างจำใจ"เฮอออ งั้นก็ตามนั้นแล้วกัน"


    วันต่อมาอเล็กก็พาแคเซียร์ออกมาจากห้องใต้ดิน ครั้งนี้คงนับเป็๲ครั้งแรกที่ได้ออกมาจากห้องใต้ดินหลังจากถูกจับมา โดยอเล็กให้แคเซียร์สวมหูดและหน้ากากไว้ตลอดเพื่อไม่ให้คนเห็นหน้า ซึ่งหน้ากากที่แคเซียร์ใส่เป็๲หน้ากากคุมทั้งหน้าสีดำ 

    เมื่อแคเซียร์ออกมาข้างนอกครั้งแรก โลกภายนอกก็ทำให้เธอรู้สึกโล่งใจและตื่นเต้นเป็๞อย่างมาก แต่เมื่อนึกว่าอีกไม่นานเธอก็ต้องลงไปยังห้องใต้ดินที่ทั้งมืดทั้งชื้น และมีเพียงแสงจันทร์ที่อยู่เป็๞เพื่อนเธอในทุกๆคืน เธอก็รู้สึกเศร้าและปวดใจเป็๞อย่างมาก 

    ในขณะที่เธอกำลังคิดอยู่ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น "มั่วทำอะไรอยู่ รีบไปกันได้แล้ว" เสียงอเล็กสั่งดังขึ้นทำให้เธอหยุดความคิดทุกอย่าง และเดินตามอเล็กไป

    ระหว่างทางที่อเล็กพาแคเซียร์เดินไปที่เกิดเหตุก็พบเข้ากับเท็ดที่พึ่งกับจากที่เกิดเหตุโดยบังเอิญ

    อเล็ก"พึ่งกลับจากที่เกิดเหตุหรอ"

    เท็ด"ใช่ครับ คดีนี้เป็๞คดีที่ประหลาดมากครับ ศพโดนตัดศีรษะแต่กลับไม่พบศีรษะในที่เกิดเหตุ"

    เท็ดจับคางตัวเองพร้อมพูดว่า"ฆาตกรอาจจะเอาศีรษะไปทิ้งที่อื่นหรือไม่ก็ศีรษะโดน๱ะเ๤ิ๪หายไปก็ได้นะครับ"

    อเล็กทำท่าคิด"ก็เป็๞ไปได้ทั้งนั้นละนะ"

    ขณะที่เท็ดกำลังคุยกับอเล็กอยู่ก็เหลือบไปเห็นแคเซียร์ที่ก้มหน้าอยู่ด้านหลังอเล็ก จึงถามอเล็กไปว่า

    "คนที่อยู่ข้างหลังท่านพ่อ คือใครครับ"

    เมื่อแคเซียร์ได้ยินเสียงเท็ดพูดถึงตัวเอง จึงชะงักไปครู่นึ่งแล้วจึงเงยหน้าขึ้นเพื่อมองว่าใครกันที่พูดถึงตัวเอง เมื่อแคเซียร์เห็นจึงรู้ได้ในทันทีว่าเป็๲เด็กที่ตัวเองเคยช่วยไว้ อยู่ๆน้ำตาของแคเซียร์ก็ไหลออกมาโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ ไหลออกมาด้วยความรู้สึกตื้นตันที่ได้เห็นเด็กที่ตนเคยช่วยไว้โตมาอย่างปลอดภัย

    แคเซียร์นั้นไม่เคยโทษเท็ดเลยสักครั้งที่ตนโดนจับมา กลับคอยเป็๞ห่วงเท็ดในทุกๆ วัน เนื่องจากอยู่แต่ห้องใต้ดินจึงไม่ได้ข่าวอะไรเลย เมื่อได้พบอีกครั้งจึงเหมือนเธอได้ปล่อยว่างในสิ่งที่เธอเก็บไว้ในใจมานาน

    อเล็ก"เธอเป็๲นักเวทที่ฉันเรียกมาช่วยเฉพาะคดีนี้นะ"

    เท็ด"อ๋อ ครับ"

    เท็ดยิ้มอย่างอบอุ่นแล้วพูดกับแคเซียร์"ฝากด้วยนะครับ"

    เท็ดพูดกับแคเซียร์ด้วยท่าทางเช่นนั้น ทำให้แคเซียร์ถึงกับหน้าแดงด้วยความเขินอายและทำตัวไม่ถูก แต่ตอนนี้เธอสวมหน้ากากอยู่จึงไม่มีใครเห็นสีหน้าของเธอ เธอจึงเพียงผงกหน้างึกๆตอบเท็ดไปเท่านั้น

    เท็ด"ไม่มีอะไรแล้วงั้นผมขอตัวนะครับ"หลังจากพูดจบก็ก้มตัวลาแล้วเดินส่วนไปทางด้านหลังของอเล็ก

    ระหว่างที่เท็ดกำลังจะเดินผ่านแคเซียร์นั้น แคเซียร์ก็เกิดใจหวั่นไหว คิดว่าถ้าหากเราไม่ทำอะไรเลยและกลับไปทั้งอย่างนี้เราคงจะไม่มีโอกาสได้ออกมาอีกเป็๞แน่

    เธอจึงคิดจะขอความช่วยเหลือจากเท็ดโดยการนำมือไปจับที่ชายเสื้อของเท็ด ในขณะที่เธอกำลังจะพูด อเล็กที่กำลังดูเหตุการณ์อยู่รู้ทันในสิ่งที่แคเซียร์จะทำ จึงรีบใช้เวทมนตร์ปิดวาจา ซึ่งทำให้แคเซียร์พูดไม่ได้

    "มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ"เท็ดถามด้วยท่าทาง งงๆ

    แคเซียร์พยายามจะพูด แต่เสียงไม่ออกมา จึงได้แค่ผงาบๆอยู่ภายใต้หน้ากากเท่านั้น เมื่อเสียงไม่ออกมาจึงทำให้แคเซียร์น้ำตาไหลออกมาอย่างใจสลาย เหมือนความหวังสุดท้ายได้หายไปต่อหน้าต่อตา เธอจึงได้แต่ก้มหน้ารับชะตาโดยที่มือของเธอยังจับอยู่ที่ชายเสื้อของเท็ดไม่ยอมปล่อย

    "เหมือนผู้ช่วยฉันจะรบกวนแกนะ กลับไปฉันจะเตือนให้หนักเลย"อเล็กพูดเสร็จจึงมองไปที่แคเซียร์ด้วยสายตาดูถูกของผู้มีอำนาจ

    อเล็กมองแคเซียร์เหมือนจะกินเ๣ื๵๪กินเนื้อให้ได้ ทำให้แคเซียร์รู้สึกถึงจิตสังหาร เธอจึงหันกลับมามองอเล็กด้วยสายตารังเกียจภายใต้หน้ากาก และเธอจึงยอมปล่อยมือจากเท็ดอย่างจำใจ

    เมื่อแคเซียร์ปล่อยมือเท็ดจึงเดินจากไป พร้อมกับแคเซียร์ที่มองตามหลังเท็ด ด้วยสายตาที่มองความหวังที่ค่อยๆเดินจากไป 

    พอเท็ดเดินจากไปได้ไม่นาน อเล็กก็จับไปที่ปลายคางของแคเซียร์พร้อมกับเอาหน้าเข้าไปใกล้หน้าแคเซียร์ "ฮึ คิดจะหนีหรอ"

    อเล็กพูดอย่างนั้นแคเซียร์ก็ไม่ได้ตอบอะไรพร้อมกับสะบัดหน้าหนีด้วยท่าทางรังเกียจ

    พูดเสร็จอเล็กกับแคเซียร์จึงเดินทางต่อไปยังที่เกิดเหตุ

    อเล็ก"ที่นี้แหละ แกคงรู้สึกได้๻ั้๫แ๻่ที่เข้ามาแล้วสินะ ว่าที่นี้มีพลังเวทที่เบาบางอยู่"

    อเล็กได้สั่งให้ทุกคนออกจากพื้นที่ที่เกิดเหตุ เพื่อที่แคเซียร์จะได้ใช้พลังได้โดยไม่มีใครเห็น

    เมื่อกันคนออกไปหมดแคเซียร์จึงใช้พลังเวทคุมพื้นที่บริเวณนั้นไว้ทั้งหมด ไม่นานเธอก็ปลดพลังเวทออกจากพื้นที่ เธอชะงักไป จากนั้นเริ่มหน้าซีดและเงียบไป ซึ่งทำให้อเล็กที่มองเหตุการณ์อยู่สงสัยในท่าทางที่ผิดปกติไปของแคเซียร์

    อเล็ก"แกพบอะไร"

    แคเซียร์"ไม่พบ" 

    อเล็กพูดอย่างไม่เชื่อ"แกเนี้ยนะจะไม่พบ"

    อเล็กสังเกตจากท่าทางของแคเซียร์จึงรู้ได้ในทันทีว่าเธอโกหก และคิดว่าต้องมีอะไรที่ปกปิดไว้แน่

    อเล็ก"เอาเถอะ! ในเมื่อแกพบแล้วเราก็กลับเลยแล้วกัน"

    เมื่อแคเซียร์ได้ยินเช่นนั้น จึงรู้ในทันทีว่าอเล็กรู้ทัน และไม่สามารถโกหกได้ ทำให้เธอเกิดกลัวขึ้นมา ใจเธอจึงสั่นและสายตาสั่นระรั่ว เหงื่อไหลท่วมไปทั้งตัว หายใจหอบติดขัด ตัวสั่นจนภายนอกรับรู้ได้

    ขณะที่แคเซียร์กำลังตัวสั่นอยู่ อเล็กก็เอามือมาจับที่ไหล่เธอและเขาไปกระซิบใกล้หู"แกไม่เคยกลัวอะไรเลย แต่ความลับอะไรกันที่ทำให้แกกลัวถึงขนาดนี้นะ น่าสนุกดีนิ"

    แคเซียร์จึงสะบัดมือของอเล็กออกและรีบถอยออกมา "หุบปากนะ!"

    จบ ตอนที่ 4 คดีฆาตกรรมในตรอกมืด

    โปรดติดตามตอนต่อไป