ReStart เริ่มต้นใหม่

บรรยากาศสวนสาธาระณะค่อนข้างดี ช่วยทำให้ผ่อนคลาย
"ตั้งแต่ย้อนเวลามายังไม่ออกกำลังกายเลย"พลกล่าวขึ้นลอยๆ ร่างกายของพลนับว่าธรรมดาไม่อ้วนไม่ผอมและไม่มีกล้าม หน้าตาก็ดูดีนิดๆ ส่วนสูง175ได้ รวมๆนับว่าธรรมดา เพราะในอดีตพลไม่ค่อยออกกำลังกายแต่ด้วยความที่กินข้าวไม่เยอะเลยไม่อ้วน(คำว่าไม่ เยอะจังวะ)
'ในเมื่อย้อนกลับมาทั้งทีก็ขอเปลี่ยนทุกอย่างเลยแล้วกัน'เมื่อพลคิดถึงตรงนี้จึงเริ่มคิดที่จะออกกำลังกาย แต่ด้วยที่ชุดไม่อำนวยจึงเปลี่ยนเป็นวันพรุ่งนี้
หลังจากเดินเล่นทั่วสวนสาธาระณะ พลจึงตัดสินใจเดินทางกลับ ระหว่างทางพลได้ยินเสียงกรี๊ดของผู้หญิง
"กรี๊ดดด ช่วยด้วย"พลตัดสินใจวิ่งไปทางต้นเสียงทันที
เมื่อมาถึงภาพตรงหน้าของพลคือกำลังมีชายคนนึงพยายามลวนลามหญิงสาวที่กำลังขัดขืนสุดกำลัง
พลพุ่งเข้าไปถีบชายคนนั้นทันที ก่อนจะพยุงหญิงสาวขึ้นและพลักให้อยู่ข้างหลังของตัวเอง
"แก อยากตายนักใช่มั้ย"ชายคนนั้นพยายามลุกขึ้นและชี้หน้าด่าก่อนจะควักมีดออกมา
พลมองอย่างวิตกไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมีมีด ถึงพลจะเคยเกนณ์ทหารและฝึกการต่อสู้ระยะประชิดมาบ้าง แต่ก็ไม่ได้เก่งขนาดนั้น
ชายคนนั้นพุ่งเข้าแทงพลแต่พลใช้มือปัดมีดด้วยท่าที่เคยฝึกมาตามสัญชาตญาน ก่อนจะถีบอีกฝ่ายจนมีดหลุดมือ และพุ่งไปแตะซ้ำที่ก้านคอจนอีกฝ่ายสลบ
"เป็นอะไรรึปล่าวครับ"พลหันมายิ้มให้หญิงสาวที่ช่วยไว้
"มะ ไม่เป็นอะไรค่ะ ขอบคุณมากนะคะ"หญิงสาวยังคงตะลึกกับเหตุการเมื่อครู่
"ผมชื่อพล ครับ แล้วคุณหล่ะ"พลกล่าวแนะนำตัวก่อนจะถามอีกฝ่าย
"ฉันแก้วค่ะ"แก้วกล่าวพลางก้มหน้าที่แดง 'นี่เราเป็นอะไรเนี่ย'แก้วคิดในใจ
"เดี่ยวโทรแจ้งตำรวจก่อนนะ"พลกล่าวขึ้นพลางยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโดยไม่ได้สังเกตุท่าทางของแก้วเลย
"ขอบคุณจริงๆนะ"แก้วกล่าวขึ้นอีกครั้งและยังคงก้มหน้าเช่นเดิม
"ไม่เป็นไรเราเห็นเธอต้องการความช่วยเหลือเราก็เลยช่วยแค่นั้น"พลกล่าวอย่างเป็นกันเองเมื่อเห็นว่าท่าทางอายุจะใกล้เคียงกัน
"อะ เราไปก่อนนะขี้เกียจให้ปากคำเดี่ยวตำรวจก็มาแล้ว สน.อยู่ใกล้ๆเอง"พลกล่าวขึ้นก่อนจะโบกมือลาอีกฝ่ายและหันหลังเดินจากไป
"อะ.."เมื่อพลเดินจากไปแก้วก็ทำท่าทางเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็หยุดก่อนจะก้มหน้าซ้อนใบหน้าที่แดงเอาไว้

หลังจากพลเดินออกมาได้สักพักก็ได้ยินเสียงรถตำรวจจึงวางใจและเดินต่อไปเพื่อกลับบ้าน
ระหว่างทางพลก็คิดอะไรเพลินๆ แต่ก่อนจะวกกลับมาที่ละครที่เมื่อคืน พลคิดว่ามันคล้ายกับตอนที่พลเข้าไปช่วยแก้วแต่พลไม่ได้บาดเจ็บและไม่ได้ตกหลุมรักกันก็เท่านั้นเอง
"ลาล๊าลา"พลฮัมเพลงไปจนถึงบ้านก่อนจะขึ้นไปบนห้องและเปิดคอมพิวเตอร์ ตอนนี้แม่พลยังไม่กลับมา จึงคิดหาอะไรทำค่าเวลา
พลเข้าไปในเว็บประกวดเพลง ซึ่งตั้งแต่ออกจากบ้านไปก็ผ่านมาแล้ว3ชั่วโมง เพลงที่ลงไว้ราคาดีดขึ้นมาอยู่ที่130,000บาท และก็ไม่ขยับอีกเลยพลจึงตัดสินใจตกลงทันที
...จบ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เรื่องจริงน้อยกว่าละคร

นิยายแนะนำ

ReStart เริ่มต้นใหม่

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เรื่องจริงน้อยกว่าละคร

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้