ลลิตารู้สึกตัวตื่นขึ้นมากลางดึกฟารีสยังคงหลับสนิท หญิงสาวค่อยๆจับท่อนแขนล่ำสันที่กอดก่ายอยู่บนตัวเธอออกอย่างเบามือร่างบางขยับลุกขึ้นจากเตียงหยิบเสื้อคลุมมาสวมทับร่างเปลือยเปล่าสาวเท้าออกจากห้องนอน ปิดประตูตามหลังแ่เบา แล้วหายเข้าไปในห้องทำงาน
ฟารีสมาอยู่ด้วยหลายวันแถมยังปรนเปรอรสรักจนอิ่มเอมทำให้พล็อตอีโรติกในหัวผุดขึ้นมากมายไม่หยุดเธอไม่มีทางนอนหลับสนิทลงได้หากไม่ได้เขียนมันออกมานิ้วเรียวบางพรมลงบนแป้นพิมพ์เสียงดังระรัวในความเงียบสงัดของค่ำคืน
ผ่านไปนานหลายชั่วโมงเสียงหายใจหอบถี่ดังอยู่ในห้องเงียบสงัด หากแต่นิ้วเรียวยังไม่หยุดเคลื่อนไหวบนแป้นพิมพ์
“ใกล้แล้วลลิตา อดทนไว้”หญิงสาวพึมพำกับตัวเอง มือยังรัวบนแป้นพิมพ์เหมือนถูกเข้าสิงจนผ่านไปอีกร่วมชั่วโมง
“อ่า เสร็จแล้ว” ลลิตาพูดอย่างเปรมปรีด์มือน้อยขยับกดปุ่ม Save ก่อนปิดไฟและผลุนผลันออกจากห้องไป
ฟารีสอยู่ในภาวะครึ่งหลับครึ่งตื่นเขารู้สึกถึงไอร้อนที่ราดรดบนซอกคอ ก่อนััเปียกชื้นจะโลมเลียไปตามหัวนมแข็งเป็ไตบนแผงอกกว้างหน้าท้องแข็งเป็ลอนเสียววูบวาบจากการถูกดูดเม้มไปตามแนวลอนแน่น ชายหนุ่มครางเบาๆรู้สึกรำคานนิดๆ แต่ก็เพลิดเพลินดีร่างกำยำขยับตัวเล็กน้อยหากแต่ตาคมยังคงหลับสนิท
ลลิตาขยับเลื้อยจากหน้าท้องแน่นลงเกาะกุมท่อนเนื้อยาวที่ตอนนี้เริ่มขยายใหญ่ขึ้นลิ้นเรียวโลมเลียไปทั่วส่วนหัวห่อปากดูดเม้มเบาๆ จนท่อนลำแข็งขืนกระตุกรับัั ปากบางอ้าครอบท่อนเนื้อยาวเขาไปได้เพียงครึ่งแล้วห่อปากดูดท่อนลำแข็งเข้าออกโพรงปากอย่างกระหาย
“ลิตา!!” ฟารีสสะดุ้งตื่นเมื่อแก่นกายถูก ดูดเม้มโดยริมฝีปากหวานร้อนภาพลลิตาที่คุกเข่าดูดกลืนท่อนเนื้อของเขาอย่างเอร็ดอร่อยทำให้ฟารีสตื่นเต็มตาทันที
“อ่า...ลิตา” ร่างสูงลุกขึ้นนั่ง หน้าท้องแกร่งเกร็งกระตุกด้วยความเสียวซ่านปากบางยังดูดเม้มแก่นกายเขาไม่หยุดและทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆดวงตาหวานเหลือบมองสบตาเขาอย่างยั่วยวน มือใหญ่คว้าเกาะกุมเต้านมอวบอิ่มตรงหน้าตามอารมณ์ใคร่ที่ถูกปลุกให้ปะทุนิ้วแข็งเขี่ยเม็ดแข็งชูชันจนปากบางที่แก่นกายเขาอยู่ครางอืออึงและคายท่อนเนื้อออกจากปากแต่มือบางยังรูดขึ้นลงไปตามความยาวไม่หยุด
มือน้อยหยิบถุงยางมาสวมครอบท่อนเนื้อแข็งก่อนขยับนั่งคร่อมบนหน้าตักแกร่งบดเบียดกลีบเนื้ออ่อนกับท่อนแข็งที่กระตุกหงึกหงัก ท่อนยาวใหญ่ถูกมือบางจับมาจ่อตรงทางเข้าช่องคับแคบร่างระหงยันกายขึ้นก่อนกดตัวลงกลืนกินแท่งยาวเข้าไปในตัวจนสุดลำเสียงคำรามต่ำดังมาจากร่างกำยำประสานกับเสียงหวานครางหวีดหวาม
ลลิตาเอนกายไปข้างหลัง เรียวแขนทั้งสองข้างค้ำยันอยู่บนท่อนขาแกร่งร่อนสะโพกกลมกลึงขย่มช่องทางรักกับท่อนเนื้อแข็งอย่างเมามัน ดวงตาหวานลอยเลื่อนปากบางหายใจหอบกระเส่า
ภาพท่อนเนื้อแข็งผลุบเข้าออกในช่องทางคับแคบเต็มตาจนฟารีสแทบหยุดหายใจหัวสมองขาวโพลน สติหลุดลอยหายไปกับกระแสความปรารถนาที่ลุกไหม้กลางดึก เขาโน้มตัวจับเอวบางไว้มั่นก่อนเด้งสะโพกสอบกระแทกสวนจังหวะขย่มลงมาของร่างบางเสียงหวานหวีดร้อง เสียวซ่าน ดวงหน้าหวานแหงนเงยหายใจหอบกระเส่าร่างกำยำตะบันท่อนเนื้อเข้าออกในร่างบางไม่หยุด จนร่างน้อยทรุดลงไปนอนหงายกับที่นอน
ฟารีสขยับตามลงทาบทับร่างบาง ขยับเอวส่งท่อนเนื้อเข้าออกไม่ขาด่นิ้วใหญ่บีบยอดอกแข็งเป็ไตจนชูชันติดนิ้ว เสียงหวานครางอื้ออึง เร่งเร้า
“ใกล้แล้ว ฟารีส กระแทกลิตาแรงๆ” เสียงหวานเร่งเร้าไม่หยุด
มือใหญ่จับพลิกร่างบางให้อยู่ในท่าโก้งโค้งก่อนคุกเข่าตะบันท่อนเนื้อยาวใหญ่ใส่ไม่ยั้งจนคนใต้ร่างหวีดร้อง ฟุบหน้าแนบไปกับที่นอนร่างบางกระตุกถี่ ภายในตอดรัดเป็สัญญาณว่าเ้าตัวถึงฝั่งฝันแล้ว
ฟารีสสูดหายใจลึก ขบกรามแน่นกระทุ้งสะโพกสอบเข้าใส่ร่างน้อยหนักเน้น จนคนใต้ร่างทรุดลงไปนอนราบกับที่นอนมือใหญ่ช้อนเข้าใต้ท้องน้อยเนียนยกขึ้นให้สะโพกแอ่นลอย แล้วรัวท่อนเนื้อใส่หนักๆอีกไม่กี่ครั้งก่อนถึงฝั่งฝันตามไป
“ไหนลองบอกมาสิครับ ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมคุณมาลักหลับผมกลางดึก?”ฟารีสถามคนในอ้อมแขน ร่างเปลือยเปล่าทั้งคู่นอนเบียดกันอยู่ในผ้าห่มอุ่นมือใหญ่ลูบไล้ไปตามร่างเนียนระหงอย่างหลงใหล
“คือว่าฉันตื่นขึ้นมากลางดึกน่ะค่ะแล้วพล็อตก็วิ่งเต็มหัวเลย ฉันเลยไปเขียนนิยาย”ลลิตาซุกหน้ากับร่างกำยำอย่างกระดาก
“แล้ว...?”ฟารีสฟังแล้วก็ยังไม่เข้าใจว่าอะไรเป็สาเหตุที่ทำให้ตนโดนลักหลับ
“ก็ฉากที่เขียนมันเป็ฉาก 18+”
“อ๋อ คุณเลยหิว แล้วก็มากินผมว่างั้น”ฟารีสพูด ั์ตาคมพราวระยับ
“ค่ะ” ลลิตาตอบเบาๆ ดึงผ้าห่มมาปิดหน้าขยับตัวมุดเข้าใต้ผ้าห่ม ฟารีสมุดตามคนตัวเล็กแล้วกดจุมพิตเบาๆ ที่ปากบาง
“แล้วเขียนไปกี่ฉากครับ”
“ก็สิบกว่าฉากได้ค่ะ”
“หิวแย่เลยสินะครับ กว่าจะเขียนเสร็จ”ฟารีสหยอกเย้า
“สุดๆ ไปเลยค่ะ”ลลิตาตอบพร้อมขยับร่างบางเข้าแนบชิดร่างกำยำยิ่งขึ้น ยอดอกชูชันบดเบียดอยู่กับแผงอกกว้าง
“กินอีกไหมครับ?” ฟารีสกระซิบเสียงพร่ามือใหญ่ลูบไล้ไปบนสะโพกเนียนกลมกลึง
“อื้อ” ลลิตาตอบรับเบาๆ แล้วเบียดร่างเปลือยเปล่าเข้าหา...
เสียงกุกกักเบาๆจากในครัวและกลิ่นหอมโชยชวนน้ำลายสอปลุกลลิตาให้ตื่นจากหลับใหลหญิงสาวหยิบนาฬิกาขึ้นมาดูพบว่าเป็เวลาเกือบบ่ายโมงแล้ว ร่างระหงขยับลุกจากที่นอนเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตา
“ทำอะไรคะ หอมเชียว?”ลลิตาเดินมาหยิบกาแฟแคปซูลเข้าเครื่อง อมยิ้มมองร่างสูงที่ใส่ผ้ากันเปื้อนสีเหลืองขยับอยู่หน้าเตาอย่างคล่องแคล่ว
“สปาเกตตีคาโบนาร่าครับ”ฟารีสตอบพร้อมวางจานสปาเกตตีลงบนโต๊ะอาหาร
“หน้าตาน่ากินจังค่ะ”ลลิตาเดินมานั่งที่โต๊ะพร้อมถ้วยกาแฟร้อนหอมกรุ่น
“รสชาติก็อร่อยครับ เหมือนคนทำ”ฟารีสพูดยิ้มๆ ตาคมส่งประกายวิบวับ
“ค่า”ลลิตาอดหัวเราะกับโฆษณาชวนเชื่อของคนหน้าคมไม่ได้
“ขอโทษนะคะ ที่ตื่นสายเกือบทุกวันเลย ปล่อยให้คุณทำอาหารเองแถมยังต้องทำเผื่อฉันอีก”
“ไม่เป็ไรครับผมบอกแล้วไงระหว่างอยู่ที่นี่ผมจะดูแลคุณเอง”
“แต่คุณเป็แขก”
“ไม่ใช่แขกครับ เป็แฟน”คนหน้าคมพูดหน้าตาเฉย
“ค่า” ลลิตาได้แต่ตอบรับ รู้สึกขำปนละเหี่ยใจ
“ไปเที่ยวทะเลกันไหมคะพอดีฉันปิดเื่ล่าสุดแล้ว” ลลิตาเอ่ยชวน ฟารีสมาอยู่หลายวันแล้วนอกจากคอนโดถนนสาทรและซุปเปอร์มาร์เกตแล้วลลิตายังไม่ได้พาเขาไปเที่ยวที่ไหนเลย รู้สึกว่าตัวเองเป็เ้าบ้านที่แย่มาก
“เอาสิครับ ไปไหนดี?”
“พัทยาดีไหมคะ ไม่ไกลมาก?”
“ครับ แล้วพัทยาอยู่ใกล้พัฒน์พงศ์ไหมครับ?”
“ไม่ค่ะ ถามทำไมคะ?”
“เปล่าครับ เห็นชื่อคล้ายๆกันนึกว่าอยู่ใกล้ๆ กัน” ฟารีสตอบหน้านิ่ง
“แล้วคุณรู้จักพัฒน์พงศ์ได้ไงคะ?”ลลิตาเลิกคิ้วถาม
“เพื่อนเล่าให้ฟังครับ”
“เหรอค้า?” ลลิตาถามเสียงยาว
“ครับผม” ร่างสูงยิ้มยิงฟันใส่คนนั่งตรงข้ามก่อนลุกขึ้นเก็บจานบนโต๊ะไปที่อ่างล้างจาน