ดวงนารีปกป้อง ขอเป็นผู้กล้าสักครั้ง

" ขอบคุณค่ะ พี่ริวจิ " เรียโอขอบคุณผมครั้งแล้วครั้งเล่า จนผมรู้สึกว่าเธอจะขอบคุณเกินไป จนผมรู้สึกอายขึ้นมา และกล่าวว่า

" งานที่บาร์นะเลิกทำเถอะ เดี๋ยวพี่หาเงินมาให้ก้อนนึง แล้วน้องเรียโอเอากลับบ้านไปตั้งตัวนะ "
" คะ แล้วแต่พี่นะค่ะ " เรียโอกล่าว ก่อนจะเดินกลับไปหยิบ บิลเรียกค่าเสียหายของบาร์ มาเก็บเงินที่ผม เพราะการที่ผมไปสุ้กับ เจ้าอาวินซัน อะไรนั่น ทำให้ชื่อเสียงของร้านต้องมัวหมอง เพราะตลอดร้อยปีที่ผ่านมา ร้านนี้ไม่เคยเกิดเรื่องกับคนชั้นสูง อย่างอัศวินเวทย์มนต์ เลย
" หา เก็บค่าเสียหายที่ชั้นเหรอ " ผมตกใจจนหน้าซีดในตัวเลขที่มันเขียนไว้ในบิล แต่ค่าเสียหายทั้งหมดนั้น เรียโอ สำรองจ่ายให้ก่อนแล้ว และเธอ เลยต้องก้มหน้าก้มตาทำงานในบาร์ต่อไป เพราะเงินดี และเป็นงานที่เธอชอบ แต่ผมกลับอยากให้เธอเลิก
เช้าวันต่อมา.......
ผมเดินไปที่ประตูเมือง และพบว่ามันมีใบประกาศจับผู้ร้ายหลบหนีเมื่อคืน แต่ในรูปกลับไม่มีรูปผมกับ อาสึกะ สงสัยว่า นอร์น ฟาลามีจะแอบช่วย
ผมรีบตรงไปยังกิลล์นักผจญภัย และไม่ลืมที่จะทาโคลนที่หน้า ก่อนจะหลับตาปลอมตัวเข้าไป รับเควสเก็บสมุนไพร มาจากเอลน่า แต่ที่ผมแปลกใจคือเควสครั้งนี้เขียนความยากอยู่ในระดับ B เลยทีเดียว ซึ่ง พี่สาวพนักงานกิลล์ที่ให้ความช่วยเหลือผม ในการ เซ็นใบอนุญาติรับเควส มาอย่างง่ายๆ แล้วผมก็ตรงออกนอกเมืองทันที โดยไม่ทานอาหารเช้า
แกร๊ง แกร๊ง
ผมเดินเตะ เศษไม้เล็กๆ เข้าไปยังป่า ซึ่งเป็นสถานที่ที่มี หญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ บานอยู่อย่างมากมายเพื่อเก็บมัน มันช่างเป็นงานที่ง่ายดายเสียนี่กระไร งานเก็บหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ เนี่ย
ใช่แล้วผมรุ้สึกว่ามันเป็นงานง่ายๆ ได้เงินดี ทำไมถึงเขียนคลาสไว้สูง อย่างเป็นงานคลาส B เนี่ย และความสงสัยของผมก็ได้ถูกเฉลย เมื่อมีเสียงหนึ่งตรงเข้ามาขย้ำผม
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เสียงของ ราชันต์สิงโตนรก ตัวที่นอร์นไล่ไป โจทย์เก่าของผมตอนที่ผมมายังโลกใบนี้ มันได้ ปรากฏ ตัวอยู่เหนือน้ำตก ตรงบริเวณที่หญ้าฮิเตะ ฮิเตะ บานอยู่มากที่สุด
"พระเจ้าช่วยตรูด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย" มันวิ่งไล่ขย้ำผม เป็นระยะทางไกลกว่า 3กิโลเมตร จนตะกร้าใส่หญ้าฮิเตะ ฮิเตะ ของผม หกหมด ช่างน่าเสียดายจริงๆ
ฟ้าววววววววววว ฉึก
เสียงลูกธนูดอกนึงยิงปัก ราชันต์สิงโตนรก ทำให้มันหยุดชะงักไปแปปนึง จังหวะนั้นเอง ที่ก็อบลินตัวหนึ่งออกมาช่วยผม
" เจ้าหนุ่ม มาทางนี้ " ก็อบลินตัวที่ผมเคยช่วยไว้ออกมาช่วยชีวิตผมในนาทีวิกฤติ มันนำทางผมลงไปทางพงหญ้า และหายเข้าไปในรู และไปโผล่ในหมู่บ้านก็อบลิน ทำให้การตามล่าของ ราชันต์สิงโตนรก หยุดลง
" โอ้ พี่ชายกลับมาแล้ว " ก็อบลิน่า ตัวหนึ่งซึ่งดูเหมือนน้องสาว ของก็อบลินตัวนี้ ออกมาต้อนรับเราอย่างอบอุ่น
" ทำงาน ที่ ท่าน ธิดาเทพ ริรินะ สั่งสำเร็จมะ " ก็อบลินอีกตัวหนึ่งกล่าว ดูเหมือนมันจะเป็นเพื่อนของก็อบลินตัวนี้
" สำเร็จสิ โธ่ ฝีมือขั้นเทพ ขนาดนี้ " ก็อบลินตัวที่ผมเคยช่วยไว้กล่าว แล้วหันกลับมาหาผม
" เราชื่อ ทีโม นะ ส่วนน้องสาวเรา อันนา และเพื่อนเรา เอเลน "
" หวัดดี ทีโม อันนา เอเลน " ผมกล่าวสวัสดีสั้นๆ แก่ก็อบลินทั้งสามตัว
" สวัสดี สวีดัต ธิดาเทพ ริรินะ กำลังรอนายอยู่นะ ท่านเป็นคนบอกว่าจะเกิดเหตุ กับนายในวันนี้ แล้วให้พวกเราไปช่วย " ทีโม กล่าว แล้วให้ เอเลน เดินนำทางไป
ธิดาเทพ ริรินะ ผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน ผู้นำของเหล่าก็อบลิน ตอนแรกผมก็คิดว่าเธอจะมีรูปร่างเหมือน ก็อบลิน่า ธรรมดาทั่วไป แต่ไม่เลย เมื่อผมเห็นร่างอันเปลือยเปล่าของเธอที่ กำลังอาบน้ำในน้ำตก เธอผุ้มีผิวหนังเปล่งปลั่งราวมรกต หน้าใสราวเทพธิดา และหุ่นสุดเซ็กซี่นั่นมันอะไรกัน มันทำให้ผมเริ่มรู้สึกคันยิกๆ ขึ้นมาจนอยากจะหนีไปให้พ้น จาก ธิดาเทพ ผู้งดงาม ผู้นี้
" ยินดีที่ได้รุ้จัก ผุ้กล้าริวจิ ผุ้มีดวงชะตาแห่งเทพ เรามีชื่อว่า ริรินะ " ธิดาเทพริรินะ กล่าวก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นมา และเดินเข้าหาผม อย่างไม่อายในเรือนร่างอันงดงาม
' ธิดาเทพ ก่อนจะคุยกับผม ช่วยใส่เสื้อผ้าก่อนได้ไหมครับ ผมคันจะตายอยู่แล้ว ' ผมคิด และเหมือนเธอจะรู้ใจผม เธอค่อยๆ ใส่เสื้อผ้าทีละชิ้น ทีละชิ้น มันช่างเป็นภาพอันวาบหวิวเสียเหลือเกิน ถ้าโรคกลัวผุ้หญิงของผมกำเริบจะทำยังไงฮะ

หลังจากที่ธิดาเทพ ริรินะ ใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้ว เธอก็เตรียมน้ำให้ผมอาบ เป็นน้ำที่เพิ่งต้มมา ซึ่งเป็นน้ำที่เธอเพิ่งอาบไปสดๆร้อนๆเมื่อกี้
" ทำไมต้องให้ผม อาบน้ำที่คุณเพิ่งอาบด้วยเล่า ธิดาเทพ " ผมกล่าวอย่างอิดออด
" ผู้ที่ได้อาบเหงื่อเราจะทำให้มีความสามารถ มองเห็นอนาคตได้ครั้งนึง และเจ้าคือผู้ถูกเลือก จงจำไว้" ว่าแล้วธิดาเทพก็ผลักผมลงไปบ่อน้ำทันที
คุณจะรู้สึกยังไง ที่ได้อาบน้ำที่สาวสวย เพิ่งอาบมาเมื่อกี้ อย่างสดๆร้อนๆ คันใช่ไหมละ ยิ่งเป็นโรคกลัวผุ้หญิงอยู่ด้วย แต่เพื่อพลังพิเศษ ผมก็ต้องทน
เวลาได้ผ่านไปจนถึงบ่าย....... ไม่นึกเลยว่าการอาบน้ำแบบนี้จะทำให้รู้สึกสบายตัวกว่าที่คิด จนผมต้องมอง ธิดาเทพ ริรินะ ใหม่ เธอช่างเป็นผู้หญิงที่เก่งกาจเสียนี่กระไร
ผมลุกขึ้นมา พร้อมกับที่อันนา เอาเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้ผมเปลี่ยน มันช่างพอดีตัวกับผมเสียเหลือเกิน ไม่นึกว่าผมจะมาเจอคนที่มีความสามารถหยั่งรู้อนาคต เธอรู้ว่าวันนี้ผมจะมา
ผมเดินออกไปจากบ่อน้ำเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ แล้วผมว่ามีอาหารมารอผมอยู่แล้ว ทั้ง มันฝรั่งทอดกรอบ มันฝรั่งอบ กุ้งชุบมันฝรั่ง เฟร้นฟราย และของอย่างอื่นๆที่ประกอบด้วยมันฝรั่งทั้งหมด ซึ่งเป็นของที่ผมชอบกิน ได้จัดแจงวางใส่จานมาประเคนให้ผมตรงนี้ ซึ่งผมรุ้สึกขอบคุณ ธิดาเทพ ริรินะ จริงๆ
" เอาละ กินสิท่านผู้กล้า " ธิดาเทพริรินะ กล่าว ก่อนจะเริ่มตักกินอาหารโดยไม่รอให้ผมตักกินก่อน ผมรีบโซ้ยทันทีที่เธออนุญาติ
เรื่องที่เธอตักกินก่อนจานละคำ เพื่อพิสูจน์ว่า ในอาหารไม่มีพิษ ถ้าอาหารมีพิษเธอคงต้องตาย ทำให้ผมรู้สึกเชื่อใจเธอมากยิ่งขึ้น
" ท่านผู้กล้า ริวจิ ต่อไปให้ท่านเดินทางกลับไปยังเมือง ทางทิศตะวันออก ท่านจะได้โชคลาภ อย่างยิ่ง แต่ข้าขอเตือนว่าอย่าโลภ เกินไป ไม่งั้น ลาภนี้จะนำพาภัยมาสู่ท่าน " ว่าแล้ว ธิดาเทพ ริรินะ ก็เดินจากไป ทิ้งคำใบ้ไว้ให้ผมเป็นปริศนา
' เดินทางกลับเมืองไปทางตะวันออกงั้นรึ ก็ได้งั้นตรูจะกลับไปทางนั้น หึตรูยิ่งไม่เชื่อคำของผุ้หญิงอยู่ด้วย อยากรู้จริงว่ามันมีอันตรายอะไรรออยู่ ' ผมคิด และกินอาหารต่อไป ก่อนจะออกเดินทาง
****************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
A : อยากอาบน้ำ ที่สาวสวย อย่าง ธิดาเทพริรินะ อาบมั่งจังเลย น้ำที่เพิ่งอาบมาแบบสดๆร้อนๆ
B : เจ้า A นี่ แหม คิดลึกเชียวนะ หน้าอย่างเอ็งไม่มีทางได้อาบหรอก
C : ไปขอจากริวจิมาสักเหยือกนึงจิ แล้วเอามาอาบ ไม่รุ้จะสุขแค่ไหน
A : เจ้า C นี่พูดถูกใจกรูอีกแล้ว ครั้งนี้ เอาไป 20บาท
C : ขอบคุณฮับ
A,B,C : พบกับพวกเราได้ใหม่ในตอนหน้า แล้วเจอกัน จ้ายเจี้ยน