วินจำใจตักข้าวเข้าปากเพราะไม่มีทางเลือกเขาตักข้าว 1 คำพลางมองหน้าเฉิน 1 ที สลับไปมาแบบนี้จนกระทั่งข้าวหมดจาน เฉินยิ้มอย่างพอใจที่วินทำตามที่เขาสั่งอย่างไม่ขัดขืน วินกำลังจะลุกขึ้นเอาจานไปเก็บที่โรงอาหาร แต่ทว่าเฉินก็เป็คนอาสาเอาไปเก็บให้เองและบอกให้วินนั่งรออยู่ตรงนี้ วินเริ่มสงสัยสุดๆว่าทำไมเฉินถึงต้องมาทำดีกับเขาขนาดนี้ แถมยังช่วยเหลือเขาทุกอย่าง จนมันทำให้วินอดคิดไม่ได้ว่าเฉินกำลังหวังอะไรบางอย่างในตัวของเขาอยู่นั่นเอง
"มาอยู่นี่เองหรอไอ้เด็กใหม่ ฉันจำได้ว่าฉันฉีกสมุดการบ้านของแกทิ้งไปแล้วนี่ทำไมแกยังมีการบ้านส่งอีก!! หรือว่า….!"
"ที่เรามานั่งกินข้าวไกลขนาดนี้เพราะเราไม่อยากมีปัญหากับนายเราอยากเป็เพื่อนกับนายมากกว่านะ อีกอย่างอย่าแกล้งเราเลยเราสู้นายไม่ได้หรอก"
"แกไม่อยากมีแต่ฉันอยากมีว่ะ แกเพิ่งย้ายเข้ามาใหม่คงยังไม่รู้จักฉันดีพอสินะ ถ้าแกอยากเรียนให้จบม.6 ก็อย่าทำตัวมีปัญหา! เข้าใจไหม!!"
".............."
"ไม่มีปากหรือไงตอบสิวะ!!"วินไม่ยอมตอบอะไรเอาแต่ก้มหน้าน้ำตาคลอเบ้าเพราะเขาพยายามที่จะเลี่ยงปัญหาและกำลังจะลุกเดินหนีไปแต่ก็ไม่ทันเมื่อบอสกับกระชากคอเสื้อเขาให้นั่งลงและดึงแขนเสื้อเขาขาด วินมองหน้าบอสเพื่อขอร้องว่าให้เลิกทำร้ายเขาเลิกแกล้งเขาสักทีแต่ทว่าบอสคิดว่าวินมองหน้าท้าทายจึงกำลังจะยิงหมัดตรงใส่หน้าของวิน...ส่วบ!!ฟุบ!! บอสโดนผลักแรงจนเซไปชนกับโอและเอ
"ใครผลักฉันวะ!! อยากมีปัญหากับฉันรึไง!!"
"คนอย่างนายมันก็ดีแต่รังแกคนที่ไม่มีทางสู้นั่นแหละ แล้วนี่ยังไงไม่เอาผ้าถุงมาใส่หรอจะได้เข้ากับสันดานของนายไง" ฉันเดินเข้ามาทันหยุดหมัดของบอสไว้ได้เขาเหวี่ยงมือบอสและผลักบอสปลิวไปชนกับโอและเอภายในพริบตาเดียว จนวินก็ยังมองแทบไม่ทัน
"อ๋อ..ไอ้พวกเด็กใหม่เหมือนกันนี่ คงหัวอกเดียวกันสินะ แกก็ระวังตัวไว้ดีๆเถอะไอ้เฉิน อย่าคิดว่าแกจะชนะฉันได้ตลอดไป แกจะต้องได้เห็นดีกับฉันแน่!!"
"ฮ่าฮ่าฮ่า เสียใจด้วยนะเพราะฉันมองรอบๆตัวนายแล้วไม่เห็นว่าจะมีดีตรงไหนเลย ฉันเห็นแต่เลว เลวโคตรแล้วก็เลวสุดๆต่างหากล่ะ"
"ไอ้เฉิน นี่แกจะมากไปแล้วนะ แกอยากจะลองดีกับฉันนักใช่ไหม ระวังตัวแกไว้เถอะ อย่าคิดว่าทำตัวซ่าให้สาวๆกรี๊ด แล้วนายจะเก่งกว่าฉันนะ!!"
"นายก็อย่าปอดแหกรังแกคนที่ไม่มีทางสู้สิ ฉันยืนอยู่ตรงนี้พร้อมที่จะสู้กับแกตลอดเวลา ถ้าแกพร้อมแล้ว ก็ถอดผ้าถุงมาต่อยกับฉันได้เลย!! อ่อ!!ถ้ากลัวจะไม่ชนะแล้วก็ ฉันยินดีให้แกต่อยฉันก่อนสัก 10 หมัดเป็ไง!!"
"แกไม่ต้องมาท้าทายฉันหรอก สักวันแกจะต้องโดนฉันเอาคืน!! ส่วนแกไอ้วิน แกอย่าคิดนะว่าฉันจะปล่อยแกไป ถ้าตราบใดที่แกยังไม่เลิกยุ่งกับแก้วชา ฉันก็จะไม่เลิกยุ่งกับแก!! ไปเว้ย!!" โอและเอพยุงบอสกลับไปที่ห้องเรียน เพราะเขา้าวางแผนจะเอาคืนเด็กใหม่อย่างวินและเฉินอย่างสาสม ครั้งนี้เป็ครั้งที่ 3 แล้วที่บอสโดนเฉินทำให้อับอาย บอสจึงอยากจะเอาคืนบ้าง
"ไอ้เอแกไปตามเด็กห้อง 4 มาสิวะฉันมีอะไรจะให้มันทำหน่อย?"
"แกจะให้ทำอะไรวะ แล้วทำไมต้องเป็เด็กห้อง 4 ด้วย?
"บอกให้ไปตามมาค่อยตามมาเหอะน่ะ ถึงคาบเรียนเดี๋ยวแกก็รู้เองแหละ ส่วนแกไอ้โอ แกไม่หาหมามุ้ยให้ฉันที ฉันขอแบบเยอะๆเลยนะ อฝฉันอยากเห็นมันทรมานคันตัวเหมือนลิงว่ะ5555"
"ไม่แรงไปหรอวะบอส ถ้าอาจารย์จับได้ นายโดนเต็มๆเลยนะ!!"
"ฉันไม่มีวันโดนอาจารย์ตี แกก็รู้นี่ว่าพ่อใช่ไหมใคร จะรีบไปทำตามที่ฉันบอกเถอะโอ ไม่ต้องมาห่วงฉันหรอก งานนี้ล่ะ!!กล้ามาลองดีกับฉันงั้นหรอ ฮึฮึฮึ!!"
ถึงเวลาชั่วโมงเรียนคาบบ่าย
วินและเฉินกำลังจะเดินเข้าห้องเรียน เเต่ทว่าเฉินกับดึงเเขนวินไว้ เพราะเขาเห็นบอสและเอนั่งหัวเราะอยู่ในห้อง เขาหันไปมองหน้าของโอก็รู้ได้ทันทีว่าบอสกำลังจะแกล้งอะไรพวกเขาอยู่
"เป็อะไรของนายอีก มาดึงแขนฉันไว้ทำไม อีกไม่ถึง 5 นาทีก็จะเริ่มเรียนคาบบ่ายแล้วนะถ้าเกิดเราเข้าไปช้าโดนอาจารย์ด่าแน่!!"
"สลับโต๊ะกับฉันไหม ฉันอยากนั่งโต๊ะนาย!!"
"อะไรของนายเนี่ยโต๊ะนายกับโต๊ะชั้นมันก็เหมือนกัน จะสลับกันทำไมล่ะ!!"
"บอกให้สลับก็สลับเถอะหน่า ไปนั่งโต๊ะฉันไป..เดี๋ยวฉันจะนั่งโต๊ะของนายเอง" วินมองหน้าเฉินอย่างสงสัยก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะของเฉินและเฉินเองก็สลับมานั่งโต๊ะของวินแทน
"สองคนนี้ไปเที่ยวเล่นที่ไหนกันมา ทำไมแก้วหาทั้งโรงเรียนไม่เห็นเจอเลย แก้วว่าจะขอไปนั่งเล่นด้วยสักหน่อย แก้วก็ไม่มีเพื่อนพอดี"
".................." เฉินไม่ตอบอะไรแก้วตา เเต่กลับหันไปมองหน้าของวินแล้วพยักหน้าให้เบาๆ ก่อนที่เขาจะหยิบสมุดหนังสือขึ้นมารอเรียน
"เฉินเป็อะไรหรือเปล่า ทำไมไม่คุยกับแก้วเลยหรือว่าเฉินรังเกียจแก้วหรอ?"
"ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกแก้ว เฉินเขาแค่ไม่สบายน่ะ ก็เลยไม่ค่อยอยากพูดกับใคร แก้วอย่าคิดมากนะ!"
"งั้นหรอ แก้วก็นึกว่าเฉินรังเกียจแก้วซะอีก" แก้วชาหันไปมองหน้าเฉิน ที่กำลังทำหน้านิ่งไม่เเม้จะหันมามองแก้วชาเลย ซักพักก็มีเด็กสาวคนนึงเดินเข้ามาหาเฉินพร้อมกับยื่นช็อกโกเเลตรูปหัวใจให้ และทำท่าเขินบิดไปมา
"ช็อกโกเเลตนี้ หนูตั้งใจทำมาให้พี่เลยนะคะพี่เฉิน โปรดรับช็อกโกแลตนี้ไว้ด้วยเถอะนะคะ หนูแอบปลื้มพี่มานานแล้วค่ะ!"
"...................." เฉินไม่ตอบอะไร เขาเอาเเต่มองหน้าของหญิงสาวคนนั้นไปมา ก่อนจะหันไปมองบอสที่กำลังนั่งยิ้มอย่างเ้าเล่ห์อยู่ ทันทีที่บอสรู้ตัวว่าเฉินหันมาทางเขา เขาก็รีบเบือนหน้าที่ทันที
"นี่นายเสียมารยาทมากเลยนะ น้องเขาอุตส่าห์ทำมาให้ ทำไมไม่พูดกับน้องเขาล่ะ!!" เฉินเอี้ยวตัวมาใกล้ๆวินพร้อมกับกระซิบเบาๆเพื่อให้วินเป็คนตอบเด็กคนนั้นแทนเขานั่นเอง
"บอกให้เธอกลับไป ฉันไม่ชอบกินช็อกโกแลต!!"
"นายจะบ้าหรือไงน้องเขาอุตส่าห์ตั้งใจทำมาให้ งั้นเอางี้..ถ้านายไม่ชอบ ฉันขอได้ไหม ฉันชอบกินช็อกโกแลตมากเลย ได้ไหม?" เฉินมองหน้าวินที่กำลังอ้อนตาแป๋วอยู่เพราะวินอยากกินช็อกโกแลตที่เด็กคนนั้นเอามาให้เฉินนั่นเอง เฉินทำหน้าดุใส่วิน ก่อนจะหันไปรับช็อกโกเเลตที่เด็กคนนั้นเอามาให้
"ขอบใจเธอมากนะ งั้นเพื่อตอบแทนเธอ ฉันจะแบ่งเธอกินคนละครึ่งดีไหม?" เฉินจัดการแกะช็อกโกแลตและหักออกเป็ 2 ครึ่งเขายื่นอีกครึ่งให้หญิงสาวคนนั้นพร้อมกับถืออีกครึ่งไว้ที่มือ
"อ้าว..กินสิ!!นี่ช็อกโกแลตที่เธอตั้งใจทำไม่ใช่หรอ ลองชิมฝีมือตัวเองดูสิ!!" เด็กสาวคนนั้นลังเลไม่กล้ากินช็อกโกแลต เขาทำตาเลิกลักมองไปมาและหันไปมองบอสเพื่อให้บอสช่วย เเต่ทว่าบอสกลับทำเป็ไม่สนใจ ตอนนี้เธอกำลังเข้าตาจนและไม่รู้จะไปต่อยังไง และกลัวว่าเฉินจะจับได้ถึงพิรุจน์ของเธอ ในช็อกโกแลตมีอะไรอยู่กันเเน่แล้วทำไมเฉินต้องสลับโต๊ะกับวินด้วย มาติดตามใน Ep.หน้านะคะ