นมัสการสุดท้าย

 “ทำไมต้องสีเขียววะ?”

 เสียงเพื่อนสาวอีกคนที่อยู่บนโถส้วมพลางสูบบุหรี่ไปด้วยเอ่ยถาม ผู้หญิงที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงอ่างล้างหน้า ปากสีนู้ด ผมสีเขียวมิ้นท์เตะตาในชุดเดรสซาตินสายเดี่ยวสีดำ 

 “เพราะแม่งเกลียดสีเขียว”

 เสียงเล็กตอบกลับ หลังถอนหายใจเฮือกใหญ่ เอามือค้ำอ่างล้างหน้าพลางพ่นควันบุหรี่โขมงใหญ่ออกมา 

 ด้วยเหตุเลิกกับแฟนหนุ่มที่คบกันมา๻ั้๫แ๻่มัธยม ผู้เป็๞ ride or die เธอกลับมาหันหน้าเข้าเหล้า ยา บุหรี่ ปาร์ตี้ ที่เคยบนพระพรหมว่าจะหย่าขาด ถ้าได้ทุนไปเรียนต่อที่เยอรมัน

 สำหรับอีกคนถือว่าเป็๲โชคร้าย แต่สำหรับอีกคนถือว่าเป็๲ของขวัญ เป็๲โอกาสให้ทั้งสองได้กลับมาเจอกันอีก

“มันทำกับมุงขนาดนั้นเลยหรอ”

“เออ รักกันไม่ได้ก็เกลียดกันไปเลย” เพื่อนสาวตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือปนจะร้องไห้

 บทสนทนาของเพื่อนสาวสองคนที่นั่งสูบบุหรี่คุยกันในห้องน้ำผับย่านสีลมยังคงดำเนินต่อไป 

“มุงจำเ๱ื่๵๹ที่กุบอกมุงในวันปัจฉิมได้มั้ย” 

“เ๱ื่๵๹ไหน”

“เ๱ื่๵๹ที่กุแอบชอบมุงมา๻ั้๹แ๻่มอต้น”

“อือ”

”กุไม่อยากให้มุงคิดว่ากุฉวยโอกาสตอนมุงกำลังหวั่นไหว”

”.....”

”แต่กุอยากให้รู้ว่ามุงยังมีกุนะ”

”.....”

“หันมาก็จะเจอกุตลอด”

”.....”

ไม่มีเสียงอะไรเล็ดลอดออกมาหลังจากจบประโยคนั้น นอกจากเสียงดนตรีอื้ออึงที่ดังมาจากในผับ

”ไม่ได้จริงๆว่ะมุง ขอโทษนะ”

”เห้ย ขอโทษทำไม ไม่เป็๞ไร ความรักมันบังคับกันได้ที่ไหน” พูดปนหัวเราะเบาๆ

“.....”

”กุต้องกลับละว่ะ” เธอเอ่ยขึ้น เพื่อเอาตัวเองออกมาจากสถานการณ์นั้น

 พลางชี้มือไปที่จอสมาร์ทโฟนแสดงเวลาเกือบจะตีสอง 

 เธอเดินไปหยิบกระเป๋าข้างสะพายข้างที่วางอยู่บนขอบอ่างล่างหน้า ข้างเพื่อนสาวอีกคน พลางสบตาด้วยความอาลัยอาวรณ์เป็๞ครั้งสุดท้าย เสียงส้นสูงกระทบพื้นค่อยๆเบาลง ตามจังหวะที่เธอเดินไกลออกไปเรื่อย

“ถึงรู้ว่าจะเป็๞ไปไม่ได้ก็เถอะ” เธอคิดในใจ

พลางน้ำตาสีใสสองหยดไหลออกมา

”อย่าฟูมฟาย” เสียงใสหัวของเธอดังขึ้นมา

ระหว่างทางกลับบ้าน เธอแวะร้านสะดวกซื้อ 

เดินตรงไปหยิบน้ำยากัดผม และสีย้อมผม”สีม่วง” สีที่เพื่อนสาวคนสนิทของเธอเกลียด 

“เออดี รักไม่ได้ก็เกลียดกันไปเลย”